Χρειάζεται ευημερία και ασφάλεια για όλους για να γίνει το Αιγαίο “Αρχιπέλαγος Ειρήνης”

Ο Αντι­πρό­ε­δρος της Βουλής και Βου­λευ­τής Δωδε­κα­νή­σου Δημή­τρης Κρε­μα­στι­νός απεύ­θυνε χαι­ρε­τι­σμό στο 5^ο Διε­πι­στη­μο­νικό Συμπό­σιο του Κέντρου Μεσο­γεια­κού και Νησιω­τι­κού Πολι­τι­σμού «Μεσό­νη­σος» με θέμα «Αιγαίο: το Αρχι­πέ­λα­γος της Ειρήνης». Ο Δημή­τρης Κρε­μα­στι­νός μίλησε στο συμπό­σιο εκπρο­σω­πώ­ντας την Πρόεδρο του Κινή­μα­τος Αλλαγής κυρία Φώφη Γεν­νη­ματά, της οποίας τους χαι­ρε­τι­σμούς μετέ­φερε στο άνοιγμα της ομιλίας του. Ο Αντι­πρό­ε­δρος της Βουλής ανα­φέρ­θηκε στη δια­χρο­νική στήριξη των νησιών από τις κυβερ­νή­σεις του Ανδρέα Παπαν­δρέου, με πρώτη την εφαρ­μογή μειω­μέ­νων συντε­λε­στών ΦΠΑ,  και τόνισε ότι σήμερα το Αιγαίο και οι κάτοι­κοί του έχουν εγκα­τα­λει­φθεί από την Κυβέρ­νηση τη στιγμή ακριβώς που η περιοχή υφί­στα­ται μεγάλες πιέσεις από διε­θνείς πολέ­μους και φτώχεια. Είπε επίσης ότι το Αιγαίο δεν μπορεί να είναι ένα Αρχι­πέ­λα­γος Ειρήνης αν είναι ανε­ξέ­λεγ­κτο ούτε αν είναι φρούριο πολέμου και σε καμία περί­πτωση όταν είναι υγρός τάφος για εκα­το­ντά­δες ανθρώ­πους κάθε χρόνο, τονί­ζο­ντας την ανάγκη να αλλά­ξουν οι πολι­τι­κές για το Αιγαίο συνο­λικά.

Ολό­κληρη η ομιλία του Δημήτρη Κρε­μα­στι­νού ήταν η εξής:

«Το Αιγαίο απο­τέ­λεσε και απο­τε­λεί δια­χρο­νικά κορυ­φαίο πεδίο πολι­τι­κής για το ΠΑΣΟΚ, από τη δεκα­ε­τία του ’80 έως σήμερα. Οι κυβερ­νή­σεις του ΠΑΣΟΚ ήταν αυτές που άφησαν τα μεγάλα έργα στο Αιγαίο, δου­λεύ­ο­ντας για να γίνει το Αιγαίο, αρχι­πέ­λα­γος Ειρήνης και τόπος ευη­με­ρίας των Ελλήνων.

Ο Ανδρέας Παπαν­δρέου, βαθύς γνώστης της γεω­πο­λι­τι­κής, δια­κή­ρυσσε πόσο ευάλωτα είναι τα νησιά του Αιγαίου. Γνώριζε ότι το Αιγαίο πρέπει να ενι­σχυ­θεί για να μην ερη­μώ­σει και, για το λόγο αυτό, ότι πρέπει να κατα­βλη­θούν πόροι και προ­σπά­θεια για να είναι τόπος βιώ­σι­μος και δημιουρ­γι­κός για τους κατοί­κους του. Ακρο­θι­γώς θα αναφέρω ότι επί των ημερών του κατο­χυ­ρώ­θη­καν οι μειω­μέ­νοι συντε­λε­στές ΦΠΑ που ενί­σχυ­σαν σημα­ντικά τις τοπικές οικο­νο­μίες και την αντα­γω­νι­στι­κό­τητά τους έναντι της γει­το­νι­κής χώρας. Ο μειω­μέ­νος ΦΠΑ δυστυ­χώς σήμερα έπαψε να υπάρχει, με επιλογή της Κυβέρ­νη­σης. Επι των ημερών του Ανδρέα Παπαν­δρέου έγιναν επίσης τα έργα υπο­δο­μής στην Υγεία: η τηλεϊ­α­τρική στα ιατρεία των μικρών νησιών που σήμερα δυστυ­χώς δεν λει­τουρ­γεί, το Νοσο­κο­μείο Ρόδου, τα αεροπλάνα-μονάδες του ΕΚΑΒ, η ανα­βάθ­μιση του Ψυχια­τρείου Λέρου που όλοι θυμό­μα­στε πώς λει­τουρ­γούσε έως τότε, το ΚΕΚΥΚΑμεΑ για τα άτομα με ειδικές ανάγκες.

Για το Αιγαίο, η πολι­τική του σκέψη και πράξη απο­τε­λούν παρα­κα­τα­θήκη για την παρά­ταξή μας.

Σήμερα το Αιγαίο δέχεται τερά­στιες πιέσεις από πολέ­μους, φτώχεια και εκμε­τάλ­λευση που επι­κρα­τούν σε χώρες της εγγύς Ανα­το­λής αλλά ακόμα και στη μακρινή Ασία και την Αφρική. Στα μάτια των κατα­τρεγ­μέ­νων του μισού πλανήτη το Αιγαίο φαντά­ζει σαν μια πύλη προς τη Γη της Επαγ­γε­λίας. Η πραγ­μα­τι­κό­τητα όμως είναι δια­φο­ρε­τική και πολύ σκληρή τόσο για εκεί­νους που φτάνουν εδώ όσο και για τους κατοί­κους των νησιών μας.

Όμως, το Αιγαίο δεν μπορεί να είναι Αρχι­πέ­λα­γος της Ειρήνης αν είναι ανε­ξέ­λεγ­κτο και δεν μπορεί να εγγυ­η­θεί στοι­χειώδη ασφά­λεια σε όσους το κατοι­κούν, το επι­σκέ­πτο­νται ή φιλο­ξε­νού­νται σε αυτό.

Από την άλλη πλευρά, δεν μπορεί να είναι Αρχι­πέ­λα­γος της Ειρήνης αν μετα­τρα­πεί σε φρούριο, εσω­τε­ρι­κεύ­ο­ντας τις πρα­κτι­κές ενός πολέμου που δεν του ανα­λο­γεί.

Κυρίως όμως, δεν μπορεί να είναι Αρχι­πέ­λα­γος της Ειρήνης όταν γίνεται υγρός τάφος για εκα­το­ντά­δες ανθρώ­πους μεταξύ των οποίων μικρά παιδιά.

Σε αυτές τις συν­θή­κες, είναι ίσως ανα­με­νό­μενο αλλά ταυ­τό­χρονα απο­λύ­τως λάθος να καλ­λιερ­γεί­ται ένταση με τη γει­το­νική Τουρκία. Το προσφυγικό-μεταναστευτικό έρχεται να προ­στε­θεί σε ζητή­ματα που υπο­βό­σκουν χρόνια με στόχο να αμφι­σβη­τή­σουν τις διε­θνείς συν­θή­κες. Στην πράξη, θα πρέπει εκα­τέ­ρω­θεν να πάψει κάθε κίνηση που θα μπο­ρούσε ακόμα και κατά λάθος να φέρει τις δυο χώρες σε αντι­πα­ρά­θεση.

Ασφαλώς, σε ένα πεδίο σύγκλι­σης ή σύγκρου­σης διεθνών δυνά­μεων και συμ­φε­ρό­ντων υπάρ­χουν συνυ­πεύ­θυ­νοι παρά­γο­ντες, πολλές φορές πανί­σχυ­ροι. Ο κυριό­τε­ρος από αυτούς είναι η Ευρω­παϊκή Ένωση της οποίας το Αιγαίο απο­τε­λεί σύνορο. Η συνερ­γα­σία μαζί της είναι ανα­γκαία, πλην όμως το Αιγαίο είναι ένα κορυ­φαίο εθνικό θέμα που δεν μπορεί να αφεθεί σε τρίτους προς δια­χεί­ριση.

Το Αρχι­πέ­λα­γος για χιλιε­τίες υπήρξε χώρος ανταλ­λα­γής και όσμωσης πολι­τι­σμών και ως τέτοιος πρέπει να συνε­χί­σει να υπάρχει, δια­τη­ρώ­ντας την ελλη­νική του ταυ­τό­τητα. Όπως δήλωσε η Πρό­ε­δρος του Κινή­μα­τος Αλλαγής στην πρό­σφατη επί­σκεψή της στη Λέσβο, το Αιγαίο πρέπει να απο­συμ­φο­ρη­θεί και να στη­ρι­χθεί ξανά. Σήμερα υπάρ­χουν στα νησιά περί τις 20.000 εγκλω­βι­σμέ­νους με άγνωστη ημε­ρο­μη­νία ανα­χώ­ρη­σης. Η Πρό­ε­δρος του Κινή­μα­τος Αλλαγής, κυρία Γεν­νη­ματά, μίλησε επίσης για τη ρήτρα της νησιω­τι­κό­τη­τας που θέτει το Σύνταγμα της Ελλάδας, λέγο­ντας ότι αυτή «δεν είναι ευχο­λό­γιο αλλά βασικό πολι­τικό πρό­ταγμα». Το πρό­ταγμα αυτό περι­λαμ­βά­νει αυτο­νο­ή­τως την προ­στα­σία των κατοί­κων από το αυξη­μένο κόστος ζωής και την ισότιμη πρό­σβασή του στα δημόσια αγαθά με τους υπό­λοι­πους πολίτες. Γιατί η ευη­με­ρία στο Αιγαίο είναι προ­ϋ­πό­θεση της Ειρήνης σε αυτό.

Γιατί, τι είδους ειρήνη μπορεί να υπάρξει σε έναν τόπο κοι­νω­νι­κής ανι­σό­τη­τας;

Κάθε μέρα και κάθε πολι­τική που απο­κλί­νει από αυτόν τον θεμε­λιώδη στόχο θολώνει τα νερά του Αρχι­πε­λά­γους για όλους μας.

Σήμερα, δυστυ­χώς, κινού­μα­στε προς την αντί­θετη κατεύ­θυνση. Το κόστος ζωής των νησιω­τών έχει αυξηθεί κατα­κό­ρυφα, οι φόροι μειώ­νουν την αντα­γω­νι­στι­κό­τητα του τοπικού του­ρι­σμού του έναντι των παρα­λίων της Τουρ­κίας και οι υπη­ρε­σίες υγείας δοκι­μά­ζο­νται υπό την πίεση της οικο­νο­μι­κής κρίσης. Αλλά το πιο ανη­συ­χη­τικό, είναι ότι δείχνει να μην γίνεται αντι­λη­πτή η μεγάλη προσοχή που οφείλει να δώσει η Κυβέρ­νηση σε αυτόν τον ιδιαί­τερο χώρο. Και, δυστυ­χώς, η γραμμή που δια­χω­ρί­ζει το Αιγαίο ως θάλασσα ανά­πτυ­ξης και φιλίας ή ως δίνη συγκρού­σεων και κατα­στρο­φής είναι ήδη λεπτή.

Αυτά όλα πρέπει να ανα­τρα­πούν! Είναι ανάγκη η αλλαγή πολι­τι­κής για το Αιγαίο στο σύνολό του.»