ΚΚΕ ΚΩ: Πρωτοβάθμια Φροντίδα Υγείας “όσο βαστάει η τσέπη του καθενός”

Ανα­με­νό­μενα από τις αντι­λαϊ­κές ευρω­ε­νω­σια­κές πολι­τι­κές, αλλά σοκά­ρουν τα στοι­χεία από τα συμπε­ρά­σματα Πανελ­λα­δι­κής Έρευνας για την Υγεία που παρου­σιά­στηκε στο 13ο Ετήσιο Συνέ­δριο Healthworld που διορ­γά­νωσε το Ελλη­νο­α­με­ρι­κα­νικό Εμπο­ρικό Επι­με­λη­τή­ριο:

Από τους συμ­με­τέ­χο­ντες στην έρευνα, το ποσοστό εκείνων που ανα­ζή­τη­σαν το κατα­φύ­γιο μιας ιδιω­τι­κής ασφα­λι­στι­κής κάλυψης αυξή­θηκε τα τελευ­ταία δυο χρόνια, από 23,8% σε 38,7%.

Ανε­ξάρ­τητα από την ασφα­λι­στική τους κάλυψη, το τελευ­ταίο εξάμηνο, οι Έλληνες πλή­ρω­σαν από την τσέπη τους κατά μέσο όρο 265,15 ευρώ για υπη­ρε­σίες Πρω­το­βάθ­μιας Φρο­ντί­δας Υγείας.

Η μεγα­λύ­τερη δαπάνη αφορά στα φάρμακα, ενώ ακο­λου­θούν οι επι­σκέ­ψεις σε για­τρούς (εκτός οδο­ντιά­τρων) και οι εργα­στη­ρια­κές εξε­τά­σεις.Τέσ­σε­ρις στους δέκα έχουν μειώσει τη χρήση των υπη­ρε­σιών Υγείας για πρω­το­βάθ­μια περί­θαλψη σε σχέση με την περίοδο πριν από τη λει­τουρ­γία του ΕΟΠΥΥ και του ΠΕΔΥ.

Σύμφωνα με την έρευνα, από εκεί­νους που μείωσαν τη χρήση υπη­ρε­σιών για ΠΦΥ, το 45% το έκανε λόγω μεγάλου χρόνου ανα­μο­νής και το 33% λόγω αδυ­να­μίας πλη­ρω­μής. Όμως, όταν τα στοι­χεία ανα­φέ­ρο­νται σ’ εκεί­νους που δε χρη­σι­μο­ποί­η­σαν τις υπη­ρε­σίες ΠΦΥ, αν και είχαν πρό­βλημα υγείας, τότε η αδυ­να­μία πλη­ρω­μής εκφρά­ζε­ται με ποσοστό 45%.

Την ίδια στιγμή, το Ελλη­νικό ίδρυμα Καρ­διο­λο­γίας (ΕΛΙΚΑΡ), σε συνέ­ντευξη Τύπου που δόθηκε με αφορμή την Παγκό­σμια Ημέρα Καρδιάς, απο­κά­λυψε ότι οι καρ­διο­πα­θείς κόβουν την αγωγή τους λόγω της υψηλής συμ­με­το­χής που πλη­ρώ­νουν από την τσέπη τους. Στα χρόνια της κρίσης, το 12,9% των ασθενών αδυ­να­τεί πια να αγο­ρά­σει τα φάρμακά του, το 44,6% δηλώνει ότι το κόστος είναι μεγάλο, ενώ ποσοστό 8% χαρα­κτη­ρί­ζει τη φαρ­μα­κευ­τική δαπάνη δυσβά­στα­κτη.

Όλα αυτά απορ­ρέ­ουν από το γεγονός ότι η Πρω­το­βάθ­μια Φρο­ντίδα Υγείας είναι ένα συνον­θύ­λευμα σημείων παροχής υπη­ρε­σιών Πρω­το­βάθ­μιας Υγείας, που απο­τε­λεί­ται από τον κρατικό και τον ιδιω­τικό τομέα. Η ΠΦΥ δε χτί­ζε­ται με κρι­τή­ριο την ικα­νο­ποί­ηση των λαϊκών αναγκών, αλλά με ενι­σχυ­μένο το κρι­τή­ριο ότι η Υγεία απο­τε­λεί εμπό­ρευμα και ταυ­τό­χρονα το «κόστος» πρέπει να φύγει από το κεφά­λαιο και το κράτος του.

Ανοίγει νέος δρόμος κερ­δο­φο­ρίας για τους επι­χει­ρη­μα­τίες, που πλου­τί­ζουν εκμε­ταλ­λευό­με­νοι τα προ­βλή­ματα υγείας του λαού και την ανάγκη για πρόληψη.

Χωρίς ουσια­στική υγειο­νο­μική φρο­ντίδα παρα­μέ­νουν οι ανα­σφά­λι­στοι, με ένα «μίνι­μουμ» παροχών επι­πέ­δου φτω­χο­κο­μείου, πέραν του οποίου οι υπη­ρε­σίες Υγείας απο­τε­λούν «ατομική υπόθεση» του καθενός, στο βαθμό που βαστάει η τσέπη του. Στο ίδιο πλαίσιο δια­χεί­ρι­σης της ακραίας φτώ­χειας και εξα­θλί­ω­σης, ρόλο παίζουν τόσο η Τοπική Διοί­κηση όσο και οι «φιλάν­θρω­πες» οργα­νώ­σεις με αντί­στοιχα προ­γράμ­ματα δια­χεί­ρι­σης της ακραίας φτώ­χειας και όχι αντι­με­τώ­πι­σης των συνε­πειών δρα­μα­τι­κής υπο­βάθ­μι­σης της ΠΦΥ για όλο το λαό.

Οι εργα­ζό­με­νοι, οι υγειο­νο­μι­κοί, οι αυτο­α­πα­σχο­λού­με­νοι, οι φτωχοί αγρότες, οι γυναί­κες, η νεολαία είναι ώρα να οργα­νώ­σουν την πάλη τους μέσα από το ταξικό εργα­τικό και λαϊκό κίνημα για ένα πραγ­μα­τικά ολο­κλη­ρω­μένο, απο­κλει­στικά δημόσιο και δωρεάν σύστημα Υγείας και αντί­στοιχα Πρω­το­βάθ­μια Φρο­ντίδα Υγείας με κύριο προ­σα­να­το­λι­σμό την πρόληψη και τη σύνδεση με το χώρο δου­λειάς και κατοι­κίας, το σχολείο, την οικο­γέ­νεια, με βάση της το Κέντρο Υγείας (ΚΥ) που συγκε­ντρώ­νει όλες τις σύγ­χρο­νες υπο­δο­μές, όλες τις ιατρι­κές και άλλες ειδι­κό­τη­τες.