Μητσοτάκης: Επτά προτάσεις για το μεταναστευτικό

Επτά βασι­κούς άξονες μιας γόνιμης ελλη­νι­κής παρέμ­βα­σης στο μείζον θέμα του μετα­να­στευ­τι­κού κατέ­θεσε, σήμερα, Κυριακή 6 Σεπτεμ­βρίου, ο υπο­ψή­φιος βου­λευ­τής Β’ Αθηνών της Νέας Δημο­κρα­τίας, Κυριά­κος Μητσο­τά­κης, με άρθρο στην εφη­με­ρίδα «Πρώτο Θέμα».

Ο κ. Μητσο­τά­κης, με αφορμή και τη Σύνοδο της Ε.Ε. στο Καλαί, στις 14 Σεπτεμ­βρίου, ασκεί σκληρή κριτική στην επτά­μηνη δια­κυ­βέρ­νηση ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ που επι­δεί­νωσε το μετα­να­στευ­τικό δημιουρ­γώ­ντας σοβαρά προ­βλή­ματα στους κατοί­κους και στην οικο­νο­μία των νησιών υπο­δο­χής, ενώ παράλ­ληλα κατα­λο­γί­ζει στην Ε.Ε. σημα­ντική καθυ­στέ­ρηση στη δια­μόρ­φωση κοινής ευρω­παϊ­κής μετα­να­στευ­τι­κής πολι­τι­κής, σύμφωνα με σχετική ανα­κοί­νωση.

«Η χώρα χρειά­ζε­ται μια Κυβέρ­νηση που θα επένδυε στη συστη­μα­τική οικο­δό­μηση στέρεων ενδο­ευ­ρω­παϊ­κών συμ­μα­χιών, θα ασκούσε κάθε δυνατή πίεση προς την Τουρκία που ενώ είναι το κατ’ εξοχήν σημείο εκκί­νη­σης μετα­να­στών προς τη χώρα μας, δεν δείχνει καμία διάθεση να συνερ­γα­στεί ουσια­στικά τόσο με την Ελλάδα όσο και με την Ε.Ε., ενώ ταυ­τό­χρονα θα αξιο­ποιούσε κάθε ευρώ από τα δια­θέ­σιμα σχετικά ευρω­παϊκά κον­δύ­λια», ανα­φέ­ρει ο κ. Μητσο­τά­κης.

«Ανάμεσα στο ξέφραγο αμπέλι της αρι­στε­ράς και το λαϊ­κι­σμό της άκρας δεξιάς μόνο μια Κυβέρ­νηση με κορμό τη Νέα Δημο­κρα­τία μπορεί να οδη­γή­σει σε μια βιώσιμη λύση που θα σέβεται τα ανθρώ­πινα δικαιώ­ματα, αλλά παράλ­ληλα θα δια­σφα­λί­ζει την προ­στα­σία των συνόρων μας», τονίζει κατα­λή­γο­ντας ο πρώην υπουρ­γός Διοι­κη­τι­κής Μεταρ­ρύθ­μι­σης.

Οι επτά βασικοί άξονες της πρό­τα­σης Μητσο­τάκη για το μετα­να­στευ­τικό είναι οι εξής:

1. Η Ευρώπη πρέπει να κινηθεί στο σύνολό της και τα κράτη – μέλη της πρέπει να μοι­ρα­στούν την ευθύνη των προ­σφύ­γων που ζητούν άσυλο.

2. Να υπάρχει διά­κριση ανάμεσα στους πρό­σφυ­γες και τους οικο­νο­μι­κούς μετα­νά­στες προ­κει­μέ­νου να κατα­πο­λε­μη­θεί η κατά­χρηση του δικαιώ­μα­τος παροχής ασύλου και μάλιστα με μια συγκε­κρι­μένη πολι­τική επα­να­πα­τρι­σμού οικο­νο­μι­κών μετα­να­στών.

3. Να ληφθούν αυστη­ρό­τερα μέτρα για την καλύ­τερη φύλαξη των συνόρων της Ευρω­παϊ­κής Ένωσης, με τη Frontex να ανα­λαμ­βά­νει την προ­στα­σία των εξω­τε­ρι­κών συνόρων της Ε.Ε. και να έχει τη δυνα­τό­τητα να απο­φα­σί­ζει για την είσοδο των μετα­να­στών. Δια­φο­ρε­τικά θα εξα­κο­λου­θούν να καθο­ρί­ζουν την είσοδο μετα­να­στών οι δια­κι­νη­τές και το χρήμα.

4. Να ενι­σχυ­θούν διοι­κη­τικά και οικο­νο­μικά τα κράτη – πύλες εισόδου όπως η Ελλάδα με δημιουρ­γία ευρω­παϊ­κών κέντρων υπο­βο­ή­θη­σης για την επι­τά­χυνση της κατα­γρα­φής των εισερ­χο­μέ­νων, της παροχής ασύλου και του συντο­νι­σμού της επι­στρο­φής των παρά­τυ­πων μετα­να­στών στη χώρα τους.

5. Να μην επι­τρέ­πο­νται οι συνο­ρια­κοί έλεγχοι εντός της Ευρω­παϊ­κής Ένωσης και να δια­φυ­λα­χθεί η ελευ­θε­ρία μετα­κί­νη­σης ως βασική αρχή του Ευρω­παϊ­κού οικο­δο­μή­μα­τος.

6. Η Ευρώπη να προ­σφέ­ρει κατα­φύ­γιο και αξιο­πρέ­πεια σε όσους διώ­κο­νται με τη δημιουρ­γία ευρω­παϊ­κών προ­δια­γρα­φών κέντρων υπο­δο­χής σε χώρες εισόδου όπως η Ελλάδα.

7. Η ανα­πτυ­ξιακή βοήθεια που δίνεται σε ανα­πτυσ­σό­με­νες χώρες να ενι­σχυ­θεί υπό την προ­ϋ­πό­θεση ότι οι χώρες αυτές θα πρέπει να δέχο­νται πίσω τους πολίτες τους που δεν γίνο­νται δεκτοί στην Ευρώπη.