Οι αλήθειες (τους)

Καλό θα ήταν, διο­ρι­σμέ­νοι και αιρετοί, αντί να εγκα­λούν ο ένας τον άλλον και να απαι­τούν σεβασμό ο ένας απ’ τον άλλο, να σεβα­στούν ΠΡΩΤΙΣΤΩΣ και πάνω απ’ όλα  τους πολίτες. Και οι δύο είναι εκεί που είναι, για να εξυ­πη­ρε­τούν τους πολίτες, να προ­ω­θούν και κυρίως να βρί­σκουν λύσεις στα προ­βλή­ματα τους. Και τα προ­βλή­ματα ποτέ δεν ήταν και δεν είναι αρι­στερά, ούτε δεξιά, ούτε κανενός είδους χρώ­μα­τος. Πολύ περισ­σό­τερο τώρα, στο χάλι που βρι­σκό­μα­στε. Οι δε λύσεις,  δεν βρί­σκο­νται με κανενός το «κατόπιν ενερ­γειών μου», με ανταλ­λαγή δελτίων τύπου, με στείρες καταγ­γε­λίες,  αλλά με συμπό­ρευση, συνερ­γα­σία πίσω από ένα γραφείο, σύνθεση απόψεων και πολι­τι­κών, υπέρ­βαση του «όχι για το όχι», δυνα­μική διεκ­δί­κηση, δια­ζύ­γιο με το περί­φημο πολι­τικό κόστος.   Πολλά θα είχαν βρει τον δρόμο τους, εάν το συμ­φέ­ρον του τόπου ήταν ο μονα­δι­κός στόχος και όχι το κομ­μα­τικό.

Δικαίως ειπώ­θηκε πως οφεί­λε­ται να υπάρχει δια­χω­ρι­σμός κομ­μα­τι­κού στε­λέ­χους και θέσης. Από ΟΛΟΥΣ. Γιατί εάν αυτό ήταν αρχή και θέση ΟΛΩΝ, θα  είχαμε απο­φύ­γει διο­ρι­σμούς των «δικών μας παιδιών» (πέρα από κάθε έννοια αξιο­σύ­νης και επάρ­κειας)  όταν έρχεται το δικό τους κόμμα στην εξουσία. Και όποιος πει το αντί­θετο ψεύ­δε­ται. Είναι κοινό μυστικό ο διο­ρι­σμός σε θέσεις ευθύνης στε­λε­χών του κόμ­μα­τος που κυβερνά κάθε φορά. Και όποιος θέλει να μιλά για μεταρ­ρυθ­μί­σεις ας ξεκι­νή­σει πρώτα να από το κράτος λάφυρο κομ­μά­των.

Σωστά το λέτε όλες οι πλευρές «Τα ζητή­ματα της δημό­σιας υγείας δεν μπορούν να απο­τε­λούν πεδίο αντι­πα­ρά­θε­σης». Περάστε όμως τα λόγια-δελτία τύπου στην πράξη. Κακώς πιστεύ­ετε ότι οι πολίτες μπορούν να ενη­με­ρω­θούν από τις ανα­κοι­νώ­σεις σας. Τους φίλα προ­σκεί­με­νους ενη­με­ρώ­νετε ο καθένας. Οχι μόνον τα θέματα υγείας, αλλά όλα τα θέματα στο σημείο που βρι­σκό­μα­στε δεν είναι για «αλή­θειες» τις κάθε παρά­τα­ξης. Την πραγ­μα­τική αλήθεια για ότι ακριβώς μας συμ­βαί­νει την φοβό­στατε όλοι. Προ­φα­νώς, γι’ αυτό και βολο­δέρ­νουμε ακόμη προς την Ιθάκη της σωτη­ρίας, ανάμεσα σε Κύκλω­πες  υπο­σχέ­σεις και Λαι­στρυ­γό­νες αυτα­πά­τες.