Νεκτάριος Σαντορινιός: «Εμείς είμαστε με τους εργαζόμενους, εσείς με τους διαπλεκόμενους»

Σφο­δρή επί­θε­ση σε Ν.Δ. και ΠΑΣΟΚ εξα­πέ­λυ­σε από το βήμα της ολο­μέ­λειας της Βου­λής ο Νε­κτά­ριος Σα­ντο­ρι­νιός κατά τη δεύ­τε­ρη μέρα ψή­φι­σης του νο­μο­σχε­δί­ου για τον Εκ­δη­μο­κρα­τι­σμό της Δη­μό­σιας Διοί­κη­σης.

Ο βου­λευ­τής Δω­δε­κα­νή­σου με έντο­νο ύφος αντέ­κρου­σε ένα προς ένα τα επι­χει­ρή­μα­τα που χρη­σι­μο­ποί­η­σε η αντι­πο­λί­τευ­ση για να απο­δο­μή­σει αυτό το νο­μο­σχέ­διο.  Σε ό,τι ακού­στη­κε περί εδραί­ω­σης με αυτό το νο­μο­σχέ­διο του «συν­δι­κα­λι­στι­κού κρά­τους», ο Νε­κτά­ριος Σα­ντο­ρι­νιός σχο­λί­α­σε πως «δεί­χνει κα­θα­ρά ότι εί­μα­στε σε δια­φο­ρε­τι­κές όχθες. Στη δική μας ιδε­ο­λο­γι­κή αντί­λη­ψη δεν χωρά το να μην συμ­με­τέ­χουν οι ερ­γα­ζό­με­νοι στα πει­θαρ­χι­κά συμ­βού­λια που τους αφο­ρούν άμεσα. Η δική σας ιδε­ο­λο­γι­κή αντί­λη­ψη είναι που θέλει τους δη­μο­σί­ους υπαλ­λή­λους υπο­χεί­ρια και πο­λι­τι­κούς πε­λά­τες για ρου­σφέ­τια».

Ενώ για το επι­χεί­ρη­μα να μην κα­ταρ­γη­θεί η πο­λι­τι­κή επι­στρά­τευ­ση των απερ­γών, ο βου­λευ­τής του ΣΥ­ΡΙ­ΖΑ ανα­ρω­τή­θη­κε με ποιο τρόπο η δη­μό­σια υγεία απει­λή­θη­κε από την απερ­γία των κα­θη­γη­τών και με αυτό το αι­τιο­λο­γι­κό κρί­θη­κε πα­ρά­νο­μη πριν καν προ­κη­ρυ­χθεί; Ντύ­σα­τε στο χακί, συ­νέ­χι­σε, όλους τους ερ­γα­ζό­με­νους κατά τη μνη­μο­νια­κή πε­ρί­ο­δο. Αυτό είναι δη­μο­κρα­τία; Εμείς αυτό ερ­χό­μα­στε να αναι­ρέ­σου­με.

Στο πολύ ση­μα­ντι­κό θέμα των επα­να­προ­σλή­ψε­ων που φέρ­νει αυτό το νο­μο­σχέ­διο, ο Νε­κτά­ριος Σα­ντο­ρι­νιός, τό­νι­σε πως υπάρ­χει εμ­φα­νής σύ­γκρου­ση συμ­φε­ρό­ντων. Αφού η κυ­βέρ­νη­ση υπε­ρα­σπί­ζε­ται όλους όσους κυ­νη­γή­θη­καν από τις μνη­μο­νια­κές κυ­βερ­νή­σεις και οι οποί­οι είδαν να κα­τα­στρέ­φε­ται η ζωή τους μέσα σε ένα βράδυ. Αντί­θε­τα με σας- απευ­θυ­νό­με­νος πάλι προς τους βου­λευ­τές της πρώην συ­γκυ­βέρ­νη­σης-  που θέ­λε­τε ένα δη­μό­σιο κου­τσό και ανά­πη­ρο, έρ­μαιο στις ορέ­ξεις των πο­λι­τι­κών σας φίλων, κα­τα­στρέ­φο­ντας ζωές μέσα σε ένα βράδυ, αντι­με­τω­πί­ζο­ντας τους ερ­γα­ζό­με­νους σαν νού­με­ρα σε μια δια­πραγ­μά­τευ­ση.

Τέλος, ει­δι­κά για την πε­ρι­φέ­ρεια και συ­γκε­κρι­μέ­να για τα Δω­δε­κά­νη­σα, ο Νε­κτά­ριος Σα­ντο­ρι­νιός επι­σή­μα­νε ότι η ει­σα­γω­γή της ρύθ­μι­σης για επι­τά­χυν­ση των δια­δι­κα­σιών πρό­σλη­ψης συμ­βα­σιού­χων ορι­σμέ­νου χρό­νου θα δώσει ανάσα για έγκαι­ρη κά­λυ­ψη των επο­χια­κών ανα­γκών των νη­σιών που τόσα χρό­νια οι προ­σλή­ψεις έρ­χο­νταν κα­τό­πιν εορ­τής. Όμως πα­ράλ­λη­λα καυ­τη­ρί­α­σε και την πάγια πρα­κτι­κή της κομ­μα­το­κρα­τί­ας που γέ­μι­ζε με γα­λά­ζια και πρά­σι­να παι­διά- στρα­τιές συμ­βα­σιού­χων ομή­ρων- τη Διοί­κη­ση και άφηνε τις υπη­ρε­σί­ες της Πε­ρι­φέ­ρειας και τους ελεγ­κτι­κούς μη­χα­νι­σμούς με τε­ρά­στια κενά σε μό­νι­μο προ­σω­πι­κό.

Ακο­λου­θεί ολό­κλη­ρο το κεί­με­νο της ομι­λί­ας:

Κύ­ριοι Υπουρ­γοί, κυ­ρί­ες και κύ­ριοι συ­νά­δελ­φοι, νο­μί­ζω ότι η συ­ζή­τη­ση μέχρι τώρα ήταν πολύ απο­κα­λυ­πτι­κή. Απέ­δει­ξε την έν­δεια των επι­χει­ρη­μά­των της Αντι­πο­λί­τευ­σης.

Η Νέα Δη­μο­κρα­τία δια του Ει­δι­κού Αγο­ρη­τή της, αλλά και των υπο­λοί­πων Βου­λευ­τών, έχει τρία βα­σι­κά επι­χει­ρή­μα­τα:

Το ένα είναι ο νε­ο­λο­γι­σμός του «εκ­συν­δι­κα­λι­σμού του κρά­τους». Δη­λα­δή, τι μας λέει; «Είναι δυ­να­τόν να συμ­με­τέ­χουν οι εκ­πρό­σω­ποι των ερ­γα­ζο­μέ­νων στα πει­θαρ­χι­κά συμ­βού­λια»; Η δική μου απά­ντη­ση είναι ότι είναι δυ­να­τόν να το συ­ζη­τά­με το αν θα συμ­με­τέ­χουν, διότι αυτό είναι δια­φο­ρε­τι­κή αντί­λη­ψη φι­λο­σο­φί­ας. Είναι δια­φο­ρε­τι­κή ιδε­ο­λο­γι­κή αντί­λη­ψη.

Εί­μα­στε σε απέ­να­ντι όχθες. Αυτό είναι αλή­θεια. Η δική σας αντί­λη­ψη για τους ερ­γα­ζό­με­νους είναι ότι τους θέ­λε­τε υπο­χεί­ριά σας, ότι τους θέ­λε­τε πο­λι­τι­κούς πε­λά­τες για τα ρου­σφέ­τια σας. Από την άλλη, εμείς τους ερ­γα­ζό­με­νους τους θε­ω­ρού­με συ­νερ­γά­τες μας. Είναι αυτοί οι άν­θρω­ποι οι οποί­οι θα κλη­θούν να εφαρ­μό­σουν την εκά­στο­τε κυ­βερ­νη­τι­κή πο­λι­τι­κή, για να μην κα­τη­γο­ρη­θού­με ότι βοη­θά­με τους φί­λους μας. Άρα, και προ­φα­νώς πρέ­πει να έχουν λόγο στα πει­θαρ­χι­κά συμ­βού­λια, τα οποία τε­λι­κά τους αφο­ρούν.

Το δεύ­τε­ρο βα­σι­κό επι­χεί­ρη­μα είναι η πα­ρά­γρα­φος 2 του άρ­θρου 1:

Πρώ­τον, έτσι κι αλ­λιώς, σε όλες αυτές τις απερ­γί­ες, όπως είπε και ο Υπουρ­γός, είναι υπο­χρε­ω­μέ­νοι οι απερ­γοί ερ­γα­ζό­με­νοι να έχουν προ­σω­πι­κό ασφα­λεί­ας.

Δεύ­τε­ρον, αλή­θεια το ότι σκέ­φτη­καν οι κα­θη­γη­τές να κά­νουν απερ­γία ήταν απει­λή για τη δη­μό­σια υγεία; Είναι τόσο τρα­γι­κό; Ντύ­σα­τε στο χακί όλους τους ερ­γα­ζό­με­νους τη μνη­μο­νια­κή πε­ρί­ο­δο. Αυτό είναι δη­μο­κρα­τία; Αυτό ερ­χό­μα­στε να αναι­ρέ­σου­με με αυτή τη ρύθ­μι­ση.

Το τρίτο επι­χεί­ρη­μα που μας είπαν είναι: «Φέρ­νε­τε αυτή τη ρύθ­μι­ση για το δη­μό­σιο, δεν εν­δια­φέ­ρε­στε για τους ανέρ­γους, αλλά μόνο για την εκλο­γι­κή σας πε­λα­τεία».

Αλή­θεια, αυτές οι πο­λι­τι­κές των απο­λύ­σε­ων δεν συ­νέ­βα­λαν στην ύφεση που έφερε στρα­τιές ανέρ­γων; Αυτές οι πο­λι­τι­κές δεν συ­νέ­βα­λαν στο να μειω­θούν οι τζί­ροι επι­χει­ρή­σε­ων, με απο­τέ­λε­σμα λου­κέ­τα και απο­λύ­σεις και άρα, ανερ­γία στον ιδιω­τι­κό τομέα;

Από την άλλη, βέ­βαια, έχου­με και το ΠΑΣΟΚ, που μας είπε ότι συμ­φω­νούν σε ένα με­γά­λο βαθμό με αρ­κε­τά από τα άρθρα του νο­μο­σχε­δί­ου, όμως, θα απο­χω­ρή­σουν από τη συ­ζή­τη­ση, αν ο Ανα­πλη­ρω­τής Υπουρ­γός συ­νε­χί­σει να εκ­προ­σω­πεί την Κυ­βέρ­νη­ση, γιατί υπάρ­χει σύ­γκρου­ση συμ­φε­ρό­ντων.

Φυ­σι­κά και υπάρ­χει σύ­γκρου­ση συμ­φε­ρό­ντων, γιατί και εμείς και ο Υπουρ­γός υπε­ρα­σπι­στή­κα­με αυ­τούς που τόσα χρό­νια διώ­κα­τε, αυ­τούς που τόσα χρό­νια λέ­γα­τε «τε­μπέ­λη­δες». Διότι εσείς θέ­λε­τε ένα δη­μό­σιο κου­τσό και ανά­πη­ρο, έρ­μαιο στις ορέ­ξεις των πο­λι­τι­κών σας φίλων. Ναι, δεν εί­μα­στε στην ίδια όχθη. Εμείς εί­μα­στε με τους ερ­γα­ζό­με­νους, εσείς με τους δια­πλε­κό­με­νους. Είναι ξε­κά­θα­ρο αυτό.

Βέ­βαια, το φο­βε­ρό ήταν, όταν άκου­σα τον πρώτο αγο­ρη­τή της Νέας Δη­μο­κρα­τί­ας, ο οποί­ος τυ­χαί­νει να είναι και πρώην Υπουρ­γός. Ξό­δε­ψε επτά λεπτά, για να μας απα­ριθ­μεί γε­νι­κούς γραμ­μα­τείς και προ­έ­δρους ορ­γα­νι­σμών που διο­ρί­στη­καν από την Κυ­βέρ­νη­ση του ΣΥ­ΡΙ­ΖΑ και είπε ότι είναι πο­λι­τι­κοί μας φίλοι.

Ένας Υπουρ­γός, λοι­πόν, ξέρει ή οφεί­λει να ξέρει ότι οι θέ­σεις αυτές είναι πο­λι­τι­κές. Είναι θέ­σεις με­τα­κλη­τές, που έχουν στόχο την εφαρ­μο­γή της κυ­βερ­νη­τι­κής πο­λι­τι­κής.

Κομ­μα­τι­κό και πε­λα­τεια­κό είναι το κρά­τος που φτιά­ξα­τε τόσα χρό­νια, με προ­σλή­ψεις μπλε και πρά­σι­νων παι­διών εναλ­λάξ ή και μαζί, με στρα­τιές συμ­βα­σιού­χων, που τους κρα­τού­σα­τε ομή­ρους, με υπαλ­λή­λους που ξε­χει­λί­ζουν στα Υπουρ­γεία -ξε­χεί­λι­ζαν, του­λά­χι­στον- ενώ οι πε­ρι­φε­ρεια­κές και οι ελεγ­κτι­κές υπη­ρε­σί­ες ήταν άδειες. Διότι εγώ προ­έρ­χο­μαι από την πε­ρι­φέ­ρεια και ξέρω πόσο υπο­στε­λε­χω­μέ­νες είναι οι υπη­ρε­σί­ες της. Άλ­λω­στε, εσείς έχετε εμπει­ρία στην κομ­μα­το­κρα­τία. Αυτό σας το ανα­γνω­ρί­ζου­με.

Όταν ήρθε αυτό το νο­μο­σχέ­διο, το οποίο έχει ση­μα­ντι­κό­τα­τες πα­ρεμ­βά­σεις -και για μένα η ση­μα­ντι­κό­τε­ρη είναι η απο­κα­τά­στα­ση των αν­θρώ­πων οι οποί­οι κυ­νη­γή­θη­καν, οι οποί­οι είδαν να κα­τα­στρέ­φε­ται η ζωή τους μέσα σε ένα βράδυ, όπως είναι οι σχο­λι­κοί φύ­λα­κες, οι υπάλ­λη­λοι των πα­νε­πι­στη­μί­ων, οι δη­μο­τι­κοί αστυ­νο­μι­κοί, οι κα­θη­γη­τές των ΕΠΑΛ- θυ­μή­θη­κα εκεί­νες τις μέρες που όλοι αυτοί οι άν­θρω­ποι απο­λύ­ο­νταν. Τότε υπήρ­χε ένα σύν­θη­μα στους δρό­μους που το φω­νά­ζα­με όλοι μαζί. Το πρώτο μέρος του δεν θα το πω, για να μην εγερ­θεί θέμα επί προ­σω­πι­κού. Θα πω μόνο το δεύ­τε­ρο μέρος του. Αυτοί που απο­λύ­ο­νται δεν είναι «νου­με­ρά­κι». Αυτοί που απο­λύ­θη­καν δεν ήταν νού­με­ρα σε μια δια­πραγ­μά­τευ­ση. Ήταν αν­θρώ­πι­νες ζωές που κα­τα­στρά­φη­καν σε ένα βράδυ και χωρίς λόγο.

Αυτό το νο­μο­σχέ­διο απο­κα­θι­στά σχε­δόν όλες τις αδι­κί­ες. Όμως, πρέ­πει σε ένα επό­με­νο νόμο κι­νη­τι­κό­τη­τας να δοθεί η ευ­και­ρία και σε αυ­τούς που δεν πε­ρι­λαμ­βά­νο­νται σ’ αυτές τις ρυθ­μί­σεις.

Ένα άλλο πολύ ση­μα­ντι­κό ζή­τη­μα που κάνει το νο­μο­σχέ­διο είναι η επι­τά­χυν­ση των δια­δι­κα­σιών πρό­σλη­ψης συμ­βα­σιού­χων ορι­σμέ­νου χρό­νου. Επει­δή προ­έρ­χο­μαι από του­ρι­στι­κή πε­ριο­χή, από τα Δω­δε­κά­νη­σα, θα ήθελα να σας πω ότι εί­χα­με πολ­λές φορές το φαι­νό­με­νο να θέ­λουν οι ΟΤΑ να προ­σλά­βουν προ­σω­πι­κό, όπως προ­σω­πι­κό δα­σο­πυ­ρό­σβε­σης ή κα­θα­ριό­τη­τας και αντί αυτό το προ­σω­πι­κό να προ­σλη­φθεί τον Απρί­λιο που το χρεια­ζό­μα­σταν, οι προ­σλή­ψεις γι­νό­ταν το μήνα Σε­πτέμ­βριο. Τι να το κά­νεις αυτό το προ­σω­πι­κό το μήνα Σε­πτέμ­βριο, αφού δεν το εί­χα­με τότε που το χρεια­ζό­μα­σταν; Αυτό το θέμα θε­ρα­πεύ­ε­ται από το συ­γκε­κρι­μέ­νο νο­μο­σχέ­διο.

Αυτό το νο­μο­σχέ­διο «χτυπά» τον πυ­ρή­να των μνη­μο­νια­κών πο­λι­τι­κών. Επα­να­φέ­ρει τη δη­μο­κρα­τία στη δη­μό­σια διοί­κη­ση. Τώρα πε­ρι­μέ­νου­με το επό­με­νο νο­μο­σχέ­διο του Υπουρ­γεί­ου, όπως είπε και ο κύ­ριος Υπουρ­γός, που θα ολο­κλη­ρώ­σει την πραγ­μα­τι­κή με­ταρ­ρύθ­μι­ση στη δη­μό­σια διοί­κη­ση για ένα κρά­τος λει­τουρ­γι­κό, δη­μο­κρα­τι­κό και πα­ρα­γω­γι­κό.

Σας ευ­χα­ρι­στώ πολύ.