ΕΚΡ: Ημέρα της Γυναίκας- Από τη θεωρία των δικαιωμάτων στην πράξη των διακρίσεων – Από το 1857 στο 2020

Η ιστορία έχει τις ρίζες της εκατό εξήντα τρία χρόνια πριν, στις 8 του Μάρτη του 1857, όταν σε ένα εργο­στά­σιο κλω­στο­ϋ­φα­ντουρ­γίας στη Ν. Υόρκη οι εργά­τριες ξεση­κώ­νο­νται και απερ­γούν ενάντια στις απάν­θρω­πες συν­θή­κες δου­λειάς και στα μερο­κά­ματα πείνας.

Η αστυ­νο­μία διαλύει βίαια το πλήθος των λευ­κο­ντυ­μέ­νων γυναι­κών και βάφει στο αίμα τη δια­δή­λωση, όμως ο αγώνας είχε ξεκι­νή­σει…., το γυναι­κείο κίνημα είχε γεν­νη­θεί.

Σήµερα, µε άλλοθι την οικονοµική κρίση οι δια­κρί­σεις και οι ανι­σό­τη­τες εις βάρος των γυναι­κών εντεί­νο­νται. Η ανεργία των γυναι­κών και ιδίως των νέων έχει προ­σλά­βει εκρη­κτι­κές πλέον δια­στά­σεις, επειδή η εργαζόµενη γυναίκα θεω­ρεί­ται από τον εργο­δότη «βάρος» λόγω της µητρότητας και των πολ­λα­πλών ρόλων που καλεί­ται να επι­τε­λέ­σει υπο­κα­θι­στώ­ντας τις ανε­παρ­κείς κοι­νω­νι­κές δοµές στή­ρι­ξης.

Το συν­δι­κα­λι­στικό κίνηµα έχει προ­ω­θή­σει ουσια­στικά, κυρίως µέσω των Συλ­λο­γι­κών Συµβάσεων Εργα­σίας, τα θέµατα ισό­τη­τας και προ­στα­σίας της οικο­γέ­νειας όµως σε καµιά περί­πτωση δεν μπορεί και δεν οφείλει να υπο­κα­τα­στή­σει την κρατική ευθύνη άσκησης κοι­νω­νι­κής πολι­τι­κής και πολι­τι­κής υπέρ της οικο­γέ­νειας. Είναι προ­φα­νές ότι για τη στήριξη τόσο των εργαζόµενων όσο και των άνεργων γυναι­κών ή µητέρων δεν αρκεί να υπάρχει µια γενική πολι­τική για την τόνωση της απα­σχό­λη­σης και την καταπολέµηση της ανερ­γίας, µε αποσπασµατικές ρυθµίσεις. Απαι­τού­νται εξει­δι­κευ­μέ­νες παρεµβάσεις µε συγκεκριµένη στό­χευση στο πλαίσιο µιας ενιαίας πολι­τι­κής για τη στήριξη της γυναί­κας και της οικο­γέ­νειας.

Οι κάθε είδους κρίσεις που πλήτ­τουν την κοι­νω­νία δεν µπορούν να χρησιµοποιούνται ως δικαιο­λο­γία για ακόµα µεγαλύτερες και πιο βαθιές ανι­σό­τη­τες, ούτε να υπονοµεύουν τα κεκτηµένα δικαιώµατα των γυναι­κών. Σήµερα που η γυναίκα έχει επι­τέ­λους κατα­κτή­σει νοµοθετικά τη δυνα­τό­τητα ίσων ευκαι­ριών πρό­σβα­σης στην αγορά εργα­σίας οφείλουµε όλοι να συνεργαστούµε έτσι ώστε να απο­τρα­πούν οι συγκυ­ρίες εκείνες που μπορούν να την κατα­δι­κά­σουν στην επι­σφαλή εργασία την ανεργία , και την περι­θω­ριο­ποί­ηση.

Συνα­δέλ­φισ­σες,

Το σύνθηµα για την ισότιµη συμ­με­τοχή των γυναι­κών στην αγορά εργα­σίας, αλλά και στα κέντρα λήψης των απο­φά­σεων, παρότι είναι ανα­γκαίο, θα µένει ένα κενό γράµµα όσο η πλειο­ψη­φία των γυναι­κών θα είναι άνεργες, υποαπασχολούµενες, ανα­σφά­λι­στες, επιφορτισµένες µε πολ­λα­πλούς ρόλους. Για το λόγο αυτό :

ΣΥΜΜΕΤΕΧΟΥΜΕ ΣΤΑ ΣΥΝ∆ΙΚΑΤΑ

ΕΝΤΕΙΝΟΥΜΕ ΤΗ ΣΥΛΛΟΓΙΚΗ ΜΑΣ ∆ΡΑΣΗ ΚΑΙ ΟΡΓΑΝΩΣΗ

∆ΙΕΚ∆ΙΚΟΥΜΕ ΤΟ ΜΕΛΛΟΝ ΠΟΥ ΜΑΣ ΑΞΙΖΕΙ

∆ΕΝ ΕΚΧΩΡΟΥΜΕ ΣΕ ΚΑΝΕΝΑ ΤΟ ∆ΙΚΑΙΩΜΑ ΝΑ ΑΠΟΦΑΣΙΖΕΙ ΓΙΑ ΕΜΑΣ ΧΩΡΙΣ ΕΜΑΣ.

ΓΡΑΜΜΑΤΕΙΑ ΓΥΝΑΙΚΩΝ Ε.Κ.