«7 Μαρτίου 1948 – Από τα Δωδεκάνησα ξεκινά η Ελλάδα μας!» – Άρθρο της Μίκας Ιατρίδη

Στις 10 Φεβρουα­ρίου του 1947 με την υπο­γραφή στο Παρίσι της Συν­θή­κης Ειρήνης με την Ιταλία, σύμφωνα με την οποία τα Δωδε­κά­νησα απο­δί­δο­νταν στην Ελλάδα, γρά­φτηκε μια από τις πιο λαμπρές σελίδες στην ιστορία του Ελλη­νι­σμού. Ακο­λού­θως, στις 31 Μαρτίου 1947 έγινε η τελετή παρά­δο­σης της Δωδε­κα­νή­σου στην Ελλάδα από τις βρε­τα­νι­κές αρχές, ενώ η επίσημη τελετή της ενσω­μά­τω­σης έλαβε χώρα στις 7 Μαρτίου του 1948.

Η επέ­τειος της 7ης Μαρτίου του 1948 είναι, αναμ­φί­βολα, μια μεγάλη γιορτή για όλη τη Δωδε­κά­νησο. Είναι η ημε­ρο­μη­νία κατά την οποία τιμούμε τις θυσίες των προ­γό­νων μας και τους αγώνες τους, ώστε τα ελλη­νικά νησιά μας και οι κάτοι­κοί τους να απο­τε­λέ­σουν ανα­πό­σπα­στο τμήμα του βασικού κορμού του Ελλη­νι­σμού. Όμως, η 7η Μαρτίου δεν είναι μόνο γιορτή για τη Δωδε­κά­νησο, είναι γιορτή για όλη την Ελλάδα. Γιατί, από τα Δωδε­κά­νησα ξεκινά η Ελλάδα μας!

Πρώτα, και πάνω από όλα, από τα Δωδε­κά­νησα ξεκινά η Ελλάδα μας, γιατί είμαστε το ανα­το­λι­κό­τερο σύνορο της χώρας μας. Τα νησιά μας είναι αυτά που στέ­κο­νται πάντα στην πρώτη γραμμή, είναι αυτά που εξα­σφα­λί­ζουν την υπό­στασή μας ως κράτος και ως έθνος εδώ στην εσχατιά του Αιγαίου. Και με δεδο­μένη τη συμπε­ρι­φορά των γει­τό­νων μας, οι ακρίτες νησιώ­τες είμαστε αυτοί που φυλάμε Θερ­μο­πύ­λες και εξα­σφα­λί­ζουμε την κυριαρ­χία της χώρας μας και τη γεω­στρα­τη­γική της θέση και σημασία στην ανα­το­λική Μεσό­γειο.

Από τα Δωδε­κά­νησα ξεκινά η Ελλάδα μας, γιατί μαζί με τους άλλους ακρίτες της χώρας μας, δια­τη­ρούμε πάντα το ηθικό μας υψηλό. Γιατί, παρά τις δυσκο­λίες που ανα­πό­φευ­κτα υπάρ­χουν, παρα­μέ­νουμε στον τόπο μας ατα­λά­ντευτα και δημιουρ­γικά. Δια­τη­ρούμε ακέ­ραιες τις παρα­δό­σεις μας και τον μακραί­ωνο πολι­τι­σμό μας και εξα­σφα­λί­ζουμε την ελλη­νι­κό­τητα της περιο­χής, μιας ελλη­νι­κό­τη­τας που χάνεται στο βάθος των αιώνων.

Από τα Δωδε­κά­νησα ξεκινά η Ελλάδα μας, γιατί οι Δωδε­κα­νή­σιοι βρε­θή­καμε στην πρώτη γραμμή της πολι­τι­κής, της οικο­νο­μίας, των επι­στη­μών και της επι­χει­ρη­μα­τι­κό­τη­τας. Κατά τη διάρ­κεια των τελευ­ταίων δεκα­ε­τιών, συμπα­τριώ­τες μας άφησαν το γνήσιο απο­τύ­πωμα τους στην ζωή της Ελλάδας στους παρα­πάνω τομείς, δίδαξαν με τη στάση της ζωής τους και απο­τε­λούν παρά­δειγμα για όλες τις επό­με­νες γενιές.

Από τα Δωδε­κά­νησα ξεκινά η Ελλάδα μας, γιατί οι Δωδε­κα­νή­σιοι υπήρ­ξαμε πρω­το­πό­ροι στο του­ρι­στικό θαύμα το οποίο επι­τε­λέ­στηκε τα τελευ­ταία χρόνια στη χώρα μας. Οι ακού­ρα­στες προ­σπά­θειες μας και το μονα­δικό αίσθημα φιλο­ξε­νίας που απλό­χερα μοι­ρά­σαμε και μοι­ρά­ζουμε στους επι­σκέ­πτες των νησιών μας, απο­τέ­λεσε και απο­τε­λεί οδηγό για όλους τους επι­χει­ρη­μα­τίες του του­ρι­σμού της πατρί­δας μας. Και, βέβαια, κανείς δεν μπορεί να παρα­βλέ­ψει το πόσο σημα­ντική είναι η συνει­σφορά των Δωδε­κα­νή­σων στο συνο­λικό του­ρι­στικό εισό­δημα της χώρας μας, ειδικά σε δύσκο­λες οικο­νο­μικά εποχές. Πέρα, όμως, από τον του­ρι­σμό, πρω­το­στα­τούμε και σε άλλους τομείς, όπως στην αλιεία και τη ναυ­τι­λία, κρα­τώ­ντας ζωντανά τα νησιά μας, κρα­τώ­ντας ζωντανό τον Ελλη­νι­σμό.

Από τα Δωδε­κά­νησα ξεκινά η Ελλάδα μας, γιατί έχουμε μια από τις πιο ισχυρές παροι­κίες ανά τον κόσμο. Δωδε­κα­νή­σιους που βρέ­θη­καν και διέ­πρε­ψαν στο εξω­τε­ρικό και στή­ρι­ξαν τα δίκαια των νησιών μας. Ποιος μπορεί να ξεχάσει, άλλωστε, τη συμβολή της αμε­ρι­κα­νι­κής παροι­κίας στις δια­πραγ­μα­τεύ­σεις για την τελική υπο­γραφή της Συν­θή­κης Ειρήνης με την Ιταλία στο Παρίσι, που οδή­γη­σαν στην ενσω­μά­τωση των νησιών μας με την Ελλάδα. Είναι η δυνα­μική της Δωδε­κα­νη­σια­κής παροι­κίας στο εξω­τε­ρικό που μπορεί να απο­τε­λέ­σει οδηγό για την ακόμα καλύ­τερη αξιο­ποί­ηση των Ελλήνων και των Ελλη­νί­δων που βρί­σκο­νται εκτός Ελλάδας.

Από τα Δωδε­κά­νησα ξεκινά η Ελλάδα μας, γιατί σε κάθε δύσκολη στιγμή οι νησιώ­τες έχουμε δείξει ότι είμαστε σαν μια γροθιά. Γιατί οι ανάσες μας συνα­ντώ­νται κάτω από τον ίδιο γαλάζιο ουρανό και πάνω από την ίδια γαλάζια θάλασσα του Αιγαίου, της κοι­τί­δας του πολι­τι­σμού μας. Το έχουμε δείξει και το έχουμε απο­δεί­ξει πολλές φορές, όπως το κάνουμε και σήμερα, σε αυτές τις δύσκο­λες συν­θή­κες που αντι­με­τω­πί­ζουμε στα ανα­το­λικά σύνορα μας. Όμως, ποτέ δεν φοβη­θή­καμε, ποτέ δεν λιπο­ψυ­χή­σαμε, γιατί παρα­μέ­νουμε ενω­μέ­νοι.

Η επέ­τειος της ενσω­μά­τω­σης της Δωδε­κα­νή­σου με την Ελλάδα μας θυμίζει ότι αν και είμαστε αριθ­μη­τικά λίγοι, η ψυχή μας μπορεί να κάνει πολλά. Έτσι και τώρα, με οδηγό τους αγώνες και τις θυσίες των προ­γό­νων μας, συνε­χί­ζουμε με το ίδιο πείσμα, με το ίδιο θάρρος, με την ίδια αγάπη για τη νησιά μας, να παρα­μέ­νουμε στον τόπο μας. Γιατί, με αυτόν τον τρόπο, τα Δωδε­κά­νησα είναι η Ελλάδα μας!