“Τιμή για αυτούς που θυσιάστηκαν για την  λευτεριά της Βιλανόβας (Παραδείσι Ρόδου)  το αιματηρό Πάσχα του 1919”

Εισή­γηση του Περι­φε­ρεια­κού Συμ­βού­λου και προ­έ­δρου του Περι­φε­ρεια­κού Φυτω­ρίου κ. Μιχάλη Μπα­ρια­νάκη στο Περι­φε­ρειακό Συμ­βού­λιο της  5/3/2019.

Βιλα­νόβα 1919( το σημε­ρινό Παρα­δείσι), μια περί­ο­δος σκο­τεινή που την επέβαλε η φασι­στική Ιταλία, η οποία προ­σπά­θησε να δια­λύ­σει το πατριω­τικό φρόνημα των Ροδίων και της Δωδε­κα­νή­σου.

Στο αιμα­τηρό Πάσχα εκείνης της χρονιάς, στον βωμό της ελευ­θε­ρίας θυσιά­στη­καν ο παπά- Λουκάς και η Ανθούλα Ζερβού, γιατί οι εκτε­λε­στές των εντολών της Ρώμης δεν κατά­φε­ραν να κλεί­σουν τις πατριω­τι­κές φωνές απλών και λόγιων ανθρώ­πων.

Το πνεύμα, η ψυχή και η καρδιά των Ροδίων άντεξε στην μακρο­χρό­νια φασι­στική επι­βουλή, παρά τα όσα τεχνά­σματα που εμπνεύ­στη­καν οι κατα­κτη­τές για να αλλά­ξουν οτι­δή­ποτε είχε σχέση ακόμα και με την καθη­με­ρι­νό­τητα των κατοί­κων των δώδεκα νησιών μας.

Η απάν­θρωπη βία των κατα­κτη­τών, επέφερε δημό­σιες εκτε­λέ­σεις ανδρών-γυναικών και παιδιών οι οποίες όμως, δεν πτόησαν τους Δωδε­κα­νή­σιους, ακόμα και εκεί­νους των μικρών χωριών όπως στην Βιλα­νόβα.

Η σκέψη, πως σύντομα θα έφτανε η στιγμή της απο­τί­να­ξης του φασι­στι­κού ζυγού και η ένωση με την μητέρα Ελλάδα, έδινε μεγα­λύ­τερη δύναμη στους κατοί­κους των νησιών μας, όμως αυτό είχε και το ανάλογο τίμημα με τις θυσίες ανθρώ­πων στον βωμό της ελευ­θε­ρίας.

Ανάμεσα σε όσους σήκωσαν το ανά­στημα τους στην ιταλική κατοχή ήταν και οι δάσκα­λοι Νικό­λαος Μαγκα­φάς κατα­γό­με­νος από το Παρα­δείσι και ο Κων­στα­ντί­νος Παντα­ζής.

Η δράση τους ενό­χλησε αφά­ντα­στα τους κατα­κτη­τές και η σύλληψη τους ήταν ανα­με­νό­μενη.

Οι κατα­κτη­τές κατά­λα­βαν ότι η δημόσια εκτέ­λεση τους στην Βιλα­νόβα, θα προ­κα­λούσε μεγα­λύ­τερα και περισ­σό­τερα  προ­βλή­ματα στην διοί­κηση τους, και  τους  ανά­γκα­σαν να   αυτό εξο­ρι­στούν για σχεδόν 30 χρόνια εκτός Δωδε­κα­νή­σου.

Mακριά από την οικο­γέ­νεια τους, τους φίλους  και τους συμπα­τριώ­τες τους, και γνώ­ρι­ζαν πως η θυσία τους θα έδινε μεγα­λύ­τερη ώθηση στην προ­σπά­θεια της απε­λευ­θέ­ρω­σης των νησιών μας και την ένωση με την Ελλάδα.

Μετά από εκατό χρόνια, θεωρώ πως έφτασε η στιγμή να απο­δο­θούν οι ανά­λο­γες τιμές στον αεί­μνη­στο μαχητή της ελευ­θε­ρίας Νικόλαο Μαγκαφά, ώστε να απο­κα­τα­στα­θεί η μνήμη του και βέβαια οι νέοι μας να γνω­ρί­σουν τι έκαναν οι πρό­γο­νοι μας για το όραμα της ελευ­θε­ρίας και της δημο­κρα­τίας στον τόπο μας.

Για τους παρα­πάνω λόγους προ­τείνω, ως ένδειξη τιμής και ευγνω­μο­σύ­νης στο πρόσωπο του, να πάρει το όνομα του  το Δημο­τικό Σχολείο Παρα­δει­σίου, σε εκδή­λωση που θα πραγ­μα­το­ποι­η­θεί την Κυριακή 7 Απρι­λίου 2019, στον τόπο που γεν­νή­θηκε και μεγά­λωσε αλλά ανα­γκά­στηκε  να φύγει  βιαίως από του κατα­κτη­τές για 30 χρόνια.

Επίσης  τον πανη­γυ­ρικό της ημέρας να εκφω­νή­σει ο γνωστός Γιατρός του Παρα­δει­σίου και του νησιού μας κ. Αντώ­νιος Αρφαράς, ο οποίος είναι εκείνος που αφιέ­ρωσε πολύ­τιμο χρόνο για να συγκε­ντρω­θούν όλα τα ιστο­ρικά στοι­χεία εκείνης της εποχής.

Συνα­δέλ­φισ­σες και συνά­δελ­φοι, οφεί­λουμε ομόφωνα να ψηφί­σουμε αυτή την πρόταση και ως Περι­φέ­ρεια να συμ­με­τά­σχουμε ενεργά στις εκδη­λώ­σεις που θα πραγ­μα­το­ποι­η­θούν την Κυριακή 7 Απρι­λίου.

Με εκτί­μηση

Μιχάλης Μπα­ρια­νά­κης

Περι­φε­ρεια­κός Σύμ­βου­λος

Η πρόταση του ψηφί­στηκε ομόφωνα από το σώμα και στην εκδή­λωση που θα πραγ­μα­το­ποι­η­θεί στη Δ.Κ. Παρα­δει­σίου την Κυριακή  7/4/2019 η Περι­φέ­ρεια Ν. Αιγαίου  σε συνερ­γα­σία με τον Δήμο Ρόδου  θα μετο­νο­μά­σουν   το Δημο­τικό Σχολείο Παρα­δει­σίου  στο όνομα  ¨Νικο­λάου Μαφκαφά¨  ως ένδειξη τιμής και ευγνω­μο­σύ­νης στο πρόσωπο του.