ΡΕΠΟΡΤΑΖ

Δεκάλογος γενικών οδηγιών για απαντήσεις σε δημοσιογράφους Διεθνούς Τύπου ή σε επαγγελματικούς φίλους, συνεργάτες και πελάτες μας

news room 4 λεπτά ανάγνωση
ΚΑΜΠΟΥΡΑΚΗΣ

Του Αντώνη Καμπου­ράκη

1Ο ρυθμός της ομιλίας και οι κινή­σεις του σώματος (των χεριών κυρίως) πρέπει να απο­πνέ­ουν σιγου­ριά κι αυτο­πε­ποί­θηση. Το πρώτο σημα­ντικό μήνυμα είναι πως «μιλάμε για πράγ­ματα που γνω­ρί­ζουμε, και όχι για ό,τι νομί­ζουμε».

2 Το σώμα πρέπει να είναι σε όρθια στάση και να μην γέρνει ούτε μπροστά (τάση μάχης), ούτε πίσω (τάση φυγής).

3 Όταν απα­ντάμε κοιτάμε στα μάτια τον δημο­σιο­γράφο, που έθεσε την ερώτηση, άσχετα από το περιε­χό­μενο της απά­ντη­σης. Η στάση αυτή κολα­κεύει τον δημο­σιο­γράφο και μετα­δί­δει ειλι­κρί­νεια.

4 Το ζητού­μενο από μια τέτοια δια­δι­κα­σία είναι να «περά­σουμε» τις απα­ντή­σεις που επι­διώ­κουμε και όχι να απα­ντή­σουμε με ακρί­βεια στις ερω­τή­σεις που τίθε­νται. Προ­σπα­θούμε να κατευ­θύ­νουμε τη συνέ­ντευξη σε κείνα τα στοι­χεία που θέλουμε να ανα­δεί­ξουμε. Έτσι, σε μια άβολη ερώτηση το καλύ­τερο, που έχουμε να κάνουμε παίρ­νο­ντας το λόγο, είναι είτε να την ανα­δια­τυ­πώ­σουμε, π.χ. Αντι­λαμ­βά­νο­μαι πως στην ουσία αυτό που με ρωτάτε είναι…. είτε να δημιουρ­γή­σουμε τη λεγό­μενη «γέφυρα», π.χ. Η ερώτησή σας είναι εξαι­ρε­τικά ενδια­φέ­ρουσα, αλλά θα έπρεπε να απευ­θυν­θεί στους αρμό­διους χει­ρι­στές της κρίσης, οπότε εγώ μπορώ να σας πω τι ακριβώς κάνουμε εμείς, αυτή τη στιγμή…

5 Οι απα­ντή­σεις, σε κάθε περί­πτωση, θα πρέπει να είναι δια­τυ­πω­μέ­νες με περιε­κτικό τρόπο, χωρίς πλα­τια­σμούς που μπορεί να οδη­γή­σουν σε παρερ­μη­νείες ή σε πρό­σθε­τες διευ­κρι­νι­στι­κές ερω­τή­σεις. Όσο πιο περιε­κτική είναι μια δήλωση, τόσο λιγό­τε­ρες είναι οι πιθα­νό­τη­τες να μετα­δο­θεί λαν­θα­σμένα.

6 Απο­φεύ­γουμε πάση θυσία τη δια­στρέ­βλωση. Ούτε μειώ­νουμε, ούτε υπερ­βάλ­λουμε στην περι­γραφή κατα­στά­σεων και επι­πτώ­σεων.

7 Απο­φεύ­γουμε να πούμε «ουδέν σχόλιο». Μια τέτοια απά­ντηση δείχνει πάντα, είτε από­κρυψη πλη­ρο­φο­ριών, είτε έμμεση κατη­γο­ρία σε βάρος άλλων οργα­νι­σμών ή ανθρώ­πων. Ανα­δια­τυ­πώ­νουμε ή γεφυ­ρώ­νουμε την ερώτηση, όπως σημειώ­θηκε παρα­πάνω.

8 Αρνού­μα­στε να απα­ντή­σουμε σε μια υπο­θε­τική ερώτηση. Η άρνηση όμως πρέπει να γίνεται ευγε­νικά. Περι­γρά­φουμε μερικά ακόμη υπο­θε­τικά σενάρια, για να κατα­λή­ξουμε πως «γενικά οι υπο­θέ­σεις δεν βοηθούν».

9 Απο­φεύ­γουμε συγκρού­σεις και αντι­δι­κίες με τους δημο­σιο­γρά­φους.

10 Απο­φεύ­γουμε τόσο τον υπερ­βο­λικό συναι­σθη­μα­τι­σμό (που υπονοεί απώλεια ελέγχου), όσο και την εικόνα του από­μα­κρου ή ανέγ­γι­χτου από τα γεγο­νότα.

Q&A

• Πόσο ανη­συ­χη­τική είναι για τον ελλη­νικό του­ρι­σμό η κατά­σταση που δια­μορ­φώ­νε­ται στη χώρα σας λόγω του προ­σφυ­γι­κού;

Η δια­χεί­ριση του κρι­σι­μό­τα­του προ­σφυ­γι­κού ζητή­μα­τος, η εξέλιξη των προ­σφυ­γι­κών ροών και η δια­χεί­ρισή τους είναι ένα παγκό­σμιο πρό­βλημα. Πιστεύ­ουμε πως η ελλη­νική κυβέρ­νηση μαζί με τους εταί­ρους μας στην Ε.Ε., θα δια­μορ­φώ­σουν στο αμέσως επόμενο χρονικό διά­στημα μια ευρω­παϊκή λύση, που θα απο­κλι­μα­κώ­σει το πρό­βλημα. Θα πρέπει όμως να βάλουμε το ζήτημα στις σωστές δια­στά­σεις του. Πρώτον, το πρό­βλημα δεν αφορά όλα τα νησιά μας, αλλά κάποια από αυτά. Θα λέγαμε μάλιστα, πως το πρό­βλημα δεν εντο­πί­ζε­ται κατά κανόνα στους πλέον δημο­φι­λείς του­ρι­στι­κούς προ­ο­ρι­σμούς. Δεύ­τε­ρον, ακόμη κι εκεί που υπάρχει ροή προ­σφύ­γων, αυτή δεν αφορά σε παρα­λίες και γενικά σε του­ρι­στικά θέρετρα, αλλά είτε σε κάποιες απο­μο­νω­μέ­νες δυσπρό­σι­τες περιο­χές, που έτσι κι αλλιώς δεν είναι επι­σκέ­ψι­μες από του­ρί­στες, είτε σε κέντρα ταυ­το­ποί­η­σης (hot spots), που επίσης δεν βρί­σκο­νται στις του­ρι­στι­κές περιο­χές. Τρίτον, οι πρό­σφυ­γες είναι διερ­χό­με­νοι από κάποια νησιά. Η παρα­μονή τους είναι προ­σω­ρινή, μέχρι να προ­ω­θη­θούν στην ηπει­ρω­τική ενδο­χώρα, κι από κει προς τα βόρεια σύνορά μας, σε ανα­ζή­τηση ενός δια­δρό­μου προς τις χώρες της Κεντρι­κής Ευρώπης. Κι εκεί είναι που εντο­πί­ζε­ται πλέον το πρό­βλημα, αλλά μιλάμε για περιο­χές που δεν έχουν καμία σχέση με τον του­ρι­σμό.

• Μπορεί η προ­σφυ­γική κρίση να εξε­λι­χθεί σε κρίση για τον ελλη­νικό του­ρι­σμό; Τι επι­πτώ­σεις θα έχει κάτι τέτοιο, για τη χώρα και τις τοπικές κοι­νω­νίες;

Είναι ένα υπο­θε­τικό σενάριο. Θα μπο­ρούσα κι εγώ να κάνω μια εκ δια­μέ­τρου αντί­θετη υπόθεση. Η αλλη­λεγ­γύη που δείχνει η πλειο­ψη­φία των κατοί­κων των νησιών που δέχθη­καν τις προ­σφυ­γι­κές ροές είναι μονα­δική, είναι άξια για να βρα­βευ­τεί με Νόμπελ Ειρήνης, όπως υπο­στη­ρί­ζουν δια­κε­κρι­μέ­νες διε­θνείς προ­σω­πι­κό­τη­τες, και σίγουρα έχει βοη­θή­σει πάρα πολύ, στην ενί­σχυση της θετικής εικόνας της Ελλάδας στο εξω­τε­ρικό, κάτι το οποίο μπορεί να έχει ευερ­γε­τι­κές επι­πτώ­σεις στον του­ρι­σμό.

Όμως οι υπο­θέ­σεις δεν βοηθούν. Εμείς αυτό που κάνουμε είναι να εστιά­ζουμε στην ποιό­τητα των προ­σφε­ρό­με­νων υπη­ρε­σιών των του­ρι­στι­κών επι­χει­ρή­σεων, και να προ­ε­τοι­μα­ζό­μα­στε για να δώσουμε τον καλύ­τερο εαυτό μας, και να χαρί­σουμε μονα­δι­κές του­ρι­στι­κές εμπει­ρίες στους επι­σκέ­πτες μας. Αυτή είναι η δική μας δουλειά, και φρο­ντί­ζουμε να κάνουμε καλά τη δική μας δουλειά. Αν όλοι κάνουν καλά τη δουλειά τους, σε όλα τα επίπεδα, τότε και το απο­τέ­λε­σμα θα είναι καλό. Να είστε σίγου­ροι γι αυτό.

• Υπάρ­χουν σήμερα ενδεί­ξεις, για το πώς θα κινηθεί η φετινή του­ρι­στική σεζόν, δεδο­μέ­νης της κατά­στα­σης στο Αιγαίο;

Είναι πρόωρο να βγάλει κανείς συμπε­ρά­σματα, τώρα. Θυμίζω πως και πέρυσι που ήταν μία πολύ δύσκολη χρονιά, λόγω των δια­πραγ­μα­τεύ­σεων της χώρας με τους θεσμούς, και των capital controls, δια­κι­νού­νταν τέτοια εποχή διάφορα σενάρια, τα οποία δια­ψεύ­στη­καν, από την πραγ­μα­τι­κό­τητα των αφίξεων. Γι αυτό κι εμείς επι­μέ­νουμε, πως το σημα­ντικό είναι να ανα­δεί­ξουμε την εικόνα των νησιών του Αιγαίου, και να προ­βάλ­λουμε τις μονα­δι­κές ομορ­φιές τους, υπεν­θυ­μί­ζο­ντας διαρκώς στη διεθνή του­ρι­στική αγορά, πως η Ελλάδα συνο­λικά παρα­μέ­νει ένας ελκυ­στι­κός, φιλό­ξε­νος και ασφαλής προ­ο­ρι­σμός.

• Πιστεύ­ετε πως η ελλη­νική κυβέρ­νηση έχει κάνει, όλα όσα έπρεπε να κάνει, για να θωρα­κί­σει τον του­ρι­σμό, από τις συνέ­πειες της προ­σφυ­γι­κής κρίσης;

Ας αφή­σουμε τους ειδι­κούς χει­ρι­στές του θέματος, να κάνουν τη δουλειά τους, κι εμείς να κάνουμε τη δική μας δουλειά. Και η δική μας δουλειά είναι να εγγυ­η­θούμε στους επι­σκέ­πτες μας, την ευκαι­ρία να απο­λαύ­σουν μια μονα­δική του­ρι­στική εμπει­ρία, σε μια φιλό­ξενη, ασφαλή και πάντα ελκυ­στική Ελλάδα.

Πώς σας φάνηκε το άρθρο;

Ένα πάτημα, χωρίς λογαριασμό. Μία ψήφος ανά συσκευή.

Σχολιασμός άρθρου

Προσθέστε ένα σχόλιο

Εμφανίζεται μετά από έγκριση · το e-mail δεν δημοσιεύεται0 / 2000

Τα σχόλια εκφράζουν τον σχολιαστή, όχι τη Δημοκρατική. Όροι σχολιασμού

Τα σχόλια εκφράζουν αποκλειστικά τον εκάστοτε σχολιαστή. Η Δημοκρατική δεν υιοθετεί αυτές τις απόψεις. Διατηρούμε το δικαίωμα να διαγράψουμε όποια σχόλια θεωρούμε προσβλητικά ή περιέχουν ύβρεις, χωρίς καμία προειδοποίηση. Χρήστες που δεν τηρούν τους όρους χρήσης αποκλείονται. Τα σχόλια δημοσιεύονται μετά από έγκριση· το e-mail δεν δημοσιεύεται.

Γίνετε ο πρώτος που θα σχολιάσει.