Ονειρο ήταν και όνειρο θα μείνει

Ονειρο είναι και όνειρο, ως φαί­νε­ται, θα παρα­μεί­νει η δημιουρ­γία Μου­σείου Παρα­δο­σια­κής Ναυ­τι­κής Τέχνης στη Δωδε­κά­νησο.

Παρά την ανυ­πο­μο­νη­σία που υπήρχε για την εκδή­λωση που έγινε σχετικά με την παρα­δο­σιακή, ροδί­τικη, ναυ­πη­γική τέχνη, εν τούτοις η εκδή­λωση στο περιε­χό­μενό της δεν μπόρεσε τελικά να κρα­τή­σει το κοινό.

Οι ανα­φο­ρές για το τι ισχύει σε όλο τον κόσμο, οι πτυ­χια­κές εργα­σίες για την παρα­δο­σιακή ναυ­πη­γική και οι ομιλίες (ευχο­λό­για) των πολι­τι­κών, έκλεψαν από την εκδή­λωση σχεδόν ολό­κληρο το δια­θέ­σιμο χρόνο που υπήρχε. Το ζητού­μενο, που δεν ήταν άλλο από την προ­στα­σία των παρα­δο­σια­κών σκαριών της Δωδε­κα­νή­σου και η λήψη μιας συγκε­κρι­μέ­νης από­φα­σης για την ίδρυση ενός μου­σείου, τελικώς δεν επε­τεύ­χθη.

Οι πολι­τι­κοί έκαναν γενικές και αόρι­στες τοπο­θε­τή­σεις, ευχή­θη­καν ότι κάτι πρέπει να γίνει και στη συνέ­χεια απε­χώ­ρη­σαν.

Την οδό της απο­χώ­ρη­σης από την αίθουσα επέ­λε­ξαν και αρκετοί θεατές, καθώς έβλεπαν τις ώρες να περνούν χωρίς μια ουσια­στική τοπο­θέ­τηση επί του ζητου­μέ­νου.

Πρέπει να σημειω­θεί ότι με οδηγία της Ευρω­παϊ­κής Ενωσης, όλα τα παλιά, ξύλινα, αλιευ­τικά σκαριά πρέπει να κατα­στρα­φούν προ­κει­μέ­νου οι ιδιο­κτή­τες τους (επαγ­γελ­μα­τίες ψαράδες) να επι­δο­τη­θούν για την αγορά και­νούρ­γιων. Ετσι, τα παρα­δο­σιακά και περί­τε­χνα σκαριά εξα­φα­νί­ζο­νται χρόνο με το χρόνο και μαζί με αυτά η τέχνη του παρα­δο­σια­κού καρα­βο­μα­ρα­γκού.

Σήμερα, ακόμα και μετά την πολυα­να­με­νό­μενη εκδή­λωση που είχε γίνει στο θόλο «De Milly» (απέ­να­ντι από τα γραφεία της ΔΕΗ), δεν υπάρχει συγκε­κρι­μένη απόφαση, καθο­ρι­σμένο συμ­βού­λιο και πλάνο δράσης για την ίδρυση του μου­σείου και την ανα­τροπή της από­φα­σης της Ευρω­παϊ­κής Ενωσης.