Χωρίς να «επενδύουμε» στην Παιδεία, καμία πολιτική δεν μπορεί πραγματικά να αλλάξει τον κόσμο.

Με αφορ­μή την έντα­ξη των Εκ­παι­δευ­τη­ρί­ων Ρο­δί­ων Παι­δεία σε ένα διε­θνές εκ­παι­δευ­τι­κό δί­κτυο, το μή­νυ­μα που οφεί­λου­με να ανα­δεί­ξου­με προς ολό­κλη­ρη την κοι­νω­νία δεν αφορά απλώς τα επι­χει­ρη­μα­τι­κά σχέ­δια ενός ιδρύ­μα­τος το­νί­ζει ο αρ­χι­τέ­κτο­νας Γιώρ­γος Σάβ­βε­νας, Το κεί­με­νο του έχει ως εξής:

Κυ­ρί­ως μας υπεν­θυ­μί­ζει ότι η εξω­στρέ­φεια, η διαρ­κής ανα­ζή­τη­ση της ποιό­τη­τας και η και­νο­το­μία δεν είναι πο­λυ­τέ­λειες, αλλά ανα­γκαιό­τη­τες.

Του αρ­χι­τέ­κτο­να  Γιώρ­γου Σάβ­βε­να

Η εκ­παί­δευ­ση δεν μπο­ρεί να μένει στά­σι­μη, όταν ο κό­σμος γύρω μας αλ­λά­ζει με τέ­τοια τα­χύ­τη­τα.

Σε μια εποχή κα­ται­γι­στι­κών αλ­λα­γών και συχνά αβέ­βαιου μέλ­λο­ντος, οφεί­λου­με να ανα­δεί­ξου­με την Παι­δεία ως την πιο αξιό­πι­στη επέν­δυ­ση μιας κοι­νω­νί­ας.

Είναι ο μο­να­δι­κός δρό­μος που ανοί­γει προ­ο­πτι­κές, καλ­λιερ­γεί συ­νει­δή­σεις και δη­μιουρ­γεί πο­λί­τες με γνώση, ευ­θύ­νη και όραμα.

Έτσι οι κοι­νω­νί­ες προ­χω­ρούν πραγ­μα­τι­κά, έχο­ντας την εκ­παί­δευ­ση ως κι­νη­τή­ρια δύ­να­μη προ­ό­δου, δίχως να φο­βού­νται την εξέ­λι­ξη.

Όσοι επι­μέ­νουν σκό­πι­μα να μην το κα­τα­λα­βαί­νουν, απλώς θα μεί­νουν θε­α­τές.

Σή­με­ρα δεν συγ­χω­ρού­νται η εσω­στρέ­φεια και η ανα­βλη­τι­κό­τη­τα.

Αν μπο­ρέ­σου­με να δούμε και να κα­τα­νο­ή­σου­με τον κόσμο γύρω μας, τότε θα μπο­ρού­με και να τον κά­νου­με κα­λύ­τε­ρο.

Το πα­ρά­δειγ­μα αυτής της συ­νερ­γα­σί­ας ξε­περ­νά τα όρια μιας συμ­φω­νί­ας ενός εκ­παι­δευ­τι­κού ορ­γα­νι­σμού.

Η διο­ρα­τι­κό­τη­τα όσων τόλ­μη­σαν να ανοί­ξουν τις πόρ­τες τους στον κόσμο που αλ­λά­ζει, να συ­νερ­γα­στούν διε­θνώς και να επεν­δύ­σουν στη γνώση, δεί­χνουν τον νέο δρόμο.

Αυτόν που αγ­γί­ζει κάθε οι­κο­γέ­νεια, κάθε νέο άν­θρω­πο, κάθε πο­λί­τη που επι­θυ­μεί έναν τόπο σύγ­χρο­νο, με κοι­νω­νι­κή συ­νο­χή και προ­ο­πτι­κή.

Γιατί η Παι­δεία δεν αφορά μόνο τα σχο­λεία· αφορά τις ρίζες κάθε κοι­νω­νι­κής, οι­κο­νο­μι­κής και πο­λι­τι­σμι­κής ανά­πτυ­ξης.

Έχου­με ξε­χά­σει ότι οφεί­λει να βρί­σκε­ται διαρ­κώς στον πυ­ρή­να κάθε πο­λι­τι­κής ατζέ­ντας, με ου­σια­στι­κή στή­ρι­ξη και γεν­ναία αξιο­ποί­η­ση πόρων.

Η Παι­δεία ενώ­νει τους αν­θρώ­πους, δη­μιουρ­γώ­ντας κοινό κώ­δι­κα επι­κοι­νω­νί­ας, καλ­λιερ­γεί την κα­τα­νό­η­ση, τη σκέψη και τον σε­βα­σμό στη δια­φο­ρε­τι­κό­τη­τα. Δυ­να­μώ­νει την κοι­νω­νία, την κάνει πιο συ­νε­κτι­κή και πιο αν­θε­κτι­κή σε κρί­σεις.

Σπρώ­χνει τον τόπο μπρο­στά, λει­τουρ­γώ­ντας ως κι­νη­τή­ρια δύ­να­μη ανά­πτυ­ξης, και­νο­το­μί­ας και προ­ό­δου.

Κάθε βήμα προς μια ανοι­χτή, ποιο­τι­κή και σύγ­χρο­νη εκ­παί­δευ­ση έχει αξία όχι μόνο για τους άμεσα εμπλε­κό­με­νους, αλλά για όλους μας.

 

Εί­μα­στε πραγ­μα­τι­κά έτοι­μοι για το επό­με­νο βήμα;