Παναγιωτόπουλος: Επιστρέψαμε πάνω από 6.000 άτομα που μπήκαν παράνομα στη χώρα – Η κοινωνία απαιτεί απαντήσεις για τα Τέμπη

«Άλλοι 40 άν­θρω­ποι επέ­στρε­ψαν στις χώρες προ­έ­λευ­σής τους, καθώς οι αι­τή­σεις ασύ­λου τους είχαν απορ­ρι­φθεί και σε δεύ­τε­ρο βαθμό»

Πε­ρισ­σό­τε­ροι από 6.000 άν­θρω­ποι που μπή­καν πα­ρά­νο­μα στην Ελ­λά­δα επέ­στρε­ψαν στις χώρες προ­έ­λευ­σής τους, τό­νι­σε στον ΣΚΑΪ ο υπουρ­γός Με­τα­νά­στευ­σης και Ασύ­λου, κ. Νι­κό­λα­ος Πα­να­γιω­τό­που­λος ανα­φε­ρό­με­νος στις πρό­σφα­τες απε­λά­σεις 40 πο­λι­τών τρί­των χωρών.

«Οι επι­στρο­φές συ­νε­χί­ζο­νται, αλλά φεύ­γουν όλοι όσοι δεν δι­καιού­νται να πα­ρα­μεί­νουν; Όχι ακόμα. Το Υπουρ­γείο Με­τα­νά­στευ­σης ενη­με­ρώ­νει τις αρ­μό­διες αρχές για τον εντο­πι­σμό και τη σύλ­λη­ψη όσων πρέ­πει να απο­χω­ρή­σουν» διευ­κρί­νι­σε και πρό­σθε­σε: «Η Ελ­λη­νι­κή Αστυ­νο­μία πραγ­μα­το­ποιεί επι­χει­ρή­σεις για την απο­μά­κρυν­ση αυτών των ατό­μων, όμως όχι εντός των δομών, προ­κει­μέ­νου να απο­φευ­χθούν εντά­σεις. Όσοι συλ­λαμ­βά­νο­νται οδη­γού­νται στα προ­α­να­χω­ρη­σια­κά κέ­ντρα (ΠΡΟ­ΚΕ­ΚΑ), όπου δρο­μο­λο­γεί­ται η επι­στρο­φή τους μέσω συ­νεν­νό­η­σης με τις χώρες προ­έ­λευ­σης.»

Σχε­τι­κά με την υπό­θε­ση των Τε­μπών, ο κ. Πα­να­γιω­τό­που­λος ση­μεί­ω­σε: «Είναι σαφές ότι η κοι­νω­νία απαι­τεί απα­ντή­σεις. Πρω­τί­στως οι γο­νείς, αλλά και η κοι­νω­νία, που φαί­νε­ται στοι­χι­σμέ­νη πίσω από τους γο­νείς. Δεν μπο­ρού­με να απο­φύ­γου­με την πο­λι­τι­κο­ποί­η­ση του ζη­τή­μα­τος δυ­στυ­χώς, και κάνει κακό στην όλη υπό­θε­ση.Η πο­λι­τι­κή αντι­πα­ρά­θε­ση και η προ­σπά­θεια κομ­μά­των να απο­κο­μί­σουν πο­λι­τι­κά οφέλη ή να πλή­ξουν την κυ­βέρ­νη­ση δεν πρέ­πει να απο­προ­σα­να­το­λί­σουν από τον βα­σι­κό στόχο: την από­δο­ση δι­καιο­σύ­νης, την από­δο­ση ευ­θυ­νών εκεί που ανή­κουν, αλλά και τις ανα­γκαί­ες πα­ρεμ­βά­σεις για την ασφά­λεια των σι­δη­ρο­δρο­μι­κών με­τα­φο­ρών. Αυτό είναι το με­γά­λο ζη­τού­με­νο – να δια­σφα­λί­σου­με ότι τέ­τοια τρα­γι­κά γε­γο­νό­τα δεν θα επα­να­λη­φθούν.»

Ανα­φο­ρι­κά με το αί­τη­μα του ΠΑΣΟΚ για τη σύ­στα­ση προ­α­να­κρι­τι­κής επι­τρο­πής ο κ. Πα­να­γιω­τό­που­λος τό­νι­σε: «Το αί­τη­μα του ΠΑΣΟΚ για σύ­στα­ση προ­α­να­κρι­τι­κής επι­τρο­πής κυ­ριαρ­χεί αυτές τις μέρες στη δη­μό­σια συ­ζή­τη­ση. Η Νέα Δη­μο­κρα­τία το απο­δέ­χθη­κε, όπως έχει πρά­ξει και με άλλα αι­τή­μα­τα διε­ρεύ­νη­σης μέσω κοι­νο­βου­λευ­τι­κών επι­τρο­πών – πα­λαιό­τε­ρα με εξε­τα­στι­κή, τώρα με προ­α­να­κρι­τι­κή. Πα­ράλ­λη­λα, όμως, η υπό­θε­ση διε­ρευ­νά­ται ήδη από τη Δι­καιο­σύ­νη.Υπάρ­χει η αί­σθη­ση ότι υπάρ­χουν κα­θυ­στε­ρή­σεις και σε­νά­ρια περί συ­γκά­λυ­ψης. Εγώ θα πω ότι η Δι­καιο­σύ­νη επι­τε­λεί το έργο της. Η διε­ρεύ­νη­ση μιας τόσο σύν­θε­της υπό­θε­σης δεν είναι πάντα εύ­κο­λο να κι­νη­θεί με την τα­χύ­τη­τα που θα επι­θυ­μού­σε ο μέσος πο­λί­της.Ο ίδιος ο Πρω­θυ­πουρ­γός έχει επι­ση­μά­νει κατ’ επα­νά­λη­ψη ότι η κυ­βέρ­νη­ση δεν μπο­ρεί να επι­βά­λει κάτι στη Δι­καιο­σύ­νη γιατί δεν εί­θι­σται η Κυ­βέρ­νη­ση να δια­τάσ­σει τη Δι­καιο­σύ­νη. Η Δι­καιο­σύ­νη είναι ανε­ξάρ­τη­τη. . Η συ­γκε­κρι­μέ­νη δι­κο­γρα­φία είναι ογκω­δέ­στα­τη, με εκτε­τα­μέ­νο απο­δει­κτι­κό υλικό που συ­νε­χώς εμπλου­τί­ζε­ται. Πε­ρι­λαμ­βά­νει τε­χνι­κές εκ­θέ­σεις, πο­ρί­σμα­τα πραγ­μα­το­γνω­μό­νων και εξει­δι­κευ­μέ­νες ανα­λύ­σεις, στοι­χεία που κα­θι­στούν τη δια­δι­κα­σία πε­ρί­πλο­κη και χρο­νο­βό­ρα.Η ανα­κρι­τι­κή δια­δι­κα­σία διέ­πε­ται από μυ­στι­κό­τη­τα, αν και, πα­ρα­δό­ξως, πολ­λές πτυ­χές της ανα­λύ­ο­νται κα­θη­με­ρι­νά στις τη­λε­ο­πτι­κές εκ­πο­μπές. Αυτό που έχω να πω είναι ότι η υπό­θε­ση εξε­λίσ­σε­ται με τον τρόπο που πρέ­πει, βάσει των θε­σμι­κών δια­δι­κα­σιών και με τη σο­βα­ρό­τη­τα που της ανα­λο­γεί.»

Σχε­τι­κά με την πο­λι­τι­κο­ποί­η­ση των Τε­μπών ο κ. Πα­να­γιω­τό­που­λος υπο­γράμ­μι­σε: «Όταν μια υπό­θε­ση με­τα­φέ­ρε­ται σε κοι­νο­βου­λευ­τι­κές δια­δι­κα­σί­ες, όπως εξε­τα­στι­κές ή προ­α­να­κρι­τι­κές επι­τρο­πές, ανα­πό­φευ­κτα απο­κτά έναν έντο­να πο­λι­τι­κό χα­ρα­κτή­ρα. Η φύση αυτών των επι­τρο­πών δη­μιουρ­γεί ένα δί­πο­λο: από τη μία, τους κα­τη­γό­ρους, και από την άλλη, τους συ­νη­γό­ρους. Έτσι, η δια­δι­κα­σία συχνά πε­ρι­βάλ­λε­ται από έναν μαν­δύα πο­λι­τι­κής αντι­πα­ρά­θε­σης, ο οποί­ος μπο­ρεί να αλ­λοιώ­σει την ουσία της διε­ρεύ­νη­σης. Αντί­θε­τα, όταν η Δι­καιο­σύ­νη αφε­θεί να επι­τε­λέ­σει το έργο της ανε­ξάρ­τη­τα, τα απο­τε­λέ­σμα­τα είναι αξιό­πι­στα και τεκ­μη­ριω­μέ­να. Μέχρι στιγ­μής, η έρευ­να έχει απο­δώ­σει καρ­πούς: έχουν ήδη ασκη­θεί πε­ρισ­σό­τε­ρες από 50 ποι­νι­κές διώ­ξεις, γε­γο­νός που απο­δει­κνύ­ει ότι υπάρ­χουν συ­γκε­κρι­μέ­νες κα­τη­γο­ρί­ες και στοι­χεία εις βάρος ατό­μων που εμπλέ­κο­νται. Πα­ράλ­λη­λα, το απο­δει­κτι­κό υλικό συ­νε­χώς εμπλου­τί­ζε­ται, καθώς η δι­κο­γρα­φία πε­ρι­λαμ­βά­νει πολλά τε­χνι­κά ζη­τή­μα­τα που απαι­τούν διε­ξο­δι­κή ανά­λυ­ση. Ο Πρω­θυ­πουρ­γός ανα­γνω­ρί­ζει την έντο­νη κοι­νω­νι­κή δια­μαρ­τυ­ρία, καθώς με­γά­λο μέρος της κοι­νής γνώ­μης εκλαμ­βά­νει την όποια κα­θυ­στέ­ρη­ση ως από­πει­ρα συ­γκά­λυ­ψης. Ωστό­σο, σε τόσο πο­λύ­πλο­κες υπο­θέ­σεις, όπου το απο­δει­κτι­κό υλικό διευ­ρύ­νε­ται διαρ­κώς, η τα­χεία ολο­κλή­ρω­ση της δια­δι­κα­σί­ας δεν είναι πάντα εφι­κτή.Όσον αφορά το τμήμα της δι­κο­γρα­φί­ας που σχε­τί­ζε­ται με πο­λι­τι­κά πρό­σω­πα και δια­βι­βά­ζε­ται στη Βουλή, όλα τα στοι­χεία είναι δια­θέ­σι­μα και προ­σβά­σι­μα – δεν είναι «κλει­δω­μέ­να» σε κά­ποιο συρ­τά­ρι του Προ­έ­δρου της Βου­λής. Όποιος επι­θυ­μεί, έχει τη δυ­να­τό­τη­τα να ενη­με­ρω­θεί. Κά­ποιοι το έπρα­ξαν άμεσα, άλλοι όχι. Σε καμία πε­ρί­πτω­ση, όμως, αυτό δεν απο­τε­λεί ευ­θύ­νη του Πρω­θυ­πουρ­γού ή της Κυ­βέρ­νη­σης».

Πηγή: skai.gr