Ανεστάλησαν φόροι και πρόστιμα εις βάρος του Ιδρύματος Σταματίου

Με από­φα­ση της Προ­έ­δρου του Διοι­κη­τι­κού Πρω­το­δι­κεί­ου Ρόδου ανε­στά­λη η εκτέ­λε­ση πρά­ξε­ως βε­βαιώ­σε­ως φόρου και προ­στί­μου της ΔΟΥ Ρόδου στο κοι­νω­φε­λές ίδρυ­μα Υπο­τρο­φιών Εμ­μα­νου­ήλ και Μαί­ρης Στα­μα­τί­ου.

Με την από­φα­ση του δι­κα­στη­ρί­ου εξέ­λι­πε επί του πα­ρό­ντος ο κίν­δυ­νος και για την κα­τά­σχε­ση της πε­ριου­σί­ας του ιδρύ­μα­τος.

Όπως έγρα­ψε η «δη­μο­κρα­τι­κή», ο Εμ­μα­νου­ήλ Στα­μα­τί­ου απε­βί­ω­σε λίγες μέρες μετά τη σύ­στα­ση του Ιδρύ­μα­τος και η αδελ­φή του Μαίρη Στα­μα­τί­ου-Πα­πα­δά­κη τον Ιού­νιο του 2012.

Με τη δια­θή­κη της όρισε ως κλη­ρο­νό­μους της τις δύο οι­κια­κές της βοη­θούς στις οποί­ες κα­τέ­λει­πε άλλη πε­ριου­σία από εκεί­νη, που ανήκε στο Ιδρυ­μα και δει τεσ­σά­ρων ακι­νή­των με­τα­ξύ των οποί­ων και το ξε­νο­δο­χείο Chevalier.

Η Δ.Ο.Υ. Ρόδου βε­βαί­ω­σε εις βάρος της Μαί­ρης Στα­μα­τί­ου -Πα­πα­δά­κη, ενόσω ζούσε, φόρο κλη­ρο­νο­μιάς του αδελ­φού της Εμ­μα­νου­ήλ Στα­μα­τί­ου ύψους 3,6 εκατ. ευρώ πε­ρί­που.

Η υπό­θε­ση πα­ρα­πέμ­φθη­κε στο Διοι­κη­τι­κό Εφε­τείο Πει­ραιά, που βε­βαί­ω­σε σε βάρος της εκλι­πού­σης ποσό 1,8 εκατ. ευρώ πε­ρί­που το οποίο με τις προ­σαυ­ξή­σεις ανέρ­χε­ται σή­με­ρα στο ποσό των 2,6 εκατ. ευρώ πε­ρί­που.

Την 27η Νο­εμ­βρί­ου 2015 κοι­νο­ποι­ή­θη­κε στο Ιδρυ­μα έγ­γρα­φο της ΔΟΥ Ρόδου με το οποίο επι­τάσ­σε­ται να κα­τα­βά­λει το ποσό των 207.500 ευρώ.

Το ίδρυ­μα φέ­ρε­ται συ­γκε­κρι­μέ­να ως αλ­λη­λεγ­γύ­ως υπεύ­θυ­νο για τον συ­γκε­κρι­μέ­νο φόρο ως τε­λευ­ταί­ος κά­το­χος κλη­ρο­νο­μιαί­ων ακι­νή­των, ήτοι ακι­νή­των επί των οδών Γρηγ. Λα­μπρά­κη, Κων­στα­ντό­παι­δος στην Ρόδο και Σκου­φά στην Αθήνα, το δε ανω­τέ­ρω ποσό είναι ο επι­με­ρι­στι­κώς ανα­λο­γών φόρος και πα­ρα­πέ­ρα διότι τα ακί­νη­τα αυτά πε­ρι­ήλ­θαν στην κα­το­χή του Ιδρύ­μα­τος αιτία θα­νά­του.

Ση­μειώ­νε­ται ότι το Ιδρυ­μα κα­τα­βάλ­λει κάθε χρόνο τε­ρά­στια χρη­μα­τι­κά ποσά σε φόρο ει­σο­δή­μα­τος και φόρο ακί­νη­της πε­ριου­σί­ας και δεν προ­τί­θε­ται να κα­τα­βά­λει φό­ρους, τους οποί­ους φέ­ρε­ται να οφεί­λει για να ελα­φρύ­νει την οφει­λή των κλη­ρο­νό­μων.

Το Ιδρυ­μα δια­τεί­νε­ται ότι ήταν μόνο ψιλός κύ­ριος των ακι­νή­των, εν ανα­μο­νή μέχρι τον θά­να­το της επι­καρ­πώ­τριας. Ούτε με τον θά­να­το της κλη­ρο­νό­μη­σε την επι­καρ­πία. Δεν απέ­κτη­σε την κα­το­χή αιτία θα­νά­του, αλλά κα­τέ­στη πλή­ρης κύ­ριος εκ του νόμου. Η διοί­κη­ση του το­νί­ζει ότι δεν βα­ρύ­νε­ται με φόρο κλη­ρο­νο­μιάς, γιατί δεν απέ­κτη­σε τα ακί­νη­τα με σύμ­βα­ση.