Ποινή κάθειρξης 8 ετών σε κατηγορούμενο για υπόθεση γενετήσιας βίας στην Κω

• Ως συ­νή­γο­ρος πα­ρέ­στη ο δι­κη­γό­ρος κ. Σπύ­ρος Σα­λα­μα­στρά­κης με κε­ντρι­κή υπε­ρα­σπι­στι­κή γραμ­μή την αμ­φι­σβή­τη­ση της αξιο­πι­στί­ας κρί­σι­μων απο­δει­κτι­κών στοι­χεί­ων

Η από­φα­ση του Μι­κτού Ορ­κω­τού Δι­κα­στη­ρί­ου της Ρόδου να επι­βά­λει ποινή κά­θειρ­ξης 8 ετών σε ημε­δα­πό κα­τη­γο­ρού­με­νο για πρά­ξεις γε­νε­τή­σιας βίας που φέ­ρο­νται να τε­λέ­στη­καν στην Κω, έρ­χε­ται να κλεί­σει έναν πο­λυ­ε­τή κύκλο δι­κα­στι­κών ενερ­γειών με πλού­σιο δι­κο­νο­μι­κό υπό­βα­θρο και εκτε­νές απο­δει­κτι­κό υλικό.

Το ιστο­ρι­κό της υπό­θε­σης και το κα­τη­γο­ρη­τή­ριο

Η εγκα­λού­σα σύμ­φω­να με όσα η ίδια κα­ταγ­γέλ­λει σε ανα­φο­ρά που υπέ­βα­λε στον Ει­σαγ­γε­λέα του Αρεί­ου Πάγου δια­τη­ρού­σε ερω­τι­κή σχέση με τον κα­τη­γο­ρού­με­νο από το 2012. Κατά τα κα­ταγ­γελ­λό­με­να, την 26-5-2015 ο κα­τη­γο­ρού­με­νος φέ­ρε­ται να τέ­λε­σε αν­θρω­πο­κτο­νία εκ προ­θέ­σε­ως σε ήρεμη ψυ­χι­κή κα­τά­στα­ση με εν­δε­χό­με­νο δόλο σε βάρος του αδελ­φού της εγκα­λού­σας. Για την πράξη αυτή κα­τα­δι­κά­στη­κε.

Η εγκα­λού­σα δη­λώ­νει ότι μετά την πράξη που κα­τα­λο­γί­ζει στον κα­τη­γο­ρού­με­νο σε βάρος του αδελ­φού της διέ­κο­ψε κάθε ερω­τι­κή επαφή μαζί του.

Η εγκα­λού­σα πε­ρι­γρά­φει τη συμ­βί­ω­ση από τον Δε­κέμ­βριο 2016 και μετά ως αφό­ρη­τη και υπο­στη­ρί­ζει ότι δε­χό­ταν κα­θη­με­ρι­νά ύβρεις, προ­πη­λα­κι­σμούς, απει­λές και σφο­δρούς ξυ­λο­δαρ­μούς, πε­ρι­στα­τι­κά τα οποία δή­λω­νε αμέ­σως στο Α.Τ. Κω. Χα­ρα­κτη­ρι­στι­κά ανα­φέ­ρει ότι απευ­θυ­νό­ταν επα­νει­λημ­μέ­να στις αστυ­νο­μι­κές αρχές, υπο­βάλ­λο­ντας εγκλή­σεις και μη­νύ­σεις, ενώ επι­ση­μαί­νει στην ανα­φο­ρά της προς τον Ει­σαγ­γε­λέα του Αρεί­ου Πάγου ότι έχουν ήδη σχη­μα­τι­στεί σε βάρος του κα­τη­γο­ρου­μέ­νου του­λά­χι­στον 8 ποι­νι­κές δι­κο­γρα­φί­ες.

Ση­μειώ­νε­ται ακόμη ότι ο κα­τη­γο­ρού­με­νος έχει κα­τα­δι­κα­στεί με από­φα­ση του Μι­κτού Ορ­κω­τού Δι­κα­στη­ρί­ου Ρόδου, για από­πει­ρα βα­ριάς σκο­πού­με­νης σω­μα­τι­κής βλά­βης σε βάρος της εγκα­λού­σας.

Τον Μάιο 2017 ο κα­τη­γο­ρού­με­νος, όπως κα­τήγ­γει­λε η φε­ρό­με­νη ως πα­θού­σα, απει­λώ­ντας ότι θα τη σκο­τώ­σει, την υπο­χρέ­ω­σε να φο­ρέ­σει εν­δυ­μα­σία της επι­λο­γής του και προ­έ­βη σε παρά φύσιν συ­νου­σία. Η εγκα­λού­σα υπο­στη­ρί­ζει ότι δεν κα­τήγ­γει­λε το γε­γο­νός τότε, κα­τό­πιν υπό­δει­ξης δι­κη­γό­ρου, η οποία φέ­ρε­ται να την ενη­μέ­ρω­σε πως αν δεν υπάρ­χουν τραυ­μα­τι­σμοί δεν θα μπο­ρού­σε να απο­δει­χθεί βια­σμός.

Επι­πλέ­ον, κατά τα κα­ταγ­γελ­λό­με­να, την 26-7-2018 και ει­δι­κό­τε­ρα περί ώρα 01:30 της 27-7-2018, ο κα­τη­γο­ρού­με­νος την ακι­νη­το­ποί­η­σε και ασέλ­γη­σε με τρόπο βά­ναυ­σο στο σώμα της, προ­κα­λώ­ντας, ακα­τά­σχε­τη αι­μορ­ρα­γία. Ανα­φέ­ρει ότι με­τέ­βη φο­ρώ­ντας μπουρ­νού­ζι στο Α.Τ. Κω, όπου οι αστυ­νο­μι­κοί της είπαν ότι δεν μπο­ρούν να ασχο­λού­νται συ­νε­χώς με την ίδια υπό­θε­ση, και ακο­λού­θως πήγε στο Γε­νι­κό Νο­σο­κο­μείο Κω για πρώ­τες βο­ή­θειες, με πα­ρα­πο­μπή σε ιδιώ­τη γυ­ναι­κο­λό­γο την επό­με­νη ημέρα. Από την ανά­γνω­ση της ια­τρι­κής γνω­μά­τευ­σης της 26-7-2018 προ­κύ­πτει ότι η εξέ­τα­ση έγινε μετά από ανα­φο­ρά για ξυ­λο­δαρ­μό και όχι βια­σμό.

Ο κα­τη­γο­ρού­με­νος αρ­νεί­ται τις απο­δι­δό­με­νες πρά­ξεις. Ση­μειώ­νει ότι οι αστυ­νο­μι­κοί δεν υιο­θέ­τη­σαν τους ισχυ­ρι­σμούς της εγκα­λού­σας λόγω των αλ­λε­πάλ­λη­λων εμ­φα­νί­σε­ών της στις αρχές, ενώ υπο­στη­ρί­ζει ότι δεν υπο­βλή­θη­καν τότε κα­ταγ­γε­λί­ες για τους κα­ταγ­γελ­λό­με­νους βια­σμούς διότι, όπως ισχυ­ρί­ζε­ται, δεν συ­νέ­βη­σαν.

Επι­πλέ­ον ανα­φέ­ρει ότι τις ίδιες ημέ­ρες των πρά­ξε­ων του κα­τη­γο­ρη­τη­ρί­ου η εγκα­λού­σα κα­τέ­θε­τε ως μάρ­τυ­ρας ενώ­πιον των ίδιων αστυ­νο­μι­κών για άλλα αδι­κή­μα­τα.

Προ­σθέ­τει ότι τα κί­νη­τρα της εγκα­λού­σας ήταν οι­κο­νο­μι­κά, με σκοπό πρό­σβα­ση στην πε­ριου­σία του, και ισχυ­ρί­ζε­ται ότι εκεί­νη δεν του επέ­τρε­πε να απο­χω­ρή­σει από την κοινή οικία, παρά τη δική του επι­θυ­μία.

Η υπε­ρά­σπι­ση με τον κ. Σπύρο Σα­λα­μα­στρά­κη έθεσε στο επί­κε­ντρο ζη­τή­μα­τα αξιο­πι­στί­ας συ­γκε­κρι­μέ­νων κα­τα­θέ­σε­ων, συ­νέ­πειας των ανα­φο­ρών της πα­θού­σας με τα αρ­χι­κά ια­τρι­κά ευ­ρή­μα­τα και ερ­μη­νεί­ας των με­τα­γε­νέ­στε­ρων κλι­νι­κών δια­πι­στώ­σε­ων.