Λ. Nικολάου-Aλάβανος: «Ε.Ε. και ΝΑΤΟ αποθρασύνουν την προκλητικότητα της Τουρκίας»

Κύριε Νικο­λάου, να ξεκι­νή­σουμε με το ζήτημα της τουρ­κι­κής προ­κλη­τι­κό­τη­τας και βεβαίως, με αφορμή την πρό­σφατη απόφαση του Ευρω­παϊ­κού Κοι­νο­βου­λίου για τις επεμ­βά­σεις στην Συρία.

Σαν ένα πρώτο σχόλιο, νομίζω πως όλοι πρέπει να κατα­λά­βουμε ότι τις ισχυρές ιμπε­ρια­λι­στι­κές δυνά­μεις και συμ­μα­χίες, όπως το ΝΑΤΟ, την Ευρω­παϊκή Ένωση, τις ΗΠΑ, δεν μπορείς να τους πιάνεις φίλους. Αυτό είναι το μεγάλο δίδαγμα που μπο­ρούμε να εξά­γουμε μετά τον τρόπο που είδαμε να δια­χει­ρί­ζο­νται το ζήτημα οι ΗΠΑ -κατ’ αρχήν με τους Κούρ­δους, οι οποίοι ενα­πό­θε­σαν τις ελπίδες τους για λύση και στην πρώτη ευκαι­ρία, όπου δεν ταυ­τί­ζο­νταν τα συμ­φέ­ρο­ντα των ΗΠΑ, τους εγκα­τέ­λει­ψαν. Αυτό είναι ένα πολύ χρήσιμο συμπέ­ρα­σμα για τον ελλη­νικό λαό αφού η Τουρκία ενι­σχύει τις διεκ­δι­κή­σεις της στο Αιγαίο, στην Κυπριακή ΑΟΖ κ.λπ. παρά το γεγονός πως είναι μια συμ­μα­χική χώρα του ΝΑΤΟ. Όσον αφορά στις κυρώ­σεις για τις οποίες μιλάει η Ευρω­παϊκή Ένωση χωρούν πολλή συζή­τηση. Εμείς λέμε ότι πρό­κει­ται για “δήθεν κυρώ­σεις αφού μιλούν μόνον για τις μελ­λο­ντι­κές και όχι για τις παρού­σες και βεβαίως, φαί­νε­ται πως με τον τρόπο που δια­χει­ρί­ζο­νται η Ε.Ε. και το ΝΑΤΟ την υπόθεση, το μόνο που κάνουν είναι να απο­θρα­σύ­νουν την προ­κλη­τι­κό­τητα της Τουρ­κίας και να μην την απο­σο­βούν. Απαι­τεί­ται συνεχής επα­γρύ­πνηση διότι από ό,τι φαί­νε­ται, τόσο η Νέα Δημο­κρα­τία, όσο και ο ΣΥΡΙΖΑ που στη­ρί­ζουν την συμ­με­τοχή της Ελλάδας στο ΝΑΤΟ και την συνερ­γα­σία με τις ΗΠΑ, με το επι­χεί­ρημα ότι θα κλείσει η πόρτα στην τουρ­κική προ­κλη­τι­κό­τητα και διεκ­δι­κη­τι­κό­τητα, και θα δια­σφα­λί­σει τα δικά μας συμ­φέ­ρο­ντα, δεν έχουν πραγ­μα­τική εφαρ­μογή. Ο λαός πρέπει να είναι υπο­ψια­σμέ­νος αφού φαί­νε­ται ότι επί­κει­ται η μετα­τροπή της Ελλάδας σε μια μεγάλη αμερικανο-νατοϊκή βάση.

Να περά­σουμε στο προ­σφυ­γικό – μετα­να­στευ­τικό. Η Τουρκία συνε­χί­ζει ακά­θε­κτη να απειλεί και να εκβιά­ζει την Ελλάδα και την Ευρω­παϊκή Ένωση, ευθέως. Θα ήθελα το σχόλιό σας με αφορμή και την δια­χεί­ριση του ζητή­μα­τος τόσο από την προη­γού­μενη κυβέρ­νηση, όσο και από την σημε­ρινή.

Κατ’ αρχάς να πούμε ότι ανε­ξάρ­τητα από το εάν γίνεται πόλεμος ή όχι σε μια χώρα, μετα­νά­στευση και προ­σφυ­γιά, πάντα υπάρχει στο καπι­τα­λι­στικό σύστημα. Κι αυτό γιατί είναι ένα σύστημα το οποίο δεν μπορεί να εγγυ­η­θεί, βασικά, ουσια­στικά ανθρώ­πινα και εργα­τικά δικαιώ­ματα, τα οποία θα έπρεπε εν έτει του­λά­χι­στον 2019-2020 να απο­λαμ­βά­νουν όλοι οι λαοί στον κόσμο. Μιλάω για το δικαί­ωμα στην εργασία, στην στέγη, στην υγειο­νο­μική ασφα­λι­στική περί­θαλψη κ.λπ. Φυσικά, εδώ πρέπει να υπο­γραμ­μί­σουμε ότι κι εμείς στην Ελλάδα, έχουμε μετα­νά­στευση. Οι Έλληνες φεύγουν τα τελευ­ταία χρόνια, ως απο­τέ­λε­σμα της βαθιάς καπι­τα­λι­στι­κής κρίσης που βιώσαμε και το γεγονός πως πάνω από 400.000 άνθρω­ποι, ανα­γκά­στη­καν να φύγουν από την χώρα για να βρουν κάποια άλλη χώρα για να ζήσουν. Βεβαίως, αυτή η κατά­σταση εντεί­νε­ται πολύ περισ­σό­τερο σήμερα, σαν απο­τέ­λε­σμα των πολε­μι­κών επι­χει­ρή­σεων, που είτε γίνο­νται είτε συνε­χί­ζο­νται σε πολλές χώρες της Μέσης Ανα­το­λής και της Βόρειας Αφρικής. Οι πολε­μι­κές επι­χει­ρή­σεις γίνο­νται από αυτούς, οι οποίοι έρχο­νται και χύνουν “κρο­κο­δεί­λια” δάκρυα για την αντι­με­τώ­πιση του μετα­να­στευ­τι­κού. Να θυμίσω ότι η Συρία πριν από δέκα χρόνια, δεν ήταν μια χώρα που είχε μετα­νά­στες, πρό­σφυ­γες και αντι­με­τώ­πιζε σοβαρά προ­βλή­ματα. Μπο­ρούμε να πούμε ότι βρι­σκό­ταν σε μια σταθερή κατά­σταση. Άρα στην ουσία, η διαμάχη αφορά τον ορυκτό πλούτο, τις ενερ­γεια­κές πηγές, τους δρόμους από τους οποίους θα περά­σουν το πετρέ­λαιο και το φυσικό αέριο, προς τις δυτικές χώρες. Βεβαίως, όλα αυτά είχαν ως απο­τέ­λε­σμα την μετα­νά­στευση εκα­τομ­μυ­ρίων ανθρώ­πων που ανα­γκά­στη­καν να εγκα­τα­λεί­ψουν τις χώρες τους. Οι στρα­τιω­τι­κές παρεμ­βά­σεις που έκαναν το ΝΑΤΟ, οι ΗΠΑ και χώρες της Ευρω­παϊ­κής Ένωσης με το πρό­σχημα της κατα­πο­λέ­μη­σης της τρο­μο­κρα­τίας και του Ισλα­μι­κού Κράτους (ένα φαι­νό­μενο που πλέον όλοι κατα­λα­βαί­νουμε ότι οι ίδιοι το δημιούρ­γη­σαν) έφεραν αυτά τα απο­τε­λέ­σματα.

Το πρό­βλημα όμως με τα hotspots παρα­μέ­νει.

Σήμερα λοιπόν, το βασικό ζήτημα είναι πώς αυτούς τους ανθρώ­πους, τους μετα­νά­στες και τους πρό­σφυ­γες, τους εγκλω­βί­ζεις σε άθλιες δομές. Εμείς επι­σκε­φτή­καμε όλα τα hotspots στα νησιά και δια­πι­στώ­σαμε ότι παρά τις πολύ φιλό­τι­μες προ­σπά­θειες που κατα­βάλ­λει το προ­σω­πικό που εργά­ζε­ται εκεί -με πολύ κακές εργα­σια­κές συνθήκες- δεν αρκούν διότι το πρό­βλημα είναι πάρα πολύ μεγάλο και διο­γκώ­νε­ται. Τα hotspots που φτιά­χνο­νται με ευρω­παϊ­κές προ­δια­γρα­φές δεν μπορούν να καλύ­ψουν το πρό­βλημα και τις ανάγκες και οδη­γού­μα­στε να περά­σουμε, ακόμη έναν χειμώνα σε αυτές τις περιο­χές, με χιλιά­δες ανθρώ­πους στα νησιά του Αιγαίου που ζουν ακόμη και σε σκηνές. Φαί­νε­ται ότι οι συμ­φω­νίες ανάμεσα στην Ευρω­παϊκή Ένωση και την Τουρκία όχι μόνον δεν λύνουν το πρό­βλημα, αλλά το ανα­κυ­κλώ­νουν. Οι φιλο­ξε­νού­με­νοι στα hotspots όσοι φεύγουν, επα­νέρ­χο­νται! Η εκτί­μησή μας, είναι ότι με αυτό τον τρόπο δεν μπορεί να βρεθεί λύση σοβαρή εάν δεν εξα­λει­φθούν οι αιτίες που δημιουρ­γούν την μετα­νά­στευση και την προ­σφυ­γιά που είναι η “κόντρα” των μεγάλων δυνά­μεων του ΝΑΤΟ και των ΗΠΑ ενάντια στην Ρωσία, την Τουρκία και το Ιράν για τις ενερ­γεια­κές πηγές.

Όσον αφορά στους ανθρώ­πους που είναι εγκλω­βι­σμέ­νοι πρέπει άμεσα να ληφθούν μέτρα για να φύγουν από τα hotspots και να μετα­φερ­θούν σε δομές φιλο­ξε­νίας που θα τηρούν τις προ­δια­γρα­φές, να απο­συμ­φο­ρη­θούν τα νησιά, να δοθούν απο­ζη­μιώ­σεις στους νησιώ­τες που έχουν πληγεί από αυτού του είδους την δια­χεί­ριση του ζητή­μα­τος, και βεβαίως, να παρθούν μέτρα ώστε οι άνθρω­ποι να προ­ω­θού­νται στους τελι­κούς τους προ­ο­ρι­σμούς. Είναι ένα πρό­βλημα που δεν λύνεται με ποσο­στώ­σεις και συμ­φω­νίες, τόσο εύκολα.

Να περά­σουμε και στην κρίση της Αρι­στε­ράς. Ο ΣΥΡΙΖΑ εξ αρχής, επι­κα­λέ­στηκε την Αρι­στερά, διείσ­δυσε, διέλυσε τον χώρο του ΠασΟκ και προ­σπα­θεί να δημιουρ­γή­σει κάποιο άλλο “μόρφωμα” τρόπον τινά. Πώς το σχο­λιά­ζετε;

Νομίζω ότι αυτό που χρειά­ζε­ται να απα­ντή­σουμε σε πρώτη φάση είναι ότι οι άνθρω­ποι που αισθά­νο­νται Αρι­στε­ροί και έπεσαν στην παγίδα του εγκλω­βι­σμού που έστησε ο ΣΥΡΙΖΑ, αξιο­ποιώ­ντας τα συν­θή­ματα, την φόρτιση κ.λπ. να θυμη­θούν ότι ιστο­ρικά, η έννοια της Αρι­στε­ράς στην Ελλάδα έχει ορι­σμένα χαρα­κτη­ρι­στικά: σήμαινε καθη­με­ρι­νούς αγώνες για την βελ­τί­ωση του μερο­κά­μα­του, των δικαιω­μά­των, ενάντια στις ιμπε­ρια­λι­στι­κές οργα­νώ­σεις και τις μεγάλες δυνά­μεις, Είδαμε ότι τα εργα­σιακά και ασφα­λι­στικά δικαιώ­ματα χτυ­πή­θη­καν αλύπητα και μπορεί τώρα, η κυβέρ­νηση της Νέας Δημο­κρα­τίας να προ­σπα­θεί να κατα­φέ­ρει πλήγμα στις κλα­δι­κές συμ­βά­σεις, στην λει­τουρ­γία των συν­δι­κά­των και στο δικαί­ωμα της απερ­γίας, αλλά είναι ζητή­ματα τα οποία άνοιξε η κυβέρ­νηση ΣΥΡΙΖΑ. Κι αν κάποιος έχει ακόμη αμφι­βο­λίες για τον χαρα­κτήρα και την λει­τουρ­γία αυτού του κόμ­μα­τος και ως αντι­πο­λί­τευση, έχει ήδη δώσει δείγ­ματα γραφής. Από τα 8 ν/σ που έχει φέρει η Ν.Δ. στη Βουλή, τα 5 τα έχει υπερ­ψη­φί­σει ο ΣΥΡΙΖΑ. Άρα είναι ‘στυλιστικές’ οι δια­φο­ρές και όχι ουσια­στι­κές. Νομί­ζουμε ότι εκφρά­στηκε και στις εκλογές η δυσα­ρέ­σκεια στον ΣΥΡΙΖΑ η οποία όμως οδήγησε σε μια πολι­τική εναλ­λαγή (χωρίς αλλαγή πολι­τι­κής). Εμείς λέμε στον κόσμο που προ­βλη­μα­τί­ζε­ται σήμερα, ότι υπάρχει λύση να διευ­ρύ­νουμε τα δικαιώ­ματά μας, να παλέ­ψουμε την αντι­λαϊκή πολι­τική και αυτό είναι να συντα­χθούν με το εργα­τικό συν­δι­κα­λι­στικό κίνημα, με τα συν­δι­κάτα και τα σωμα­τεία ενάντια στα αντερ­γα­τι­κές αλλαγές που επέρ­χο­νται. Το ΚΚΕ βάζει ζητή­ματα ώστε να μην περά­σουν οι αντερ­γα­τι­κές αλλαγές και να είναι όλοι σε επα­γρύ­πνηση.