Στον γυναικολόγο Ντένις Μουκουέγκε και τη νεαρή Γιαζίντι Νάντια Μουράντ το Νόμπελ Ειρήνης

Ο γυναι­κο­λό­γος Ντένις Μου­κου­έ­γκε από το Κονγκό και η Για­ζί­ντι Νάντια Μουράντ τιμώ­νται με το Νόμπελ Ειρήνης 2018 για τις προ­σπά­θειές τους κατά της χρήσης της σεξουα­λι­κής βίας ως πολε­μι­κού όπλου.

Ο Ντένις Μου­κου­έ­γκε είναι γυναι­κο­λό­γος από την Δημο­κρα­τία του Κονγκό που περι­θάλ­πει θύματα σεξουα­λι­κής βίας.

Η Νάντια Μουράντ είναι ακτι­βί­στρια για την υπε­ρά­σπιση των ανθρω­πί­νων δικαιω­μά­των, αφού υπήρξε σεξουα­λική σκλάβα του Ισλα­μι­κού Κράτους.

Η απονομή του βρα­βείου Νόμπελ Ειρήνης, που συνο­δεύ­ε­ται από ποσόν ύψους 1 εκα­τομ­μυ­ρίου δολα­ρίων θα πραγ­μα­το­ποι­η­θεί κατά τη διάρ­κεια τελετής στο Οσλο στις 10 Δεκεμ­βρίου.

View image on Twitter

The Nobel Prize

✔@NobelPrize

Nadia Murad, awarded the 2018 Nobel Peace Prize, is the witness who tells of the abuses perpetrated against herself and others. She has shown uncommon courage in recounting her own sufferings and speaking up on behalf of other victims.#NobelPrize

12:02 PM – Oct 5, 2018

• 1,301

• 1,280 people are talking about this

Twitter Ads info and privacy

«Και οι δύο έθεσαν σε κίνδυνο την προ­σω­πική τους ασφά­λεια αγω­νι­ζό­με­νοι με θάρρος κατά των εγκλη­μά­των πολέμου και δια­σφα­λί­ζο­ντας δικαιο­σύνη για τα θύματα», ανα­κοί­νωσε η νορ­βη­γική Επι­τροπή του Βρα­βείου Νόμπελ Ειρήνης.

Η Επι­τροπή δεν κατόρ­θωσε να επι­κοι­νω­νή­σει με τους δύο βρα­βευό­με­νους για να τους ενη­με­ρώ­σει.

«Εάν παρα­κο­λου­θούν, τα συγ­χα­ρη­τή­ριά μου από καρδιάς», δήλωσε η εκπρό­σω­πος της Επι­τρο­πής.

View image on Twitter

The Nobel Prize

✔@NobelPrize

The physician Denis Mukwege, awarded the Nobel Peace Prize, has spent large parts of his adult life helping the victims of sexual violence in the Democratic Republic of Congo. Dr. Mukwege and his staff have treated thousands of patients who have fallen victim to such assaults.

12:02 PM – Oct 5, 2018

 Ντένις Μου­κου­έ­γκε «Εχω δει τι τούς έκαναν»

«Εχω δει τι τούς έκαναν. Τις έχω ακούσει να μου λενε ότι ένοπλοι τις βίασαν και σκό­τω­σαν τον άνδρες τους, ότι τις βίασαν και σκό­τω­σαν τα παιδιά τους», έγραφε το 2012 ο Ντένις Μου­κου­έ­γκε.

Στο νοσο­κο­μείο του στους λόφους επάνω από το Μπου­κά­βου, ο δρ Μου­κου­έ­γκε έχει πραγ­μα­το­ποι­ή­σει ανα­ρίθ­μη­τες επεμ­βά­σεις σε γυναί­κες που κατέ­φυ­γαν εκεί για να ξεφύ­γουν από τον θάνατο.

Ο ένας γυναι­κο­λό­γος, η άλλη θύμα, ο Ντένις Μου­κου­έ­γκε (Denis Mukwege), 63 ετών, από την Δημο­κρα­τία του Κονγκό και η Νάντια Μουράντ (Nadia Murad), 25 ετών, που ανήκει στην εθνό­τητα των Για­ζί­ντι, ενσαρ­κώ­νουν μία οικου­με­νική υπόθεση που ξεπερνά το όριο των πολε­μι­κών συρ­ρά­ξεων, όπως μαρτυρά η πλα­νη­τική πλημ­μυ­ρίδα του κινή­μα­τος #MeToo, που ξεκί­νησε πριν από έναν χρόνο από τις απο­κα­λύ­ψεις κατά του Χάρβεϊ Γουάιν­στιν.

«Ο Ντένις Μου­κου­έ­γκε και η Νάντια Μουράντ έβαλαν και οι δύο προ­σω­πικά σε κίνδυνο την ζωή τους αγω­νι­ζό­με­νοι με θάρρος κατά των εγκλη­μά­των πολέμου και ζητώ­ντας δικαιο­σύνη για τα θύματα», δήλωσε η πρό­ε­δρος της Επι­τρο­πής του Νόμπελ Μπέριτ Ράις-Αντερσεν.

«Ενας πιο ειρη­νι­κός κόσμος δεν είναι εφικτός εάν οι γυναί­κες, η ασφά­λειά τους και τα θεμε­λιώδη δικαιώ­ματά τους δεν ανα­γνω­ρι­σθούν και δια­φυ­λα­χθούν σε καιρό πολέμου», πρό­σθεσε.

Τα Ηνωμένα Εθνη χαι­ρέ­τι­σαν μία «εξαι­ρε­τική» ανα­κοί­νωση που «θα βοη­θή­σει στην προ­ώ­θηση του αγώνα κατά της χρήσης της σεξουα­λι­κής βίας ως πολε­μι­κού όπλου».

Νάντια Μουράντ: Από σκλάβα του σεξ των τζι­χα­ντι­στών στο Νόμπελ Ειρήνης

Σε ηλικία 25 ετών η Νάντια Μουράντ έχει κατα­φέ­ρει να επι­ζή­σει από μία τις χει­ρό­τε­ρες περιό­δους του λαού της, των Για­ζί­ντι στο Ιράκ, για να γίνει μια σεβαστή εκπρό­σω­πός τους και τελικά να τιμηθεί με το Νόμπελ Ειρήνης.

Η νεαρή αυτή κοπέλα με το λεπτό και χλωμό πρόσωπο που το στο­λί­ζουν καστανά μαλλιά ζούσε ήρεμα στο χωριό Κόσο, κοντά στο προ­πύρ­γιο των Για­ζί­ντι, το Σιντζάρ, μια ορεινή περιοχή στη μεθόριο Ιράκ και Συρίας. Η επέλαση του Ισλα­μι­κού Κράτους το 2014 άλλαξε όμως τα πάντα.

Μία ημέρα του Αυγού­στου τζι­χα­ντι­στές που επέ­βαι­ναν σε φορ­τη­γά­κια εισέ­βα­λαν στο χωριό της Νάντιας, σκό­τω­σαν τους άνδρες, πήραν για στρα­τιώ­τες τα αγόρια και ανά­γκα­σαν χιλιά­δες γυναί­κες στη σεξουα­λική σκλαβιά.

Ακόμη και σήμερα η Νάντια Μουράντ, μαζί με τη φίλη της Λάμια Χάτζι Μπασάρ, με την οποία τιμή­θη­καν το 2016 με το βραβείο Ζαχάροφ από το Ευρω­παϊκό Κοι­νο­βού­λιο, δεν έχει στα­μα­τή­σει να επα­να­λαμ­βά­νει ότι περισ­σό­τε­ρες από 3.000 γυναί­κες Για­ζί­ντι εξα­κο­λου­θούν να αγνο­ού­νται και πιθανόν να είναι ακόμη αιχ­μά­λω­τες.

Οι τζι­χα­ντι­στές θέλησαν «να μας στε­ρή­σουν την τιμή μας, όμως έχασαν τη δική τους», είχε δηλώσει η Μουράντ απευ­θυ­νό­μενη στους ευρω­βου­λευ­τές.

Η ίδια έχει οριστεί από τον ΟΗΕ «πρέ­σβειρα για την αξιο­πρέ­πεια των θυμάτων του τρά­φι­κινγκ». Αυτή τη δια­κί­νηση ανθρώ­πων την έζησε στο πετσί της.

Οι τζι­χα­ντι­στές οδή­γη­σαν με τη βία τη Μουράντ στη Μοσούλη, την ιρακινή πρω­τεύ­ουσα του «χαλι­φά­του» τους, όπου η περι­πέ­τειά της διήρ­κησε μήνες.

Βασα­νί­στηκε, βιά­στηκε, που­λή­θηκε επα­νει­λημ­μένα στις αγορές των σκλάβων του ΙΚ, ανα­γκά­στηκε να απαρ­νη­θεί τη θρη­σκεία της: η Νάντια Μουράντ τα έζησε όλα.

Διότι οι τζι­χα­ντι­στές του ΙΚ θεωρούν τους Για­ζί­ντι αιρε­τι­κούς. Μια μειο­νό­τητα κουρ­δό­φωνη, πιστή σε μια αρχαία θρη­σκεία, που λατρεύει έναν μονα­δικό Θεό και «στον επι­κε­φα­λής των αγγέλων», τον οποίο αντι­προ­σω­πεύει ένα παγώνι.

Οπως χιλιά­δες άλλες γυναί­κες Για­ζί­ντι, η Μουράντ ανα­γκά­στηκε να «παντρευ­τεί» έναν τζι­χα­ντι­στή, ο οποίος τη χτυ­πούσε, όπως έχει δηλώσει η ίδια στη διάρ­κεια μιας συγκλο­νι­στι­κής ομιλίας της στο Συμ­βού­λιο Ασφα­λείας του ΟΗΕ στη Νέα Υόρκη.

«Αδυ­να­τούσα να αντέξω τόσους βια­σμούς και τόση βία», επε­σή­μανε για να εξη­γή­σει τους λόγους που την ώθησαν να δρα­πε­τεύ­σει, ένα σχέδιο που κατά­φερε να θέσει σε εφαρ­μογή χάρη στη βοήθεια μιας οικο­γέ­νειας μου­σουλ­μά­νων στη Μοσούλη.

Με πλαστά χαρτιά η Μουράντ έφτασε μέχρι το Ιρακινό Κουρ­δι­στάν, μερικές δεκάδες χιλιό­με­τρα από τη Μοσούλη, όπου βρέθηκε εν μέσω του πλήθους των εκτο­πι­σμέ­νων σε καταυ­λι­σμούς.

Από εκεί, αφού έμαθε για τον θάνατο έξι αδελφών της και της μητέρας της, ήρθε σε επαφή με μια οργά­νωση που βοηθά τους Για­ζί­ντι για να βρει την αδελφή της στη Γερ­μα­νία.

Σε αυτή τη χώρα, όπου ζει ακόμη και την οποία εξαίρει για τη θερμή υποδοχή που έχει εξα­σφα­λί­σει στους Για­ζί­ντι, η Μουράντ στρά­φηκε στον ακτι­βι­σμό και έγινε η πλέον γνωστή εκπρό­σω­πος του λαού της παγκο­σμίως. Μια μειο­νό­τητα που μετρούσε 550.000 μέλη στο Ιράκ πριν από το 2014.

Σήμερα σχεδόν 100.000 Για­ζί­ντι έχουν εγκα­τα­λεί­ψει το Ιράκ και άλλοι έχουν ανα­ζη­τή­σει κατα­φύ­γιο στο Ιρακινό Κουρ­δι­στάν.

Από τη Γερ­μα­νία διε­ξά­γει «τον αγώνα για τον λαό της», όπως λέει η ίδια: φέρνει στο φως της δημο­σιό­τη­τας τις διώξεις που υπέ­στη­σαν οι Για­ζί­ντι από το ΙΚ, τις οποίες χαρα­κτη­ρί­ζει γενο­κτο­νία.

Εκτός από τη Νάντια Μουράντ, οι Για­ζί­ντι έχουν και μία ακόμη σύμμαχο, την Αμάλ Κλούνεϊ, τη Βρε­τα­νο­λι­βα­νέζα γνωστή δικη­γόρο υπέρ­μαχο των ανθρω­πί­νων δικαιω­μά­των, η οποία έγραψε και τον πρόλογο στο βιβλίο της Νάντιας.

Πριν από ακριβώς έναν χρόνο, μετά την έκκλησή της, το Συμ­βού­λιο Ασφα­λείας του ΟΗΕ δεσμεύ­θηκε να βοη­θή­σει τις αρχές του Ιράκ να συγκε­ντρώ­σουν απο­δεί­ξεις για τα εγκλή­ματα ενα­ντίον των Για­ζί­ντι.

Ο «αγώνας» της Νάντιας Μουράντ της επι­φύ­λαξε όμως και όμορφες εκπλή­ξεις. Στις 20 Αυγού­στου ανα­κοί­νωσε μέσω Twitter τον αρρα­βώνα της με έναν άλλο ακτι­βι­στή υπέρ των Για­ζί­ντι, τον Αμπίντ Σαμντίν. «Ο αγώνας για τον λαό μας μάς έφερε κοντά και θα συνε­χί­σουμε αυτό τον δρόμο μαζί», έγραψε, συνο­δεύ­ο­ντας την ανα­κοί­νωση με μια φωτο­γρα­φία της μαζί με τον νεαρό σύντροφό της.

πηγή kathimerini.gr