Σχέδιο εθνικής ανάταξης με πενταετή ορίζοντα υπόσχεται ο Αλ. Τσίπρας

Με μια πο­λι­τι­κή πλατ­φόρ­μα πε­ντα­ε­τούς ορί­ζο­ντα, ο Αλέ­ξης Τσί­πρας από το Βελ­λί­δειο, έκλει­σε τις ερ­γα­σί­ες του συ­νε­δρί­ου Economist, μι­λώ­ντας για την ανά­γκη χά­ρα­ξης “νέας εθνι­κής πυ­ξί­δας” και ενός “Νέου Πα­τριω­τι­σμού”.

Σκλη­ρή ανα­με­νό­με­να και εφ όλης της ύλης η κρι­τι­κή του στην Κυ­βέρ­νη­ση Μη­τσο­τά­κη , την οποία εγκά­λε­σε εν πολ­λοίς γιατί οδη­γεί τη χώρα “στα βρά­χια”:

“Να υπάρ­ξουν απο­φά­σεις, τώρα, που θα αλ­λά­ξουν τη ρότα του σκά­φους, γιατί οδη­γού­μα­στε στα βρά­χια.

Και ανα­φέ­ρο­μαι σε θε­με­λιώ­δεις απο­φά­σεις αλ­λα­γής οι­κο­νο­μι­κού, και κυ­ρί­ως πα­ρα­γω­γι­κού μο­ντέ­λου.

Απο­φά­σεις που απαι­τούν πο­λι­τι­κή βού­λη­ση, σωστή ανά­γνω­ση των και­ρών, κοι­νω­νι­κή ευαι­σθη­σία και εναρ­μο­νι­σμό με τις νέες ανά­γκες και τις νέες απαι­τή­σεις.

Ένα σχέ­διο ρι­ζο­σπα­στι­κών με­ταρ­ρυθ­μί­σε­ων, που θα δώσει τη δυ­να­τό­τη­τα να με­τα­στρέ­ψου­με τη ση­με­ρι­νή πο­ρεία διεύ­ρυν­σης των ανι­σο­τή­των, διαρ­κούς από­κλι­σης της οι­κο­νο­μί­ας μας από τον ευ­ρω­παϊ­κό μέσο όρο και με­τα­τρο­πής της Ελ­λά­δας σε βαλ­κα­νι­κή εκ­δο­χή κα­θυ­στέ­ρη­σης”, είναι η χα­ρα­κτη­ρι­στι­κή απο­στρο­φή του, επα­να­λαμ­βά­νο­ντας και πα­λαιό­τε­ρη μομφή του στην κυ­βέρ­νη­ση  ότι ” βαλ­κα­νο­ποιεί” την χώρα.

Στο πλαί­σιο αυτό, πα­ρου­σί­α­σε σχέ­διο εννέα αξό­νων, επι­βε­βαιώ­νο­ντας τις πλη­ρο­φο­ρί­ες :

Οι 9 αξο­νες του σχε­δί­ου:

1. Ισχυ­ρό και Δί­καιο κρά­τος

Από το κρά­τος αρ­χί­ζει, εκ των πραγ­μά­των, κάθε προ­σπά­θεια ανά­τα­ξης και ανα­συ­γκρό­τη­σης. Και η πραγ­μα­τι­κό­τη­τα “φω­νά­ζει” σή­με­ρα, ότι χρεια­ζό­μα­στε ένα κρά­τος ισχυ­ρό αλλά και δί­καιο. Να λει­τουρ­γεί με κα­νό­νες, αξιο­κρα­τία και δια­φά­νεια.

Να υπη­ρε­τεί και όχι να τα­λαι­πω­ρεί τον πο­λί­τη.

Η δια­φθο­ρά που ξε­κι­νά­ει από θύ­λα­κες της κυ­βέρ­νη­σης δια­βρώ­νει το κρά­τος.

Γιατί η ανα­ξιο­κρα­τία, που ξε­κι­νά­ει από το Μα­ξί­μου δια­βρώ­νει την εμπι­στο­σύ­νη στο κρά­τος.

Γιατί η με­ρο­λη­ψία, η εύ­νοια για τους “δι­κούς μας”, για τους έχο­ντες, για συγ­γε­νείς και φί­λους, για κομ­μα­τι­κούς πα­ρά­γο­ντες, που ξε­κι­νά­ει από την εκτε­λε­στι­κή εξου­σία, απλώ­νε­ται στη Δι­καιο­σύ­νη, και απα­ξιώ­νει το κρά­τος.

2. Αλ­λα­γή του πα­ρα­γω­γι­κού μο­ντέ­λου

Χρεια­ζό­μα­στε επει­γό­ντως πα­ρα­γω­γι­κό ανα­προ­σα­να­το­λι­σμό. Και είναι πρω­τί­στως έργο του κρά­τους, να κα­τευ­θύ­νει την οι­κο­νο­μία, με μια δέσμη κι­νή­τρων και αντι­κι­νή­τρων, στο δρόμο της πα­ρα­γω­γι­κό­τη­τας, της και­νο­το­μί­ας, της αξιο­ποί­η­σης των νέων τε­χνο­λο­γιών, ώστε η ανά­πτυ­ξη να απο­κτή­σει ένα στα­θε­ρό βη­μα­τι­σμό.

3.  Στή­ρι­ξη της ερ­γα­σί­ας

Ανά­πτυ­ξη δεν μπο­ρεί να υπάρ­ξει με υπο­τι­μη­μέ­νη την ερ­γα­σία.

Και με μια αγορά ερ­γα­σί­ας γε­μά­τη αντερ­γα­τι­κές δια­τά­ξεις και απα­γο­ρεύ­σεις.

Ως εκ τού­του η πλή­ρης επα­να­φο­ρά των ελεύ­θε­ρων συλ­λο­γι­κών δια­πραγ­μα­τεύ­σε­ων, απο­τε­λεί απα­ραί­τη­το όρο για δί­καιες συν­θή­κες ερ­γα­σί­ας και αξιο­πρε­πείς αμοι­βές.

Αυ­στη­ρό έλεγ­χο για την τή­ρη­ση των νό­μι­μων ερ­γα­σια­κών ρυθ­μί­σε­ων.

Γεν­ναί­ες αυ­ξή­σεις στην αμοι­βή της ερ­γα­σί­ας, που σή­με­ρα είναι σε επί­πε­δα που ούτε στοι­χειώ­δη δια­βί­ω­ση του μι­σθω­τού δεν εξα­σφα­λί­ζουν. μεί­ω­ση των ωρών ερ­γα­σί­ας με ταυ­τό­χρο­νη αύ­ξη­ση απο­δο­χών.

Με στόχο το 35ωρο με κα­λύ­τε­ρους μι­σθούς.

μεί­ω­ση της, υπερ­βο­λι­κά υψη­λής στη χώρα μας, φο­ρο­λο­γί­ας της μι­σθω­τής ερ­γα­σί­ας.

4. Αν­θε­κτι­κό­τη­τα και ενερ­γεια­κή ασφά­λεια

α) δη­μιουρ­γία κα­τάλ­λη­λων υπο­δο­μών και στην ενί­σχυ­ση της ενερ­γεια­κής μας ασφά­λειας, με ταυ­τό­χρο­νη δη­μιουρ­γία πλαι­σί­ου ενερ­γεια­κής δη­μο­κρα­τί­ας.

β)  δη­μιουρ­γία εξω­χρη­μα­τη­στη­ρια­κής αγο­ράς ενέρ­γειας, όπου οι τιμές θα δια­μορ­φώ­νο­νται με βάση δι­με­ρή συμ­βό­λαια και όχι από το καρ­τέλ τεσ­σά­ρων εται­ρειών, όπως γί­νε­ται και στην Ευ­ρώ­πη.

γ) υπο­στή­ρι­ξη, μέσω κι­νή­τρων, στους πα­ρα­γω­γούς ΑΠΕ για εγκα­τά­στα­ση μπα­τα­ριών στις υφι­στά­με­νες μο­νά­δες.

5. Δη­μο­γρα­φι­κή αν­θε­κτι­κό­τη­τα

-Χωρίς την ενέρ­γεια των ερ­γα­ζο­μέ­νων, χωρίς ερ­γα­τι­κά χέρια, η πα­ρα­γω­γι­κό­τη­τα είναι κενό γράμ­μα πα­ντού.Ενώ και το ασφα­λι­στι­κό θα κα­ταρ­ρεύ­σει εκ νέου και σύ­ντο­μα.

-Δύο τρό­ποι υπάρ­χουν να αντι­με­τω­πι­στεί: Να αντι­στρα­φεί το ισο­ζύ­γιο υπέρ των γεν­νή­σε­ων και το με­τα­να­στευ­τι­κό ισο­ζύ­γιο να γίνει ξανά θε­τι­κό.

Εδώ απαι­τεί­ται ένα πλέγ­μα μέ­τρων. Και πάλι τον βα­σι­κό ρόλο κα­λεί­ται να τον παί­ξει το κρά­τος.

– φο­ρο­λο­γι­κά, ασφα­λι­στι­κά και επι­χει­ρη­μα­τι­κά κί­νη­τρα για τους νέους.

– Δη­μιουρ­γι­κή με­τα­να­στευ­τι­κή πο­λι­τι­κή. Όχι ασφα­λώς ανοι­χτών συ­νό­ρων, αλλά ανοι­χτής αγο­ράς ερ­γα­σί­ας, ιδιαί­τε­ρα σε το­μείς που λεί­πουν τα ερ­γα­τι­κά χέρια.

Προ­φα­νώς με όρους αξιο­πρέ­πειας, σε­βα­σμού στους νό­μους και το δί­καιο της χώρας, και με μέτρα εν­σω­μά­τω­σης.

6.  Μεί­ω­ση ιδιω­τι­κού χρέ­ους

-Είναι ανα­γκαίο να εκ­πο­νη­θεί ένα σχέ­διο πριν οδη­γη­θού­με στο μοι­ραίο.

Ένα σχέ­διο ρε­α­λι­στι­κής απο­μεί­ω­σης του ιδιω­τι­κού χρέ­ους, με στόχο να επα­νε­ντα­χθούν ενερ­γά στην οι­κο­νο­μι­κή ανά­καμ­ψη χι­λιά­δες πο­λί­τες με πα­ρα­γω­γι­κές δυ­να­τό­τη­τες, που πα­ρα­μέ­νουν απο­κλει­σμέ­νοι από το τρα­πε­ζι­κό σύ­στη­μα.

-Στό­χος πρέ­πει να είναι η δια­χεί­ρι­σή των ΜΕΔ να γίνει με όρους κοι­νω­νι­κής συ­μπε­ρι­λη­πτι­κό­τη­τας, ει­δι­κά για τα πιο ευά­λω­τα νοι­κο­κυ­ριά.

Με μα­κρο­πρό­θε­σμες ρυθ­μί­σεις με χα­μη­λό επι­τό­κιο.

Και κυ­ρί­ως με δι­καί­ω­μα εξα­γο­ράς από τους ίδιους τους οφει­λέ­τες των δα­νεί­ων τους, κοντά στην τιμή αγο­ράς τους από τα funds.

7. Τε­χνο­λο­γι­κή ανα­βάθ­μι­ση και ψη­φια­κή αυ­το­νο­μία

-Η Ελ­λά­δα δεν μπο­ρεί να εξαρ­τά­ται διαρ­κώς από την πα­νά­κρι­βη ει­σα­γω­γή τε­χνο­λο­γί­ας. Είτε αυτό αφορά στην αμυ­ντι­κή βιο­μη­χα­νία είτε στην εφαρ­μο­σμέ­νη τε­χνο­λο­γία πλη­ρο­φο­ρι­κής και τη και­νο­το­μία.

-Οι Έλ­λη­νες επι­στή­μο­νες δια­πρέ­πουν πα­ντού στο εξω­τε­ρι­κό.

Είναι ανώ­φε­λο να προσ­δο­κού­με την επι­στρο­φή τους, ει­δι­κά όταν αυτοί βρί­σκο­νται στο από­γειο της κα­ριέ­ρας τους. Είναι όμως εφι­κτό να επι­διώ­ξου­με τη συ­νει­σφο­ρά τους στη πα­τρί­δα με τις γνώ­σεις και την εμπει­ρία τους.

Με ένα διε­θνές δί­κτυο επι­στη­μό­νων της δια­σπο­ράς. Και γεν­ναία αύ­ξη­ση των δα­πα­νών για την έρευ­να και τη και­νο­το­μία.

-Δη­μιουρ­γία τε­χνο­λο­γι­κών πυ­ρή­νων γύρω από τα ΑΕΙ και τα ερευ­νη­τι­κά μας κέ­ντρα, με συμ­με­το­χή και του ιδιω­τι­κού τομέα.

Και με

-Δη­μό­σιες επεν­δύ­σεις στη τε­χνη­τή νοη­μο­σύ­νη, τους αλ­γό­ριθ­μους και την κυ­βερ­νο­α­σφά­λεια, ώστε να μη χά­σου­με το τραί­νο της νέας επο­χής.

8. Ανα­δια­νο­μή και Εθνι­κό Τα­μείο Σύ­γκλι­σης

-Εθνι­κό Τα­μείο Σύ­γκλι­σης:

α)  Αντί­στοι­χο Τα­μείο – κα­τα­λύ­της χρη­μα­το­δό­τη­σης – έχει μόλις δη­μιουρ­γη­θεί στη Βρε­τα­νία (National Wealth Fund), αλλά και στη Γερ­μα­νία, για τη χρη­μα­το­δό­τη­ση επεν­δύ­σε­ων σε υπο­δο­μές και άμυνα ύψους 900 δις ευρώ στην επό­με­νη 12ετία.

β) Χρειά­ζε­ται και ένα νέο και δια­φο­ρε­τι­κό δη­μο­σιο­νο­μι­κό μείγ­μα, που θα διορ­θώ­νει τις με­γά­λες αδι­κί­ες στην κα­τα­νο­μή των φο­ρο­λο­γι­κών βαρών και θα ενι­σχύ­ει τη βιώ­σι­μη ανά­πτυ­ξη, εξα­σφα­λί­ζο­ντας ταυ­τό­χρο­να τη στα­θε­ρή μεί­ω­ση του δη­μό­σιου χρέ­ους.

γ)  με­γά­λο μέρος από το ση­με­ρι­νό δη­μο­σιο­νο­μι­κό πε­ρι­θώ­ριο που υπερ­βαί­νει τα 3,5 δις και που έχει δια­μορ­φω­θεί με τρόπο μό­νι­μο, από μέτρα πα­ρα­με­τρι­κά, θα πρέ­πει να επι­στρα­φεί σε αυ­τούς που ση­κώ­νουν δυ­σα­νά­λο­γο βάρος των φο­ρο­λο­γι­κών υπο­χρε­ώ­σε­ων εδώ και πολλά χρό­νια. Στο με­γά­λο πλή­θος των μι­σθω­τών του δη­μό­σιου και ιδιω­τι­κού τομέα και τους συ­ντα­ξιού­χους.

δ. Μεί­ω­ση ασφα­λι­στι­κών ει­σφο­ρών της μι­σθω­τής ερ­γα­σί­ας ώστε να αυ­ξη­θεί απευ­θεί­ας το δια­θέ­σι­μο ει­σό­δη­μα των μι­σθω­τών και να μειω­θεί η φο­ρο­λο­γι­κή επι­βά­ρυν­ση των μι­κρών επι­χει­ρή­σε­ων.

– Να ενι­σχυ­θούν οι δομές κοι­νω­νι­κής προ­στα­σί­ας και υπο­στή­ρι­ξης ευά­λω­των συ­μπο­λι­τών μας – που έχουν εγκα­τα­λει­φθεί – για να ανα­στρα­φεί η πο­ρεία αύ­ξη­σης των ανι­σο­τή­των και να μειω­θεί ο κίν­δυ­νος φτώ­χειας – ει­δι­κά της παι­δι­κής φτώ­χειας.

– Ενί­σχυ­ση του Εθνι­κού Προ­γράμ­μα­τος Δη­μο­σί­ων Επεν­δύ­σε­ων για την υλο­ποί­η­ση ενός πο­λυ­ε­τούς σχε­δί­ου στα­δια­κής ανά­τα­ξης και εκ­συγ­χρο­νι­σμού των υπο­δο­μών του Εθνι­κού Συ­στή­μα­τος Υγεί­ας, της Δη­μό­σιας Παι­δεί­ας, και της αν­θε­κτι­κό­τη­τας απέ­να­ντι στην κλι­μα­τι­κή κρίση, ώστε να μπουν οι βά­σεις για την πο­ρεία σύ­γκλι­σης της χώρας προς τον ευ­ρω­παϊ­κό μέσο όρο.

– Η πε­ραι­τέ­ρω ενί­σχυ­ση των πόρων χρη­μα­το­δό­τη­σης αυτών των στό­χων πρέ­πει να στη­ρι­χθεί από τους έχο­ντες.

– Τα πολύ με­γά­λα ει­σο­δή­μα­τα, ανε­ξάρ­τη­τα από την πηγή τους, να στη­ρί­ζουν τον τόπο, με την ει­σα­γω­γή μιας Πα­τριω­τι­κής Ει­σφο­ράς.

Αυτή η ει­σφο­ρά θα κα­τευ­θύ­νε­ται σε έναν ει­δι­κό κλει­στό λο­γα­ρια­σμό, ένα Τα­μείο με μία μόνο προ­τε­ραιό­τη­τα: Τη Στή­ρι­ξη των Νέων Γε­νε­ών.

Γιατί δε μπο­ρεί να είσαι ευ­κα­τά­στα­τος και να θες να λες ότι είσαι πα­τριώ­της και να μη σε νοιά­ζει το μέλ­λον αυτού του τόπου.

9. Εθνι­κή Ασφά­λεια

– Μέχρι σή­με­ρα η Ελ­λά­δα αγο­ρά­ζει προ­στα­σία, μέσω πα­νά­κρι­βων και όχι πάντα ανα­γκαί­ων αμυ­ντι­κών εξο­πλι­σμών.

Η πα­ρού­σα κυ­βέρ­νη­ση έχει προ­χω­ρή­σει τα τε­λευ­ταία έξι χρό­νια σε εξο­πλι­σμούς άνω των 20 δις ευρώ, χωρίς να έχει επεν­δύ­σει ούτε βίδα στην Εθνι­κή Αμυ­ντι­κή Βιο­μη­χα­νία.

Η ανα­σύ­στα­ση της Εθνι­κής Αμυ­ντι­κής μας Βιο­μη­χα­νί­ας, πρέ­πει να απο­τε­λέ­σει προ­τε­ραιό­τη­τα την επό­με­νη πε­ντα­ε­τία.

–  Η στρα­τιω­τι­κή απο­τρο­πή πρέ­πει να στη­ρί­ζε­ται σε οι­κο­νο­μι­κή ισχύ και σε μια διεκ­δι­κη­τι­κή δι­πλω­μα­τία.

-Η Ελ­λά­δα οφεί­λει να ανα­κτή­σει την ενερ­γη­τι­κή και πο­λυ­διά­στα­τη εξω­τε­ρι­κή πο­λι­τι­κή, που υλο­ποί­η­σε τη πε­ρί­ο­δο 15-19.

-Να λει­τουρ­γή­σει ως ενερ­γεια­κός και εμπο­ρι­κός κόμ­βος της Ευ­ρώ­πης με την Ασία και την Αφρι­κή. Να ανα­πτύ­ξει τις σχέ­σεις της πέρα από την πε­ριο­χή μας, με την Ινδία, την Κίνα και την Ρωσία. Με την οποία πρέ­πει, να απο­κα­τα­στή­σει τις πα­ρα­δο­σια­κά καλές σχέ­σεις της.

-Να παί­ξει πρω­τα­γω­νι­στι­κό ρόλο στα Βαλ­κά­νια και την Ανα­το­λι­κή Με­σό­γειο.

Οι πα­ρου­σί­ες

Τον Αλέξη Τσί­πρα συ­νό­δευ­σε στο συ­νέ­δριο η σύ­ζυ­γός του Μπέτυ Μπα­ζιά­να και στε­νοί του συ­νερ­γά­τες.

Το “παρών, με­τα­ξύ άλλων έδω­σαν ως βου­λευ­τές, ο Χρ. Γιαν­νού­λης (εκ­προ­σώ­πη­σε στο συ­νέ­δριο τον από­ντα Σ. Φά­μελ­λο) και οι Μ. Ζα­μπά­ρας,  Πόπη Τσα­πα­νί­δου, Κα­τε­ρί­να Νο­το­πού­λου, ο ευ­ρω­βου­λευ­τής του ΣΥ­ΡΙ­ΖΑ Νι­κό­λας Φα­ρα­ντού­ρης, και επί­σης από τον ΣΥ­ΡΙ­ΖΑ οι Συ­με­ών Κε­δί­κο­γλου, Χάρης Μα­μου­λά­κης, Βα­σι­λι­κή Κό­κα­λη, Γιώρ­γος Κα­ρα­μέ­ρος, και ως  ανε­ξάρ­τη­τος βου­λευ­τής ο πρώην υπουρ­γός Ευάγ­γε­λος Απο­στο­λά­κης.  Στην ομι­λία του Α. Τσί­πρα, παρών ήταν και ο βου­λευ­τής της Νέας Αρι­στε­ράς Οζ­γκιούρ Φερ­χάτ.

Πηγή: capital.gr