Στο Καστελλόριζο, το πρώτο βραβείο στην Ιστορία

ΑΙΜΙΛΙΟΣ ΧΑΡΜΠΗΣ

«Η Ιστορία σε κάτι τέτοια μέρη όπως αυτό μπροστά μας πρέπει να διδά­σκε­ται», μου λέει η Ειρήνη Σαρί­ο­γλου, όπως καθό­μα­στε στην άκρη της πλα­τείας που φιλο­ξε­νεί άλλη μια προβολή του Διε­θνούς Φεστι­βάλ Ντο­κι­μα­ντέρ Καστελ­λό­ρι­ζου. Η διορ­γά­νωση, στην τρίτη της χρονιά, είναι πια πλήρως ενταγ­μένη στην καλο­και­ρινή ζωή του πανέ­μορ­φου νησιω­τι­κού οικι­σμού και περι­μέ­νει στην άκρη του χάρτη για να εμπλου­τί­σει την εμπει­ρία του επι­σκέ­πτη.

Το φεστι­βάλ «Πέρα από τα Σύνορα» ωστόσο δεν είναι μόνο για τους του­ρί­στες. Η ατάκα της καλ­λι­τε­χνι­κής του διευ­θύ­ντριας περί Ιστο­ρίας άλλωστε δεν είναι κενή περιε­χο­μέ­νου, μιας και τα ντο­κι­μα­ντέρ απο­τε­λούν εξαι­ρε­τικό τρόπο μετά­δο­σης της ιστο­ρι­κής έρευνας, ειδικά όσον αφορά τις νεό­τε­ρες γενιές που είναι πολύ πιο εξοι­κειω­μέ­νες με την εικόνα παρά με το βιβλίο. Τα δύο βράδια που βρε­θή­καμε στις προ­βο­λές, οι πρώτες σειρές των καθι­σμά­των ήταν γεμάτες με παιδιά, κατά κύριο λόγο ντόπια, που παρα­κο­λου­θού­σαν τις ταινίες…

Τι προ­λά­βαμε να δούμε: μεταξύ άλλων, το πολύ ενδια­φέ­ρον ντο­κι­μα­ντέρ της Χρι­στί­νας Βάζου «Από την Αφρική με αγάπη – Ελλη­νο­αι­θιο­πικά», το οποίο παρου­σιά­ζει την άγνωστη ιστορία των Ελλήνων της Αιθιο­πίας. Και αμέσως μετά το σπα­ρα­κτικό «Μπαλ­κόνι – Μνήμες Κατοχής» του Χρύ­σαν­θου Κων­στα­ντι­νίδη, πάνω στο χρονικό του ναζι­στι­κού εγκλή­μα­τος στο χωριό Λιγκιά­δες των Ιωαν­νί­νων. Είχε προη­γη­θεί περίπου μια ώρα γέλιου με τον Γιώργο Χατζη­παύ­λου να δίνει μια από τις γνωστές του stand-up παρα­στά­σεις.

Είχε πολλά και ενδια­φέ­ρο­ντα το φετινό φεστι­βάλ, τα οποία δεν περιο­ρί­στη­καν στον χώρο του ντο­κι­μα­ντέρ. Παράλ­ληλα με τις προ­βο­λές ο Χρήστος Μπο­κό­ρος παρου­σί­ασε ο ίδιος προ­σω­πικά μια επιλογή από παλιά και νεότερα έργα του, τα οποία φιλο­ξε­νή­θη­καν στη δημο­τική αίθουσα Μεγί­στης. Κάπως έτσι οι Καστελ­λο­ρι­ζιοί είχαν την ευκαι­ρία να δουν εξαι­ρε­τικά έργα τέχνης, αλλά και την πρώτη επαγ­γελ­μα­τική παρά­σταση, ύστερα από έναν ολό­κληρο αιώνα (!) στο νησί τους. Αυτή ήταν η «Κυρά της Ρω» του συγ­γρα­φέα Γιάννη Σκα­ρα­γκά, με τη Φωτεινή Μπα­ξε­βάνη στον ομώνυμο ρόλο. Ο θεα­τρι­κός μονό­λο­γος συγκέ­ντρωσε κοντά στα 150 άτομα στο όμορφο προ­αύ­λιο της παλιάς σχολής, με τον κόσμο να κάθεται εκα­τέ­ρω­θεν της σκηνής, σε μια εν γένει συγκι­νη­τική βραδιά.

Και δεν ήταν μόνο αυτά. Τις προη­γού­με­νες μέρες, ο Σύλ­λο­γος Βρι­λησ­σός είχε ανοίξει πεζο­πο­ρικά μονο­πά­τια στις γύρω βου­νο­κορ­φές, ενώ ο δάσκα­λος κατα­δύ­σεων Ρομπέρτο Κάλιτς διορ­γά­νωσε μαθή­ματα για παιδιά στη θάλασσα. Για τους τύπους, να ανα­φέ­ρουμε πως καλύ­τερο ιστο­ρικό ντο­κι­μα­ντέρ ανα­δεί­χθηκε το «The Legend of Ugly King» του Χουσεΐν Ταμπάκ, ενώ ως κοι­νω­νι­κο­πο­λι­τικό βρα­βεύ­τηκε το «The Οther Side of Everything». Κυρίως όμως από αυτό το επτα­ή­μερο βγήκε κερ­δι­σμένη η επι­στήμη της Ιστο­ρίας, η οποία είναι ανάγκη να προ­σεγ­γί­ζει συχνό­τερα και με νέους τρόπους το ευρύ κοινό.

ΠΗΓΗ kathimerini.gr