Δεν αρκούν οι επικεφαλίδες

Στην δη­μο­σκό­πη­ση που δη­μο­σιεύ­τη­κε την πε­ρα­σμέ­νη εβδο­μά­δα στην «δ», το πρώτο πρό­βλη­μα και με υψηλό πο­σο­στό που ανέ­δει­ξαν οι πο­λί­τες είναι το θέμα της κα­θα­ριό­τη­τος. Ζη­τή­μα­τα όπως η δια­χεί­ρι­ση των απορ­ριμ­μά­των, η ανα­κύ­κλω­ση, η δια­χεί­ρι­ση των υγρών απο­βλή­των, ζη­τή­μα­τα, ζη­τή­μα­τα πρα­σί­νου, χρή­σεις ανα­νε­ώ­σι­μων πηγών ενέρ­γειας σε δη­μο­τι­κά κτί­ρια και όχι μόνο, πρά­σι­νες επεν­δύ­σεις, είναι αυτά που θα έπρε­πε να ανα­ζη­τού­με και να δια­βά­ζου­με στα δελ­τία τύπου των πα­ρα­τά­ξε­ων και υπο­ψη­φί­ων, αντί κο­κο­ρο­μα­χιών και εκ­θέ­σε­ων ιδεών. Και μην πουν κά­ποιοι υπο­ψή­φιοι πως έχουν ανα­φερ­θεί σ’ αυτά. Κι εγώ ανα­φέρ­θη­κα, αλλά ως επι­κε­φα­λί­δες. Δεν αρκεί μόνο μια ανα­φο­ρά, αλλά κάτω από τις επι­κε­φα­λί­δες να υπάρ­χει συ­γκε­κρι­μέ­νο σχέ­διο με χρο­νο­δια­γράμ­μα­τα , εν­δει­κτι­κούς προ­ϋ­πο­λο­γι­σμούς και βέ­βαια ομάδα απο­τε­λού­με­νη από ει­δι­κούς επι­στή­μο­νες τε­χνο­κρά­τες, που θα μπο­ρέ­σει να υλο­ποι­ή­σει τα σχε­δια­ζό­με­να έργα και να υπάρ­ξει ση­μα­ντι­κό απο­τέ­λε­σμα στην ποιό­τη­τα ζωής του πο­λί­τη.