Αιφνίδιος θάνατος του Προέδρου Εφετών Δωδεκανήσου Χριστόδουλου Κυρτσίδη συγκλονίζει τον δικαστικό κόσμο

Δεν είχε δώσει σημάδια ότι αντι­με­τώ­πιζε πρό­βλημα υγείας, ο θάνατός του απο­δί­δε­ται αρχικά σε ανακοπή, εντο­πί­στηκε στην οικία του στην Ιαλυσό και οι προ­σπά­θειες του ΕΚΑΒ για επα­να­φορά δεν απέ­δω­σαν

Ο αιφ­νί­διος θάνατος του Προ­έ­δρου Εφετών Δωδε­κα­νή­σου Χρι­στό­δου­λου Κυρ­τσίδη σε ηλικία 63 ετών, προ­κα­λεί βαθιά συγκί­νηση και βαρύ κλίμα στη Ρόδο και συνο­λικά στα Δωδε­κά­νησα, καθώς πρό­κει­ται για έναν δικα­στικό λει­τουργό που είχε συν­δε­θεί με την αίσθηση ευθύνης, την αξιο­πι­στία και την καθη­με­ρινή παρου­σία στην καρδιά της δικαιο­σύ­νης της περιο­χής. Η είδηση έπεσε σαν κεραυ­νός, όχι μόνο επειδή ο θάνατος ήταν ξαφ­νι­κός, αλλά και επειδή, σύμφωνα με τις πρώτες πλη­ρο­φο­ρίες, δεν υπήρχαν ενδεί­ξεις ότι αντι­με­τώ­πιζε κάποιο σοβαρό πρό­βλημα υγείας.

Από τα πρώτα στοι­χεία, ο θάνατός του απο­δί­δε­ται αρχικά σε ανακοπή, μια εκδοχή που ενι­σχύει το αίσθημα αιφ­νι­δια­σμού, καθώς δεν είχε προη­γη­θεί κάποιο προει­δο­ποι­η­τικό σημάδι που να είχε γίνει αντι­λη­πτό από το περι­βάλ­λον του. Στην Ιαλυσό, όπου βρι­σκό­ταν η οικία του, εκτυ­λί­χθη­καν οι κρί­σι­μες στιγμές που οδή­γη­σαν στην τραγική κατά­ληξη.

Σύμφωνα με όσα έχουν γίνει γνωστά, ο Χρι­στό­δου­λος Κυρ­τσί­δης εντο­πί­στηκε στην οικία του στην Ιαλυσό από οικείο του πρόσωπο. Η εικόνα που αντί­κρισε ήταν αρκετή για να σημάνει συνα­γερ­μός. Κλήθηκε άμεσα βοήθεια και στο σημείο έσπευσε ασθε­νο­φόρο του ΕΚΑΒ. Οι δια­σώ­στες επι­χεί­ρη­σαν να τον επα­να­φέ­ρουν, κατα­βάλ­λο­ντας προ­σπά­θειες ανά­νη­ψης, ωστόσο δεν κατέστη δυνατό να αλλάξει η εξέλιξη.

Η δυσκο­λία να απο­δε­χτεί κανείς την πραγ­μα­τι­κό­τητα είναι μεγα­λύ­τερη όταν όλα δεί­χνουν φυσιο­λο­γικά μέχρι την τελευ­ταία στιγμή. Αυτό ακριβώς περι­γρά­φε­ται από την πλη­ρο­φο­ρία ότι δεν είχε δώσει σημάδια πως αντι­με­τώ­πιζε πρό­βλημα. Η απουσία προει­δο­ποί­η­σης είναι εκείνη που κάνει την απώλεια πιο ωμή, πιο απότομη, πιο δύσκολη να χωρέσει σε λέξεις.

Η ιδιό­τητα του Προ­έ­δρου Εφετών δεν είναι ένας τυπικός τίτλος. Είναι θέση που απαιτεί νηφα­λιό­τητα, ισορ­ρο­πία, γνώση, αντοχή και στα­θε­ρό­τητα, ειδικά σε μια περιοχή με τις ιδιαι­τε­ρό­τη­τες των νησιών, όπου η δικαιο­σύνη καλεί­ται να λει­τουρ­γεί με συνέ­πεια μέσα σε συν­θή­κες γεω­γρα­φι­κής δια­σπο­ράς, αυξη­μέ­νων αναγκών και υψηλών απαι­τή­σεων από την κοι­νω­νία. Στα Δωδε­κά­νησα, κάθε δικα­στική απόφαση και κάθε θεσμική στάση αξιο­λο­γεί­ται όχι μόνο από τον νομικό κόσμο, αλλά και από τους πολίτες που ανα­ζη­τούν αίσθημα ασφά­λειας και εμπι­στο­σύνη στους θεσμούς.

Μέσα σε αυτό το πλαίσιο, η αναφορά ότι ήταν από τους καλύ­τε­ρους λει­τουρ­γούς της δικαιο­σύ­νης που πέρασαν από τα Δωδε­κά­νησα αποκτά ιδιαί­τερη βαρύ­τητα. Δεν πρό­κει­ται απλώς για μια φιλο­φρό­νηση της στιγμής. Είναι η σύνοψη μιας πορείας που, όπως απο­τυ­πώ­νε­ται από την εικόνα που άφησε στην περιοχή, χαρα­κτη­ρί­στηκε από κύρος και επαγ­γελ­μα­τική αξιο­πρέ­πεια. Όταν μια τοπική κοι­νω­νία μιλά με τέτοιους όρους για έναν δικα­στικό λει­τουργό, αυτό σημαί­νει ότι, πίσω από τη θεσμική ιδιό­τητα, υπήρχε ένα πρόσωπο που ενέπνεε εμπι­στο­σύνη.