Διακεκριμένη Ροδίτισσα αθλήτρια παρατριάθλου καταγγέλλει συμπεριφορές «μισαναπηρισμού»!

Μπορεί στα τελευ­ταία χρόνια ως θεμε­λιώδη προ­α­παι­τού­μενα για την προ­σέγ­γιση της ανα­πη­ρίας να έχουν ανα­δει­χθεί με ιδιαί­τερα εμφα­τικό τρόπο οι αρχές της απο­δο­χής της δια­φο­ρε­τι­κό­τη­τας και της καλ­λιέρ­γειας της κοι­νω­νι­κής συμπε­ρί­λη­ψης, αλλά τελικά είναι εκείνες οι παγιω­μέ­νες αντι­λή­ψεις που ακυ­ρώ­νουν τις όποιες προ­σπά­θειες έχουν γίνει προς αυτή την κατεύ­θυνση.

Για την επί­τευξη της ισό­τι­μης συμ­με­το­χής όλων των πολιτών στις αθλη­τι­κές δρα­στη­ριό­τη­τες είναι η δια­σφά­λιση της πλήρους και ανε­μπό­δι­στης πρό­σβα­σής τους, ή έτσι θα έπρεπε να είναι.

Η Ροδί­τισσα αθλή­τρια παρα­τριά­θλου, Κατε­ρίνα Σαράντη, με δια­κρί­σεις στην Ελλάδα αλλά και στο εξω­τε­ρικό, καταγ­γέλ­λει σήμερα μιλώ­ντας στη «δ» συμπε­ρι­φο­ρές «μισα­να­πη­ρι­σμού» από τους διορ­γα­νω­τές του Αυθε­ντι­κού Μαρα­θω­νίου της Αθήνας, οι οποίοι της απα­γό­ρευ­σαν φέτος τη συμ­με­τοχή παρότι πέρσι συμ­με­τείχε κανο­νικά!

Η Ροδί­τισσα αθλή­τρια γεν­νή­θηκε με ημιτελή μέλη από τα γόνατα και κάτω, όμως η αγάπη της για τον αθλη­τι­σμό είναι μεγα­λύ­τερη από την ανα­πη­ρία της γι’ αυτό και έχει μια εξαι­ρε­τικά ενδια­φέ­ρουσα πορεία. Ξεκί­νησε με την κολύμ­βηση το 2006, συνέ­χισε με ξιφα­σκία σε αμα­ξί­διο, με κωπη­λα­σία, με παρα­πο­δη­λα­σία.

Το 2019 μπήκε στην ζωή της το παρα­τρί­α­θλο. Είναι ένα άθλημα ιδιαί­τερα απαι­τη­τικό καθώς περι­λαμ­βά­νει 750 μ. κολύμ­βηση, 20 χλμ. ποδή­λατο και 5 χλμ. τρέξιμο και αγω­νί­ζε­ται στην κατη­γο­ρία PTWC H2, δηλαδή αντί να ποδη­λα­τεί, χει­ρη­λα­τεί και τρέχει με αγω­νι­στικό αμα­ξί­διο (racing wheelchair).

Την τελευ­ταία Κυριακή του Οκτω­βρίου μάλιστα έλαβε μέρος, στο Ολυ­μπιακό τρίαθλο που διε­ξή­χθη στη Ρόδο (1,5χιλ. κολύμπι, 40χιλ. χει­ρή­λατο, 10χιλ. τρέξιμο με αγω­νι­στικό αμα­ξί­διο) και ετοι­μα­ζό­ταν για τη συμ­με­τοχή της στον Αυθε­ντικό Μαρα­θώ­νιο της Αθήνας στις 13 Νοεμ­βρίου 2022.

Την ημέρα διε­ξα­γω­γής του αγώνα, όπως δήλωσε στη «δημο­κρα­τική», κι ενώ είχε δηλώσει ήδη συμ­με­τοχή από το καλο­καίρι ενη­με­ρώ­νο­ντας πως θα αγω­νι­στεί με χει­ρή­λατο αμα­ξί­διο κι αφού στις 10 Οκτω­βρίου η ίδια έστειλε ξανά e-mail στους υπεύ­θυ­νους της διορ­γά­νω­σης προ­κει­μέ­νου να ενη­με­ρω­θεί για τα δια­δι­κα­στικά χωρίς να λάβει καμία απά­ντηση, την ημέρα του Ολυ­μπια­κού τριά­θλου της Ρόδου, έλαβε e-mail για την ακύρωση της συμ­με­το­χής της στον Αυθε­ντικό Μαρα­θώ­νιο της Αθήνας.

Από άλλους αθλητές, αφού η ίδια δεν έλαβε ποτέ απά­ντηση, πλη­ρο­φο­ρή­θηκε πως οι υπεύ­θυ­νοι της διορ­γά­νω­σης ισχυ­ρί­ζο­νται ότι οι αθλητές με αμα­ξί­διο δεν δικαιού­νται να λάβουν μέρος στη διορ­γά­νωση για λόγους ασφα­λείας και πως ανα­γρά­φε­ται στους όρους συμ­με­το­χής.

Αξίζει να σημειω­θεί ότι η Ροδί­τισσα αθλή­τρια πέρυσι συμ­με­τείχε κανο­νικά με το χει­ρή­λατο αμα­ξί­διό της στον Μαρα­θώ­νιο της Αθήνας!

«Αρχικά θεώρησα ότι η ακύρωση της συμ­με­το­χής μου επρό­κειτο για λάθος, αφού πέρυσι πανη­γυ­ρί­ζαμε την ολο­κλή­ρωση του Αυθε­ντι­κού Μαρα­θω­νίου με το χει­ρή­λατό μου. Αξίωσα λοιπόν να μάθω τι είχε συμβεί και έρχεται η επόμενη επίσημη απά­ντηση: “Το ότι πέρσι κάποιοι δηλώ­θη­καν και εμφα­νί­στη­καν δεν σημαί­νει ότι θα κάνουμε το ίδιο και φέτος…από τη στιγμή που υπάρ­χουν ζητή­ματα ασφα­λείας δεν πρό­κει­ται να συζη­τη­θεί ξανά. Η Τροχαία φέτος έχει σαφή οδηγία να απο­μα­κρύ­νει οποιο­δή­ποτε τρο­χο­φόρο είναι εκτός αγώνα”. Οι ανά­πη­ροι αθλητές, γινό­μα­στε κατά τα φαι­νό­μενα αντι­λη­πτοί ως επι­κίν­δυνα για τη δημόσια ασφά­λεια τρο­χο­φόρα και σε περί­πτωση αξίωσής μας – του αυτο­νό­η­του – θα απο­μα­κρυν­θούμε από την τροχαία. Ο ορισμός του μισα­να­πη­ρι­σμού ως αιτιο­λό­γηση του απο­κλει­σμού μας. Είμαι ανάπηρη αθλή­τρια και κοπιάζω κάθε μέρα, όλο το χρόνο, για να γίνομαι συνεχώς καλύ­τερη. Δεν επι­τρέπω σε κανέναν αρμόδιο να με συγκρί­νει με τρο­χο­φόρο και να με υποτιμά με αυτό τον βάναυσο τρόπο.

Ο Αυθε­ντι­κός Μαρα­θώ­νιος της Αθήνας επι­τρέ­πει μονάχα τη συμ­με­τοχή ανά­πη­ρων με συνο­δεία και αυτή η “λογική” με προ­σβάλ­λει ως ανάπηρη αλλά και ως γυναίκα. Ένα αθλη­τικό γεγονός, που προωθεί τις παναν­θρώ­πι­νες αξίες, δια­στρε­βλώ­νει την εικόνα του ανά­πη­ρου αθλητή, επι­τρέ­πο­ντας και εξυ­μνώ­ντας τα καθη­με­ρινά αμα­ξί­δια με συνο­δεία. Τα καθη­με­ρινά αμα­ξί­δια με συνο­δεία συμ­με­τέ­χουν για δύο λόγους, είτε διότι το άτομο δεν δια­θέ­τει τον κατάλ­ληλο εξο­πλι­σμό, είτε γιατί δεν έχει προ­πο­νη­θεί για τη χρήση του αντί­στοι­χου αθλη­τι­κού εξο­πλι­σμού και από­στα­σης. Αλλά σας δια­βε­βαιώ ότι με προ­πό­νηση και εξο­πλι­σμό, μπορεί να αγω­νι­στεί χωρίς συνο­δεία και χωρίς καμία δικαιο­λο­γία. Για τις περισ­σό­τε­ρες κινη­τι­κές βλάβες το πιστο­ποι­η­μένο μέσο για αγώνες δρόμου είναι το χει­ρή­λατο και το αγω­νι­στικό αμα­ξί­διο.

Ο Μαρα­θώ­νιος με αμα­ξί­διο, είναι από τα πιο δημο­φιλή και αντα­γω­νι­στικά αθλή­ματα σε όλο τον κόσμο, ενώ στην Ελλάδα δεν έχουμε ούτε έναν/μια αθλητή/τρια αντα­γω­νι­στικό με βάση τα διεθνή στάνταρ. Γιατί άραγε; Μήπως κάποιες φορές χαϊ­δεύ­ουμε πλάτες για να μην ξεβο­λευ­τούμε; Ο προ­σω­πι­κός μου στόχος είναι να ολο­κλη­ρώσω για άλλη μια χρονιά τον Αυθε­ντικό Μαρα­θώ­νιο με το χει­ρή­λατό μου. Αν συμβεί αυτό, το 2023, με περισ­σό­τερη εμπει­ρία και εντα­τική προ­πό­νηση, ίσως κατα­φέρω να ολο­κλη­ρώσω την αυθε­ντική δια­δρομή με το αγω­νι­στικό μου αμα­ξί­διο, το πλέον ανα­γνω­ρι­σμένο μέσο για την ολο­κλή­ρωση μαρα­θω­νίου για εμάς τις/τους ανά­πη­ρες/ους αθλή­τριες/ες. Αξιώνω να δοκι­μα­στώ πρώτα στη χώρα μου, και ποιος ξέρει, ίσως μια μέρα, να τα κατα­φέρω και εκτός συνόρων. Για να συμβεί όμως αυτό πρέπει πρώτα να υπερ­νι­κή­σουμε τις αντι­κοι­νω­νι­κές συμπε­ρι­φο­ρές, τις προ­κα­τα­λή­ψεις και τον μισα­να­πη­ρι­σμό», λέει η κ. Κατε­ρίνα Σαράντη.

Αξίζει να σημειω­θεί ότι όπως δήλωσε στη «δ» η κ. Σαράντη, τόσο η ίδια όσο και όσοι αθλητές με αμα­ξί­διο απο­κλεί­στη­καν από τον Αυθε­ντικό Μαρα­θώ­νιο της Αθήνας είναι απο­φα­σι­σμέ­νοι να δώσουν το «παρών» και να αγω­νι­στούν, υπο­στη­ρί­ζο­ντας ότι έχουν αντί­ληψη για το αν και κατά πόσο η συμ­με­τοχή τους θέτει σε κίνδυνο την ασφά­λειά τους και την ασφά­λεια των λοιπών συμ­με­τε­χό­ντων και των θεατών.