Διακεκριμένη Ροδίτισσα αθλήτρια παρατριάθλου καταγγέλλει συμπεριφορές «μισαναπηρισμού»!

Μπο­ρεί στα τε­λευ­ταία χρό­νια ως θε­με­λιώ­δη προ­α­παι­τού­με­να για την προ­σέγ­γι­ση της ανα­πη­ρί­ας να έχουν ανα­δει­χθεί με ιδιαί­τε­ρα εμ­φα­τι­κό τρόπο οι αρχές της απο­δο­χής της δια­φο­ρε­τι­κό­τη­τας και της καλ­λιέρ­γειας της κοι­νω­νι­κής συ­μπε­ρί­λη­ψης, αλλά τε­λι­κά είναι εκεί­νες οι πα­γιω­μέ­νες αντι­λή­ψεις που ακυ­ρώ­νουν τις όποιες προ­σπά­θειες έχουν γίνει προς αυτή την κα­τεύ­θυν­ση.

Για την επί­τευ­ξη της ισό­τι­μης συμ­με­το­χής όλων των πο­λι­τών στις αθλη­τι­κές δρα­στη­ριό­τη­τες είναι η δια­σφά­λι­ση της πλή­ρους και ανε­μπό­δι­στης πρό­σβα­σής τους, ή έτσι θα έπρε­πε να είναι.

Η Ρο­δί­τισ­σα αθλή­τρια πα­ρα­τριά­θλου, Κα­τε­ρί­να Σα­ρά­ντη, με δια­κρί­σεις στην Ελ­λά­δα αλλά και στο εξω­τε­ρι­κό, κα­ταγ­γέλ­λει σή­με­ρα μι­λώ­ντας στη «δ» συ­μπε­ρι­φο­ρές «μι­σα­να­πη­ρι­σμού» από τους διορ­γα­νω­τές του Αυ­θε­ντι­κού Μα­ρα­θω­νί­ου της Αθή­νας, οι οποί­οι της απα­γό­ρευ­σαν φέτος τη συμ­με­το­χή πα­ρό­τι πέρσι συμ­με­τεί­χε κα­νο­νι­κά!

Η Ρο­δί­τισ­σα αθλή­τρια γεν­νή­θη­κε με ημι­τε­λή μέλη από τα γό­να­τα και κάτω, όμως η αγάπη της για τον αθλη­τι­σμό είναι με­γα­λύ­τε­ρη από την ανα­πη­ρία της γι’ αυτό και έχει μια εξαι­ρε­τι­κά εν­δια­φέ­ρου­σα πο­ρεία. Ξε­κί­νη­σε με την κο­λύμ­βη­ση το 2006, συ­νέ­χι­σε με ξι­φα­σκία σε αμα­ξί­διο, με κω­πη­λα­σία, με πα­ρα­πο­δη­λα­σία.

Το 2019 μπήκε στην ζωή της το πα­ρα­τρί­α­θλο. Είναι ένα άθλη­μα ιδιαί­τε­ρα απαι­τη­τι­κό καθώς πε­ρι­λαμ­βά­νει 750 μ. κο­λύμ­βη­ση, 20 χλμ. πο­δή­λα­το και 5 χλμ. τρέ­ξι­μο και αγω­νί­ζε­ται στην κα­τη­γο­ρία PTWC H2, δη­λα­δή αντί να πο­δη­λα­τεί, χει­ρη­λα­τεί και τρέ­χει με αγω­νι­στι­κό αμα­ξί­διο (racing wheelchair).

Την τε­λευ­ταία Κυ­ρια­κή του Οκτω­βρί­ου μά­λι­στα έλαβε μέρος, στο Ολυ­μπια­κό τρί­α­θλο που διε­ξή­χθη στη Ρόδο (1,5χιλ. κο­λύ­μπι, 40χιλ. χει­ρή­λα­το, 10χιλ. τρέ­ξι­μο με αγω­νι­στι­κό αμα­ξί­διο) και ετοι­μα­ζό­ταν για τη συμ­με­το­χή της στον Αυ­θε­ντι­κό Μα­ρα­θώ­νιο της Αθή­νας στις 13 Νο­εμ­βρί­ου 2022.

Την ημέρα διε­ξα­γω­γής του αγώνα, όπως δή­λω­σε στη «δη­μο­κρα­τι­κή», κι ενώ είχε δη­λώ­σει ήδη συμ­με­το­χή από το κα­λο­καί­ρι ενη­με­ρώ­νο­ντας πως θα αγω­νι­στεί με χει­ρή­λα­το αμα­ξί­διο κι αφού στις 10 Οκτω­βρί­ου η ίδια έστει­λε ξανά e-mail στους υπεύ­θυ­νους της διορ­γά­νω­σης προ­κει­μέ­νου να ενη­με­ρω­θεί για τα δια­δι­κα­στι­κά χωρίς να λάβει καμία απά­ντη­ση, την ημέρα του Ολυ­μπια­κού τριά­θλου της Ρόδου, έλαβε e-mail για την ακύ­ρω­ση της συμ­με­το­χής της στον Αυ­θε­ντι­κό Μα­ρα­θώ­νιο της Αθή­νας.

Από άλ­λους αθλη­τές, αφού η ίδια δεν έλαβε ποτέ απά­ντη­ση, πλη­ρο­φο­ρή­θη­κε πως οι υπεύ­θυ­νοι της διορ­γά­νω­σης ισχυ­ρί­ζο­νται ότι οι αθλη­τές με αμα­ξί­διο δεν δι­καιού­νται να λά­βουν μέρος στη διορ­γά­νω­ση για λό­γους ασφα­λεί­ας και πως ανα­γρά­φε­ται στους όρους συμ­με­το­χής.

Αξί­ζει να ση­μειω­θεί ότι η Ρο­δί­τισ­σα αθλή­τρια πέ­ρυ­σι συμ­με­τεί­χε κα­νο­νι­κά με το χει­ρή­λα­το αμα­ξί­διό της στον Μα­ρα­θώ­νιο της Αθή­νας!

«Αρ­χι­κά θε­ώ­ρη­σα ότι η ακύ­ρω­ση της συμ­με­το­χής μου επρό­κει­το για λάθος, αφού πέ­ρυ­σι πα­νη­γυ­ρί­ζα­με την ολο­κλή­ρω­ση του Αυ­θε­ντι­κού Μα­ρα­θω­νί­ου με το χει­ρή­λα­τό μου. Αξί­ω­σα λοι­πόν να μάθω τι είχε συμ­βεί και έρ­χε­ται η επό­με­νη επί­ση­μη απά­ντη­ση: “Το ότι πέρσι κά­ποιοι δη­λώ­θη­καν και εμ­φα­νί­στη­καν δεν ση­μαί­νει ότι θα κά­νου­με το ίδιο και φέτος…από τη στιγ­μή που υπάρ­χουν ζη­τή­μα­τα ασφα­λεί­ας δεν πρό­κει­ται να συ­ζη­τη­θεί ξανά. Η Τρο­χαία φέτος έχει σαφή οδη­γία να απο­μα­κρύ­νει οποιο­δή­πο­τε τρο­χο­φό­ρο είναι εκτός αγώνα”. Οι ανά­πη­ροι αθλη­τές, γι­νό­μα­στε κατά τα φαι­νό­με­να αντι­λη­πτοί ως επι­κίν­δυ­να για τη δη­μό­σια ασφά­λεια τρο­χο­φό­ρα και σε πε­ρί­πτω­ση αξί­ω­σής μας – του αυ­το­νό­η­του – θα απο­μα­κρυν­θού­με από την τρο­χαία. Ο ορι­σμός του μι­σα­να­πη­ρι­σμού ως αι­τιο­λό­γη­ση του απο­κλει­σμού μας. Είμαι ανά­πη­ρη αθλή­τρια και κο­πιά­ζω κάθε μέρα, όλο το χρόνο, για να γί­νο­μαι συ­νε­χώς κα­λύ­τε­ρη. Δεν επι­τρέ­πω σε κα­νέ­ναν αρ­μό­διο να με συ­γκρί­νει με τρο­χο­φό­ρο και να με υπο­τι­μά με αυτό τον βά­ναυ­σο τρόπο.

Ο Αυ­θε­ντι­κός Μα­ρα­θώ­νιος της Αθή­νας επι­τρέ­πει μο­νά­χα τη συμ­με­το­χή ανά­πη­ρων με συ­νο­δεία και αυτή η “λο­γι­κή” με προ­σβάλ­λει ως ανά­πη­ρη αλλά και ως γυ­ναί­κα. Ένα αθλη­τι­κό γε­γο­νός, που προ­ω­θεί τις πα­ναν­θρώ­πι­νες αξίες, δια­στρε­βλώ­νει την ει­κό­να του ανά­πη­ρου αθλη­τή, επι­τρέ­πο­ντας και εξυ­μνώ­ντας τα κα­θη­με­ρι­νά αμα­ξί­δια με συ­νο­δεία. Τα κα­θη­με­ρι­νά αμα­ξί­δια με συ­νο­δεία συμ­με­τέ­χουν για δύο λό­γους, είτε διότι το άτομο δεν δια­θέ­τει τον κα­τάλ­λη­λο εξο­πλι­σμό, είτε γιατί δεν έχει προ­πο­νη­θεί για τη χρήση του αντί­στοι­χου αθλη­τι­κού εξο­πλι­σμού και από­στα­σης. Αλλά σας δια­βε­βαιώ ότι με προ­πό­νη­ση και εξο­πλι­σμό, μπο­ρεί να αγω­νι­στεί χωρίς συ­νο­δεία και χωρίς καμία δι­καιο­λο­γία. Για τις πε­ρισ­σό­τε­ρες κι­νη­τι­κές βλά­βες το πι­στο­ποι­η­μέ­νο μέσο για αγώ­νες δρό­μου είναι το χει­ρή­λα­το και το αγω­νι­στι­κό αμα­ξί­διο.

Ο Μα­ρα­θώ­νιος με αμα­ξί­διο, είναι από τα πιο δη­μο­φι­λή και αντα­γω­νι­στι­κά αθλή­μα­τα σε όλο τον κόσμο, ενώ στην Ελ­λά­δα δεν έχου­με ούτε έναν/μια αθλη­τή/τρια αντα­γω­νι­στι­κό με βάση τα διε­θνή στά­νταρ. Γιατί άραγε; Μήπως κά­ποιες φορές χαϊ­δεύ­ου­με πλά­τες για να μην ξε­βο­λευ­τού­με; Ο προ­σω­πι­κός μου στό­χος είναι να ολο­κλη­ρώ­σω για άλλη μια χρο­νιά τον Αυ­θε­ντι­κό Μα­ρα­θώ­νιο με το χει­ρή­λα­τό μου. Αν συμ­βεί αυτό, το 2023, με πε­ρισ­σό­τε­ρη εμπει­ρία και εντα­τι­κή προ­πό­νη­ση, ίσως κα­τα­φέ­ρω να ολο­κλη­ρώ­σω την αυ­θε­ντι­κή δια­δρο­μή με το αγω­νι­στι­κό μου αμα­ξί­διο, το πλέον ανα­γνω­ρι­σμέ­νο μέσο για την ολο­κλή­ρω­ση μα­ρα­θω­νί­ου για εμάς τις/τους ανά­πη­ρες/ους αθλή­τριες/ες. Αξιώ­νω να δο­κι­μα­στώ πρώτα στη χώρα μου, και ποιος ξέρει, ίσως μια μέρα, να τα κα­τα­φέ­ρω και εκτός συ­νό­ρων. Για να συμ­βεί όμως αυτό πρέ­πει πρώτα να υπερ­νι­κή­σου­με τις αντι­κοι­νω­νι­κές συ­μπε­ρι­φο­ρές, τις προ­κα­τα­λή­ψεις και τον μι­σα­να­πη­ρι­σμό», λέει η κ. Κα­τε­ρί­να Σα­ρά­ντη.

Αξί­ζει να ση­μειω­θεί ότι όπως δή­λω­σε στη «δ» η κ. Σα­ρά­ντη, τόσο η ίδια όσο και όσοι αθλη­τές με αμα­ξί­διο απο­κλεί­στη­καν από τον Αυ­θε­ντι­κό Μα­ρα­θώ­νιο της Αθή­νας είναι απο­φα­σι­σμέ­νοι να δώ­σουν το «παρών» και να αγω­νι­στούν, υπο­στη­ρί­ζο­ντας ότι έχουν αντί­λη­ψη για το αν και κατά πόσο η συμ­με­το­χή τους θέτει σε κίν­δυ­νο την ασφά­λειά τους και την ασφά­λεια των λοι­πών συμ­με­τε­χό­ντων και των θε­α­τών.