Τον Κρητικό λυράρη Βασίλη Σκουλά υποδέχτηκε ο δήμαρχος Ρόδου

Το σπου­δαίο καλ­λι­τέ­χνη της ελλη­νι­κής μου­σι­κής και της παρά­δο­σης της Κρήτης, αλλά και καλό φίλο της Ρόδου, Βασίλη Σκουλά, υπο­δέ­χτηκε το μεση­μέρι (Τετάρτη) στο Δημαρ­χείο ο δήμαρ­χος Φώτης Χατζη­διά­κος.

Την παρου­σία του Κρη­τι­κού Λυράρη στο νησί μας, στο πλαίσιο της μου­σι­κο­χο­ρευ­τι­κής εκδή­λω­σης των Πολι­τι­στι­κών Συλ­λό­γων της Αδελ­φό­τη­τας Κρητών Ρόδου ο Ψηλο­ρεί­της» και Ποντίων «Ο Διγενής» εξήρε ο δήμαρ­χος Ρόδου δηλώ­νο­ντας το θαυ­μα­σμό και το σεβασμό στο πρόσωπο του καλ­λι­τέ­χνη το οποίο δεν αγγίζει ο χρόνος και η φθορά.

Ο δήμαρ­χος τόνισε ότι είναι τιμή για τη Ρόδο να φιλο­ξε­νεί τον καλ­λι­τέ­χνη και άνθρωπο που προ­έρ­χε­ται από μία οικο­γέ­νεια ηρώων, οπλαρ­χη­γών, αντι­στα­σια­κών και ανθρώ­πων του πνεύ­μα­τος μιας ιστο­ρι­κής και δημο­κρα­τι­κής οικο­γέ­νειας των Ανω­γείων, την οικο­γέ­νεια των Σκου­λά­δων.

Ο κ. Χατζη­διά­κος, υπο­γράμ­μισε ότι ο δήμος Ρόδου είναι πάντοτε αρωγός και συμπα­ρα­στά­της σε εκδη­λώ­σεις για τη δια­τή­ρηση της πολι­τι­στι­κής μας κλη­ρο­νο­μιάς και της διά­σω­σης της παρά­δο­σης και έδωσε θερμά συγ­χα­ρη­τή­ρια στους διορ­γα­νω­τές.

Ο χαι­ρε­τι­σμός με τον οποίο καλω­σό­ρισε ο κ. Χατζη­διά­κος τον σπου­δαίο λυράρη στο Θέατρο Μεσαιω­νι­κής Τάφρου, ανοί­γο­ντας τη μεγάλη συναυ­λία έχει ως εξής:

ΒΑΣΙΛΗΣ ΣΚΟΥΛΑΣ

Καλω­σο­ρί­ζουμε σήμερα στο νησί μας ένα καλό φίλο της Ρόδου, τον Βασίλη Σκουλά. ΄Ενα σπου­δαίο καλ­λι­τέ­χνη, που η πορεία του είναι μέρος της ιστο­ρίας της ελλη­νι­κής μου­σι­κής αλλά και της παρά­δο­σης της Κρήτης.

Οι μου­σι­κές επι­λο­γές του Βασίλη Σκουλά είναι προ­σαρ­μο­σμέ­νες στον δικό του αξιακό κώδικα, στις κατα­βο­λές του, στα βιώματα του, στις ανα­μνή­σεις, στα διδάγ­ματα από μια ιδιαί­τερα προι­κι­σμένη ράτσα ανθρώ­πων, από την ιστο­ρική και δημο­κρα­τική οικο­γέ­νεια των Ανω­γείων, την οικο­γέ­νεια των Σκου­λά­δων. Μια οικο­γέ­νεια ηρώων, οπλαρ­χη­γών, αντι­στα­σια­κών, μου­σι­κών, πολι­τι­κών, ανθρώ­πων του πνεύ­μα­τος, αλλά και απλών ανθρώ­πων της φύσης και του Ψηλο­ρείτη. Ποτέ δεν έλειψαν από τους αγώνες για την ελευ­θε­ρία και την ανε­ξαρ­τη­σία οι Σκου­λά­δες, μετρούν δεκάδες θύματα στα πεδία των μαχών κάθε φορά που το ζητού­σαν οι περι­στά­σεις στην Κρήτη και στην υπό­λοιπη Ελλάδα και από την οικο­γέ­νεια αυτή ανα­δεί­χθη­καν αδιαμ­φι­σβή­τητα μορφές και πρόσωπα που πέρασαν τα όρια του θρύλου.

Ο θαυ­μα­σμός και ο σεβα­σμός από όλους εμάς στο πρόσωπο του Βασίλη Σκουλά είναι ακα­τά­λυ­τος, γιατί δεν τον αγγίζει ο χρόνος, δεν τον αγγίζει η φθορά. Είναι η αξιο­πρέ­πεια προ­σω­πο­ποι­η­μένη. Η μουσική και ο λόγος του Βασίλη Σκουλά δίδουν νόημα στα πιο ευγενή ανθρώ­πινα συναι­σθή­ματα. Κάθε στίχος του, μια εικόνα, μια διδαχή, μια προ­τροπή για την αγάπη, την φιλία, την ανδρεία, την λησμο­νιά, τον πόνο, τον θάνατο, την ζωή.

Αυτά όλα καθο­δη­γούν και συν­θέ­τουν την προ­σω­πι­κό­τητα του Βασίλη Σκουλά.

Η μου­σι­κο­χο­ρευ­τική εκδή­λωση των πολι­τι­στι­κών Συλ­λό­γων της ΑΔΕΛΦΟΤΗΤΑΣ ΚΡΗΤΩΝ ΡΟΔΟΥ «Ο ΨΗΛΟΡΕΙΤΗΣ» και Ποντίων “Ο ΔΙΓΕΝΗΣ” ενώνει την ιστορία και τον πολι­τι­σμό της Κρήτης και του Πόντου μέσα από τις μου­σι­κές επι­λο­γές του σπου­δαίου κρη­τι­κού λυράρη, Βασίλη Σκουλά και των πόντιων καλ­λι­τε­χνών.

Κρήτη, Πόντος, Κύπρος, Δωδε­κά­νησα, ιστο­ρι­κοί συνο­δοι­πό­ροι του Ελλη­νι­σμού. Μας ενώνουν μύθοι, πολι­τι­σμοί, πρόσωπα, γεγο­νότα, της ιστο­ρίας της Ελλάδας, τα οποία στο πέρασμα του χρόνου συν­δυά­ζο­νται και απα­ντούν στις μεγάλες προ­κλή­σεις του σήμερα.

Σ’ αυτήν την μακραί­ωνη ιστορία του Ελλη­νι­σμού, στα πολι­τικά και πολε­μικά γεγο­νότα, που σφρά­γι­σαν την ιστορία της Ελλάδας, ήταν το Κρητικό, το Ποντιακό και το Δωδε­κα­νη­σιακό ζήτημα, ασφαλώς και το χρο­νί­ζον Κυπριακό ζήτημα. Κοινές αφε­τη­ρίες, κοινές επι­διώ­ξεις, κοινά ζητή­ματα, ίδια πρόσωπα. Πολύ­πλοκα, πολυ­διά­στατα και με διάρ­κεια προ­βλή­ματα, συν­δυα­σμένα με τους αγώνες και τις θυσίες των Ελλήνων της Κρήτης, του Πόντου, της Δωδε­κα­νή­σου και των Ελλη­νο­κυ­πρίων.

Κρήτη και Δωδε­κά­νησα, ανα­πό­σπα­στα τμήματα του Ελλη­νι­σμού, φάροι και κοι­τί­δες της ιστο­ρίας του ευρω­παϊ­κού και παγκό­σμιου πολι­τι­σμού. Πόντος και Μικρά Ασία, οι χαμένες πατρί­δες… Κύπρος, η μοι­ρα­σμένη πατρίδα… Κοινές αφε­τη­ρίες, κοινές παρα­δό­σεις, κοινή γλώσσα, κοινή πίστη.

Τα κρητικά, τα ποντιακά, τα γλωσ­σικά ιδιώ­ματα της Δωδε­κα­νή­σου και της Κύπρου, η μουσική, ο χορός, τα ήθη και τα έθιμα κρα­τή­θη­καν και ακο­λού­θη­σαν την εξέλιξη του Νεο­έλ­ληνα.

Ο Δήμος Ρόδου συγ­χαί­ρει τις εκδη­λώ­σεις αυτές μέσα από τις οποίες προ­βάλ­λε­ται η πολι­τι­στική μας κλη­ρο­νο­μιά και η παρά­δοση του τόπου μας.