Η Κρατική Τηλεόραση της Τουρκίας στις 7 Οκτωβρίου τιμά την ερμηνεύτρια Ίριδα Μαυράκη

Η Κρατική Τηλε­ό­ραση της Τουρ­κίας στις 7 Οκτω­βρίου στις 18.25  τιμά την ερμη­νεύ­τρια  Ίριδα Μαυράκη για την πολυετή προ­σφορά της και την εμφά­νιση της την τελευ­ταία μέρα στο κλεί­σιμο του Φεστι­βάλ Κλασ­σι­κής Μου­σι­κής του Φέτιγιε  – BenyaminSonmez, ένα ιδιαί­τερο φεστι­βάλ που δημιουρρ­γή­θηκε με πρω­το­βου­λία του αδελφού του,MehmetSonmez  για τον πρόωρο χαμό του πολυ­βρα­βευ­μέ­νου και ιδιαί­τερα ταλα­ντού­χου Τσελ­λί­στα BenayminSonmez.

Επώ­νυ­μοι καλ­λι­τέ­χνες όχι μόνο από Τουρκία αλλά και παντού συμ­με­τέ­χουν αφι­λο­κερ­δώς στην μνήμη  του. Φέτος η πρό­σκληση έγινε στην Ελλη­νίδα ερμη­νεύ­τρια Ίριδα Μαυράκη και η Ελλάδα, η Ρόδος, είχαν την τιμη­τική τους θέση  στο Φεστι­βάλ και στην Κρατική Τηλε­ό­ραση.

Η μακρό­χρονη πορεία και οι επί­πο­νες προ­σπά­θειες της Ίριδας να απο­δεί­ξει πως η Τέχνη και η Μουσική είναι η μεγα­λύ­τερη από­δειξη προ­σέγ­γι­σης σε κάθε περίοδο δύσκολη και έυκολη έχει βρεί παρ όλες τις αντι­ξο­ό­τη­τες και τρο­με­ρές δυσκο­λίες, αντα­πό­κριση και στήριξη ειδικά από τους Μου­σι­κούς και τον κόσμο της Τέχνης. Η Ίρις μαζί με μου­σι­κούς απο την Ρόδο αλλά και άλλους συνο­δοι­πό­ρους άνοιγαν δρόμους δίνο­ντας συναυ­λίες σε μέρη και πόλεις γνωστές και όχι μόνο, για να βρούν αργό­τερα ήδη στρω­μένα μονο­πά­τια επώ­νυ­μοι καλ­λι­τέ­χνες.

Επη­ρα­σμένη από τον διάσημο Μαέστρο DanielBarenboim, τον ΔιανοούμενοEdwardSaid  και την WestEastDivanOrchestra, τον Μίκη Θεο­δω­ράκη και τον Ζουλφί Λιβα­νελί, η Ίρις χρη­σι­μο­ποί­ησε ως κλεδί και μονα­δικό όπλο  για την κατά­κτηση των ευγενών στόχων την απόλυτη ειλι­κρί­νεια, την αγάπη για τον Άνθρωπο την Μουσική και τον Λόγο δίνο­ντας, τον δικό της αγώνα ενάντια στον ρατσι­σμό, τον φασισμό και ιδιαί­τερα τον έρποντα φασισμό και τον UR-  FASCISM  σύμφωνα με τον UmbertoEco, την κατάρ­γηση των Πυρη­νι­κών όπλων, την πώληση όπλων, τα ανθρώ­πινα δια­καιώ­ματα, τα εργα­τικά δικαιώ­ματα, το Περι­βάλ­λον και την Ενερ­γεια και τα ζώα του πλανήτη.

Έγινε οικο­νο­μι­κός μετα­νά­στης  στην Βρε­τα­νία όπου λίγο καιρό μετά ψηφί­στικε το Μπρέξιτ, ανοί­γο­ντας την πόρτα σε όσους βάσισαν την καμπά­νια τους επάνω στον ρατσι­σμό και την ξενο­φο­βία,για να εκδη­λώ­σουν  επι­θε­τική συμπε­ρι­φορά απέ­να­ντι στους Ευρω­παί­ους πλέον μετα­νά­στες.

Επειδή όπως λέει η ίδια ο άνθρω­πος κρύβει τιτά­νιες δυνά­μεις μέσα του, ξανα­στά­θηκε στα πόδια της και δημιούρ­γησε το Βρε­τα­νικό συγκρό­τημα RISEδίνοντας συναυ­λίες στο Manchester,  στο Λονδίνο στο Leeds  και αλλού, με τρα­γού­δια δικά τους αλλά και από όλο τον κόσμο ενάντια στον πόλεμο, τρα­γού­δια δια­μαρ­τυ­ρίας, βρί­σκο­ντας σύμμαχο την χορωδία OPENVOICES  και ένα κοινό πολύ προ­βλη­μα­τι­σμένο και ευαι­σθη­το­ποι­η­μένο σε όσα γίνο­νται….  το οποίο  τους αγκά­λιασε.

Η συναυ­λία της Ίριδας πραγ­μα­το­ποι­ή­θηκε στις 23 Σεπτεμ­βρίου στο Φέτιγιε  – Μάκρη με την Ορχή­στρα του Μητρο­πο­λι­τι­κού Δήμου των Μούγλων υπό την Διεύ­θυνση του MunifAkalin μέ τρα­γού­δια από διά­φο­ρες χώρες και σε διά­φο­ρες γλώσσες σε ένα μουσικό πολυ­πο­λι­τι­σμικό μονπάτι   σε μια κατά­με­στη πλατεία που παρα­κο­λού­θη­σαν πάνω από 1500 άτομα Τούρκοι,πολλοί ξένοι Του­ρί­στες αλλά και φίλοι της Ίριδας που πήγαν από την Κων­στα­ντού­πολη την Μερσίνα και το Μαρ­μα­ρίς για την  βρούνε. Από την Ρόδο αν και έγιναν επί­ση­μες προ­σκλή­σεις δεν παρευ­ρέ­θηκε κανείς. Ο Μητρο­πο­λι­τι­κός Δήμος των Μούγλων και ο Δήμος του Φέτιγιε  στή­ρι­ξαν την συναυ­λία και το φεστι­βάλ.

Γράφει βιβλίο στα Αγγλικά, εξι­στο­ρώ­ντας την απί­στευτη  ιστορία των γονιών της που ουσια­στικά ξεκινά το 1938  στην Γερ­μα­νο­κρα­τού­μενη μόλις Αυστρία και την Ιτα­λο­κρα­τού­μενη Ρόδο  για να κατα­λή­ξει στην Βρε­τα­νία, μέσα από μια ζωή μετα­κι­νή­σεων και μετα­να­στεύ­σεων στην Αφρική στις ΗΠΑ  στο Βέλγιο στην Ελλάδα ελπί­ζο­ντας να μπο­ρέ­σει να το ολο­κλη­ρώ­σει και μια μέρα να γίνει ταινία.