Επεσε η αυλαία του Διεθνούς Φόρουμ «Διάλογος των Πολιτισμών»

Eπεσε το Σάβ­βα­το βράδυ η ‘αυ­λαία’ του 14ου Διε­θνούς Φό­ρουμ «Διά­λο­γος των Πο­λι­τι­σμών» που πραγ­μα­το­ποι­ή­θη­κε στην Ρόδο, στο ξε­νο­δο­χείο ‘SHERATON’.

Στην ατζέ­ντα των συ­ζη­τή­σε­ων και των στρογ­γυ­λών τρα­πε­ζιών που ακο­λού­θη­σαν, κυ­ριάρ­χη­σαν η τρο­μο­κρα­τία, το προ­σφυ­γι­κό και οι συ­νέ­πειες της με­τα­νά­στευ­σης.

Με λι­γό­τε­ρους συμ­με­τέ­χο­ντες (σχε­δόν το 1/5 από τις προη­γού­με­νες χρο­νιές) και πολύ πιο πε­ριο­ρι­σμέ­νο προ­ϋ­πο­λο­γι­σμό (λόγω πε­ριο­ρι­σμέ­νων χο­ρη­γιών, όπως ει­πώ­θη­κε), φέτος το Διε­θνές Φό­ρουμ δι­ήρ­κε­σε μόνον δύο ημέ­ρες (30 Σε­πτεμ­βρί­ου – 1η Οκτω­βρί­ου 2016) ενώ τις προη­γού­με­νες χρο­νιές οι ερ­γα­σί­ες διαρ­κού­σαν πε­ρισ­σό­τε­ρες.

Βα­σι­κό θέμα του Φό­ρουμ ήταν: «Το χάος της πολ­λα­πλό­τη­τας: μια επεί­γου­σα έκ­κλη­ση για διά­λο­γο».

Στο Διε­θνές αυτό Φό­ρουμ συμ­με­τέ­χουν πάντα ανώ­τε­ροι αξιω­μα­τού­χοι, μέλη της διε­θνούς ακα­δη­μαϊ­κής κοι­νό­τη­τας και της επι­χει­ρη­μα­τι­κής ελίτ, εκ­πρό­σω­ποι διε­θνών μη κυ­βερ­νη­τι­κών ορ­γα­νώ­σε­ων, δι­πλω­μά­τες, εμπει­ρο­γνώ­μο­νες από διά­φο­ρους το­μείς από όλο τον κόσμο.

Για πρώτη φορά, πραγ­μα­το­ποι­ή­θη­κε το 2002 και έκτο­τε, το «Φό­ρουμ της Ρόδου» απο­τε­λεί μια ετή­σια σύ­νο­δο του Δια­λό­γου «World Public Forum – Διά­λο­γος των Πο­λι­τι­σμών». Το «Φό­ρουμ της Ρόδου» συ­γκε­ντρώ­νει κάθε χρόνο 300 έως 600 συ­νέ­δρους από 70 χώρες.

Το «Φό­ρουμ της Ρόδου» επε­δί­ω­ξε συ­στη­μα­τι­κά να προ­ω­θή­σει μια νέα κουλ­τού­ρα δια­λό­γου που είναι τόσο απα­ραί­τη­τη στην σύγ­χρο­νη εποχή. Σή­με­ρα, η κοι­νό­τη­τα του Πα­γκό­σμιου Δη­μό­σιου Φό­ρουμ δε­σμεύ­ε­ται πε­ρισ­σό­τε­ρο από ποτέ για την επί­τευ­ξη αυτού του στό­χου.

Το Φό­ρουμ προ­σπα­θεί πάντα να ασχο­λεί­ται με βα­σι­κά ζη­τή­μα­τα της διε­θνούς ατζέ­ντας. Οι συμ­με­τέ­χο­ντες στο Φό­ρουμ λένε τις από­ψεις τους σχε­τι­κά με τα τρέ­χο­ντα γε­γο­νό­τα και κα­λού­νται να κα­τα­θέ­σουν τις ιδέες και προ­τά­σεις τους για με­ρι­κά από τα πιο σο­βα­ρά προ­βλή­μα­τα στην πα­γκό­σμια κοι­νό­τη­τα. Αυτό το μέρος των ευ­ρύ­τε­ρων προ­σπα­θειών της διε­θνούς κοι­νό­τη­τας για την προ­στα­σία των βα­σι­κών αξιών της αν­θρω­πό­τη­τας θα συμ­βά­λει στη βιώ­σι­μη πα­γκό­σμια ανά­πτυ­ξη.

Άλλα θέ­μα­τα που κυ­ριάρ­χη­σαν ήταν: Οι πο­λι­τι­σμοί απέ­να­ντι στην νέα βαρ­βα­ρό­τη­τα, Εναλ­λα­κτι­κά οι­κο­νο­μι­κά μο­ντέ­λα, Αν­θρώ­πι­νη οι­κο­λο­γία, Πα­γκό­σμια ανά­πτυ­ξη χωρίς απο­κλει­σμούς, Συμ­φι­λί­ω­ση και ει­ρή­νη ανά­με­σα στην Ανα­το­λή και την Δύση, Νέες στρα­τη­γι­κές για την ανά­πτυ­ξη που βα­σί­ζε­ται στις επεν­δύ­σεις σε υπο­δο­μές κ.ά.

Στην συ­ντο­νι­στι­κή επι­τρο­πή του Φό­ρουμ της Ρόδου το 2016 συμ­με­τεί­χαν:

– Ο Δρ Vladimir Yakunin, συ­νι­δρυ­τής του Φό­ρουμ «Διά­λο­γος των Πο­λι­τι­σμών» Research Institute, επι­κε­φα­λής του Τμή­μα­τος για την Δια­κυ­βέρ­νη­ση του Κρά­τους στο Κρα­τι­κό Πα­νε­πι­στή­μιο της Μό­σχας

– Καθ. Fred Dallmayr, αντι­πρό­ε­δρος του Φό­ρουμ «Διά­λο­γος των Πο­λι­τι­σμών»

– Packey J. Dee κα­θη­γη­τής στα Τμή­μα­τα Φι­λο­σο­φί­ας και Πο­λι­τι­κών Επι­στη­μών του Πα­νε­πι­στη­μί­ου της Notre Dame

– Δρ. Walter Schwimmer, συ­νι­δρυ­τής του Φό­ρουμ «Διά­λο­γος των Πο­λι­τι­σμών» – Ο πρώην γε­νι­κός γραμ­μα­τέ­ας του Συμ­βου­λί­ου της Ευ­ρώ­πης

– Ο Δρ. Adrian Pabst, ανώ­τε­ρη λέ­κτο­ρας στην πο­λι­τι­κή, διευ­θύ­ντρια Προ­πτυ­χια­κών Σπου­δών, Τμήμα Πο­λι­τι­κής Επι­στή­μης και Διε­θνών Σχέ­σε­ων, Πα­νε­πι­στή­μιο του Κεντ

– Καθ. Raffaele Marchetti, ανώ­τε­ρος επί­κου­ρος κα­θη­γη­τής, στο Τμήμα Πο­λι­τι­κών Επι­στη­μών και τη Σχολή της κυ­βέρ­νη­σης, του Πα­νε­πι­στη­μί­ου LUISS

– Ο Δρ. Vladimir Kulikov, επι­στη­μο­νι­κός διευ­θυ­ντής του Ιν­στι­τού­του Ερευ­νών DOC

Στον κα­τά­λο­γο των ομι­λη­τών ήταν και άλλες εξέ­χου­σες προ­σω­πι­κό­τη­τες όπως ο Μίλος Ζέμαν –Πρό­ε­δρος της Τσε­χί­ας, ο εκ­πρό­σω­πος των Ηνω­μέ­νων Εθνών κ. Ναζίς Αμντου­λα­ζίζ Αμπ-Νάσερ, ο κ. Δη­μή­τρης Ψα­ρά­κης –οι­κο­νο­μι­κός σύμ­βου­λος στο Ευ­ρω­κοι­νο­βού­λιο κ.ά.

Να ση­μειω­θεί ακόμη, ότι το Συ­νέ­δριο κά­λυ­ψαν πολλά διε­θνή δί­κτυα από όλο τον κόσμο όπως CNN, Le Figaro, Deutsche Welle κ.λπ.

Ο Βλα­ντι­μίρ Για­κού­νιν

Στην ομι­λία του, ο κ. Βλα­ντι­μίρ Για­κού­νιν υπο­γράμ­μι­σε με­τα­ξύ άλλων τα εξής: «Η ιδιαι­τε­ρό­τη­τα της επο­χής μας είναι ότι οι άν­θρω­ποι ζουν και ερ­γά­ζο­νται στο πε­ρι­βάλ­λον που βρί­σκε­ται μέσα σε μια κοι­νω­νι­κο-οι­κο­νο­μι­κή και πο­λι­τι­κή κρίση. Τα κύρια χα­ρα­κτη­ρι­στι­κά αυτής της νέας ‘επο­χής’ αφο­ρούν μια συ­στη­μι­κή κρίση στο πλαί­σιο της νε­ο­φι­λε­λεύ­θε­ρης πα­γκο­σμιο­ποί­η­σης. Άλλο χα­ρα­κτη­ρι­στι­κό είναι η άνο­δος πάνω από κάθε λο­γι­κή των ορίων της ει­σο­δη­μα­τι­κής ανι­σό­τη­τας στον κόσμο γε­νι­κό­τε­ρα, στις Ηνω­μέ­νες Πο­λι­τεί­ες  αλλά και στις ανε­πτυγ­μέ­νες χώρες. Η ακραία αύ­ξη­ση του επι­πέ­δου της αδι­κί­ας και της ανι­σό­τη­τας στον κόσμο, είναι ιδιαί­τε­ρα εμ­φα­νής σε ηπεί­ρους, όπως η Ευ­ρώ­πη και η Αφρι­κή. Υπάρ­χει ένας πα­ρά­γο­ντας της πα­γκό­σμιας κυ­ριαρ­χί­ας μιας μόνο χώρας για όλη την αρένα της διε­θνούς πο­λι­τι­κής. Η δη­μιουρ­γία του ‘νεο-φι­λε­λεύ­θε­ρου ολο­κλη­ρω­τι­σμού’, η ολο­έ­να και πιο επι­θε­τι­κή πο­λι­τι­κή της κα­τα­στρο­φής των πο­λι­τι­σμών των δια­φό­ρων λαών.

Στους στό­χους του ‘Φό­ρουμ της Ρόδου’ είναι: η κα­θιέ­ρω­ση του δια­λό­γου που σχε­τί­ζε­ται με μα­κρο­πρό­θε­σμες πο­λι­τι­κές και οι­κο­νο­μι­κές συ­νέ­πειες για τη με­γά­λη ευ­ρω­παϊ­κή κοι­νό­τη­τα. Για το σκοπό αυτό, το Μάιο έγινε το συ­νέ­δριο με τίτλο ‘Ευ­ρώ­πη: Lost in Translation’ που πραγ­μα­το­ποι­ή­θη­κε στο Βε­ρο­λί­νο, το οποίο διορ­γα­νώ­θη­κε από κοι­νού με την Γερ­μα­νία και την Ρωσία. Οι συμ­με­τέ­χο­ντες του συ­νε­δρί­ου ση­μεί­ω­σαν ιδιαί­τε­ρα ότι η στα­θε­ρό­τη­τα και η ευ­η­με­ρία της ευ­ρα­σια­τι­κής ηπεί­ρου και του κό­σμου στο σύ­νο­λό του, με πολ­λούς τρό­πους εξαρ­τά­ται από την προ­θυ­μία και την ικα­νό­τη­τα των ευ­ρω­παϊ­κών χωρών για να πάει πέρα από τα ηγε­μο­νι­κά συμ­φέ­ρο­ντα της πα­γκό­σμιας οι­κο­νο­μι­κής ολι­γαρ­χί­ας και να αρ­χί­σουν να συ­νερ­γά­ζο­νται. Είναι ιδιαί­τε­ρα ση­μα­ντι­κό το ό,τι συν­δέ­ε­ται με το γε­γο­νός ότι τα όρια της σύγ­χρο­νης Ευ­ρώ­πης είναι πολύ ευ­ρύ­τε­ρα από ό, τι εκεί­να της Ευ­ρω­ζώ­νης. Η Ευ­ρώ­πη από τον Ατλα­ντι­κό μέχρι τον Ει­ρη­νι­κό είναι η σύγ­χρο­νη εναλ­λα­κτι­κή λύση του πο­λι­τι­σμού. Κατά τη γνώμη μας, η Ευ­ρώ­πη έχει πράγ­μα­τι ση­μα­ντι­κές πι­θα­νό­τη­τες να γίνει η οι­κο­νο­μι­κή και πο­λι­τι­κή δύ­να­μη για το μέλ­λον, λαμ­βά­νο­ντας υπόψη τις διερ­γα­σί­ες που συμ­βαί­νουν εντός της Ευ­ρα­σί­ας χώρο πο­λι­τι­σμού».

Ο κ. Για­κού­νιν μί­λη­σε ακόμη για την ανά­γκη επέ­κτα­σης της διε­θνούς συ­νερ­γα­τι­κής έρευ­νας για τον διά­λο­γο σε σο­βα­ρά ζη­τή­μα­τα, όπως η με­τα­νά­στευ­ση και η τρο­μο­κρα­τία ενώ ανα­φέρ­θη­κε και στην μελ­λο­ντι­κή ανά­πτυ­ξη του δη­μό­σιου δια­λό­γου.

Για το με­τα­να­στευ­τι­κό είπε ότι είναι η προ­σπά­θεια της τα­χεί­ας εν­σω­μά­τω­σης των με­τα­να­στών στην Ευ­ρώ­πη δεν δίνει τα επι­θυ­μη­τά απο­τε­λέ­σμα­τα και δια­τρέ­χει τον κίν­δυ­νο να οδη­γή­σει στην κα­τα­στρο­φή της ταυ­τό­τη­τας του πο­λι­τι­σμού και της ακε­ραιό­τη­τας της Ευ­ρώ­πης: «Θα μπο­ρού­σε να εφαρ­μο­στεί στο πλαί­σιο της συμ­βί­ω­σης δια­φο­ρε­τι­κών λαών που έχουν μια μακρά ιστο­ρι­κή εμπει­ρία, το πα­ρά­δειγ­μα της οποί­ας μπο­ρεί να δει κα­νείς στον Κα­να­δά» όπως τό­νι­σε.

Κα­τέ­λη­ξε λέ­γο­ντας ότι το Φό­ρουμ «Διά­λο­γος των Πο­λι­τι­σμών» ιδρύ­θη­κε πριν από πολύ καιρό, με στόχο να ανα­ζη­τή­σει και να προ­τεί­νει μια εναλ­λα­κτι­κή λύση για τον κα­τα­στρο­φι­κό ‘πα­γκό­σμιο κα­τα­να­λω­τι­σμό’. Ο κύ­ριος στό­χος του ‘Φό­ρουμ μας Ρόδου’ είναι να ανα­λύ­σει τις κύ­ριες κα­τευ­θύν­σεις της ‘πα­γκό­σμιας κοι­νό­τη­τας δια­λό­γου’ θε­ω­ρη­τι­κές και πρα­κτι­κές δρα­στη­ριό­τη­τες και να προ­τεί­νει κά­ποιο δί­καιο και ει­ρη­νι­κό μο­ντέ­λο για τη συ­νύ­παρ­ξη των αν­θρώ­πι­νων κοι­νο­τή­των. Ο ‘Διά­λο­γος των πο­λι­τι­σμών’ που έχει μία εκτε­τα­μέ­νη εν­νοιο­λο­γι­κή βάση είναι ο μόνος τρό­πος για να επι­τευ­χθεί ο στό­χος που δη­λώ­θη­κε πριν από 14 χρό­νια, δη­λα­δή, να δη­μιουρ­γή­σει μια πα­γκό­σμια τάξη, η οποία όχι μόνο θα εξα­σφα­λί­σει την επι­βί­ω­ση της κοι­νω­νί­ας, της αν­θρω­πό­τη­τας και των μελ­λο­ντι­κών γε­νε­ών μέσω απο­δε­κτών προ­τύ­πων πο­λι­τι­σμού, αλλά και να κάνει μια νη­φά­λια εκτί­μη­ση των κιν­δύ­νων που συ­νε­πά­γο­νται για το σύ­νο­λο του αν­θρώ­πι­νου πο­λι­τι­σμού.