Εντονότατη διαμαρτυρία για το κλείσιμο του Αρχαίου Σταδίου στην Ακρόπολη

Αί­τη­ση που κα­τα­τέ­θη­κε στην Εφο­ρεία Αρ­χαιο­τή­των Δω­δε­κα­νή­σου για το κλεί­σι­μο του αρ­χαί­ου στα­δί­ου στην Ακρό­πο­λη της Ρόδου (Μόντε Σμιθ).

(Ανα­λυ­τι­κό ρε­πορ­τάζ δη­μο­σί­ευ­σε χθες η «δ»)

“Εμείς, οι ενερ­γοί και ευαι­σθη­το­ποι­η­μέ­νοι πο­λί­τες της Ρόδου, πα­ρα­κο­λου­θού­με με έντο­νη ανη­συ­χία τις ερ­γα­σί­ες που εκτε­λού­νται, το τε­λευ­ταίο χρο­νι­κό διά­στη­μα, στην αρ­χαία Ακρό­πο­λη της Ρόδου.

Δια­πι­στώ­νου­με ότι η πε­ρι­με­τρι­κή οριο­θέ­τη­ση, η πε­ρί­φρα­ξη και το στα­δια­κό κλεί­σι­μο του χώρου δεν έχουν μόνο σκοπό να απο­τρέ­ψουν την εί­σο­δο αυ­το­κι­νή­των και μη­χα­νών στο χώρο του αρ­χαί­ου Στα­δί­ου και του Ωδεί­ου, το οποίο θε­ω­ρού­με ορθό, αλλά αντι­θέ­τως, όπως πλη­ρο­φο­ρη­θή­κα­με, στο­χεύ­ουν πρω­τί­στως στον πε­ριο­ρι­σμό πρό­σβα­σης των πο­λι­τών, με εί­σο­δο ένα­ντι κα­τα­βο­λής αντι­τί­μου (ει­σι­τη­ρί­ου). Αυτόν τον αδι­καιο­λό­γη­το πε­ριο­ρι­σμό, δεν μπο­ρού­με να τον απο­δε­χτού­με.

Ο χώρος αυτός, εκτός από αρ­χαιο­λο­γι­κός, έχει και την ιδιό­τη­τα του κοι­νό­χρη­στου χώρου πρα­σί­νου, πε­ρι­πά­του και ανα­ψυ­χής για τους κα­τοί­κους της πόλης, είναι δε δια­μορ­φω­μέ­νος έτσι ώστε να επι­τε­λεί αυτόν τον ρόλο. Είναι από τους ελά­χι­στους χώ­ρους, με αυτή τη διττή ιδιό­τη­τα, που βρί­σκε­ται αρ­μο­νι­κά συν­δε­δε­μέ­νος με τη ζωή της πόλης και των κα­τοί­κων της και που συν­δέ­ε­ται άρ­ρη­κτα με την ιστο­ρι­κή μνήμη τους. Απο­τε­λεί μια από τις σπά­νιες πε­ρι­πτώ­σεις αρ­χαί­ου μνη­μεί­ου που έχει δια­τη­ρή­σει τη δια­χρο­νι­κή και αναλ­λοί­ω­τη χρήση του μέσα στο αστι­κό τοπίο. Το αρ­χαίο Στά­διο είναι χώρος συ­νά­θροι­σης για τους κα­τοί­κους, επι­σκέ­πτες και νέους της πόλης που ανα­ζη­τούν μια ήρεμη (κι ανέ­ξο­δη) βόλτα, ένας χώρος που μι­κροί και με­γά­λοι αθλού­νται ενώ στο Ωδείο γί­νο­νται πρό­βες από θε­α­τρι­κές και άλλες καλ­λι­τε­χνι­κές ομά­δες. Εξα­κο­λου­θούν δη­λα­δή να εξυ­πη­ρε­τούν τον σκοπό για τον οποίο κα­τα­σκευά­στη­καν! Οι­κο­γέ­νειες, πα­ρέ­ες και σχο­λεία απο­λαμ­βά­νουν το φυ­σι­κό πε­ρι­βάλ­λον που συ­νο­μι­λεί και αλ­λη­λο­συ­μπλη­ρώ­νε­ται με το αρ­χαιο­λο­γι­κό τοπίο. Τα παι­διά πρέ­πει να μά­θουν ότι οι αρ­χαί­ες πέ­τρες δεν είναι μόνο για μου­σεία και ανα­μνή­σεις, αλλά ότι μπο­ρεί και να απο­τε­λούν μέρος της κα­θη­με­ρι­νό­τη­τας τους. Η απο­μό­νω­ση των μνη­μεί­ων και η απο­σύν­δε­ση τους από τις δρα­στη­ριό­τη­τες του κα­θη­με­ρι­νού βίου ώστε να απο­τε­λέ­σουν έναν κλει­στό και αυ­στη­ρά οριο­θε­τη­μέ­νο “μου­σεια­κό” χώρο ή άλλο ένα του­ρι­στι­κό προ­ϊ­όν είναι ξε­πε­ρα­σμέ­νες πρα­κτι­κές.

Θα θέ­λα­με επί­σης να επι­ση­μά­νου­με ότι από το άρθρο 24 του Συ­ντάγ­μα­τος αλλά και από τον αρ­χαιο­λο­γι­κό νόμο 3028/2002 κα­θιε­ρώ­νε­ται ει­δι­κό δι­καί­ω­μα των πο­λι­τών για ελεύ­θε­ρη πρό­σβα­ση και επι­κοι­νω­νία με τα στοι­χεία της πο­λι­τι­στι­κής κλη­ρο­νο­μιάς, που εντάσ­σε­ται στο ευ­ρύ­τε­ρο δι­καί­ω­μα από­λαυ­σης του πο­λι­τι­στι­κού πε­ρι­βάλ­λο­ντος. Εξάλ­λου, το ανω­τέ­ρω δι­καί­ω­μα απο­τε­λεί και έκ­φαν­ση του δι­καιώ­μα­τος της ελεύ­θε­ρης ανά­πτυ­ξης της προ­σω­πι­κό­τη­τας (άρθρο 5 παρ. 1 του Συ­ντάγ­μα­τος). Επο­μέ­νως, για να είναι οι πε­ριο­ρι­σμοί στα δι­καιώ­μα­τα πρό­σβα­σης και χρή­σης ελεύ­θε­ρων δη­μό­σιων χώρων και από­λαυ­σης του πο­λι­τι­στι­κού πε­ρι­βάλ­λο­ντος σύμ­φω­νοι με το Σύ­νταγ­μα πρέ­πει να αι­τιο­λο­γού­νται ει­δι­κώς και να κι­νού­νται στο πλαί­σιο της αρχής της ανα­λο­γι­κό­τη­τας ήτοι να είναι πρό­σφο­ροι και απο­λύ­τως ανα­γκαί­οι.

Λαμ­βά­νο­ντας υπόψη τα προ­α­να­φερ­θέ­ντα και δε­δο­μέ­νου ότι:

1. Ο χώρος που πε­ρι­λαμ­βά­νει το αρ­χαίο Στά­διο και το Ωδείο χρη­σι­μο­ποιού­νται de facto και για πολ­λές δε­κα­ε­τί­ες από την το­πι­κή κοι­νω­νία ως ελεύ­θε­ρος και κοι­νό­χρη­στος χώρος πρα­σί­νου, πε­ρι­πά­του και ανα­ψυ­χής

2. Αρ­κε­τές επι­στη­μο­νι­κές έρευ­νες έχουν κα­τα­δεί­ξει και συν­δέ­σει την ευ­χε­ρή πρό­σβα­ση στο πρά­σι­νο με την ψυ­χι­κή και σω­μα­τι­κή υγεία και εν γένει με το ευ ζην των αν­θρώ­πων

3. Η απου­σία οποιου­δή­πο­τε συ­νο­λι­κού του­ρι­στι­κού ή αστι­κού ανα­πτυ­ξια­κού σχε­δια­σμού ση­μαί­νει ότι η αλ­λα­γή κα­θε­στώ­τος πρό­σβα­σης στους χώ­ρους του αρ­χαί­ου Στα­δί­ου και του Ωδεί­ου θα δη­μιουρ­γή­σει πε­ρισ­σό­τε­ρα προ­βλή­μα­τα απ’ όσα ει­κά­ζε­ται πως θα λύσει

4. Αν υπάρ­χουν δι­δάγ­μα­τα να μά­θου­με από την παν­δη­μία Covid-19, ανά­με­σα τους είναι σί­γου­ρα η ανά­γκη για ποιο­τι­κή ανα­βάθ­μι­ση της αστι­κής κα­θη­με­ρι­νό­τη­τας μέσα από τη δια­φύ­λα­ξη ή δη­μιουρ­γία πε­ρισ­σό­τε­ρων ελεύ­θε­ρων χώρων και κυ­ρί­ως χώρων πρα­σί­νου και ότι η απο­κλει­στι­κή εξάρ­τη­ση από τον του­ρι­σμό δεν απο­τε­λεί βιώ­σι­μη επι­λο­γή

5. Η ση­μα­σία των αρ­χαί­ων μνη­μεί­ων, της προ­στα­σί­ας και ανά­δει­ξης τους δεν αμ­φι­σβη­τεί­ται αλλά στην πε­ρί­πτω­ση μας δεν συ­ντρέ­χει απο­λύ­τως κα­νέ­νας λόγος πε­ριο­ρι­σμού των συ­νταγ­μα­τι­κών μας δι­καιω­μά­των της πρό­σβα­σης και της από­λαυ­σης της πο­λι­τι­στι­κής κλη­ρο­νο­μιάς, αντι­θέ­τως θα ήταν ευχής έργο να ξε­κι­νού­σαν ανα­σκα­φές σε όλη την έκτα­ση της Ακρό­πο­λης της Ρόδου, γε­γο­νός το οποίο θα απο­κά­λυ­πτε ακόμη πε­ρισ­σό­τε­ρα μνη­μεία και δη­μιουρ­γή­μα­τα των προ­γό­νων μας.

Ζη­τού­με:

1. Να ενη­με­ρω­θού­με αν έχει χα­ρα­κτη­ρι­στεί από το Υπουρ­γείο Πο­λι­τι­σμού ο ευ­ρύ­τε­ρος χώρος της αρ­χαί­ας Ακρό­πο­λης Ρόδου ως ορ­γα­νω­μέ­νος αρ­χαιο­λο­γι­κός χώρος και αν έχουν θε­σπι­στεί όροι και προ­ϋ­πο­θέ­σεις πρό­σβα­σης σ’ αυτόν. Αν ναι, να μας γνω­στο­ποι­η­θούν.

2. Να πα­ρα­μεί­νει η πρό­σβα­ση στο χώρο του αρ­χαί­ου Στα­δί­ου και του Ωδεί­ου ελεύ­θε­ρη για τους πο­λί­τες της Ρόδου.

3. Για το έργο αυτό καθώς και για τα μελ­λο­ντι­κά:

• Να υπάρ­χει πρό­σβα­ση στην τεκ­μη­ρί­ω­ση του έργου, είτε δια­δι­κτυα­κά είτε φυ­σι­κά.

• Να γί­νο­νται δη­μό­σιες συ­να­ντή­σεις όπου οι πο­λί­τες -εν­δια­φε­ρό­με­νοι να ενη­με­ρώ­νο­νται και να έχουν την δυ­να­τό­τη­τα να υπο­βάλ­λουν τις ερω­τή­σεις τους.

• Να υπάρ­χει πλατ­φόρ­μα όπου οι προ­τά­σεις των πο­λι­τών να μπο­ρούν να υπο­βλη­θούν και να λη­φθούν υπόψη.

Η ορθή δια­χεί­ρι­ση της πο­λι­τι­στι­κής κλη­ρο­νο­μιάς καλεί αυ­τούς που είναι σε θέση να απο­φα­σί­ζουν να ακού­σουν τους πο­λί­τες σο­βα­ρά και με διά­θε­ση συ­νερ­γα­σί­ας και να μην τους αντι­με­τω­πί­ζουν μόνο ως φο­ρο­λο­γού­με­νους. Οτι­δή­πο­τε σχε­διά­ζε­ται για την αγα­πη­μέ­νη μας πόλη και νησί πρέ­πει να λαμ­βά­νει υπόψη και τους κα­τοί­κους του και όχι μόνο τους επι­σκέ­πτες (που συ­νή­θως χρη­σι­μο­ποιού­νται ως πρό­σχη­μα καθώς ούτε και εκεί­νων η γνώμη ζη­τή­θη­κε για το έργο, ούτε και των του­ρι­στι­κών πα­ρα­γό­ντων του νη­σιού). Η συν­δη­μιουρ­γία είναι ζω­τι­κής ση­μα­σί­ας και θέ­λου­με να συμ­με­τέ­χου­με ενερ­γά και εμείς.

Βα­σι­κός στό­χος πρέ­πει να είναι η προ­στα­σία της αν­θρώ­πι­νης διά­στα­σης της πο­λι­τι­στι­κής κλη­ρο­νο­μιάς δη­λα­δή η σύν­δε­ση πο­λι­τών και κλη­ρο­νο­μιάς. Όπως έχει ανα­φέ­ρει (2016) η ει­δι­κή ει­ση­γή­τρια των Ηνω­μέ­νων Εθνών για τα πο­λι­τι­στι­κά δι­καιώ­μα­τα Karima Bennoune “είναι ση­μα­ντι­κό να ανα­γνω­ρί­σου­με την πο­λι­τι­στι­κή κλη­ρο­νο­μιά σε ζω­ντα­νή και ορ­γα­νι­κή σχέση με τα αν­θρώ­πι­να δι­καιώ­μα­τα”. Δεν προ­στα­τεύ­ου­με πέ­τρες ως πέ­τρες και ιστο­ρί­ες ως ιστο­ρί­ες αλλά τη ση­μα­σία που έχουν για εμάς και το ρόλο που παί­ζουν στη ζωή μας.

Με εκτί­μη­ση,

Οι υπο­γρά­φο­ντες

Χρί­στος Μα­λια­ρά­κης, Δι­κη­γό­ρος

Αδρια­νός Μπορ­ντρέζ, Ξε­να­γός

Erik Bruns, Ιστο­ρι­κός

Βα­σι­λι­κή Χρο­νο­πού­λου, Εκ­παι­δευ­τι­κός

Hannie Van Dijk – Πα­λιού, Πο­λί­της

Ιω­άν­να Χρι­στο­φο­ρά­κη, Αρ­χαιο­λό­γος – Μου­σειο­λό­γος

Λίνα Στε­φα­νί­δη, Δι­κη­γό­ρος

Γιώρ­γος Μαυ­ρομ­μά­της, Δι­κη­γό­ρος

Κώ­στας Πα­νά­γος, Ξε­να­γός

Ίρις Μαυ­ρά­κη, Καλ­λι­τέ­χνης

Ηλίας Πε­στλί­κης, Φαρ­μα­κο­ποιός

Άννα Σαλμά, Γε­ω­πό­νος

Πα­νά­γος Πα­νά­γος, Δι­κη­γό­ρος

Σάβ­βας Τσου­κα­λάς, Ιδ. Υπάλ­λη­λος

Κώ­στας Τα­μπά­κης, Δι­κη­γό­ρος

Γρη­γό­ρης Μαυ­ρομ­μά­της, Δι­κη­γό­ρος

Μι­χα­ήλ Κα­ντι­δε­νός, Δι­κη­γό­ρος

Ρόη Σελλά, Δι­κη­γό­ρος

Στέρ­γος Λε­βέ­ντης, Δι­κη­γό­ρος

Δη­μή­τρης Γρη­γο­ριά­δης, Εκ­παι­δευ­τι­κός

Πα­να­γιώ­της Αυ­γε­ρι­νού, Πο­λί­της

Σπύ­ρος Σα­λα­μα­στρά­κης, Δι­κη­γό­ρος

Σάβ­βας Λυ­ρι­στής , Δι­κη­γό­ρος

Πα­να­γιώ­της Στα­μά­της, Τε­χνο­λό­γος Γε­ω­πό­νος

Έλενα Γιαν­νί­κη, Δι­κη­γό­ρος

Κώ­στας Σχοι­νο­χω­ρί­της, Αρ­χι­τέ­κτο­νας

Ελένη Ρο­δί­τη, Δι­κη­γό­ρος

Χρι­στί­να Δένδη, Δι­κη­γό­ρος

Κα­θο­λι­κή Μαλ­λια­ρά­κη, Δι­κη­γό­ρος

Δέ­σποι­να Ζιώγα, Δι­κη­γό­ρος

Μάρα Αντω­νιά­δη, Δι­κη­γό­ρος

Μι­χα­ήλ Διά­κος, Δι­κη­γό­ρος

Νίκος Κα­μπα­γιάν­νης, Δι­κη­γό­ρος

Γιώρ­γος Λα­μπα­δά­κης, Δι­κη­γό­ρος

Ιω­άν­να Δερ­μά­τη, Ξε­να­γός

Στέ­φα­νος Τσώ­νης, Πο­λί­της

Γιάν­νος Ελε­νί­τσας

Ζωή Τσώνη, Πο­λί­της

Νίκος Τσώ­νης, Πο­λί­της

Στα­μά­της Τσώ­νης, Πο­λί­της

Κων­στα­ντί­νος Τσώ­νης, Πο­λί­της

Δή­μη­τρα Ηλιο­πού­λου, Πο­λί­της

Πα­να­γιώ­της Ηλιό­που­λος, Πο­λί­της

Κυ­ρια­ζής Ζερ­βός, Πο­λί­της

Μαρία Τυ­ρα­δέλ­λη, Ξε­να­γός

Κο­ρί­να Κα­ρα­τζο­πού­λου Ξε­να­γός

Νίκος Ξυ­λου­ράς, Ξε­να­γός

Γε­ωρ­γιά­δου Τζού­λη, Ξε­νο­δο­χο­ϋ­πάλ­λη­λος

Νε­κτα­ρία Πουλή, Ξε­να­γός

Μι­χα­ήλ Ν Τρια­ντα­φύλ­λου, Ξε­να­γός,

Αγ­γε­λι­κή Τρια­ντα­φύλ­λου, Γλύ­πτρια, Ζω­γρά­φος

Βα­νέ­σα Τρια­ντα­φύλ­λου, Μα­θή­τρια

Σιμών Χεελ, Αρ­το­ποιός

Διο­νυ­σία Τρια­ντα­φύλ­λου, Τρα­πε­ζι­κός υπάλ­λη­λος

Κάριν Τρια­ντα­φύλ­λου, Συ­ντα­ξιού­χος

Αρι­στεί­δης Τρια­ντα­φύλ­λου, Φω­το­γρά­φος

Μαρία Τρα­γά­ρη, Ξε­να­γός

Κάρλο Πι­τσι­κού­το, Έμπο­ρος

Λουί­ζα Πι­σι­κού­το, Νη­πια­γω­γός

Εμ­μα­νου­έ­λα Πι­τσι­κού­το, Φοι­τή­τρια

Μαρία Ζώη, Ξε­να­γός

Σπυ­ρι­δού­λα Πα­πα­δο­πού­λου, Ξε­να­γός

Αλέ­ξαν­δρος Μαρ­γκός, Ξε­να­γός

Κοριν Μεσ­νιλ, Ξε­να­γός

Χρύσα Κρομ­μύ­δα, Ξε­να­γός

Φώτης Κα­λα­φά­της, ιδιω­τι­κός υπάλ­λη­λος

Γρη­γό­ρης Πα­πα­μι­χα­ήλ, συ­ντα­ξιού­χος

Να­τά­σα Σα­βρά­νη,

Ευαγ­γε­λία Βα­τσά­κη Ζω­γρά­φος

Maja Widler, Φω­το­γρά­φος

Φώτης Φρα­γκού­λης, Γλύ­πτης

Γιώρ­γος Χρή­στου, Συ­ντα­ξιού­χος Γε­ω­πό­νος

Μι­χα­ήλ Ιω­άν­νου, Επι­χει­ρη­μα­τί­ας

Ποι­με­νί­δης Χρή­στος, Επι­χει­ρη­μα­τί­ας

Πα­πα­μάρ­κου Άννα, Επι­χει­ρη­μα­τί­ας

Αρ­βα­νι­τό­που­λος Εμ­μα­νου­ήλ, Κτη­μα­το­με­σί­της

Πο­λί­της Νε­κτά­ριος, Ιδ. Υπάλ­λη­λος

Ρωσ­σί­δης Δη­μή­τριος, Ιδ. Υπάλ­λη­λος

Σα­μα­ρά­κης Ιω­άν­νης, Επι­χει­ρη­μα­τί­ας

Γιαν­νέ­λη Σοφία, Κτη­νί­α­τρος”