Απερρίφθη και η ένσταση Γ. Μαρίνου κατά του κύρους των εκλογών

Με την υπ’ αρίθμ. 160/2014 από­φα­ση του Τρι­με­λούς Διοι­κη­τι­κού Πρω­το­δι­κεί­ου Ρόδου απορ­ρί­φθη­κε η έν­στα­ση κατά του κύ­ρους της από­φα­σης ανα­κή­ρυ­ξης του επι­τυ­χό­ντος και των επι­λα­χό­ντων συν­δυα­σμών στις εκλο­γές του Δήμου Ρόδου, που υπέ­βα­λε ο πρώην πρό­ε­δρος της δη­μο­τι­κής κοι­νό­τη­τας Σο­ρω­νής, δι­κη­γό­ρος κ. Γιάν­νης Μα­ρί­νος.

Ο κ. Μα­ρί­νος στρά­φη­κε κατά του κ. Γε­ωρ­γί­ου Ξύπα, ανα­κη­ρυγ­μέ­νου τα­κτι­κού συμ­βού­λου του συν­δυα­σμού «Ρο­δια­κή Δη­μιουρ­γία», στο συμ­βού­λιο της Δη­μο­τι­κής Κοι­νό­τη­τας Σο­ρω­νής και του κ. Ιω­άν­νη Μου­στου­χά, ανα­κη­ρυγ­μέ­νου τα­κτι­κού συμ­βού­λου του συν­δυα­σμού «Ρο­δί­ων Οραμα», στο συμ­βού­λιο της Δη­μο­τι­κής Κοι­νό­τη­τας Σο­ρω­νής.

Ο κ. Μα­ρί­νος συμ­με­τεί­χε ως υπο­ψή­φιος του συν­δυα­σμού «Ρόδος Πο­ρεία Ανα­τρο­πής» με επι­κε­φα­λής και υπο­ψή­φιο δή­μαρ­χο τον κ. Γιώρ­γο Υψη­λά­ντη, για το συμ­βού­λιο της Δη­μο­τι­κής Κοι­νό­τη­τας Σο­ρω­νής.

Μετά την κα­τα­μέ­τρη­ση και τη δια­λο­γή των ψη­φο­δελ­τί­ων, στα τρία εκλο­γι­κά τμή­μα­τα της Δη­μο­τι­κής Κοι­νό­τη­τας Σο­ρω­νής, επί 1396 συ­νο­λι­κά εγ­γε­γραμ­μέ­νων ψη­φο­φό­ρων, εκ των οποί­ων ψή­φι­σαν συ­νο­λι­κά 1003 ψη­φο­φό­ροι, βρέ­θη­καν δε 21 άκυρα και 16 λευκά ψη­φο­δέλ­τια, δύο συν­δυα­σμοί συ­γκέ­ντρω­σαν αθροι­στι­κά, το 54,04% των ψήφων.

Η πα­ρά­τα­ξη «Ρόδος Πο­ρεία Ανα­τρο­πής» (36,65%) και «Λαϊκή Συ­σπεί­ρω­ση» (17,39%) δεν εκλέ­γουν ούτε ένα μέλος στο Συμ­βού­λιο της Δ.Κ. Σο­ρω­νής όταν αντί­θε­τα οι υπό­λοι­ποι τρεις συν­δυα­σμοί, που συ­γκέ­ντρω­σαν αθροι­στι­κά, το 45,96% των ψήφων (26,71% + 11,80% + 7,45%), εκλέ­γουν τους τα­κτι­κούς και τους ανα­πλη­ρω­μα­τι­κούς του 5με­λούς συμ­βου­λί­ου της Δη­μο­τι­κής Κοι­νό­τη­τας Σο­ρω­νής.

Εν ολί­γοις δη­λα­δή, κατά την επό­με­νη πε­ντα­ε­τία, με βάση την από­φα­ση, η Δη­μο­τι­κή Κοι­νό­τη­τα Σο­ρω­νής, σε αντί­θε­ση με τη λαϊκή βού­λη­ση, θα διοι­κεί­ται από την μειο­ψη­φία, στο σύ­νο­λο μά­λι­στα του Συμ­βου­λί­ου της, ενώ η πλειο­ψη­φία, δεν θα έχει ούτε καν έναν εκ­πρό­σω­πο!

Ο κ. Μα­ρί­νος υπο­στή­ρι­ξε ότι με την από­φα­ση ανα­κή­ρυ­ξης ορθώς κα­τα­νε­μή­θη­καν 3 έδρες στον συν­δυα­σμό του εκλε­γέ­ντος δη­μάρ­χου κ. Φώτη Χα­τζη­διά­κου.

Η από­φα­ση όμως, όπως ισχυ­ρί­στη­κε, εσφαλ­μέ­να κα­τέ­νει­με την τέ­ταρ­τη έδρα στον συν­δυα­σμό «Ρο­δί­ων Οραμα» και συ­γκε­κρι­μέ­να στον κ. Ιω­άν­νη Μου­στου­χά, λαμ­βά­νο­ντας 46 ψή­φους επι­πλέ­ον δε, η από­φα­ση, εσφαλ­μέ­να κα­τέ­νει­με και την πέμ­πτη έδρα στον συν­δυα­σμό «Ρο­δια­κή Δη­μιουρ­γία» και συ­γκε­κρι­μέ­να στον κ. Γε­ώρ­γιο Ξύπα, που ήλθε πρώ­τος με­τα­ξύ των συ­νυ­πο­ψή­φιων του, λαμ­βά­νο­ντας 17 ψή­φους.

Τούτο έγινε, όπως υπο­στή­ρι­ξε, διότι το δι­κα­στή­ριο εσφαλ­μέ­να εκτί­μη­σε ως «εδα­φι­κή πε­ρι­φέ­ρεια», το σύ­νο­λο των εκλο­γι­κών τμη­μά­των όλης της νήσου Ρόδου για την κα­τα­νο­μή των εδρών.

Η ορ­θό­τε­ρη όλων των ερ­μη­νειών, για τον όρο «εδα­φι­κή πε­ρι­φέ­ρεια», πρέ­πει, όπως δια­τεί­νε­ται ο κ. Μα­ρί­νος, να αφορά απο­κλει­στι­κά και μόνο τη δη­μο­τι­κή κοι­νό­τη­τα στην οποία οι εκλο­γείς ψη­φί­ζουν για το συμ­βού­λιό τους, προ­σθέ­το­ντας ότι απο­τε­λεί βά­ναυ­ση νό­θευ­ση της λαϊ­κής βού­λη­σης, και αντί­κει­ται σε κάθε έν­νοια τή­ρη­σης του συ­ντάγ­μα­τος, οποια­δή­πο­τε άλλη ερ­μη­νεία.

«Είναι αδια­νό­η­το και απο­δυ­να­μώ­νει εντε­λώς την ψήφο των πο­λι­τών, να εξαρ­τά­ται η βού­λη­σή τους για τους αι­ρε­τούς που θα ασκή­σουν διοί­κη­ση στη δη­μο­τι­κή τους κοι­νό­τη­τα, από τα συ­νο­λι­κά απο­τε­λέ­σμα­τα σε όλη την εδα­φι­κή πε­ρι­φέ­ρεια του Δήμου Ρόδου. Εν ολί­γοις, είναι σαφώς αντι­δη­μο­κρα­τι­κό και αντι­συ­νταγ­μα­τι­κό, οι πο­λί­τες και οι ψη­φο­φό­ροι της Δη­μο­τι­κής Κοι­νό­τη­τας Σο­ρω­νής, να έχουν κρί­νει άλ­λους ως άξιους να τους εκ­προ­σω­πή­σουν και να τους διοι­κή­σουν και άλλοι να εκλέ­γο­νται, είτε επει­δή ο νόμος κι­νεί­ται στα όρια του πα­ρα­λό­γου, είτε επει­δή οι δια­τά­ξεις του νόμου είναι αό­ρι­στες και ασα­φείς και επι­τρέ­πουν να ερ­μη­νεύ­ο­νται κατά το δο­κούν».

Τό­νι­σε ότι είναι πα­ρα­λο­γι­σμός, να εκλέ­γο­νται ο κ. Ιω­άν­νης Μου­στου­χάς με 46 ψή­φους και ο κ. Γε­ώρ­γιος Ξύπας με 17 ψή­φους, αντί του ίδιου που έλαβε 246 ψή­φους και του κ. Μι­χα­ήλ Κα­σέ­ρη του Κων­στα­ντί­νου που έλαβε 122 ψή­φους.

«Αν αυτό δεν είναι βια­σμός της λαϊ­κής βού­λη­σης, της συ­νταγ­μα­τι­κής αρχής της ευ­ρύ­τε­ρης δυ­να­τής εκ­προ­σω­πή­σε­ως, της συ­νταγ­μα­τι­κής αρχής της ανα­λο­γι­κό­τη­τας της ψήφου και του Ευ­ρω­παϊ­κού Χάρτη Το­πι­κής Αυ­το­νο­μί­ας, τι είναι;» ανα­ρω­τή­θη­κε με την έν­στα­σή του ο κ. Μα­ρί­νος.

Ζή­τη­σε έτσι από το Διοι­κη­τι­κό Δι­κα­στή­ριο να ανα­τρέ­ψει αυ­τε­παγ­γέλ­τως το πα­ρά­λο­γο μπό­νους στον εκλε­γέ­ντα δή­μαρ­χο (άρθρο 36 παρ. 2. Ν.3852/2010), δη­λα­δή να λαμ­βά­νει τα 3/5 των εδρών της εκά­στο­τε δη­μο­τι­κής κοι­νό­τη­τας και να εκλέ­γει πρό­ε­δρο, ακόμα και αν δεν έχει την πλειο­ψη­φία, όπως εν προ­κει­μέ­νω, και να απο­φα­σί­σει ότι οι έδρες πρέ­πει να κα­τα­νέ­μο­νται με βάση το εκλο­γι­κό σύ­στη­μα που ισχύ­ει στις το­πι­κές κοι­νό­τη­τες.

Το δι­κα­στή­ριο απέρ­ρι­ψε τους ισχυ­ρι­σμούς του, με το ακό­λου­θο σκε­πτι­κό:

«Επει­δή, το Δι­κα­στή­ριο, λαμ­βά­νο­ντας υπόψη ότι τόσο από το γε­νι­κό μέρος της αι­τιο­λο­γι­κής έκ­θε­σης του ν. 3852/2010, όπου ανα­φέ­ρε­ται επί λέξει ότι: «…Συ­νι­στώ­νται συμ­βού­λια δη­μο­τι­κής κοι­νό­τη­τας στις δη­μο­τι­κές κοι­νό­τη­τες και συμ­βού­λια το­πι­κής κοι­νό­τη­τας στις το­πι­κές κοι­νό­τη­τες. Για την εκλο­γή των συμ­βού­λων των δη­μο­τι­κών κοι­νο­τή­των εφαρ­μό­ζε­ται το σύ­στη­μα της κα­τα­νο­μής των τριών πέμ­πτων (3/5) στον επι­τυ­χό­ντα συν­δυα­σμό στο σύ­νο­λο του Δήμου και των δύο πέμ­πτων (2/5) στους επι­λα­χό­ντες συν­δυα­σμούς στο σύ­νο­λο του Δήμου…», καθώς και ότι: «Στις δη­μο­τι­κές κοι­νό­τη­τες, η κα­τα­νο­μή των εδρών ακο­λου­θεί την κα­τα­νο­μή των εδρών του δη­μο­τι­κού συμ­βου­λί­ου και, συ­νε­πώς, ο επι­τυ­χών συν­δυα­σμός στο σύ­νο­λο του Δήμου εκλέ­γει του­λά­χι­στον τα 3/5 κάθε συμ­βου­λί­ου δη­μο­τι­κής κοι­νό­τη­τας», όσο και από το τμήμα εκεί­νο που αφορά ει­δι­κώς το άρθρο 35 του νόμου αυτού, όπου ανα­φέ­ρε­ται επί λέξει ότι: «Με το άρθρο 36, ανα­φο­ρι­κά με την κα­τα­νο­μή των εδρών σε δη­μο­τι­κή κοι­νό­τη­τα, ορί­ζε­ται ότι ο επι­τυ­χών συν­δυα­σμός στο Δήμο λαμ­βά­νει τα 3/5 των εδρών του συμ­βου­λί­ου της δη­μο­τι­κής κοι­νό­τη­τας, ανε­ξαρ­τή­τως του αριθ­μού των ψήφων που έχει λάβει στη συ­γκε­κρι­μέ­νη δη­μο­τι­κή κοι­νό­τη­τα, ενώ τα υπό­λοι­πα 2/5 κα­τα­νέ­μο­νται στους επι­λα­χό­ντες συν­δυα­σμούς, βάσει των εγκύ­ρων ψη­φο­δελ­τί­ων που έλα­βαν στα εκλο­γι­κά τμή­μα­τα ολό­κλη­ρου του Δήμου…», κρί­νει ότι για την κα­τα­νο­μή των εδρών των συμ­βού­λων των δη­μο­τι­κών κοι­νο­τή­των σε κάθε δη­μο­τι­κή κοι­νό­τη­τα λαμ­βά­νε­ται υπόψη το σύ­νο­λο των εγκύ­ρων ψη­φο­δελ­τί­ων που έλαβε κάθε συν­δυα­σμός υπο­ψη­φί­ου δη­μάρ­χου σε όλα τα εκλο­γι­κά τμή­μα­τα ολό­κλη­ρου του «καλ­λι­κρα­τι­κού» Δήμου και όχι μόνο σε όλα τα εκλο­γι­κά τμή­μα­τα της εκά­στο­τε δη­μο­τι­κής κοι­νό­τη­τας και κατά συ­νέ­πεια, νο­μί­μως έλαβε χώρα η κα­τα­νο­μή των εδρών στη δη­μο­τι­κή κοι­νό­τη­τα Σο­ρω­νής με την 22/11.6.2014 από­φα­ση ανα­κή­ρυ­ξης του Πο­λυ­με­λούς Πρω­το­δι­κεί­ου Ρόδου.

Επει­δή, τέλος, όσον αφορά τους ισχυ­ρι­σμούς του ενι­στά­με­νου περί αντι­συ­νταγ­μα­τι­κό­τη­τας των δια­τά­ξε­ων των πα­ρα­γρά­φων 2 και 3 του ως ν. 3852/2010, από τις προ­α­να­φε­ρό­με­νες δια­τά­ξεις και την αι­τιο­λο­γι­κή έκ­θε­ση του νόμου συ­νά­γε­ται ότι η προ­πα­ρα­τε­θεί­σα ρύθ­μι­ση της πα­ρα­γρά­φου 2 του άρ­θρου 36, σύμ­φω­να με την οποία ο επι­τυ­χών συν­δυα­σμός λαμ­βά­νει τα τρία πέμ­πτα του συ­νό­λου των εδρών των συμ­βού­λων σε κάθε δη­μο­τι­κή κοι­νό­τη­τα, ενώ τα δύο πέμ­πτα λαμ­βά­νουν οι επι­λα­χό­ντες συν­δυα­σμοί, καθώς και της πα­ρα­γρά­φου 3 του ίδιου ως άνω άρ­θρου, σύμ­φω­να με την οποία, για την κα­τα­νο­μή των εδρών των συμ­βού­λων των δη­μο­τι­κών κοι­νο­τή­των σε κάθε δη­μο­τι­κή κοι­νό­τη­τα λαμ­βά­νε­ται υπόψη το σύ­νο­λο των έγκυ­ρων ψη­φο­δελ­τί­ων που έλαβε κάθε συν­δυα­σμός υπο­ψή­φιου δη­μάρ­χου σε όλα τα εκλο­γι­κά τμή­μα­τα της εδα­φι­κής πε­ρι­φέ­ρειας του Δήμου, είναι σύμ­φυ­τες προς τον επι­διω­κό­με­νο και συ­νταγ­μα­τι­κώς θε­μι­τό σκοπό της δια­σφά­λι­σης της ύπαρ­ξης ισχυ­ρών και απο­τε­λε­σμα­τι­κών δη­μο­τι­κών αρχών και της εύ­ρυθ­μης και απο­τε­λε­σμα­τι­κής λει­τουρ­γί­ας των συμ­βου­λί­ων των δη­μο­τι­κών κοι­νο­τή­των και κατά συ­νέ­πεια, δεν αντι­βαί­νουν τις αρχές ισό­τη­τας του εκλο­γι­κού δι­καιώ­μα­τος, της ευ­ρύ­τε­ρης δυ­να­τής λαϊ­κής εκ­προ­σώ­πη­σης και της ανα­λο­γι­κό­τη­τας, δε­δο­μέ­νου ότι οι εν λόγω ρυθ­μί­σεις δεν μπο­ρεί να θε­ω­ρη­θεί ότι είναι ακα­τάλ­λη­λες για την επί­τευ­ξη του ως άνω σκο­πού ούτε ότι υπε­ρα­κο­ντί­ζουν το σκοπό αυτό, απορ­ρι­πτο­μέ­νων ως αβα­σί­μων όλων των περί του αντι­θέ­του ισχυ­ρι­σμών του ενι­στά­με­νου.

Επει­δή, κατ’ ακο­λου­θία και δε­δο­μέ­νου ότι δεν προ­βάλ­λε­ται άλλος λόγος, η κρι­νό­με­νη έν­στα­ση πρέ­πει να απορ­ρι­φθεί και να κα­τα­πέ­σει το πα­ρά­βο­λο υπέρ του Ελ­λη­νι­κού Δη­μο­σί­ου».