Ο κ. Μιχ. Κορδίνας προσέφυγε στο Συμβούλιο Εφετών

• Ζητά την άρση ή την αντι­κα­τά­σταση της προ­σω­ρι­νής του κρά­τη­σης

Ενώπιον του Συμ­βου­λίου Εφετών Δωδε­κα­νή­σου προ­σέ­φυγε χθες ο πρώην δήμαρ­χος Πετα­λού­δων κ. Μιχάλης Κορ­δί­νας, ζητώ­ντας την άρση ή την αντι­κα­τά­σταση της προ­σω­ρι­νής του κρά­τη­σης με περιο­ρι­στι­κούς όρους.

Ο κ. Κορ­δί­νας είναι κατη­γο­ρού­με­νος μαζί με τον κ. Ι. Σκα­μπίλη, πρώην ταμία του καπο­δι­στρια­κού Δήμου, για υπε­ξαί­ρεση και απιστία κατ’ εξα­κο­λού­θηση στην υπη­ρε­σία ποσού άνω των 120.000 ευρώ και σε βάρος του Δημο­σίου άνω των 150.000 ευρώ, από κοινού.

Στην νέα αίτησή του κ. Κορδίνα, που υπέ­βα­λαν οι πλη­ρε­ξού­σιοι δικη­γό­ροι του κ.κ. Β. Μπέης και Στ. Κιουρ­τζής, εκθέτει μεταξύ άλλων ότι δεν προ­κύ­πτει απο­λύ­τως κανένα στοι­χείο σε βάρος του.

Συγκε­κρι­μένα εκθέτει ότι σχετικά με την απο­δι­δό­μενη σε εκείνον πράξη της απι­στίας περί την υπη­ρε­σία, το αντι­κεί­μενο της οποίας έχει συνο­λική αξία που υπερ­βαί­νει τις 120.000 €, το κατα­λο­γι­ζό­μενο σε βάρος του ποσό των 372.989,73 € ως ζημία του πρώην Δήμου Πετα­λού­δων και ήδη Δήμου Ρόδου αντι­στοι­χεί σε προ­σαυ­ξή­σεις και πρό­στιμα που επι­βλή­θη­καν σε βάρος του Δήμου σχετικά με οφειλές του Δήμου προς τη Δ.Ο.Υ. Ρόδου από πρό­σθε­τους φόρους ΦΜΥ και πρό­σθετα τέλη κατά τα έτη 2000, 2002, 2003, 2004, με οφειλές από προ­σαύ­ξηση μη δήλωσης φόρου εισο­δή­μα­τος αρχι­τε­κτό­νων και μηχα­νι­κών, με οφειλές για φόρο εισο­δή­μα­τος εργο­λη­πτών, με το φόρο ελευ­θέ­ριων επαγ­γελ­μά­των, με το φόρο εισο­δή­μα­τος εμπο­ρι­κών επι­χει­ρή­σεων και για πρό­σθετα τέλη και προ­σαυ­ξή­σεις, για μη απόδοση εισφο­ρών στα ασφα­λι­στικά ταμεία.

Υπο­στη­ρί­ζει ότι οι παρα­πάνω προ­σαυ­ξή­σεις φόρων, τελών καθώς και εισφο­ρών σε ασφα­λι­στικά ταμεία δε συνι­στούν σε καμία περί­πτωση φόρους, δασμούς, τέλη ή οποιου­δή­ποτε άλλου είδους έσοδο, το οποίο δια­χει­ρί­στηκε κατά τέτοιο τρόπο που να ελατ­τώ­σει την περιου­σία του Δήμου Πετα­λού­δων.

Σχετικά με την απο­δι­δό­μενη σ’ αυτόν κατη­γο­ρία της υπε­ξαί­ρε­σης ποσού 296.399,31 € από το ανα­λη­φθέν δάνειο του Δήμου Πετα­λού­δων από την Εμπο­ρική Τράπεζα, ισχυ­ρί­ζε­ται ότι δεν υφί­στα­ται σε βάρος του καμία απο­λύ­τως υπόνοια ενοχής για το έγκλημα αυτό, καθόσον, όπως προ­κύ­πτει και από την έκθεση του Επι­θε­ω­ρητή κ. Θεό­δω­ρου Τζούλια της Οικο­νο­μι­κής Επι­θε­ώ­ρη­σης Κρήτης, αλλά και από την ενώπιον της κ. Ανα­κρί­τριας Πρω­το­δι­κών Ρόδου έκθεση εξέ­τα­σής του, ως μάρτυρα, η μόνη παρά­λειψή είναι ότι δεν κατα­χω­ρί­σθηκε το ποσό αυτό αμέσως μετά την ανάληψή του από την Τράπεζα ως έσοδο στο βιβλίο ταμείου του Δήμου. Η εγγραφή, όπως δια­τεί­νε­ται, πραγ­μα­το­ποι­ή­θηκε μετα­γε­νέ­στερα και δη στις 31-12-2004 με το υπ’ αριθμ. 301/31-12-2004 γραμ­μά­τιο είσπρα­ξης.

Για την προ­σω­ρινή του κράτηση, ισχυ­ρί­ζε­ται ότι πρό­κει­ται για ένα εξαι­ρε­τικό μέτρο, το έσχατο και πιο ακραίο μέσο του δικο­νο­μι­κού κατα­να­γκα­σμού, στο οποίο πρέπει να κατα­φεύ­γει ο Ανα­κρι­τής μόνο όταν άλλα μέτρα λιγό­τερο οδυνηρά αλλά πάντως και αυτά επαχθή δεν επαρ­κούν.

Εκθέτει ότι είναι γνωστής δια­μο­νής και δεν είναι ύποπτος φυγής, ούτε έχει προβεί (ούτε καν έχει δια­νοη­θεί να προβεί) σε προ­πα­ρα­σκευα­στι­κές πράξεις για να διευ­κο­λύ­νει τη φυγή του, ούτε έχει κατα­δι­κα­σθεί για από­δραση κρα­του­μέ­νου ή παρα­βί­αση περιο­ρι­σμών δια­μο­νής, ούτε υπήρξε φυγό­ποι­νος ή φυγό­δι­κος, καθόσον δια­μέ­νει μόνιμα στο νησί της Ρόδου, από την ημε­ρο­χρο­νο­λο­γία της γέν­νη­σής του, έως και την ημέρα της προ­φυ­λά­κι­σής του, δηλαδή, επί 58 συναπτά έτη.

Λίγες ημέρες πριν την απο­λο­γία του μετα­κό­μισε για μόνιμη εγκα­τά­σταση σε μία φθη­νό­τερη κατοι­κία, στην Δημο­τική Κοι­νό­τητα Κρε­μα­στής και επί της οδού Δαι­δά­λου η οποία απείχε μόλις ένα χιλιό­με­τρο από την πρώην κατοι­κία του, στον Ιαλυσό.

Ισχυ­ρί­ζε­ται ότι η μετα­κό­μισή του δεν μπορεί σε καμία περί­πτωση να θεω­ρη­θεί  ως προ­πα­ρα­σκευα­στική πράξη για να διευ­κο­λύ­νει τη φυγή του.

Επι­προ­σθέ­τως τονίζει ότι όποτε εκλήθη για οποιον­δή­ποτε λόγο από τις Αρχές, αφενός μεν πάντα οι αρμό­διοι υπάλ­λη­λοι τον έβρι­σκαν και του επέ­δι­δαν τις σχε­τι­κές κλήσεις, αφε­τέ­ρου δε πάντα ήταν παρών και ουδέ­ποτε αρνή­θηκε να εμφα­νι­σθεί ενώπιόν τους.

Επε­σή­μανε επίσης ότι με την υπ’ αριθμόν 61/2011 διάταξη του κ. Ανα­κρι­τού Πλημ­με­λειο­δι­κών Ρόδου του είχε επι­βλη­θεί ο περιο­ρι­στι­κός όρος της κατα­βο­λής χρη­μα­τι­κής εγγύ­η­σης ύψους 5.000 € και της υπο­χρε­ω­τι­κής αυτο­πρό­σω­πης εμφά­νι­σής του την πρώτη ημέρα εκάστου μηνός στο Α.Τ. της κατοι­κίας του. Η ως άνω διάταξη δια­τη­ρή­θηκε σε ισχύ έως και σήμερα και ετη­ρείτο από εκείνον χωρίς καμία απο­λύ­τως παρέκ­κλιση.