Συσχετισμός της τουρκικής αξίωσης για αποστρατικοποίηση των νησιών μας με την αποστρατικοποίηση της Κύπρου

Για την ιστο­ρία, αν ανα­τρέ­ξου­με στην εποχή (1960) της ανα­κή­ρυ­ξης της Κύ­πρου ως ανε­ξάρ­τη­της χώρας, θα θυ­μη­θού­με, πως στη Με­γα­λό­νη­σο υπήρ­χαν στρα­τιω­τι­κές δυ­νά­μεις : – 950 Ελ­λη­νο­κυ­πρί­ων αν­δρών (ΕΛΔΥΚ) και

– 650 Τουρ­κο­κυ­πρί­ων αν­δρών (ΤΟΥΡ­ΔΥΚ).

Με τον φόβο της επα­πει­λού­με­νης τουρ­κι­κής ει­σβο­λής, ο νε­ο­ε­κλε­γής πρω­θυ­πουρ­γός της Ελ­λά­δας Γε­ώρ­γιος Πα­παν­δρέ­ου (εκλέ­χθη­κε το Νο­έμ­βρη του 1963) απο­φά­σι­σε να ορ­γα­νώ­σει την άμυνα της Κύ­πρου, ώστε να απο­τρέ­πε­ται η στρα­τιω­τι­κή επί­θε­ση της Τουρ­κί­ας. Αλλά και στην πε­ρί­πτω­ση που αυτή θα εκ­δη­λώ­νε­το, να αμυν­θεί η Κύ­προς απο­τε­λε­σμα­τι­κά.

Δη­λα­δή, ο Γε­ώρ­γιος Πα­παν­δρέ­ου έπρα­ξε το αυ­το­νό­η­το – όπως έπρα­ξαν και όλες οι ελ­λη­νι­κές δη­μο­κρα­τι­κές κυ­βερ­νή­σεις (μετά την δι­κτα­το­ρία) για τα νησιά μας, με βάση το άρθρο 51 του Κα­τα­στα­τι­κού Χάρτη του Ο.Η.Ε, που ορ­γά­νω­σαν την άμυνα στο Αι­γαίο

Τότε το 1964, ο Γε­ώρ­γιος Πα­παν­δρέ­ου έστει­λε – μυ­στι­κά – μια ολό­κλη­ρη με­ραρ­χία :

με 8.500 άν­δρες, – με 3 συ­ντάγ­μα­τα πε­ζι­κού, – με 2 μοί­ρες κα­τα­δρο­μών,

με 2 ίλες αρ­μά­των κ.λ.π. Με την με­ραρ­χία και με την ενί­σχυ­ση της ΕΛΔΥΚ, η Κύ­προς απέ­κτη­σε μια από­λυ­τα αξιό­μα­χη άμυνα, που απο­θάρ­ρυ­νε την Τουρ­κία, να επι­χει­ρή­σει ει­σβο­λή.

Δυ­στυ­χώς όμως, το 1967 επι­βλή­θη­κε η χού­ντα στην χώρα μας και το δι­κτα­το­ρι­κό κα­θε­στώς της Ελ­λά­δας, παρά την «πα­τριω­τι­κή» ρη­το­ρι­κή του, το 1968 απέ­συ­ρε ( ! ) την ελ­λη­νι­κή με­ραρ­χία από τη Με­γα­λό­νη­σο και άφησε, την άμυνα της Κύ­πρου κυ­ριο­λε­κτι­κά «γυμνή», έρ­μαιο της τουρ­κι­κής επι­βου­λής.

Για την Τουρ­κία δεν έμενε πλέον παρά η κα­τάλ­λη­λη ευ­και­ρία. Και την έδω­σαν πάλι οι χου­ντι­κοί της Αθή­νας, με το προ­δο­τι­κό πρα­ξι­κό­πη­μα κατά του νό­μι­μα εκλεγ­μέ­νου ηγέτη της Κυ­πρια­κής Δη­μο­κρα­τί­ας, εθνάρ­χη Μα­κα­ρί­ου.

Τις ευ­νοϊ­κές, για την Τουρ­κία, συν­θή­κες της απο­στρα­τι­κο­ποί­η­σης της Κύ­πρου, που την διέ­πρα­ξαν οι δι­κτά­το­ρες της χώρας μας (1967 – 1974), επι­διώ­κει και σή­με­ρα η τουρ­κι­κή ηγε­σία, αξιώ­νο­ντας την απο­στρα­τι­κο­ποί­η­ση των νη­σιών του Αι­γαί­ου και ει­δι­κό­τε­ρα της Δω­δε­κα­νή­σου.

Επει­δή, η γει­το­νι­κή μας χώρα ποτέ δεν θα δε­χθεί την οριο­θέ­τη­ση με βάση το Διε­θνές Δί­καιο και επει­δή η απο­δε­δειγ­μέ­νη τα­κτι­κή της είναι, να κα­τα­λαμ­βά­νει εδάφη με στρα­τιω­τι­κή ει­σβο­λή, για να επι­βάλ­λει – με τα όπλα – τους όρους της, γι’ αυτό θέλει την άμυνα των νη­σιών «γυμνή», ώστε την κα­τάλ­λη­λη στιγ­μή, να δια­πρά­ξει με ευ­κο­λία όσα διέ­πρα­ξε και στην Κύπρο το 1974.

Βέ­βαια, καμιά δη­μο­κρα­τι­κά εκλεγ­μέ­νη ελ­λη­νι­κή κυ­βέρ­νη­ση δεν πρό­κει­ται να απο­στρα­τι­κο­ποι­ή­σει τα νησιά μας, επει­δή αυτό επι­διώ­κει η Τουρ­κία, συν­δέ­ο­ντας αυτή την αξί­ω­ση της, με την κυ­ριαρ­χία επί των νη­σιών του Αι­γαί­ου.

Δεν θα απο­στρα­τι­κο­ποι­η­θεί κα­νέ­να νησί, ακόμη κι αν η τουρ­κι­κή εθνο­συ­νέ­λευ­ση ανα­κα­λέ­σει το cases belli.

Η ελ­λη­νι­κή κυ­ριαρ­χία επί όλων των νη­σιών και των πα­ρα­κεί­με­νων βρα­χο­νη­σί­δων ανα­γνω­ρί­στη­κε (με τις Συν­θή­κες : της Λω­ζά­νης, για τα βό­ρεια νησιά του Αι­γαί­ου και των Παρ­σί­ων, για τα Δω­δε­κά­νη­σα), χωρίς να αναι­ρεί­ται, αν έχουν στρα­τό, που να τα προ­α­σπί­ζε­ται ένα­ντι υπαρ­κτής και εκ­πε­φρα­σμέ­νης απει­λής (δι­καί­ω­μα που πα­ρέ­χει

η Χάρτα των Ηνω­μέ­νων Εθνών).

Η Τουρ­κία προ­βάλ­λει τώρα την αμ­φι­σβή­τη­ση της ελ­λη­νι­κής κυ­ριαρ­χί­ας επί των νη­σιών του Αι­γαί­ου, απο­σιω­πό­ντας : την Συν­θή­κη του Μο­ντρέ, του 1936, το γε­γο­νός ότι στην Συν­θή­κη των Πα­ρι­σί­ων δεν είναι συμ­βαλ­λό­με­νο μέρος (για να αξιώ­νει …) , τον Κα­τα­στα­τι­κό Χάρτη του Ο.Η.Ε και την με­γά­λη απο­βα­τι­κή δύ­να­μη της τουρ­κι­κής Στρα­τιάς του Αι­γαί­ου, απέ­να­ντι από τα νησιά μας.

4 Ιου­νί­ου 2022

Κο­σμάς Σφυ­ρί­ου