Ο Μιχάλης Αλαχούζος, από την Κάλυμνο, υποψήφιος με τον Γιώργο Χατζημάρκο

Την υπο­ψη­φιό­τητα του Μιχάλη Αλα­χού­ζου,  στο πλευρό του Περι­φε­ρειάρχη Νοτίου Αιγαίου, Γιώργου Χατζη­μάρ­κου, στις επι­κεί­με­νες περι­φε­ρεια­κές εκλογές,  στην Περι­φε­ρειακή Ενότητα Καλύ­μνου, ανα­κοι­νώ­νει η παρά­ταξη “Μπροστά το Νότιο Αιγαίο”.

Με μακρά πορεία και εμπει­ρία σε όλους σχεδόν τους τομείς της διοί­κη­σης και λει­τουρ­γίας του Δήμου Καλυ­μνίων και πρώτος Νομαρ­χια­κός Σύμ­βου­λος Επαρ­χίας Καλύ­μνου την περίοδο 1998-2010, στην δήλωσή του με την οποία ανα­κοι­νώ­νει την απόφασή του να συμπο­ρευ­τεί με τον Γιώργο Χατζη­μάρκο,  ανα­φέ­ρει τα εξής:

 Συμπα­τριώ­τες και συμπα­τριώ­τισ­σες,

Με μεγάλη μου χαρά απο­δέ­χτηκα την πρόταση του Γιώργου Χατζη­μάρ­κου να συμ­με­τά­σχω στο ψηφο­δέλ­τιο νίκης του συν­δυα­σμού «Μπροστά το Νότιο Αιγαίο».

Είναι τιμή να αγω­νί­ζο­μαι μαζί με συνα­δέλ­φισ­σες και συνα­δέλ­φους κάτω από την φρο­ντίδα – καθο­δή­γηση του κατα­ξιω­μέ­νου περι­φε­ρειάρχη Νοτίου Αιγαίου, Γιώργου Χατζη­μάρ­κου. Η κατα­ξί­ωση και η τιμή αυτού του συν­δυα­σμού έχουν να κάνουν με την πολι­τική στό­χευση για την επόμενη τετρα­ε­τία, είτε οι στόχοι είναι μεγάλοι είτε μικροί, όταν αυτοί ξεκι­νούν και κατα­λή­γουν στην κοι­νω­νία της Περι­φέ­ρειάς μας.

Όταν ο άνθρω­πος και η πολι­τική για τον άνθρωπο απο­τε­λούν ακρο­γω­νιαίο λίθο μιας πολι­τι­κής προ­σπά­θειας τότε και μόνο τότε αξίζει να αφιε­ρω­θείς σ΄αυτήν με όλες σου τις ανθρώ­πι­νες δυνά­μεις.

Η σημε­ρινή, δύσκολη πολι­τική συγκυ­ρία απαιτεί τη μεγα­λύ­τερη δυνατή συμ­με­τοχή όλων μας στα κοινά, για να αντιμετωπίσουμε-επιλύσουμε τα μεγάλα προ­βλή­ματα των νησιών της περι­φέ­ρειάς μας.  Στόχος μας να κρα­τη­θούμε άπαντες σε ένα περι­βάλ­λον προσιτό, φιλικό, όπου οι πρω­το­βου­λίες να εξε­λίσ­σο­νται και να δια­φυ­λάσ­σο­νται με δια­φά­νεια και αξιο­κρα­τία, με βλέμμα στο αύριο, στο μέλλον και στις γενιές που θα κληθούν να σταθούν και να δημιουρ­γή­σουν, χωρίς πρό­σθετα εμπόδια, χωρίς εμμονές και χωρίς την ανα­βλη­τι­κό­τητα του υδρο­κε­φα­λι­σμού της γρα­φειο­κρα­τίας.

Αυτοί οι προ­βλη­μα­τι­σμοί, αυτές οι ανη­συ­χίες, όπλισαν την πίστη μου για να διαθέσω τις δυνά­μεις μου και την εμπει­ρία μου στην υπη­ρε­σία όλων των συμπο­λι­τών μου, στο δύσκολο πολι­τικό αγώνα της βελ­τί­ω­σης, της προ­ο­πτι­κής και της συλ­λο­γι­κής ανα­πτυ­ξια­κής προ­σπά­θειας, στη γεω­πο­λι­τικά ευαί­σθητη περιοχή μας.

ΒΙΟΓΡΑΦΙΚΟ

Γεν­νή­θηκα το 1961 στη Χώρα Καλύ­μνου από τη Φου­κα­ΐνα και τον Νικόλαο Αλα­χούζο. Είμαι παντρε­μέ­νος με τη Μελά Σεβαστή απ’ το 1989 και πατέρας τριών παιδιών, της Ασπα­σίας (εκπαι­δευ­τικό πρω­το­βάθ­μιας εκπαί­δευ­σης), της Φου­κα­ΐ­νας (εκπαι­δευ­τικό πρω­το­βάθ­μιας εκπαί­δευ­σης) και του Νικόλα (μαθητή Β Λυκείου).

 Το 1978 απο­φοί­τησα απ’ το 1ο εξα­τά­ξιο Νικη­φό­ρειο Γυμνά­σιο Καλύ­μνου και στη συνέ­χεια έδωσα εισα­γω­γι­κές εξε­τά­σεις στη σχολή Ευελ­πί­δων, όπου ενώ κλήθηκα ως επι­τυ­χών, εν τέλει δεν έγινα δεκτός στη σχολή για πολι­τι­κούς λόγους.

Την περίοδο 1980-1982 υπη­ρέ­τησα τη στρα­τιω­τική μου θητεία στην Ξάνθη, στα τεθω­ρα­κι­σμένα. Εν συνε­χεία, το 1983 διο­ρί­στηκα στο δήμο Καλύ­μνου, επί δημαρ­χίας Θεό­φι­λου Παπα­μι­χαήλ, όπου υπηρετώ μέχρι και σήμερα, κατέ­χο­ντας τη θέση του διευ­θυ­ντή των διοι­κη­τι­κών υπη­ρε­σιών και του ληξιάρ­χου. Μέσω της μακρό­χρο­νης αυτής πορείας μου στο δήμο Καλύ­μνου, απο­κό­μισα εμπει­ρία πάνω σε όλους σχεδόν τους τομείς της διοίκησης-λειτουργίας του.

Την περίοδο 1998-2010 (δωδε­κα­ε­τία) υπήρξα πρώτος νομαρ­χια­κός σύμ­βου­λος της επαρ­χίας Καλύ­μνου. Επίσης, διε­τέ­λεσα και αντι­πρό­ε­δρος του νομαρ­χια­κού συμ­βου­λίου επί διετία. Η διακοπή της ενα­σχό­λη­σης μου με τα κοινά οφεί­λε­ται απο­κλει­στικά και μόνο στην ιδιό­τητα του διευ­θυ­ντή των διοι­κη­τι­κών υπη­ρε­σιών που απέ­κτησα το 2009.

Επι­πλέον, υπήρξα για πάνω από οχτώ έτη, μέλος του υπη­ρε­σια­κού συμ­βου­λίου των υπαλ­λή­λων ΟΤΑ Δωδε­κα­νή­σου, καθώς και οχτώ χρόνια πρό­ε­δρος των εργα­ζο­μέ­νων στους δήμους της Επαρ­χίας (Καλύ­μνου, Λέρου, Πάτμου, Λειψών, Αστυ­πά­λαιας). Επι­πρό­σθετα, υπήρξα ιδρυ­τικό μέλος του πολι­τι­στι­κού εξω­ραϊ­στι­κού συλ­λό­γου Καλύ­μνου, «Η Ελπίδα».

Έχοντας λοιπόν απο­κτή­σει μία εμπει­ρία όλα αυτά τα χρόνια, μακριά πλέον από κομ­μα­τι­κούς «ενα­γκα­λι­σμούς»,  θεωρώ ότι είμαι έτοιμος να «κινηθώ» με όλες μου τις ανθρώ­πι­νες δυνά­μεις, με σωστή και μεθο­δική δουλειά, προς όφελος του πολίτη, του ανέργου, του φοιτητή, του μισθω­τού, του ελεύ­θε­ρου επαγ­γελ­μα­τία, του συντα­ξιού­χου, του οικο­γε­νειάρχη, του πάσχο­ντα συναν­θρώ­που μας.