Μια βραδιά στα αστέρια για τους μαθητές και τις μαθήτριες του 4ου ΓΕ.Λ. Ρόδου μέσα από το Αστεροσκοπείο Πεντέλης

Την Παρα­σκευή 23 Φεβρουα­ρίου συν­δε­θή­καμε ζωντανά με το αστε­ρο­σκο­πείο της Πεντέ­λης με οικο­δε­σπότη τον κ. Αλέ­ξαν­δρο Χιω­τέλλη και συνε­πι­βά­τες στο ταξίδι μας 15 ακόμη σχολεία των Δωδε­κα­νή­σων. Με την ευκαι­ρία αυτή, ταξι­δέ­ψαμε στις γει­το­νιές του ηλιακού μας συστή­μα­τος και του γαλαξία μας παρα­τη­ρώ­ντας τον νυχτε­ρινό ουρανό.

Στα πλαίσια του προ­γράμ­μα­τος σχο­λι­κών δρα­στη­ριο­τή­των UniversALL για μαθητές ακρι­τι­κών περιο­χών της Ελλάδας του Εθνικού Αστε­ρο­σκο­πείου Αθηνών, μας δόθηκε η δυνα­τό­τητα να συν­δε­θούμε με το αστε­ρο­σκο­πείο της Πεντέ­λης με οικο­δε­σπότη τον κ. Αλέ­ξαν­δρο Χιω­τέλλη και τους επι­στή­μο­νες ερευ­νη­τές του Κέντρου Επι­σκε­πτών του αστε­ρο­σκο­πείου της Πεντέ­λης κ. Λάζαρο Κου­του­λίδη και κ. Βαγγέλη Κολο­κο­τρώνη. Στο ταξίδι αυτό μάς συντρό­φευ­σαν 15 ακόμη σχολεία των Δωδε­κα­νή­σων. Μαθητές και μαθή­τριες από 4 σχολεία της Ρόδου ( ΓΕ.Λ. Κρε­μα­στής, ΓΕ.Λ.Σορωνής, ΓΕ.Λ.Αφάντου, 4ο ΓΕ.Λ. Ρόδου), καθώς και παιδιά από Λέρο, Τήλο, Κω, Κάλυμνο, Πάτμο, Λειψούς, Αστυ­πά­λαια, Κάσο είχαν την ευκαι­ρία να κάνουν ένα απο­λαυ­στικό οδοι­πο­ρικό στον χει­με­ρινό ουρανό.

Παρα­τη­ρή­σαμε τον μεγα­λύ­τερο πλανήτη του ηλιακού μας συστή­μα­τος, Δία, και 4 από τα φεγ­γά­ρια του Γανυ­μήδη, την Ιώ, την Ευρώπη και την Καλ­λι­στώ. Συγκρί­ναμε τις δια­στά­σεις του Δία με τη Γη και τον ήλιο, ακού­σαμε για τα κύματα τσου­νάμι που προ­κα­λού­νται στο έδαφος της Ιούς από τη βαρυ­τική έλξη του Δία, ενη­με­ρω­θή­καμε για τον μεγα­λύ­τερο δορυ­φόρο του πλα­νη­τι­κού μας συστή­μα­τος, τον Γανυ­μήδη, και ανα­ζη­τή­σαμε την κόκκινη κηλίδα του Δία, που δυστυ­χώς μάς είχε γυρι­σμένη την πλάτη!

Στη συνέ­χεια, πήγαμε έτη φωτός μακριά, στο πλα­νη­τικό νεφέ­λωμα του Ωρίωνα και γίναμε μάρ­τυ­ρες της γέν­νη­σης νέων αστε­ριών! Μιλή­σαμε για τον κύκλο της ζωής και του θανάτου των αστε­ριών και τον τρόπο που το ένα δημιουρ­γεί το άλλο μέσα από εξω­τι­κές εκρή­ξεις σούπερ νόβα!

Αμέσως μετά, κατευ­θυν­θή­καμε σε ένα μεγάλο κυανό αστέρι του αστε­ρι­σμού του Ωρίωνα, τον Rigel, για να μετα­κι­νη­θούμε λίγο αργό­τερα στη «μασχάλη» του κυνηγού Ωρίωνα , τον αστέρα Μπέ­ντελ­γκεζ. Στον Μπέ­ντελ­γκεζ, αντι­κρί­σαμε έναν ερυθρό γίγαντα που διανύει τα τελευ­ταία στάδια της ζωής του και «ψυχορ­ρα­γεί» ως άστρο, ετοι­μά­ζο­ντας την τελευ­ταία πράξη της ύπαρξης του που θα κλείσει με μια εντυ­πω­σιακή έκρηξη σούπερ νόβα!

Η περι­πλά­νησή μας έκλεισε με έναν «περί­πατο» στις γει­το­νιές του δικού μας φεγ­γα­ριού. Περά­σαμε από τους κρα­τή­ρες του Τύχο-Μπράχε και του Κοπέρ­νι­κου και νιώσαμε ότι είναι τόσο κοντά όσο μια ανάσα αλλά ταυ­τό­χρονα και τόσο μακριά, για να ταξι­δέ­ψει κάνεις σε αυτά.

Ο ενθου­σια­σμός όλων από την περι­πλά­νηση μας στις γει­το­νιές του γαλαξία μας ήταν έκδηλος.Οι οικο­δε­σπό­τες ερευ­νη­τές του αστε­ρο­σκο­πείου της Πεντέ­λης μάς συνε­πή­ραν με τις ερω­τή­σεις και τις γνώσεις τους στο ταξίδι της γέν­νη­σης και της δημιουρ­γίας των αστε­ριών και των πλα­νη­τι­κών συστη­μά­των. Η συμ­με­τοχή των

μαθητών/τριών μέσα από αλλη­λε­πί­δραση με ερω­τή­σεις και απα­ντή­σεις ήταν το καύσιμο, για να παρα­τεί­νουμε το ταξίδι μας και η συνεύ­ρεση τόσων ανθρώ­πων από τόσα νησιά των Δωδε­κα­νή­σων ήταν μια γιορτή επι­στή­μης και συνερ­γα­σίας.

Ευχα­ρι­στούμε θερμά τον κ. Α. Χιω­τέλλη για αυτήν του την πρω­το­βου­λία και τους συνερ­γά­τες του στο Εθνικό Αστε­ρο­σκο­πείο Αθηνών που έδωσαν την ευκαι­ρία σε τόσους μαθητές/τριες και εκπαι­δευ­τι­κούς να έχουν τη χαρά της παρα­τή­ρη­σης του νυχτε­ρι­νού Ουρανού από ένα μεγάλο τηλε­σκό­πιο με μια τόσο αξιό­λογη ξενά­γηση!Δίνουμε ραντε­βού στην επόμενη εαρινή ιση­με­ρία για παρα­τή­ρηση του πιο κοντι­νού μας άστρου: του ήλιου μας!