Ο Ιάκωβος Γρύλλης έφερε στο προσκήνιο την έννοια της αγωγής SLAPP

• Συ­νέ­ντευ­ξη τύπου που ακο­λού­θη­σε τη δη­μο­σιο­ποί­η­ση της υπ’ αριθμ. 2/2026 από­φα­σης, από τον Ιά­κω­βο Γρύλ­λη και τους δι­κη­γό­ρους του κ.κ. Γιώρ­γο Μαυ­ρομ­μά­τη και Χρι­στό­δου­λο Μα­λια­ρά­κη

Η εί­δη­ση που απο­κά­λυ­ψε η δη­μο­κρα­τι­κή για την κα­τά­λη­ξη μιας υπό­θε­σης που είχε γίνει ση­μείο ανα­φο­ράς στη δη­μό­σια συ­ζή­τη­ση της Ρόδος δεν είναι απλώς ένα «τε­λι­κό σκορ» σε μια δι­κα­στι­κή δια­μά­χη.

Είναι ένα γε­γο­νός με πο­λι­τι­κό, κοι­νω­νι­κό και θε­σμι­κό απο­τύ­πω­μα, καθώς αγ­γί­ζει το πώς συ­γκρού­ο­νται, στην πράξη, η προ­στα­σία της φήμης ενός νο­μι­κού προ­σώ­που με το δι­καί­ω­μα ενός πο­λί­τη να εκ­φρά­ζει δη­μό­σια άποψη για έργα, επι­λο­γές και σχε­δια­σμούς που επη­ρε­ά­ζουν την πόλη. Η υπό­θε­ση ει­δι­κό­τε­ρα που επί μήνες τρο­φο­δό­τη­σε τη δη­μό­σια συ­ζή­τη­ση στη Ρόδο, με φόντο την εξέ­λι­ξη και την επέ­κτα­ση του Του­ρι­στι­κού Λι­μέ­να, κα­τέ­λη­ξε σε ένα δι­κα­στι­κό απο­τέ­λε­σμα που οι πλευ­ρές που βρέ­θη­καν απέ­να­ντι το διά­βα­σαν ως κα­θα­ρό μή­νυ­μα.

Η υπ’ αριθμ. 2/2026 από­φα­ση του Πο­λυ­με­λές Πρω­το­δι­κείο Ρόδου απέρ­ρι­ψε στο σύ­νο­λό της την αγωγή της ΜΑ­ΡΙ­ΝΕΣ ΡΟΔΟΥ Α.Ε. κατά του πο­λι­τι­κού μη­χα­νι­κού Ιά­κω­βου Γρύλ­λη. Το δι­κα­στι­κό σκέ­λος δεν έμει­νε μόνο στους αριθ­μούς αλλά έγινε η αφε­τη­ρία για μια δη­μό­σια απο­τί­μη­ση, με τους πρω­τα­γω­νι­στές να επα­να­φέ­ρουν στο επί­κε­ντρο την ελευ­θε­ρία της έκ­φρα­σης, τη θε­σμι­κή αντο­χή απέ­να­ντι σε οι­κο­νο­μι­κή πίεση και το πώς στέ­κε­ται ο πο­λί­της όταν αμ­φι­σβη­τεί δη­μό­σια επι­λο­γές που αφο­ρούν στην πόλη.

Το πλαί­σιο της συ­νέ­ντευ­ξης τύπου και το κε­ντρι­κό αφή­γη­μα των δη­λώ­σε­ων

Σε συ­νέ­ντευ­ξη τύπου που δό­θη­κε χθες από τον Ιά­κω­βο Γρύλ­λη μαζί με τους νο­μι­κούς του συ­μπα­ρα­στά­τες, υπήρ­ξε προ­σπά­θεια να εξη­γη­θεί όχι μόνο τι απο­φά­σι­σε το δι­κα­στή­ριο αλλά και γιατί η υπό­θε­ση, κατά τους ίδιους, ξε­πέ­ρα­σε τα στενά όρια μιας διέ­νε­ξης περί δυ­σφή­μι­σης. Ο κ. Γρύλ­λης έθεσε από την αρχή το βα­σι­κό του επι­χεί­ρη­μα, ότι η αγωγή δεν αντι­με­τω­πί­στη­κε ως μια τυ­πι­κή δια­φο­ρά για τη φήμη μιας εται­ρεί­ας, αλλά ως κί­νη­ση που στό­χευε στον πε­ριο­ρι­σμό της δη­μό­σιας κρι­τι­κής για την μα­ρί­να και για τη δική του συμ­με­το­χή στην προ­σφυ­γή στο Συμ­βού­λιο της Επι­κρα­τεί­ας. «Η αγωγή δεν είχε στόχο και αφο­ρού­σε υπο­τι­θέ­με­νη δυ­σφή­μι­ση της εται­ρεί­ας αλλά ήταν μια από­πει­ρα για την φί­μω­ση της φωνής που είχε σχέση με τις από­ψεις για την Μα­ρί­να Ρόδου και κυ­ρί­ως είχε σχέση με την συμ­με­το­χή μου με την προ­σφυ­γή στο ΣτΕ ενα­ντί­ον του ΦΕΚ», ανέ­φε­ρε χα­ρα­κτη­ρι­στι­κά, συν­δέ­ο­ντας το πεδίο των επι­λο­γών για την ανά­πτυ­ξη και την πε­ρι­βαλ­λο­ντι­κή ισορ­ρο­πία του τόπου. Στο ίδιο ση­μείο χρη­σι­μο­ποί­η­σε και τον όρο που ήθελε να μεί­νει ως πο­λι­τι­κό συ­μπέ­ρα­σμα από τη δι­κα­στι­κή δια­δρο­μή. «Ηταν μια αγωγή φί­μω­σης ήταν μια αγωγή Slap αυτή είναι η σύγ­χρο­νη ορο­λο­γία», είπε, προ­σθέ­το­ντας ότι το δι­κα­στή­ριο έκρι­νε πως δεν είχε βάση.

Από τις 700.000 στις 300.000 ευρώ, και το μή­νυ­μα της αί­θου­σας

Ένα από τα ση­μεία που επέ­στρε­ψαν ξανά και ξανά στις δη­λώ­σεις ήταν το ύψος του οι­κο­νο­μι­κού αι­τή­μα­τος και η με­τα­βο­λή του μέσα στη δια­δι­κα­σία. Ο κ. Γρύλ­λης πε­ριέ­γρα­ψε ότι η αγωγή ξε­κί­νη­σε με 700.000 ευρώ και «με την έναρ­ξη του δι­κα­στη­ρί­ου έπεσε στις 300.000 ευρώ», προ­σθέ­το­ντας πως τα χρή­μα­τα θα κα­τευ­θύ­νο­νταν σε κοι­νω­νι­κά ιδρύ­μα­τα.

Ο κ. Γιώρ­γος Μαυ­ρομ­μά­της επι­χεί­ρη­σε να δώσει τη δική του ανά­γνω­ση για τον πε­ριο­ρι­σμό του αι­τή­μα­τος, υπο­στη­ρί­ζο­ντας ότι ήταν έν­δει­ξη τα­κτι­κής. Στο πιο αιχ­μη­ρό του από­σπα­σμα, μί­λη­σε για «υπερ­βο­λι­κό πε­ριο­ρι­σμό» και για ποσά χωρίς πραγ­μα­τι­κή αντι­στοί­χι­ση σε τεκ­μη­ριω­μέ­νη βλάβη» και ότι αυτό δεί­χνει πως «δεν υπήρ­χε διά­θε­ση, ούτε πραγ­μα­τι­κή ζημία».

Πίσω από τους αριθ­μούς, η πλευ­ρά Γρύλ­λη προ­σπά­θη­σε να ανα­δεί­ξει και τη διά­στα­ση της κοι­νω­νι­κής πα­ρου­σί­ας στη δίκη. Ο ίδιος ευ­χα­ρί­στη­σε δη­μό­σια τους πο­λί­τες που βρέ­θη­καν στο δι­κα­στή­ριο, λέ­γο­ντας ότι «ήταν πε­ρισ­σό­τε­ρα από 120 άτομα» και υπο­γράμ­μι­σε πως σε τέ­τοιες πε­ρι­πέ­τειες «το πιο ισχυ­ρό εφό­διο είναι να νιώ­θεις ότι δεν είσαι μόνος».

Τι ακρι­βώς κρί­θη­κε για τις αναρ­τή­σεις, το δη­μο­σί­ευ­μα και τη συ­νέ­ντευ­ξη

Ο κ. Γρύλ­λης, πε­ριέ­γρα­ψε 3 ενέρ­γειες του που τέ­θη­καν σε δι­κα­στι­κή κρίση μια ανά­κτη­ση στην προ­σω­πι­κή του σε­λί­δα στο facebook, μια δή­λω­σή του ως επι­κε­φα­λής πα­ρά­τα­ξης μη­χα­νι­κών στο Τε­χνι­κό Επι­με­λη­τή­ριο και ένα κεί­με­νο στην εφη­με­ρί­δα δη­μο­κρα­τι­κή όπως και μια συ­νέ­ντευ­ξη στο TV Κό­σμος.

Στο ίδιο πλαί­σιο, ανέ­δει­ξε κάτι που κατά την άποψή του απο­τυ­πώ­νει και την ουσία της δίκης. Για μέρος των ισχυ­ρι­σμών, όπως είπε, «το δι­κα­στή­ριο δεν εξέ­τα­σε καν τα ζη­τή­μα­τα», μετά από τεκ­μη­ρί­ω­ση που, κατά τα λε­γό­με­νά του, απο­δό­μη­σε πλή­ρως τη δυ­να­τό­τη­τα να τε­θούν καν στο επί­κε­ντρο της κρί­σης.

Ωστό­σο, για το δη­μο­σί­ευ­μα, ο Γρύλ­λης δή­λω­σε ότι το δι­κα­στή­ριο «Μπήκε επί της ου­σί­ας η από­φα­ση και είναι ξε­κά­θα­ρο… ότι ου­σια­στι­κά αυτό δεν είναι καμία προ­σβο­λή, είναι κα­θα­ρά οι δη­λώ­σεις μου και οι από­ψεις μου επί του θέ­μα­τος», είπε, μι­λώ­ντας πα­ράλ­λη­λα για «πολύ με­γά­λη πε­ρι­πέ­τεια» με «πολύ με­γά­λο προ­σω­πι­κό κό­στος», το­νί­ζο­ντας ότι δεν θα υπο­χω­ρού­σε «μπρο­στά σε ένα τέ­τοιο εκ­βια­σμό».

Η πο­λι­τι­κή και θε­σμι­κή διά­στα­ση, το άρθρο 14 και ο πυ­ρή­νας της

Ο κ. Χρι­στό­δου­λος Μα­λια­ρά­κης, παίρ­νο­ντας τον λόγο μετά τον κ. Μαυ­ρομ­μά­τη, μί­λη­σε για «κα­θα­ρή και συ­ντρι­πτι­κή δι­κα­στι­κή ήττα» της ενά­γου­σας εται­ρεί­ας, υπο­γραμ­μί­ζο­ντας την προ­σω­πι­κή του ικα­νο­ποί­η­ση ως δι­κη­γό­ρου και το βάρος που δίνει στο απο­τέ­λε­σμα. «Το εξω­φρε­νι­κό ποσό των 700.000 ευρώ απορ­ρί­φθη­κε στο σύ­νο­λό της», είπε, πε­ρι­γρά­φο­ντας την από­φα­ση ως από­λυ­τη δι­καί­ω­ση.

Ο ίδιος όμως δεν στά­θη­κε μόνο στη νίκη της συ­γκε­κρι­μέ­νης δίκης. Τό­νι­σε ότι η από­φα­ση έχει ευ­ρύ­τε­ρο εν­δια­φέ­ρον «για τον ομο­λο­για­κό χα­ρα­κτή­ρα» και ότι «αγ­γί­ζει τον πυ­ρή­να της ελευ­θε­ρί­ας του λόγου», πα­ρα­πέ­μπο­ντας ρητά στο άρθρο 14 του Συ­ντάγ­μα­τος, ως θε­μέ­λιο της ελευ­θε­ρί­ας της έκ­φρα­σης.

Στην ίδια γραμ­μή, ανέ­φε­ρε ότι, όπως κα­τα­γρά­φε­ται στη δι­κα­στι­κή κρίση, τα σχό­λια του κ. Γρύλ­λη απο­τι­μώ­νται ως δια­τυ­πω­μέ­να «με ευ­πρέ­πεια, με ήπιο τρόπο» και χωρίς προ­κλη­τι­κό χα­ρα­κτή­ρα, ενώ ση­μεί­ω­σε ότι οι κρί­σεις αυτές δεν ήταν απο­μο­νω­μέ­νες αλλά «υιο­θε­τού­νται από ση­μα­ντι­κή με­ρί­δα με­λε­τη­τών και της κοι­νής γνώ­μης».

Ο ισχυ­ρι­σμός ότι ο πραγ­μα­τι­κός στό­χος ήταν το Συμ­βού­λιο της Επι­κρα­τεί­ας

Ο κ. Γιώρ­γος Μαυ­ρομ­μά­της έδωσε μια κα­θα­ρά στρα­τη­γι­κή ανά­γνω­ση της αγω­γής, λέ­γο­ντας ότι «η αγωγή δεν έγινε για να συ­ζη­τη­θεί» και ότι το πραγ­μα­τι­κό είναι αλλού. «Η αγωγή έγινε για να απο­τρα­πεί η συμ­με­το­χή του Ιά­κω­βου και των άλλων ενερ­γών πο­λι­τών στην άλλη δίκη ενώ­πιον του Συμ­βου­λί­ου της Επι­κρα­τεί­ας, εκεί είναι το πραγ­μα­τι­κό πεδίο αντι­πα­ρά­θε­σης των από­ψε­ων των τε­χνι­κών, των πε­ρι­βαλ­λο­ντι­κών και όλων των υπο­λοί­πων», ση­μεί­ω­σε, κά­νο­ντας λόγο και για «προ­σπά­θειες συμ­βι­βα­σμού» και «άτυ­πες δια­πραγ­μα­τεύ­σεις».

Με τον τρόπο αυτό, η συ­νέ­ντευ­ξη τύπου δεν έμει­νε στην πε­ρι­γρα­φή του τι συ­νέ­βη στο δι­κα­στή­ριο, αλλά προ­σπά­θη­σε να το­πο­θε­τή­σει το γε­γο­νός μέσα σε ένα ευ­ρύ­τε­ρο πλαί­σιο πί­ε­σης και απο­τρο­πής της συμ­με­το­χής σε θε­σμι­κές δια­δι­κα­σί­ες που αφο­ρούν με­γά­λα έργα.

Οι μάρ­τυ­ρες, τα πρό­σω­πα που εμ­φα­νί­στη­καν στη δίκη και η ει­κό­να των εδρά­νων

Ιδιαί­τε­ρη μνεία έγινε και στους αν­θρώ­πους που, κατά τη διάρ­κεια της δίκης, στά­θη­καν στο πλευ­ρό του κ. Γρύλ­λη και συ­γκε­κρι­μέ­να οι πρώην δή­μαρ­χοι κ.κ. Γιώρ­γος Γιαν­νό­που­λος και Στά­θης Κου­σουρ­νάς, ο Πάνος Βε­νέ­ρης και ο Φι­λή­μων Κων­στα­ντι­νί­δης.

Η ανα­φο­ρά στον Κώστα Χαλ­κιά

Ο κ. Ιά­κω­βος Γρύλ­λης επέ­λε­ξε να εντά­ξει στη συ­νέ­ντευ­ξη τύπου και μια κα­θα­ρά πο­λι­τι­κή αιχμή. Μί­λη­σε για «τον ανα­πλη­ρω­τή δη­μάρ­χου και αντι­δή­μαρ­χο εκεί­νη την πε­ρί­ο­δο και νο­μι­κό σύμ­βου­λο της Μα­ρί­νες Ρόδου ΑΕ», ανα­φέ­ρο­ντας ότι «είχε βρε­θεί την ημέρα του δι­κα­στη­ρί­ου εντός της αι­θού­σης».

Σε άλλο ση­μείο τον κα­το­νό­μα­σε, λέ­γο­ντας ότι «ο εκ­πρό­σω­πος δη­μο­τι­κής αρχής… ανα­πλη­ρώ­της δη­μάρ­χου κ. Κώ­στας Χαλ­κιάς… επι­λέ­γει το να στη­ρί­ξει την εται­ρεία με την οποία έχει ερ­γα­σια­κή σχέση», προ­σθέ­το­ντας ότι ο ίδιος δεν θέλει να επε­κτα­θεί πε­ρισ­σό­τε­ρο και ότι οι πο­λί­τες μπο­ρούν να βγά­λουν συ­μπε­ρά­σμα­τα.