• Η υπόθεση συνδέθηκε με προφορική συμφωνία του 2010, καταβολές 5.500,00 ευρώ, εξώδικη πρόσκληση το 2020 και αγωγή που κατατέθηκε
Η ένδικη διαφορά που κρίθηκε στη Ρόδο ανέδειξε μια κλασική αιτία προσφυγής στα δικαστήρια, δηλαδή τη διαφωνία γύρω από το περιεχόμενο και την εκτέλεση μιας εντολής που είχε ως αντικείμενο πολεοδομικές διαδικασίες. Η υπόθεση εξελίχθηκε σε βάθος χρόνου, με ανταλλαγή εγγράφων προς υπηρεσίες, εξώδικη πρόσκληση και τελικά κατάθεση αγωγής, πριν καταλήξει σε απόφαση που έκρινε καθοριστική την πληρότητα των ισχυρισμών όπως αποτυπώθηκαν στο δικόγραφο.
Σύμφωνα με το ιστορικό που παρατέθηκε, η αφετηρία τοποθετείται σε προφορική συμφωνία του 2010, με αντικείμενο την τροποποίηση οικοδομικής άδειας για διαμέρισμα στην Ιαλυσό και την έκδοση 2 αδειών δόμησης για εξοχικές κατοικίες με πισίνα σε οικόπεδο στη Δημοτική Ενότητα Λίνδου, με αναφορά και σε ακίνητο στην Κάλαθο.
Ο ενάγων υποστήριξε ότι κατέβαλε εντός του 2010 συνολικά 5.500,00 ευρώ ως προκαταβολή, ενώ το υπόλοιπο που αναφέρθηκε ήταν 11.500,00 ευρώ, το οποίο, κατά τον ισχυρισμό του, θα καταβαλλόταν υπό την αίρεση έκδοσης των αδειών.
Σημείο αναφοράς στην υπόθεση αποτέλεσαν έγγραφα και αιτήματα προς την Υπηρεσία Δόμησης του Δήμου Ρόδου.
Στο υλικό που αξιολογήθηκε, γίνεται μνεία ότι, σε απάντηση αίτησης ενημέρωσης με αριθμό πρωτοκόλλου 8420/7/12/2012, εκδόθηκε έγγραφο 8420/16/4/2013, στο οποίο αναφερόταν ότι είχε κατατεθεί αίτηση για το ακίνητο στην Κάλαθο στο όνομα δικαιοπαρόχου του ενάγοντος. Παράλληλα καταγράφεται ότι υποβλήθηκε αίτημα για αλλαγή ονόματος στον φάκελο, το οποίο στη συνέχεια ανακλήθηκε από τον ενάγοντα.
Στο επόμενο στάδιο, ο ενάγων κοινοποίησε στον εναγόμενο εξώδικη δήλωση διαμαρτυρία πρόσκληση στις 12/08/2020, ζητώντας λογοδοσία και ενημέρωση για το αν οι άδειες βρίσκονταν στην κατοχή του εναγομένου, ώστε να τις παραλάβει και να προχωρήσει στην εξόφληση του υπολοίπου, όπως ανέφερε.
Στο ιστορικό που παρατίθεται αναφέρεται ότι δεν υπήρξε απάντηση.
Η αγωγή κατατέθηκε στις 18/07/2024. Με αυτήν ζητήθηκε να επιδικαστεί συνολικό ποσό 15.500,00 ευρώ, το οποίο, κατά τα αναφερόμενα, συνδέθηκε αφενός με καταβολές 5.500,00 ευρώ και αφετέρου με αξίωση για ηθική βλάβη.
Στη διαδικασία, ο ενάγων κατέθεσε έγγραφες προτάσεις μέσω του πληρεξούσιου δικηγόρου του, κ. Αναστάσιου Μπακαλούμα.
Ο εναγόμενος μέσω του πληρεξούσιου δικηγόρου του, κ. Δήμου Μουτάφη.
Το Δικαστήριο έκρινε ότι η αγωγή έπρεπε να απορριφθεί ως προς την κύρια βάση της, δηλαδή την αδικοπρακτική ευθύνη που συνδέθηκε με ισχυρισμό περί απάτης, πρωτίστως ως απαράδεκτη λόγω αοριστίας.
Στο σκεπτικό επισημάνθηκε ότι δεν παρατίθενται με την απαιτούμενη συγκεκριμενοποίηση τα πραγματικά περιστατικά που θα συγκροτούσαν την απατηλή συμπεριφορά, όπως παράσταση ανύπαρκτων γεγονότων ως υπαρκτών ή απόκρυψη και αποσιώπηση κρίσιμων γεγονότων, ώστε να μπορεί να ελεγχθεί δικαστικά η βασιμότητα του ισχυρισμού.
Παράλληλα, η επικουρική βάση που στηρίχθηκε στον αδικαιολόγητο πλουτισμό κρίθηκε απορριπτέα ως μη νόμιμη, με την αιτιολογία ότι προβάλλεται ως επιβοηθητική και δεν μπορεί να στηρίζεται στα ίδια πραγματικά περιστατικά υπό τις συγκεκριμένες δικονομικές προϋποθέσεις που αναφέρθηκαν. Με αυτά τα δεδομένα, η αγωγή απορρίφθηκε συνολικά.
