Η εκρηκτική σχέση Γ. Βαρουφάκη – Γ. Παπανδρέου-Ο Παπανδρέου δεν είναι σε θέση να οργανώσει τίποτα

Αντι­κομ­φορ­μι­στής, πο­λυ­γρα­φό­τα­τος και πο­λέ­μιος του μνη­μο­νί­ου, ο κο­σμο­πο­λί­της κα­θη­γη­τής Οι­κο­νο­μι­κών Γιάν­νης Βα­ρου­φά­κης απο­τέ­λε­σε μία από τις εκ­πλή­ξεις της κυ­βέρ­νη­σης Τσί­πρα καθώς ανέ­λα­βε την θέση του τσά­ρου της Οι­κο­νο­μί­ας και το βάρος της δια­πραγ­μά­τευ­σης τους χρέ­ους καθώς και της ανα­δια­πραγ­μά­τευ­σης ενός νέου προ­γράμ­μα­τος με τους δα­νει­στές. η εμ­φά­νι­σή του στην ορ­κω­μο­σία του υπουρ­γι­κού συμ­βου­λί­ου φο­ρώ­ντας ένα σα­κά­κι Helmut Lang, ο τρό­πος που μα­γνη­τί­ζει τα μέσα μα­ζι­κής ενη­μέ­ρω­σης και τις τη­λε­ο­πτι­κές κά­με­ρες με τις ασυ­νή­θι­στες δη­λώ­σεις του, το ουάου που ανα­φώ­νη­σε στην χει­ρα­ψία με τον Ντα­ΐ­σε­μπλουμ, συν­θέ­τουν μια εκρη­κτι­κή και απρό­βλε­πτη προ­σω­πι­κό­τη­τα.

Ο Γιάν­νης Βα­ρου­φά­κης όμως έχει δια­μορ­φώ­σει μία εκρη­κτι­κή σχέση με τον Γ. Πα­παν­δρέ­ου, του οποί­ου ήταν σύμ­βου­λος μέχρι το 2006 και έκτο­τε επι­τί­θε­ται στον πρώην Πρω­θυ­πουρ­γό για τον χα­ο­τι­κό τρόπο που διέ­θε­τε για να χει­ρι­στεί τα πράγ­μα­τα που τον αφο­ρού­σαν αλλά και της χώρας κατά την διάρ­κεια της κρί­σης. Η σχέση του Γ. Βα­ρου­φά­κη με την οι­κο­γέ­νεια Πα­παν­δρέ­ου ξε­κι­νά από το 1975, οπότε η μη­τέ­ρα του δρα­στη­ριο­ποιεί­ται στο πλευ­ρό της Μαρ­γα­ρί­τας Πα­παν­δρέ­ου ως μέλος της Ένω­σης Γυ­ναι­κών Ελ­λά­δος (ΕΓΕ) σε εκ­στρα­τεί­ες της νε­ο­σύ­στα­της ορ­γά­νω­σης στην επαρ­χία για τα δι­καιώ­μα­τα των γυ­ναι­κών. «Αυτές οι εκ­στρα­τεί­ες άλ­λα­ξαν την μη­τέ­ρα μου, την με­τέ­τρε­ψαν σε πο­λι­τι­κό όν για το οποίο ήμουν πε­ρή­φα­νος», είχε δη­λώ­σει σε μία συ­νέ­ντευ­ξή του. Αρ­κε­τά χρό­νια αρ­γό­τε­ρα θα υπε­ρα­σπι­ζό­ταν την Μαρ­γα­ρί­τα Πα­παν­δρέ­ου στο δι­κα­στή­ριο κα­τα­θέ­το­ντας ότι δεν έχει καμία σχέση με λο­γα­ρια­σμό 500 εκ. ευρώ που φε­ρό­ταν ότι της άνηκε στην Λίστα Λα­γκαρντ.

Δά­σκα­λος του Γιάν­νη Βα­ρου­φά­κη ήταν ο εκ­παι­δευ­τι­κός Πέ­τρος Μώ­ρα­λης, πα­τέ­ρας του ση­με­ρι­νού δη­μάρ­χου Πει­ραιά Γιάν­νη Μώ­ρα­λη. Όπως έχει ανα­φέ­ρει σε συ­νέ­ντευ­ξή του ο Γ. Βα­ρου­φά­κης το 1977, πήγε να συ­να­ντή­σει τον δά­σκα­λό του στην βουλή, καθώς ο Π. Μώ­ρα­λης είχε ανα­λά­βει την διεύ­θυν­ση της κοι­νο­βου­λευ­τι­κής ομά­δας του ΠΑΣΟΚ. Τότε γνώ­ρι­σε τον Αν. Πα­παν­δρέ­ου ο οποί­ος έδωσε συ­στα­τι­κή επι­στο­λή στον ση­με­ρι­νό υπουρ­γό Οι­κο­νο­μι­κών για να ξε­κι­νή­σεις τις σπου­δές του στο πα­νε­πι­στή­μιο του Essex στην Μ. Βρε­τα­νία.

Με την πά­ρο­δο των χρό­νων ο Γ. Βα­ρου­φά­κης πε­ρι­πλα­νή­θη­κε ανά τον κόσμο, αφού δί­δα­ξε επί 23 χρό­νια σε Μ. Βρε­τα­νία, Βέλ­γιο, ΗΠΑ και Αυ­στρα­λία. Με την επι­στρο­φή του στην Ελ­λά­δα ξε­κι­νούν οι επα­φές με την οι­κο­γέ­νεια Πα­παν­δρέ­ου και γνω­ρί­ζει τον με­τέ­πει­τα πρω­θυ­πουρ­γό Γ. Πα­παν­δρέ­ου. Στα τέλη του 2006 ξε­κι­νά η κό­ντρα του Γ. Βα­ρου­φά­κη με τον Γ. Πα­παν­δρέ­ου, όπως κα­τα­γρά­φε­ται από τα άρθρα και τις συ­νε­ντεύ­ξεις που έχει δώσει ο νέος Υπουρ­γός Οι­κο­νο­μι­κών.

Ο Γιώρ­γος δεν είχε δόλο

Σε ερώ­τη­ση που του είχαν απευ­θύ­νει, αν πι­στεύ­ει ότι η κυ­βέρ­νη­ση Πα­παν­δρέ­ου είχε δόλο, έχει απα­ντή­σει: «Όχι, σε καμία πε­ρί­πτω­ση δεν πι­στεύω ότι υπήρ­ξε δόλος από τον κ. Πα­παν­δρέ­ου…Πί­στευα, και εξα­κο­λου­θώ να πι­στεύω, ότι στην κυ­βέρ­νη­ση Πα­παν­δρέ­ου-Πα­πα­κων­στα­ντί­νου αξί­ζει η πο­λι­τι­κή κα­τα­δί­κη – ότι ο ιστο­ρι­κός του μέλ­λο­ντος θα την κρί­νει πολύ σκλη­ρά και πως η δια­χεί­ρι­ση της Κρί­σης από αυτήν θα απο­τε­λεί καλό case-study για το πως δεν πρέ­πει να δια­χει­ρί­ζε­ται κα­νείς μια Κρίση. Όμως, άλλο η πο­λι­τι­κή κα­τα­δί­κη και εντε­λώς άλλο η συ­κο­φα­ντία».

Ο Γ. Βα­ρου­φά­κης έχει ση­μειώ­σει ότι του προ­κα­λεί θλίψη το ση­με­ρι­νό θέαμα του Γιώρ­γου Πα­παν­δρέ­ου: «Να εξα­νί­στα­ται ότι τον έριξε η δια­πλο­κή Τρα­πε­ζι­τών-ΜΜΕ-Ερ­γο­λά­βων όταν δεν τον πεί­ρα­ζε κα­θό­λου η δου­λι­κό­τη­τά τους και η ασπί­δα προ­στα­σί­ας που του προ­σέ­φε­ραν όσο τον χρειά­ζο­νταν για να τους εξα­σφα­λί­ζει τις δό­σεις των Μνη­μο­νια­κών δα­νεί­ων. Να συ­μπε­ρι­φέ­ρε­ται ως πα­ρε­ξη­γη­μέ­νος ήρωας που ορ­θώ­θη­κε ενα­ντί­ον των συμ­φε­ρό­ντων τους, κάτι που (εάν έκανε) το έκανε όταν ήταν πλέον πολύ αργά και είχε ήδη απο­φα­σι­στεί η απο­πο­μπή του. Να ζει το όνει­ρό του στην Αμε­ρι­κή, δι­δά­σκο­ντας στο Harvard… «δια­χεί­ρι­ση κρί­σε­ων», αρ­νού­με­νος να δε­χθεί ότι η χώρα του κα­ταρ­ρέ­ει επει­δή εκεί­νος, (α) απέ­τυ­χε πα­τα­γω­δώς να συλ­λά­βει την πεμ­πτου­σία της Κρί­σης και (β) την δια­χει­ρί­στη­κε όπως ο Herbert Hoover είχε δια­χει­ρι­στεί το Κραχ του 1929».

Ο Πα­παν­δρέ­ου δεν είναι σε θέση να ορ­γα­νώ­σει τί­πο­τα

Σε ηλε­κτρο­νι­κό δη­μο­σί­ευ­μα ο κ. Βα­ρου­φά­κης έχει ανα­φερ­θεί στον πρώην Πρω­θυ­πουρ­γός, λέ­γο­ντας:«Ο Γ. Πα­παν­δρέ­ου δεν ήταν εις θέσιν να ορ­γα­νώ­σει τί­πο­τα. Όταν έχασε τις εκλο­γές του 2007, του έστει­λα επι­στο­λή όπου του εξη­γού­σα γιατί δεν μπο­ρού­σα να τον υπο­στη­ρί­ξω ποτέ ξανά. Ο Γ. Βα­ρου­φά­κης βρέ­θη­κε κοντά στον Γ. Πα­παν­δρέ­ου από το 2004.

Έχει επι­ση­μά­νει για τον πρώην Πρω­θυ­πουρ­γό ότι: «Ο Γιώρ­γος εν­θου­σιά­ζε­ται με μία ιδέα και μετά την ξε­χνά­ει». Μά­λι­στα ο οι­κο­νο­μο­λό­γος πε­ρι­γρά­φει ένα χα­ρα­κτη­ρι­στι­κό πε­ρι­στα­τι­κό που βίωσε ο ίδιος το 2004: «Συμ­με­τεί­χα πολύ ενερ­γά με τον Αλέκο Πα­πα­δό­που­λο στη συγ­γρα­φή του οι­κο­νο­μι­κού προ­γράμ­μα­τος του ΠΑΣΟΚ του 2004. Οι δυο μας κα­θί­σα­με και το βγά­λα­με βα­σι­κά, κάτι που απο­δει­κνύ­ει και πόσο σαθρή ήταν εκεί­νη η προ­ε­κλο­γι­κή κα­μπά­νια. Λόγω της αλ­λα­γής από την προ­ε­δρία του Ση­μί­τη στον Πα­παν­δρέ­ου, ενώ το ΠΑΣΟΚ ήταν κυ­βέρ­νη­ση λει­τουρ­γού­σε ως ένα μικρό κόμμα. Αν και σύ­ντο­μα άρ­χι­σα να απο­γοη­τεύ­ο­μαι με τον τρόπο που δού­λευε ο Γιώρ­γος Πα­παν­δρέ­ου, που ορ­γά­νω­νε τους συ­νερ­γά­τες του, δη­λα­δή εμάς. Ήταν ό,τι πιο σαθρό και χα­ο­τι­κό μπο­ρεί να φα­ντα­στεί άν­θρω­πος και τε­λι­κά απω­θού­σε τους ανι­διο­τε­λείς αν­θρώ­πους και συ­σπεί­ρω­νε τους ιδιο­τε­λείς. Δεν ήταν εσκεμ­μέ­νο. Δεν ήταν εις θέσιν να ορ­γα­νώ­σει την πο­λι­τι­κή δου­λειά, δεν ήταν εις θέσιν να ορ­γα­νώ­σει τί­πο­τα. Από το 2005 άρ­χι­σα να απο­μα­κρύ­νο­μαι και τον Δε­κέμ­βριο του 2006 πα­ραι­τή­θη­κα επι­σή­μως. Όταν έχασε τις εκλο­γές, του έστει­λα επι­στο­λή όπου του εξη­γού­σα γιατί δεν μπο­ρού­σα να τον υπο­στη­ρί­ξω ποτέ ξανά. Του είπα ότι οποιοσ­δή­πο­τε άλλος θα ήταν κα­λύ­τε­ρος στη θέση του προ­έ­δρου. Ο οποιοσ­δή­πο­τε!».

Αγα­πη­τέ Γιώρ­γο: ανοι­χτή επι­στο­λή Βα­ρου­φά­κη στον Γ. Πα­παν­δρέ­ου τον Ιού­νιο του 2011

Τέλος, σε άρθρο του στο Protagon.gr με τον τίτλο «Αγα­πη­τέ Γιώρ­γο», που δη­μο­σιεύ­τη­κε τον Ιού­νιο του 2011, όπου κυ­ριαρ­χού­σε στα ΜΜΕ η πλα­τεία των αγα­να­κτι­σμέ­νων, ανα­φέ­ρει για τον πρώην Πρω­θυ­πουρ­γό: «Πάρε απόψε το βράδυ το πο­δή­λα­τό σου, μόνος σου, και κα­τέ­βα στην Πλα­τεία Συ­ντάγ­μα­τος. Εκεί, μπο­ρεί να σε γιου­χά­ρουν στην αρχή, αλλά βλέ­πο­ντάς σε μόνο και απο­φα­σι­σμέ­νο, θα πα­ρα­με­ρί­σουν να πε­ρά­σεις. Ζήτα τον λόγο και μί­λη­σε στον συ­γκε­ντρω­μέ­νο κόσμο. Πες τους ότι ήρθε η ώρα να πά­ρου­με όλοι μαζί πίσω την χα­μέ­νη μας αξιο­πρέ­πεια. Εξάγ­γει­λε ότι δεν θα δε­χθού­με άλλα δά­νεια όσο η ευ­ρω­ζώ­νη αρ­νεί­ται να συ­ζη­τή­σει καν την ανα­μόρ­φω­σή της σε μια λο­γι­κή και βιώ­σι­μη βάση. ….Βρο­ντο­φώ­να­ξε πως δεν είναι δυ­να­τόν η Ελ­λά­δα να εγκα­λεί­ται επει­δή ζούσε με δα­νει­κά και, τώρα που πτώ­χευ­σε, να της επι­βά­λουν κι άλλα δα­νει­κά τα οποία εκεί­νοι που της τα επι­βά­λουν γνω­ρί­ζουν ότι δεν μπο­ρού­με να τα ξε­πλη­ρώ­σου­με. …. Στο Σύ­νταγ­μα αυτές τις μέρες μπο­ρεί να μην έχου­με Άμεση Δη­μο­κρα­τία (κάτι που απαι­τεί όχι μόνο συμ­με­το­χι­κούς θε­σμούς αλλά και άσκη­ση εκτε­λε­στι­κής εξου­σί­ας) όμως έχου­με μια ανα­βί­ω­ση της Αρ­χαί­ας Αγο­ράς στην οποία ο αντιε­ξου­σια­στής Γιώρ­γος θα ένιω­θε σαν στο σπίτι του.
ΥΓ. Τώρα που το σκέ­πτο­μαι ίσως είναι κα­λύ­τε­ρα να μην έρ­θεις μόνος σου. Πάρε μαζί σου τον συμ­φοι­τη­τή σου από την Αμε­ρι­κή, τον Αντώ­νη – εφό­σον θέλει να έρθει. Και πη­γαί­νε­τε μαζί. Να πείτε λίγο-πολύ τα ίδια. Στην ίδια συ­νέ­λευ­ση της Πλα­τεί­ας Συ­ντάγ­μα­τος. Συ­ναί­νε­ση θέ­λουν οι Ευ­ρω­παί­οι εταί­ροι μας σε αυτή την δύ­σκο­λη καμπή της Κρί­σης; Συ­ναί­νε­ση να τους δώ­σου­με».

thetoc.gr