Η κρυφή ελληνική στρατιωτική δύναμη

Στις ακρι­τι­κές ηπει­ρω­τι­κές και νη­σιω­τι­κές πε­ριο­χές της Ελ­λά­δας, ως επί το πλεί­στον, κάθε Κυ­ρια­κή πρωί κάτι «πε­ρί­ερ­γοι» τύποι, συ­νή­θως άνω των 30-35, και ίσως οι πε­ρισ­σό­τε­ροι με γκρί­ζα μαλ­λιά, φο­ρά­νε τη στολή πα­ραλ­λα­γής τους και κα­τευ­θύ­νο­νται ανα­λό­γως με το πρό­γραμ­μα που τους έχει κοι­νο­ποι­η­θεί.

Άλλες φορές σε κά­ποιο στρα­τό­πε­δο και άλλες φορές σε κά­ποιο πεδίο εκ­παι­δεύ­σε­ως. Και όχι, δεν είναι ούτε πα­ρα­στρα­τιω­τι­κή ομάδα ούτε τί­πο­τα άλλο «ύπο­πτο». Απο­τε­λούν μέλη της Εθνο­φυ­λα­κής του Στρα­τού Ξηράς της Ελ­λά­δας, που σε άλλες χώρες τη συ­να­ντού­με ως Εθνο­φρου­ρά. Από πολ­λούς θε­ω­ρού­νται ως «κρυφή και ισχυ­ρή δύ­να­μη απο­τρο­πής, που βρί­σκε­ται πα­ντού». Η Εθνο­φυ­λα­κή απο­τε­λεί ορ­γα­νι­κή ένο­πλη δύ­να­μη του Στρα­τού Ξηράς. Συμ­βάλ­λει στην άμυνα της χώρας και υπο­βοη­θά­ει τον Στρα­τό Ξηράς στην εκ­πλή­ρω­ση της απο­στο­λή του, όπως αυτή κα­θο­ρί­ζε­ται στο πλαί­σιο της δια­κλα­δι­κής λει­τουρ­γί­ας των Ενό­πλων Δυ­νά­με­ων σε πε­ριό­δους ει­ρή­νης, με­ρι­κής η γε­νι­κής επι­στρά­τευ­σης και πο­λέ­μου.

Οι εθνο­φύ­λα­κες θε­ω­ρού­νται στρα­τιω­τι­κοί σε ενέρ­γεια και υπά­γο­νται στους στρα­τιω­τι­κούς νό­μους και κα­νο­νι­σμούς, μόνο κατά το χρόνο που εκτε­λούν δια­τε­ταγ­μέ­νη υπη­ρε­σία. Ως δια­τε­ταγ­μέ­νη υπη­ρε­σία θε­ω­ρεί­ται η εκτέ­λε­ση στρα­τιω­τι­κής απο­στο­λής ή υπη­ρε­σί­ας ή εκ­παί­δευ­σης, μόνο κατά το χρο­νι­κό διά­στη­μα που διαρ­κεί η απο­στο­λή, ή η υπη­ρε­σία, ή η εκ­παί­δευ­ση, συ­μπε­ρι­λαμ­βα­νο­μέ­νου και του χρό­νου με­τα­κί­νη­σης από το σπίτι τους προς τον τόπο εκτέ­λε­σης της στρα­τιω­τι­κής απο­στο­λής, ή της υπη­ρε­σί­ας, ή της εκ­παί­δευ­σης, και αντί­στρο­φα.

Εθνο­φύ­λα­κες μπο­ρούν να γί­νουν άτομα από την εφε­δρεία του Στρα­τού Ξηράς που δεν είναι ενταγ­μέ­να σε σχέ­διο επι­στρά­τευ­σης και μέ­νουν μό­νι­μα στην Πε­ρι­φε­ρεια­κή Ενό­τη­τα που εδρεύ­ει η Μο­νά­δα Εθνο­φυ­λα­κής. Αν κρι­θεί απα­ραί­τη­το μία Μο­νά­δα Εθνο­φυ­λα­κής μπο­ρεί να στε­λε­χω­θεί και από εν­δια­φε­ρό­με­νους που κα­τοι­κούν σε άλλη Πε­ρι­φε­ρεια­κή Ενό­τη­τα εντός 150 χλμ. από τη Μο­νά­δα, και μόνο στην ηπει­ρω­τι­κή χώρα. Επί­σης, εθνο­φύ­λα­κες μπο­ρούν να γί­νουν άτομα άνω των 20 ετών από εφε­δρεία που είναι ενταγ­μέ­νη σε σχέ­διο επι­στρά­τευ­σης, ύστε­ρα από σχε­τι­κή αί­τη­ση στην αρ­μό­δια Αρχή επι­στρά­τευ­σης και έγκρι­σής της από το ΓΕΣ, αφού όμως το επι­τρέ­πουν οι επι­χει­ρη­σια­κές ανά­γκες. Σε αυτή την πε­ρί­πτω­ση ο πε­ριο­ρι­σμός των 150 χλμ. επε­κτεί­νε­ται στα 200 χλμ. Επι­προ­σθέ­τως, ως εθνο­φύ­λα­κες μπο­ρούν να κα­τα­τα­γούν εν­δια­φε­ρό­με­νοι τόσο από την Αε­ρο­πο­ρία όσο και το Ναυ­τι­κό, συμ­φώ­νως, όμως, με τους ισχύ­ο­ντες πί­να­κες κα­τα­νο­μής εφε­δρεί­ας, καθώς και έφε­δροι του Στρα­τού Ξηράς από 45 έως 67 ετών. Στις Μο­νά­δες Εθνο­φυ­λα­κής που εδρεύ­ουν στα νησιά κα­λού­νται για κα­τά­τα­ξη όσοι δια­μέ­νουν μό­νι­μα σε αυτά όπου υπάρ­χει έδρα Μο­νά­δος, Υπο­μο­νά­δος ή Τμή­μα­τος Εθνο­φυ­λα­κής.

Σύμ­φω­να με την επί­ση­μη ιστο­σε­λί­δα της Εθνο­φυ­λα­κής, στις Μο­νά­δες Εθνο­φυ­λα­κής μπο­ρούν να υπη­ρε­τούν και γυ­ναί­κες σε εθε­λο­ντι­κή βάση, οι οποί­ες προ­έρ­χο­νται από την εφε­δρεία των Ενό­πλων Δυ­νά­με­ων. Δη­λα­δή, επει­δή στη χώρα μας δεν ισχύ­ει ο θε­σμός της υπο­χρε­ω­τι­κής στρά­τευ­σης γυ­ναι­κών μπο­ρούν να κα­τα­τα­γούν ως εθνο­φύ­λα­κες γυ­ναί­κες που υπη­ρέ­τη­σαν έχο­ντας επαγ­γελ­μα­τι­κή σχέση με τις Ένο­πλες Δυ­νά­μεις και απο­στρα­τεύ­τη­καν. Ο θε­σμός καθώς και τα Τάγ­μα­τα Εθνο­φυ­λα­κής είναι ση­μα­ντι­κά για Γε­νι­κό Επι­τε­λείο Στρα­τού. Απο­τε­λούν κα­τα­λυ­τι­κό συ­ντε­λε­στή αύ­ξη­σης της μα­χη­τι­κής ικα­νό­τη­τας των Μο­νά­δων του Στρα­τού Ξηράς, συμ­βάλ­λο­ντας στην αμυ­ντι­κή θω­ρά­κι­ση της χώρας. Πα­ράλ­λη­λα, στις πε­ριο­χές όπου υπάρ­χουν Μο­νά­δες Εθνο­φυ­λα­κής, ως επί το πλεί­στον ακρι­τι­κές και πα­ρα­με­θό­ριες, επαυ­ξά­νε­ται ο δε­σμός με­τα­ξύ πο­λι­τών και ενερ­γού Στρα­τού.

Εθε­λο­ντι­κή προ­σφο­ρά προς την πα­τρί­δα

Τα τε­λευ­ταία έτη υπήρ­ξε ιδιαί­τε­ρο εν­δια­φέ­ρον από την ηγε­σία των Ενό­πλων Δυ­νά­με­ων για την εκ­παί­δευ­ση και την ενί­σχυ­ση των επι­χει­ρη­σια­κών δυ­να­το­τή­των των Ταγ­μά­των Εθνο­φυ­λα­κής. Η εκ­παί­δευ­ση, πέρα από τις βολές με όπλα δια­φό­ρων τύπων και επι­χει­ρη­σια­κές τα­κτι­κές, πε­ρι­λαμ­βά­νει, επί­σης, πα­ρο­χή πρώ­των βοη­θειών σε πεδίο μάχης, επάν­δρω­ση φυ­λα­κί­ων στην ηπει­ρω­τι­κή και νη­σιω­τι­κή χώρα, συμ­με­το­χή σε τα­κτι­κές ασκή­σεις, αντι­με­τώ­πι­ση ασύμ­με­τρων απει­λών, εκ­παί­δευ­ση σε ναρ­κο­πό­λε­μο, εξά­λει­ψη αε­ρο­προ­γε­φυ­ρώ­μα­τος, φύ­λα­ξη ζω­τι­κών εγκα­τα­στά­σε­ων, συ­ντή­ρη­ση οπλι­σμού μο­νά­δας, και πολλά άλλα που συ­να­ντά­με στις σύγ­χρο­νες μορ­φές πο­λέ­μου. Βα­σι­κό γνώ­ρι­σμα των εθνο­φυ­λά­κων είναι η εθε­λο­ντι­κή προ­σφο­ρά, καθώς ου­δείς τους υπο­χρε­ώ­νει να κα­τα­τα­γούν και να λά­βουν μέρος στις εκ­παι­δεύ­σεις. Αφή­νουν τις οι­κο­γέ­νειες και τα σπί­τια τους και πη­γαί­νουν να εκ­παι­δευ­τούν σε καιρό ει­ρή­νης, για το απευ­κταίο σε­νά­ριο που χρεια­στεί να τα προ­στα­τέ­ψουν σε πε­ρί­πτω­ση πο­λέ­μου. Αυτό το αί­σθη­μα εθε­λο­ντι­κής προ­σφο­ράς και αγά­πης για την πα­τρί­δα είναι αυτό που σε πολ­λές πε­ρι­πτώ­σεις τούς έχει κάνει να δί­νουν αυτό το «κάτι πα­ρα­πά­νω» που κάνει τη δια­φο­ρά. Πέρα από τα οχή­μα­τα των Ενό­πλων Δυ­νά­με­ων που χρη­σι­μο­ποιού­νται στις εκ­παι­δεύ­σεις, οι εθνο­φύ­λα­κες βά­ζουν και τα δικά τους οχή­μα­τα, στα οποία έχουν γίνει σχε­τι­κές προ­σαρ­μο­γές για να φέ­ρουν σχε­τι­κό οπλι­σμό.

Υπάρ­χουν  μά­λι­στα Μο­νά­δες Εθνο­φυ­λα­κής που κά­νουν χρήση σύγ­χρο­νων τε­χνο­λο­γιών και και­νο­το­μιών, που με έξοδα των ίδιων των εθνο­φυ­λά­κων και χο­ρη­γών έχουν ανα­βαθ­μί­σει την εκ­παί­δευ­ση. Το Τάγμα Εθνο­φυ­λα­κής Δρά­μας για πα­ρά­δειγ­μα, έχο­ντας λάβει σχε­τι­κές εγκρί­σεις από την στρα­τιω­τι­κή ιε­ραρ­χία, κάνει χρήση εξο­πλι­σμού Airsoftt και ηλε­κτρο­νι­κών στό­χων σε διά­φο­ρες μορ­φές εκ­παί­δευ­σης, πα­ρέ­χο­ντας ρε­α­λι­σμό πε­δί­ου μάχης, που είναι και το ζη­τού­με­νο στους σύγ­χρο­νους στρα­τούς. Μέσα στο 2019 υπήρ­ξε πρό­τα­ση από εθνο­φύ­λα­κες για την προ­μή­θεια ικα­νού αριθ­μού όπλων τύπου Αirsoft, πα­νο­μοιό­τυ­πα με τα πραγ­μα­τι­κά τυ­φέ­κια G3A3, G3A4 και άλλων τύπων του Ε.Σ. Το επό­με­νο βήμα ήταν η όσο το δυ­να­τόν βέλ­τι­στη αξιο­ποί­η­σή τους. Σε αυτό το πλαί­σιο γεν­νή­θη­κε η ιδέα για την προ­μή­θεια ηλε­κτρο­νι­κών στό­χων ανά­λο­γων με τα συ­στή­μα­τα που χρη­σι­μο­ποιούν οι στρα­τιω­τι­κές δυ­νά­μεις σε πολ­λούς στρα­τούς του ΝΑΤΟ. Το κό­στος ικα­νού αριθ­μού στό­χων ήταν απα­γο­ρευ­τι­κό. Αυτό, όμως, τε­λι­κά δεν απε­τέ­λε­σε ανα­σταλ­τι­κό πα­ρά­γο­ντα, καθώς σε σχε­τι­κά σύ­ντο­μο χρο­νι­κό διά­στη­μα εμ­φα­νί­στη­κε η ιδέα κα­τα­σκευ­ής ανά­λο­γου συ­στή­μα­τος από εθνο­φύ­λα­κα της Μο­νά­δος στη Δρά­μας. Ο ίδιος σχε­δί­α­σε και υλο­ποί­η­σε το σύ­στη­μα ηλε­κτρο­νι­κών στό­χων που έλαβε το όνομα ATS-19 (Advanced Targeting System – 19). Αρ­χι­κά η ιδέα υλο­ποι­ή­θη­κε με απλά υλικά, αλλά στη συ­νέ­χεια έγινε χρήση σύγ­χρο­νων μέσων, με απο­τέ­λε­σμα ένα προ­ϊ­όν που δεν έχει να ζη­λέ­ψει τί­πο­τα από τα ανά­λο­γα συ­στή­μα­τα βιο­μη­χα­νι­κής πα­ρα­γω­γής. Σή­με­ρα, το σύ­στη­μα έχει εξε­λι­χθεί και είναι πλέον το ATS-21, με πολύ πε­ρισ­σό­τε­ρες δυ­να­τό­τη­τες από το αρ­χι­κό.

Πηγή: vradini.gr