Εισαγγελέας προτείνει την παραπομπή σε δίκη για απιστία 4 παραγόντων της ΔΕΥΑ Ιαλυσού!

Την παρα­πο­μπή σε δίκη ενώπιον του Τρι­με­λούς Εφε­τείου Δωδε­κα­νή­σου επί κακουρ­γη­μά­των 4 αιρετών, μελών της διοί­κη­σης της πρώην ΔΕΥΑ Ιαλυσού, για απιστία από κοινού κατ’ εξα­κο­λού­θηση με περιου­σιακή ζημία άνω των 30.000 ευρώ σε βάρος Νομικού Προ­σώ­που Ιδιω­τι­κού Δικαίου και συγκε­κρι­μένα σε βάρος της δημο­τι­κής κοι­νω­φε­λούς επι­χεί­ρη­σης, με τις επι­βα­ρυ­ντι­κές δια­τά­ξεις του Ν. 1608/50 περί κατα­χρα­στών του Δημο­σίου, ειση­γή­θηκε στο Συμ­βού­λιο Εφετών Δωδε­κα­νή­σου, Αντει­σαγ­γε­λέας Εφετών.

Οι 4 αιρετοί, μεταξύ των οποίων και ο πρώην πρό­ε­δρος της ΔΕΥΑ Ιαλυσού κ. Στέργος Στάγκας, είχαν αφεθεί τον Μάρτιο του 2017, ελεύ­θε­ροι χωρίς όρους μετά την απο­λο­γία τους με ομόφωνη απόφαση του Ειδικού Ανα­κριτή Δια­φθο­ράς και του Εισαγ­γε­λέως Υπη­ρε­σίας.

Οι κατη­γο­ρού­με­νοι πρό­κει­ται σύμφωνα με τις πλη­ρο­φο­ρίες να υπο­βά­λουν, δια του πλη­ρε­ξου­σίου δικη­γό­ρου τους κ. Ακη Δημη­τριάδη, υπο­μνή­ματα στο Συμ­βού­λιο Εφετών Δωδε­κα­νή­σου, που έχει και τον τελικό λόγο, για να αντι­κρού­σουν την Εισαγ­γε­λική πρόταση.

Οι κατη­γο­ρού­με­νοι βρέ­θη­καν συγκε­κρι­μένα υπό­λο­γοι στην πολύ­κροτη υπόθεση της μετα­τρο­πής συμ­βά­σεων εργα­ζο­μέ­νων της επι­χεί­ρη­σης σε αορί­στου χρόνου.

Η έρευνα που προ­κλή­θηκε μετά από επι­βα­ρυ­ντική έκθεση του ΑΣΕΠ, είχε τεθεί στο αρχείο στο σκέλος αυτής που αφο­ρούσε μέλη του διοι­κη­τι­κού συμ­βου­λίου της ΔΕΥΑ Ρόδου για την ενσω­μά­τωση των ίδιων εργα­ζο­μέ­νων στο δυνα­μικό της ενιαίας ΔΕΥΑ μετά την εφαρ­μογή του Καλ­λι­κράτη.

Σύμφωνα με το πόρισμα της εκθέ­σεως, υπήρξαν ενδεί­ξεις ότι ο πρό­ε­δρος και τα μέλη του διοι­κη­τι­κού συμ­βου­λίου της ΔΕΥΑΡ ευθύ­νο­ντο ποινικά για παρά­βαση καθή­κο­ντος, γιατί ενέ­τα­ξαν στο προ­σω­πικό της ΔΕΥΑΡ 57 υπαλ­λή­λους, της πρώην Δημο­τι­κής Επι­χεί­ρη­σης Ύδρευ­σης και Απο­χέ­τευ­σης Ιαλυσού (ΔΕΥΑΙ), η οποία συγ­χω­νεύ­θηκε στη ΔΕΥΑΡ, αν και είχαν ακυ­ρω­θεί οι απο­φά­σεις της ΔΕΥΑΙ που μετέ­τρε­ψαν τις συμ­βά­σεις τους σε αορί­στου χρόνου και παρά το ό,τι μη νομίμως απα­σχο­λού­ντο αυτοί, με απο­τέ­λε­σμα την εφεξής κατα­βολή απο­δο­χών τους χωρίς νόμιμη αιτία.

Ο πρό­ε­δρος του διοι­κη­τι­κού συμ­βου­λίου της ΔΕΥΑΙ , που ήταν και δήμαρ­χος κ. Σ. Στάγκας, καθώς και τα μέλη του διοι­κη­τι­κού της συμ­βου­λίου (μεταξύ των οποίων και δημο­τι­κοί σύμ­βου­λοι), από το έτος 2004 ως και το τέλος του 2007, απα­σχο­λού­σαν στη ΔΕΥΑΙ πρόσωπα με τα οποία είχαν συνάψει συμ­βά­σεις μίσθω­σης έργου, τηρώ­ντας τη δια­δι­κα­σία του ν. 2527/1997.

Με την απόφαση 50/30-6-2006 του συμ­βου­λίου αυτού, οι συμ­βά­σεις 45 υπαλ­λή­λων μετα­τρά­πη­καν σε συμ­βά­σεις ιδιω­τι­κού δικαίου αορί­στου χρόνου.

Το ίδιο επα­να­λή­φθηκε με την υπ’ αριθμ. 87/14-9-2006 όμοια απόφαση για άλλους δύο υπαλ­λή­λους.

Ως έρεισμα για τη μετα­τροπή αυτήν η ΔΕΥΑΙ επι­κα­λέ­στηκε τον Οργα­νι­σμό Εσω­τε­ρι­κής Υπη­ρε­σίας της, και συγκε­κρι­μένα την απόφαση 4/2003 του διοι­κη­τι­κού της συμ­βου­λίου, που εγκρί­θηκε με την απόφαση του δημο­τι­κού συμ­βου­λίου Ιαλυσού και την αρμόδια Γενική Γραμ­μα­τεία της Περι­φέ­ρειας Νοτίου Αιγαίου και δημο­σιεύ­θηκε στο ΦΕΚ.

Το άρθρο 16 (παρ. 4) του Οργα­νι­σμού αυτού προ­έ­βλεπε ότι οι συμ­βά­σεις έργου των υπαλ­λή­λων οι οποίοι συμπλή­ρω­ναν χρόνο απα­σχό­λη­σης 24 μηνών θα μπο­ρού­σαν, με απόφαση του διοι­κη­τι­κού συμ­βου­λίου της ΔΕΥΑΙ, να μετα­τρέ­πο­νται σε συμ­βά­σεις αορί­στου χρόνου.

Οι προ­α­να­φε­ρό­με­νες απο­φά­σεις της ΔΕΥΑΙ ακυ­ρώ­θη­καν με απο­φά­σεις του γενικού γραμ­μα­τέα της Περι­φέ­ρειας Νοτίου Αιγαίου.

Κατά των ως άνω δύο ακυ­ρω­τι­κών απο­φά­σεων του γενικού γραμ­μα­τέα ασκή­θη­καν ενώπιον του Διοι­κη­τι­κού Εφε­τείου Πει­ραιώς (ΔΕφΠειρ) οι από 13 και 23 Νοεμ­βρίου 2006 δύο αιτή­σεις ακυ­ρώ­σεως, αντι­στοί­χως, με αιτού­ντες σε καθεμιά αίτηση τη ΔΕΥΑΙ και τους από τις απο­φά­σεις βλα­πτό­με­νους υπαλ­λή­λους.

Εκδό­θη­καν οι υπ’ αριθμ. 2193 και 2194/2008 απο­φά­σεις του ΔΕφΠειρ, παρα­πεμ­πτι­κές στο Συμ­βού­λιο της Επι­κρα­τείας (ΣτΕ). Το ΣτΕ εξέδωσε ισά­ριθ­μες πράξεις του Προ­έ­δρου του αρμό­διου Τμή­μα­τος, με τις οποίες παρα­πέ­μπο­νται οι αιτή­σεις ακυ­ρώ­σεως, στο Διοι­κη­τικό Εφετείο Αθηνών (ΔΕφΑΘ) αυτή τη φορά.

Από έρευνα προ­έ­κυψε ότι στο ΔΕφΑΘ (ακυ­ρω­τική δια­δι­κα­σία) η μια αίτηση έχει λάβει ΑΚ 3596/13-10-2011 και είχε εισα­χθεί στο Γ τμήμα, με δικά­σιμο την 28-9-2012. Όταν συντά­χθηκε η έκθεση ελέγχου (11-6-2013) δεν είχε δημο­σιευ­θεί απόφαση, ήδη όμως έχει δημο­σιευ­θεί η υπ’ αριθμ. 1766/14-6-2013 απορ­ρι­πτική απόφαση του ΔΕφΑΘ, κατά της οποίας δεν χωρεί ένδικο μέσο. Η άλλη είχε προσ­διο­ρι­σθεί στο Θ’ Τμήμα με δικά­σιμο την 16-10-2014.

Το έτος 2010, υπάλ­λη­λοι που, κατά τα προ­ε­κτι­θέ­μενα, προ­σλή­φθη­καν στη ΔΕΥΑΙ και οι συμ­βά­σεις τους μετα­τρά­πη­καν σε συμ­βά­σεις ιδιω­τι­κού δικαίου αορί­στου χρόνου, άσκησαν ανα­γνω­ρι­στι­κές αγωγές στο Μονο­με­λές (Πολι­τικό) Πρω­το­δι­κείο Ρόδου (δια­δι­κα­σία εργα­τι­κών δια­φο­ρών) κατά της ΔΕΥΑΙ, με αίτημα να ανα­γνω­ρι­στεί ότι υπη­ρε­τού­σαν στη δημο­τική επι­χεί­ρηση αυτή με σχέση εργα­σίας ιδιω­τι­κού δικαίου αορί­στου χρόνου. Εκδό­θη­καν σχετικά 4 απο­φά­σεις του δικα­στη­ρίου, με τις οποίες απορ­ρί­φθη­καν οι αγωγές 57 υπαλ­λή­λων.

Μάρ­τυ­ρας υπέρ των ενα­γό­ντων υπαλ­λή­λων κατέ­θεσε ο κ. Στέργος Στάγκας, δήμαρ­χος Ιαλυσού και πρό­ε­δρος του διοι­κη­τι­κού συμ­βου­λίου της ΔΕΥΑΙ.

Η ειδική, εμπε­ρι­στα­τω­μένη και εκτε­τα­μένη αιτιο­λο­γία της απόρ­ρι­ψης συνο­ψί­ζε­ται στο ό,τι η πρό­σληψη των υπαλ­λή­λων αυτών, καθώς και η μετα­τροπή των συμ­βά­σεων τους σε αόρι­στου χρόνου, έγινε κατά παρά­βαση των δια­τά­ξεων του άρθρου 103 του Συντάγ­μα­τος και των άρθρων 14,18 και 21 του νόμου 2190/1994, γιατί παρα­κάμ­φθηκε το ΑΣΕΠ, ανε­ξαρ­τή­τως της ρύθ­μι­σης του Οργα­νι­σμού Εσω­τε­ρι­κής Υπη­ρε­σίας, η οποία δεν βρίσκει έρεισμα στην οδηγία 99/70/ΕΚ.

Απο­λο­γού­με­νοι οι 4 κατη­γο­ρού­με­νοι αρνή­θη­καν κατη­γο­ρη­μα­τικά τις κατη­γο­ρίες που τους απο­δί­δο­νται.

Τόνισαν μεταξύ άλλων ότι ο Δήμος Ιαλυσού ήταν από τους Δήμους με την μεγα­λύ­τερη πλη­θυ­σμιακή άνοδο και εξυ­πη­ρε­τούσε του­λά­χι­στον 100 ξενο­δο­χεια­κές μονάδες, οι περισ­σό­τε­ρες πολυ­τε­λείας περίπου 40.000 κλινών συνο­λικά.

Ο Δήμος Ιαλυσού αντι­με­τώ­πιζε σοβαρά προ­βλή­ματα υδρο­δό­τη­σης αλλά και απο­χέ­τευ­σης. Το δίκτυο δεν επαρ­κούσε για την ομαλή υδρο­δό­τηση, αλλά και ελλεί­ψει απο­χε­τευ­τι­κού υπήρχε κίν­δυ­νος από τα 10.000 νοι­κο­κυ­ριά να μολυν­θεί ανε­πα­νόρ­θωτα ο υδρο­φό­ρος ορί­ζο­ντας.

Για να καλύψει τις ανάγκες σε προ­σω­πικό το Δ.Σ της ΔΕΥΑ απο­φά­σισε να ζητήσει γνω­μο­δό­τηση τόσο από την νομική του υπη­ρε­σία, όσο και από την νομική υπη­ρε­σία του Δήμου Ιαλυσού αλλά και από τον εξει­δι­κευ­μένο δικη­γόρο Πανα­γιώτη Δημη­τρό­πουλο διδά­κτορα του Πανε­πι­στη­μίου Αθηνών. Επι­πλέον η απόφαση αυτή υπο­βλή­θηκε για έγκριση στο Δ.Σ του Δήμου Ιαλυσού και ενε­κρίθη.

Απε­στά­λη­σαν όλες οι απο­φά­σεις στην Περι­φέ­ρεια για έγκριση και είχαν όλοι την πεποί­θηση ότι ενήρ­γη­σαν νομό­τυπα και στο πλαίσιο της εξυ­πη­ρέ­τη­σης του δημό­σιου συμ­φέ­ρο­ντος, αφού η Ιαλυσός είχε ανάγκη την λει­τουρ­γία της Υπη­ρε­σίας Υδρευ­σης αλλά και του απο­χε­τευ­τι­κού.

Σε καμία περί­πτωση οι απο­φά­σεις δεν ελή­φθη­σαν για να ωφε­λη­θούν οι εργα­ζό­με­νοι. Οι ανάγκες της ΔΕΥΑ Ιαλυσού ήταν πάγιες και διαρ­κείς και μάλιστα υπήρχαν προ­θε­σμίες για την ολο­κλή­ρωση του έργου.

Επι­πλέον όταν δημιουρ­γή­θηκε το θέμα με τις απο­φά­σεις του περι­φε­ρειάρχη Νοτίου Αιγαίου, οι οποίες σημειω­τέον είχαν εκδοθεί αναρ­μο­δίως και απευ­θύν­θη­καν στην Ευρω­παϊκή Ένωση η οποία και τους δικαί­ωσε, ουσια­στικά ανα­γνω­ρί­ζο­ντας την οδηγία 99/70/ΕΚ και την ανα­γκαιό­τητα του έργου

Η Δ.Ε.Υ.Α Ιαλυσού επι­πλέον δημο­σί­ευε και ενη­με­ρω­τικό φυλ­λά­διο με το προ­σω­πικό και τα έργα που πραγ­μα­το­ποιεί , αφού αρχή της ήταν η δια­φά­νεια αλλά και η ενη­μέ­ρωση των κατοί­κων της Ιαλυσού για την πρόοδο και την πραγ­μα­το­ποί­ηση των έργων ύδρευ­σης και απο­χέ­τευ­σης.

Επίσης ότι κάθε έτος δημο­σιευό­ταν ισο­λο­γι­σμός και ανάλυση των εσόδων και εξόδων της Υπη­ρε­σίας. Επίσης καταρ­τί­ζετο απο­λο­γι­σμός και προ­ϋ­πο­λο­γι­σμός νέου έτους ως και έκθεση ελέγχου από ορκω­τούς λογι­στές.

Σημειω­τέον ότι όλες οι δαπάνες υπε­βάλ­λο­ντο στο Ελεγ­κτικό Συνέ­δριο και ουδέ­ποτε υπήρξε απόρ­ριψη των υπο­βλη­θέ­ντων εξόδων.

Στο πλαίσιο αυτό και έχοντας εξα­ντλή­σει την επι­μέ­λεια του μέσου ανθρώ­που, αφού ουδείς από το Δ.Σ είχε ειδικές γνώσεις, πολλώ μάλλον νομικές, απο­φά­σι­σαν την μετα­τροπή των συμ­βά­σεων εργα­σίας, θεω­ρώ­ντας την ενέρ­γεια αυτή νόμιμη και απα­ραί­τητη για την συνέ­χιση της λει­τουρ­γίας της ΔΕΥΑ αλλά και την ολο­κλή­ρωση του απο­χε­τευ­τι­κού έργου και την προ­ά­σπιση των κον­δυ­λίων.