Εκκωφαντική σιωπή

Πα­λαιό­τε­ρα, υπήρ­χε η πε­ποί­θη­ση στον δη­μο­σιο­γρα­φι­κό χώρο ότι ο Αύ­γου­στος ήταν ο μήνας με τις λι­γό­τε­ρες ει­δή­σεις. Φέτος, που οι ει­δή­σεις είναι τόσο πολ­λές (και τόσο κακές), που κά­η­καν και καί­γο­νται τε­ρά­στιες εκτά­σεις δασών, η “εκ­κω­φα­ντι­κή σιωπή” των ΜΜΕ και η πε­ριο­ρι­σμέ­νη κά­λυ­ψη των γε­γο­νό­των εγεί­ρουν προ­βλη­μα­τι­σμούς. Ο Έβρος καί­γε­ται 15 ημέ­ρες τώρα, η κα­τα­στρο­φή είναι πραγ­μα­τι­κά τε­ρά­στια και κυ­ριο­λε­κτι­κά ανυ­πο­λό­γι­στη (είναι αδύ­να­το να απο­τι­μη­θεί η αξία του δά­σους που εξα­φα­νί­στη­κε), αλλά και οι­κο­νο­μι­κή, κοι­νω­νι­κή. Απί­στευ­τη κα­τα­στρο­φή σε βιο­τε­χνί­ες, βιο­μη­χα­νί­ες και άλλα επαγ­γέλ­μα­τα. Η τη­λε­ο­πτι­κή με­τά­δο­ση για το μέ­τω­πο της φω­τιάς, για τον εφιάλ­τη που ζουν αυτοί οι άν­θρω­ποι, θα έπρε­πε να είναι συ­νε­χής  μέχρι να σβή­σει. Δεν μπο­ρεί να αντι­με­τω­πί­ζε­ται ως μία απλή εί­δη­ση πιο -κάτω από τα της περί υπο­ψη­φιό­τη­τας Κασ­σε­λά­κη και τις γε­λοιό­τη­τες των Σπαρ­τια­τών-  και ως τώρα δεν φαί­νε­ται να πιέ­ζε­ται κα­νείς στην κυ­βέρ­νη­ση. Η φωτιά κα­τευ­θύ­νε­ται στο Σου­φλί, έτοι­μη να πε­ρά­σει τα Ελ­λη­νο­βουλ­γα­ρι­κά σύ­νο­ρα. Δεν θα αφή­σει τί­πο­τα στον Εβρο. Πα­ρα­φρά­ζο­ντας το τρα­γού­δι  the revolution will not be televised, η αλη­θι­νή κα­τά­στα­ση με τις πυρ­κα­γιές δε θα πα­ρου­σια­στεί, με τη σο­βα­ρό­τη­τα που της αρ­μό­ζει από την τη­λε­ό­ρα­ση.