Δυναμική είσοδος υπερκαταστημάτων και στην αγορά τουριστικών ειδών του νησιού

Ο αντα­γω­νι­σμός γίνεται όλο και πιο σκληρός για όλους

 Είναι καιρός για πρω­το­βου­λίες από τους τοπι­κούς θεσμούς

Δυνα­μική είσοδο στο λια­νε­μπό­ριο του­ρι­στι­κών ειδών, ανα­μνη­στι­κών και ειδών ένδυσης έκαναν φέτος τα μεγάλα κατα­στή­ματα που λει­τουρ­γούν στη Ρόδο, εντεί­νο­ντας με τον τρόπο αυτό τον αντα­γω­νι­σμό σε όλο τον κλάδο. Οι του­ρί­στες φέτος συνέρ­ρεαν και εξα­κο­λου­θούν να συρ­ρέ­ουν κατά δεκάδες  προς τα μεγάλα κατα­στή­ματα ένδυσης και στο αντί­στοιχο υπερ­μέ­γε­θες κατά­στημα παι­χνι­διών (και δεκάδων άλλων ειδών), κάνο­ντας ημε­ρή­σιες αγορές δεκάδων χιλιά­δων ευρώ.

Στη φετινή σεζόν οι μεγάλες εμπο­ρι­κές επι­χει­ρή­σεις έκαναν επι­θε­τική πολι­τική προ­σέγ­γι­σης πελατών, πραγ­μα­το­ποιώ­ντας ενη­με­ρώ­σεις σε ξενο­δο­χεία και προ­χω­ρώ­ντας σε συμ­φω­νίες μέσω του­ρι­στι­κών πρα­κτό­ρων και ξεναγών. Ετσι, οι του­ρί­στες στις μεγάλες μονάδες είχαν ενη­με­ρω­θεί για τη δυνα­τό­τητα να επι­τύ­χουν αγορές εμπο­ρευ­μά­των σε τιμές χαμη­λό­τε­ρες από εκείνες που ισχύουν στις του­ρι­στι­κές περιο­χές. Μάλιστα, το σύνθημα που κυριάρ­χησε στην όλη προ­σπά­θεια προ­βο­λής επι­κε­ντρώ­θηκε στη φράση «γιατί να αγο­ρά­σεις ακριβά κάτι που δίπλα θα το βρεις πολύ φθηνά», με την έννοια ότι η Ρόδος είναι ένας μικρός τόπος και σε κοντινή από­σταση από τις του­ρι­στι­κές περιο­χές, υπάρ­χουν υπερ­κα­τα­στή­ματα με αντί­στοιχα εμπο­ρεύ­ματα. Βέβαια, στα υπερ­κα­τα­στή­ματα υπάρ­χουν μόνο περιο­ρι­σμένα είδη του­ρι­στι­κών ειδών, όμως από τη στιγμή που ο του­ρί­στας περάσει το κατώφλι τους, δεν θα σταθεί μόνο στα του­ρι­στικά είδη, αλλά θα προ­χω­ρή­σει και σε άλλες αγορές, μειώ­νο­ντας έτσι τα δια­θέ­σιμα χρήματα για ψώνια.

Προ­φα­νώς δεν υπάρχει παρα­νο­μία σε αυτή την πολι­τική προ­σέγ­γι­σης πελατών. Ακόμα και ο όρος «κατευ­θυ­νό­μενο εμπόριο» έχει στην πράξη απε­νο­χο­ποι­η­θεί, μιας και δεν υπάρχει ουσια­στι­κός μηχα­νι­σμός δια­πί­στω­σης της παρά­βα­σης και επι­βο­λής κάποιου προ­στί­μου. Ωστόσο, η πολι­τική αυτή είναι δει­κτική της πορείας στην οποία έχει πια υπει­σέρ­θει η αγορά. Η γιγά­ντωση των μεγάλων κατα­στη­μά­των ομοιά­ζει με μια μορφή καρ­κί­νου, καθώς το νεό­πλα­σμα ανα­πτύσ­σε­ται ως αθά­να­τος όγκος σε βάρος όλων των υπο­λοί­πων υγιών κυτ­τά­ρων του οργα­νι­σμού.

Δεν υπάρ­χουν μαγικές λύσεις στο πρό­βλημα αυτό. Οι έμποροι εκείνοι που λει­τουρ­γούν ως μάζα, αλλά και εκείνοι που κατα­φέρ­νουν να πρω­το­τυ­πή­σουν με μονα­δικά χει­ρο­ποί­ητα κομ­μά­τια, δεν θα κατα­φέ­ρουν να επι­ζή­σουν για το λόγο που επι­κα­λού­νται όλοι οι παλιοί έμποροι: «Τι να το κάνεις το καλό εμπό­ρευμα και τι τον καλό πωλητή, όταν δεν υπάρχει αγο­ρα­στής».

Η έλευση του Σεπτέμ­βρη για την αγορά της Ρόδου, σημαί­νει στην πράξη το πέρασμα προς την τελευ­ταία φάση της του­ρι­στι­κής περιό­δου. Κατά κοινή ομο­λο­γία, η φετινή σεζόν δεν απέδωσε τα ανα­με­νό­μενα για το εμπόριο και αυτό θα φανεί πιο γλαφυρά στη διάρ­κεια των μηνών Οκτω­βρίου και Νοεμ­βρίου, όταν θ’ αρχί­σουν να γίνο­νται απαι­τη­τές όλες οι υπο­χρε­ώ­σεις των εμπόρων (προ­μη­θευ­τές, ενοίκια, λογι­στι­κές τακτο­ποι­ή­σεις). Αυτές οι υπο­χρε­ώ­σεις ίσως οδη­γή­σουν ένα ποσοστό επι­τη­δευ­μα­τιών στο ορι­στικό κλεί­σιμο των δρα­στη­ριο­τή­των τους.

Σημειώ­νε­ται ότι στα τελευ­ταία χρόνια προ­χώ­ρη­σαν σε ορι­στικό κλεί­σιμο εργα­σιών αρκετές παλαιές εμπο­ρι­κές επι­χει­ρή­σεις, με στιβαρό όνομα στον κλάδο που εδρα­στη­ριο­ποιού­ντο. Βέβαια, στη θέση τους ξεκί­νη­σαν νέες επι­χει­ρή­σεις, όμως τι μέλλον έχουν αυτές οι προ­σπά­θειες που γίνο­νται από πρόσωπα χωρίς εμπει­ρία και γνώση των προ­βλη­μά­των της αγοράς; Μήπως ήρθε η ώρα για τους τοπι­κούς παρά­γο­ντες να προ­χω­ρή­σουν σε πιο ενεργές δράσεις προ­στα­σίας, κατάρ­τι­σης και ανά­πτυ­ξης της τοπικής οικο­νο­μίας;