Γεγονός η «άλωση» του κλάδου της εστίασης στη Pόδο από μεγάλες αλυσίδες!

Στην περίοδο της παν­δη­μίας αθόρυβα αλλά… απο­τε­λε­σμα­τικά, η τοπική οικο­νο­μία, δέχεται χτυ­πή­ματα κάτω από τη μέση με την «άλωση» του κλάδου της εστί­α­σης από μεγάλες αλυ­σί­δες.

Τον τελευ­ταίο διά­στημα, «ξεφυ­τρώ­νουν» υπο­κα­τα­στή­ματα αλυ­σί­δων καφέ και ταχυ­φα­γείων που πλέον επε­κτεί­νο­νται και εκτός πόλεως Ρόδου, προ­κα­λώ­ντας έντονο προ­βλη­μα­τι­σμό τόσο στους ενα­πο­μεί­να­ντες ντό­πιους ιδιο­κτή­τες ομοει­δών κατα­στη­μά­των που έχουν να αντι­με­τω­πί­σουν έναν άνευ προη­γου­μέ­νου αθέμιτο αντα­γω­νι­σμό όσο και στο τοπικό εργα­τικό δυνα­μικό του κλάδου που βλέπει τις θέσεις εργα­σίας να λιγο­στεύ­ουν, σε μια περίοδο που η απα­σχό­ληση δοκι­μά­ζε­ται σκληρά.

Στη Ρόδο, την τελευ­ταία περίοδο έχουν ανοίξει δεκάδες υπο­κα­τα­στή­ματα αλυ­σί­δων καφέ και ταχυ­φα­γείων self service, σε κατα­στή­ματα που οι ιδιο­κτή­τες τους -Ρόδιοι στην πλειο­νό­τητά τους- ανα­γκά­στη­καν να βάλουν λουκέτο.

Ο προ­βλη­μα­τι­σμός που ανα­πτύσ­σε­ται εντόνως, αφορά στο πόσο θα αντέ­ξουν οι ντόπιες επι­χει­ρή­σεις τον αντα­γω­νι­σμό που εξε­λίσ­σε­ται σε αγώνα μέχρι «τελικής πτώσεως»… Και στο τέλος κερ­δί­ζει ο ισχυ­ρό­τε­ρος, αφού το θαυ­μα­στό παρά­δειγμα της νίκης του Δαυίδ ενα­ντίον του Γολιάθ είναι η εξαί­ρεση και όχι ο κανόνας.

Ο πρό­ε­δρος του Σωμα­τείου Εστια­τό­ρων κ. Γιάννης Κλούβας, όχι μόνο επι­βε­βαιώ­νει τον προ­βλη­μα­τι­σμό που επι­κρα­τεί στην τοπική αγορά για την «επέλαση» των αλυ­σί­δων αλλά δηλώνει πως πρό­κει­ται για μια εξέλιξη από την οποία η τοπική οικο­νο­μία θα βγει λαβω­μένη. «Τα υπο­κα­τα­στή­ματα των αλυ­σί­δων δια­δέ­χο­νται το ένα το άλλο. Κλείνει ένα ροδί­τικο μαγαζί και ανοίγει υπο­κα­τά­στημα μιας αλυ­σί­δας. Τα λεφτά φεύγουν από το νησί και κατα­λή­γουν στην Αθήνα. Δεν απέχει ο καιρός που θα γίνουμε υπάλ­λη­λοι των μεγάλων αλυ­σί­δων. Ο αντα­γω­νι­σμός απέ­να­ντι στις καφε­τέ­ριες είναι όχι μόνον ισχυρός αλλά και αθέ­μι­τος, διότι μην ξεχνάτε ότι οι αλυ­σί­δες δεν απα­σχο­λούν σερ­βι­τό­ρους αφού είναι self service. Η παρα­δο­σιακή καφε­τέ­ρια όμως απα­σχο­λεί σερ­βι­τό­ρους με του­λά­χι­στον δύο βάρδιες όπου ο πελάτης μπορεί να καθίσει και μια και δύο και τρεις ώρες με τον ίδιο καφέ γι αυτό μπορεί να φαί­νε­ται ότι έχει κόσμο αλλά ο τζίρος είναι μικρός… Εκτός κι αν πρό­κει­ται για μικρό μαγαζί όπου μπορούν να απα­σχο­λού­νται μόνον τα μέλη της οικο­γέ­νειας», λέει ο κ. Γ. Κλούβας.

Όπως ανα­φέ­ρει, υπάρχει ακόμα μια σοβαρή παρά­με­τρος που δια­μορ­φώ­νει εξε­λί­ξεις τις οποίες θα βρούμε μπροστά μας, κι αυτή είναι η συρ­ρί­κνωση των θέσεων εργα­σίας. «Στις αλυ­σί­δες ο μισθός είναι πολύ χαμηλός και απα­σχο­λού­νται άτομα κατά κύριο λόγο νεαρής ηλικίας. Στα κατα­στή­ματα όμως που απα­σχο­λούν προ­σω­πικό για service, ο υπο­λο­γι­σμός των ασφα­λι­στι­κών εισφο­ρών για τον σερ­βι­τόρο γίνεται στο εκά­στοτε ισχύον τεκ­μαρτό ημε­ρο­μί­σθιο της ασφα­λι­στι­κής κλάσης, στην οποία κατα­τάσ­σε­ται κάθε φορά. Τα κατα­στή­ματα που θα παρέ­χουν εξυ­πη­ρέ­τηση του πελάτη στο τραπέζι όλο και θα λιγο­στεύ­ουν και αντι­κα­θί­στα­νται από υπη­ρε­σίες self service… Το παι­χνίδι είναι πολύ καλά οργα­νω­μένο και δεν πρό­κει­ται να αντέ­ξουμε τον αντα­γω­νι­σμό. Θα δημιουρ­γη­θούν στη Ρόδο στρα­τιές εργα­ζο­μέ­νων των 400 ευρώ και οι άνεργοι του κλάδου, ιδίως οι μεγα­λύ­τε­ρης ηλικίας, θα πολ­λα­πλα­σιά­ζο­νται. Αυτή είναι η κατά­σταση και όταν περάσει ο καιρός της παν­δη­μίας θα δούμε τις πραγ­μα­τι­κές επι­πτώ­σεις αυτού που σήμερα συντε­λεί­ται και θα τρο­μά­ξουμε, να είστε βέβαιοι γι αυτό. Περνάμε πολύ δύσκο­λες κατα­στά­σεις σε μια σεζόν εξαι­ρε­τικά αβέβαιη…» λέει ο πρό­ε­δρος του Σωμα­τείου Εστια­τό­ρων.

Περαι­τέρω ανα­φέ­ρει ότι, οι τα ταχυ­φα­γεία και οι καντί­νες που παρέ­χουν take out φαγητό, δεν πλη­ρώ­νουν τέλη παρε­πι­δη­μού­ντων εν αντι­θέ­σει με τα κατα­στή­ματα όπου ο πελάτης εξυ­πη­ρε­τεί­ται στο τραπέζι του από σερ­βι­τόρο, διευ­ρύ­νο­ντας ακόμα περισ­σό­τερο τον αθέμιτο αντα­γω­νι­σμό.

«Η επέλαση των αλυ­σί­δων είναι μια βρα­δυ­φλε­γής βόμβα στα θεμέλια της μικρο­με­σαίας επι­χει­ρη­μα­τι­κό­τη­τας και εν καιρώ θα την τινάξει στον αέρα», λέει χαρα­κτη­ρι­στικά. Σε ό,τι αφορά στην Παλιά Πόλη, ο κ. Κλούβας εκτιμά ότι μόλις διευ­ρυν­θεί η επέ­κταση σε βαθμό κορε­σμού στο υπό­λοιπο νησί, τότε σειρά θα πάρει το Μνημείο Παγκό­σμιας Πολι­τι­στι­κής Κλη­ρο­νο­μιάς όπου προ­σω­ρινά η «πολιορ­κία» δεν είναι σθεναρή επειδή η κίνηση περιο­ρί­ζε­ται στη διάρ­κεια της του­ρι­στι­κής περιό­δου χωρίς όμως αυτό να απο­κλείει πολύ σύντομα να δούμε το ίδιο σκηνικό και εντός των τειχών.

Την ίδια ώρα που οι ντόπιοι ιδιο­κτή­τες, πασχί­ζουν να κρα­τη­θούν όρθιοι από τις απόρ­ροιες της παν­δη­μίας, παρα­κο­λου­θούν την φυσιο­γνω­μία της τοπικής αγοράς να αλλάζει χωρίς να έχουν πολλά περι­θώ­ρια αντί­δρα­σης.

Η αλλαγή αντι­κει­μέ­νου παρα­δο­σια­κών κατα­στη­μά­των της Ρόδου είναι πλέον γεγονός με έμφαση στον καφέ και στο φαγητό «στο πόδι» όπου το κέρδος είναι πιο εύκολο.

Τα χρυ­σο­χο­εία, τα ακριβά εστια­τό­ρια, τα γου­να­ρά­δικα, τα κατα­στή­ματα με ποιο­τικά είδη ένδυσης και υπό­δη­σης, γίνο­νται όλο και λιγό­τερα και τη θέση τους παίρ­νουν ταχυ­φα­γεία.

Το τυλιχτό σου­βλάκι, το σάντουιτς, η τυρό­πιτα και το παγωτό είναι τα πλέον ευπώ­λητα είδη γι αυτό και κάθε χρόνο όλο και περισ­σό­τε­ροι ιδιο­κτή­τες παίρ­νουν την απόφαση να αλλά­ξουν χρήση στα κατα­στή­ματά τους για να τα κρα­τή­σουν όρθια ακόμα κι αν υπο­λο­γί­ζουν μόνο στον τζίρο και όχι στην απο­τα­μί­ευση… Κάποιοι αντέ­χουν, κάποιοι άλλοι έκλει­σαν ήδη την πόρτα πίσω τους.

Οι καλά γνω­ρί­ζο­ντες επι­ση­μαί­νουν πως οι επι­πτώ­σεις των όσων βιώ­νουμε σήμερα θα είναι μακρο­χρό­νιες και θα αλλοιώ­σουν την εικόνα της παρα­δο­σια­κής αγοράς όπως τη γνω­ρί­ζαμε μέχρι πρό­τι­νος…