Α. Σ. Ρόδος: Παραιτήθηκε ο Νικήτας Μαλλιάκας!

• «Το πο­τή­ρι ξε­χεί­λι­σε…» δή­λω­σε με­τα­ξύ άλλων, εξη­γώ­ντας τους λό­γους που τον ώθη­σαν την πα­ραί­τη­ση

• Ποιους ευ­χα­ρί­στη­σε, από ποιον ζή­τη­σε δη­μό­σια συγ­γνώ­μη και οι δη­λώ­σεις του που ανα­μέ­νε­ται να συ­ζη­τη­θούν αρ­κε­τά…

Την πα­ραί­τη­σή του από ον Α.Σ. Ρόδος υπέ­βα­λε ο γε­νι­κός αρ­χη­γός και τε­χνι­κός διευ­θυ­ντής των «ελα­φιών» Νι­κή­τας Μαλ­λιά­κας, ο οποί­ος το με­ση­μέ­ρι της Πέμ­πτης πα­ρα­χώ­ρη­σε συ­νέ­ντευ­ξη Τύπου, εξη­γώ­ντας τους λό­γους που τον ώθη­σαν σε αυτή την ενέρ­γεια.

Ο Νι­κή­τας Μαλ­λιά­κας μί­λη­σε με σκλη­ρή γλώσ­σα για πράγ­μα­τα που έγι­ναν μέσα στην ομάδα αλλά και για συ­γκε­κρι­μέ­να άτομα, τα οποία πλαι­σιώ­νουν τον πρό­ε­δρο Τώνη Μαρ­τί­νη, ενώ δεν πα­ρέ­λει­ψε να ζη­τή­σει δη­μό­σια συγ­γνώ­μη από τον Αυ­γου­στί­νο Για­κάι.

Ανα­λυ­τι­κά όσα είπε:

«Πέ­ρα­σαν τρία χρό­νια ως γε­νι­κός αρ­χη­γός και τε­χνι­κός διευ­θυ­ντής στη Ρόδο. Κερ­δί­σα­με δύο ανό­δους, θεωρώ βέ­βαιη και τη φε­τι­νή και όχι μέσω συγ­χώ­νευ­σης κα­τη­γο­ριών, αλλά μέσω βαθ­μο­λο­γί­ας. Θεωρώ ότι η ομάδα μπο­ρεί να τερ­μα­τί­σει ακόμη και στην πρώτη θέση, στο τέλος της χρο­νιάς. Οι βα­σι­κοί λόγοι της πα­ραί­τη­σής μου είναι τρεις. Θεωρώ ότι το πο­τή­ρι ξε­χεί­λι­σε και δεν μπο­ρού­σα να κάνω άλλο υπο­μο­νή τις 20 μέρες που μου ζή­τη­σαν οι παί­κτες και ο προ­πο­νη­τής. Ο πρώ­τος και βα­σι­κός λόγος είναι το πρό­βλη­μα που δη­μιουρ­γή­θη­κε μετά το ματς με τον ΓΑΣ Ιά­λυ­σος. Ο πρό­ε­δρος της ομά­δας ο κ. Μαρ­τί­νης δεν ήρθε στα απο­δυ­τή­ρια αλλά ούτε στο ξε­νο­δο­χείο για φα­γη­τό, για να πει έστω συγ­χα­ρη­τή­ρια στα παι­διά. Ο λόγος είναι ότι τον απέ­τρε­ψε ένας άν­θρω­πος που δεν έχει βγά­λει ποτέ δελ­τίο στην Ε.Π.Σ.Δ., δεν έχει κλω­τσή­σει ποτέ μπάλα και δεν έχει σχέση με το πο­δό­σφαι­ρο. Πα­ρέ­συ­ρε τον πρό­ε­δρό μας να μην έρθει. Αυτός είναι ο Γ.Α., ξέ­ρε­τε όλοι για ποιον λέω. Είναι γνω­στό σε όλους τους φι­λά­θλους ότι ο συ­γκε­κρι­μέ­νος άν­θρω­πος κάνει κακό στην ομάδα, στους παί­κτες, στους προ­πο­νη­τές σε όλους.

Στην Κα­λα­μά­τα πάλι ο πρό­ε­δρός μας ήρθε στα απο­δυ­τή­ρια μετά το τέλος του αγώνα, με τη στε­νο­χώ­ρια του και άσκη­σε έντο­νη κρι­τι­κή στους παί­κτες και στον προ­πο­νη­τή, κά­νο­ντας με να φύγω από το γή­πε­δο και την απο­στο­λή και να έρθω στη Ρόδο. Πάλι ο πρό­ε­δρός μας πα­ρα­σύρ­θη­κε, γιατί πάλι είχε τον γνω­στό Γ.Α. και εμ­φα­νί­στη­καν οι σκιές του πα­ρελ­θό­ντος από το 2009 έως το 2011, ο Ρ.Φ. Τα προη­γού­με­να χρό­νια αυτά δεν γί­νο­νταν, γιατί στο πα­ρελ­θόν είχα πει ότι θα προ­στά­τευα τον πρό­ε­δρο. Στη Ρόδο δυ­στυ­χώς οι πρό­ε­δροι φεύ­γουν πολύ γρή­γο­ρα, γιατί δεν προ­στα­τεύ­τη­καν ποτέ. Ο ρόλος μου ήταν να προ­στα­τεύω τον Αντώ­νη Μαρ­τί­νη.

Το τρίτο που ξε­χεί­λι­σε το πο­τή­ρι για μένα, είναι ότι είπαν πως εγώ υπο­κί­νη­σα την απερ­γία των παι­κτών αλλά και την ανα­κοί­νω­ση τους προς τα Μ.Μ.Ε. Πάλι αυτά τα πα­πα­γα­λά­κια βγή­καν και έλε­γαν διά­φο­ρα για μένα. Κα­θρέ­φτης είναι το γή­πε­δο και η βαθ­μο­λο­γι­κή θέση της ομά­δας. Ό,τι άλλο λένε, νο­μί­ζω ότι θα πά­ρουν απά­ντη­ση από τους παί­κτες και τον κόσμο, για το ποιος είμαι.

Σί­γου­ρα πε­ρά­σα­με δύ­σκο­λα, αλλά έμει­να εκεί για τους παί­κτες, την ομάδα και τους φι­λά­θλους. Δεν μπο­ρού­σα να κάνω κάτι άλλο και να το απο­τρέ­ψω. Σή­με­ρα (σ.σ. Πέμ­πτη), πήρα την από­φα­ση να το ανα­κοι­νώ­σω σε όλους για να ξέ­ρουν τι ακρι­βώς συμ­βαί­νει. Δυ­στυ­χώς το 2010 όταν έφυγα από τη Ρόδο, είχα πει στον Μαρ­τί­νη ότι το κα­ρά­βι μπά­ζει νερά. Τότε πάλι κα­τη­γο­ρή­θη­κα ότι είχα θέ­μα­τα με τον προ­πο­νη­τή, τον κ. Στράν­τζα­λη.

Οι ίδιοι άν­θρω­ποι ήταν τότε δίπλα στον πρό­ε­δρο, οι ίδιοι είναι και τώρα. Σαν να μην άλ­λα­ξε μία μέρα, ούτε μισή μέρα. Ξαφ­νι­κά εμ­φα­νί­στη­καν όλοι. Πού ήταν, όταν παί­ζα­με στην Α’ Κα­τη­γο­ρία και στη Γ’ Εθνι­κή; Πού ήταν φέτος όλοι, όταν φέ­ρα­με τέσ­σε­ρις συ­νε­χό­με­νες ισο­πα­λί­ες; Εγώ έλεγα ότι η ομάδα θα πάρει μπρο­στά. Ξαφ­νι­κά εμ­φα­νί­στη­καν όλοι, αν και δεν την αγα­πά­νε όλοι τη Ρόδο, αφού ήταν στο χωριό τους. Τους αρέ­σει να βγουν φω­το­γρα­φία, να ακού­γε­ται το όνομά τους. Το όνομα του Γ.Α. δεν το λέω γιατί θα του δώσω αξία και δεν θέλω να το κάνω. Γι’ αυτό το λόγο δεν πε­ρι­μέ­νω 20 μέρες. Θα είμαι κοντά στην ομάδα και στα παι­διά, με τον τρόπο που ξέρω εγώ.

Έχω ανα­κοι­νώ­σει στον πρό­ε­δρο ότι θα πα­ραι­τη­θώ και εύ­χο­μαι η ομάδα να φύγει από τις σκιές του πα­ρελ­θό­ντος και να κοι­τά­ξει μπρο­στά, Με­γά­λη ομάδα γί­νε­σαι με πρά­ξεις και όχι με αυ­τούς που άφη­σαν στην αφά­νεια την ομάδα με 10 χρό­νια. Δεν έφται­γε ο πρό­ε­δρος, αλλά και πάλι αυτοί που τον συμ­βού­λευαν. Φεύγω με κα­θα­ρό το κού­τε­λό μου και ξέρω ότι ο αγώ­νας που έδωσα για να φτά­σει ψηλά η ομάδα, ήταν με­γά­λος. Θα σταθώ σ’ αυ­τούς που έρ­χο­νται και πα­νη­γυ­ρί­ζουν μετά από κάθε παι­χνί­δι.

Οι ίδιοι δεν ήσα­σταν που μας βρί­ζα­τε μετά από κάθε παι­χνί­δι; Οι ίδιοι δεν ήσα­σταν που κα­τη­γο­ρού­σα­τε τον πρό­ε­δρο, εμένα και τον προ­πο­νη­τή για τις επι­λο­γές; Ευ­τυ­χώς σας έχου­με απο­στο­μώ­σει και τώρα κά­νε­τε μία πολύ με­γά­λη κω­λο­τού­μπα.

Εγώ δεν τις ανέ­χο­μαι. Αν τις ανέ­χο­νται άλλοι είναι πρό­βλη­μά τους. Έχου­με δη­μιουρ­γή­σει μία με­γά­λη οι­κο­γέ­νεια. Όλοι μαζί πα­νη­γυ­ρί­ζου­με, όλοι μαζί κλαί­με. Από την αρχή πι­στέ­ψα­με σ’ αυτή την ομάδα, Πήρα ένα με­γά­λο ρίσκο στο ξε­κί­νη­μα της σεζόν για να μειώ­σω το μπά­τζετ και το ρό­στερ, γιατί το πρω­τά­θλη­μα θα ήταν μικρό.

Ο υφυ­πουρ­γός είχε ανα­κοι­νώ­σει τη συγ­χώ­νευ­ση των δύο κα­τη­γο­ριών. Και τότε δέ­χθη­κα πυρά, τότε δεν με πί­στε­ψε ούτε ο πρό­ε­δρος σε αυτό. Ήταν η πρώτη φορά που ήρθα σε κό­ντρα με τον προ­πο­νη­τή μας, τον κ. Βε­λι­τζέ­λο, γιατί έδιω­ξα έναν πο­δο­σφαι­ρι­στή βα­σι­κό τον Μου­μίν. Έπρε­πε να γίνει, αλλά δεν το με­τά­νιω­σα. Χά­σα­με έναν πολύ καλό πο­δο­σφαι­ρι­στή, αλλά η δου­λειά μου είναι να προ­στα­τεύ­σω τον πρό­ε­δρο της ομά­δας και συ­γκε­κρι­μέ­να τον κ. Μαρ­τί­νη.

Άλλοι δεν το έκα­ναν και έτσι η Ρόδος άλ­λα­ζε πρό­ε­δρο συχνά. Είμαι χα­ρού­με­νος που τον προ­στά­τευ­σα. Ένα άλλο πράγ­μα που με πεί­ρα­ξε είναι ότι δεν μπο­ρούν να δια­χει­ρί­ζο­νται τους παί­κτες οι ξε­νο­δο­χο­ϋ­πάλ­λη­λοι, χωρίς να έχω κάνει με το συ­γκε­κρι­μέ­νο επάγ­γελ­μα, γιατί και οι δικοί μου έχουν δου­λέ­ψει εκεί για πολλά χρό­νια. Άλλο το πο­δό­σφαι­ρο και άλλο το ξε­νο­δο­χείο. Δυ­στυ­χώς, επει­δή κα­τη­γο­ρή­θη­κα ότι υπο­κί­νη­σα αυτό που έγινε με τους παί­κτες, ανέ­λα­βαν δράση οι ξε­νο­δο­χο­ϋ­πάλ­λη­λοι, πιά­νο­ντας παί­κτες σε προ­σω­πι­κό επί­πε­δο και λέ­γο­ντας πράγ­μα­τα απί­στευ­τα. Για λό­γους ηθι­κής προς τους παί­κτες και προς όλους, πήρα τη ση­με­ρι­νή από­φα­ση.

Θέλω να ευ­χα­ρι­στή­σω πολύ τον προ­πο­νη­τή Κώστα Βε­λι­τζέ­λο. Ήταν φίλος μου και θα πα­ρα­μεί­νει φίλος μου για τα επό­με­να χρό­νια. Εξαι­ρε­τι­κός προ­πο­νη­τής, που σπα­νί­ζει να υπάρ­χουν τέ­τοιοι άν­θρω­ποι στο χώρο για τη δου­λειά και τον χα­ρα­κτή­ρα. Ευ­χα­ρι­στώ τον Μι­χά­λη Χα­ρί­το, που είναι στρα­τιώ­της, τον Κώστα Κρε­μέ­ζη που είναι εξαι­ρε­τι­κός επι­στή­μο­νας. Αγά­πη­σε πολύ την ομάδα. Τους παί­κτες έναν προς έναν, τον Νίκο Καρ­πα­θά­κη που είναι η ψυχή των απο­δυ­τη­ρί­ων.

Όλους αυ­τούς που είναι στο πο­δο­σφαι­ρι­κό τμήμα, τον Γιάν­νη Κάππο που είναι ψυ­χού­λα. Ό,τι και να του ζη­τή­σεις είναι ‘’παρών’’. Τους αν­θρώ­πους του Δ.Σ., τον Μα­νώ­λη Βλάχο που έχει πα­ρα­ξε­νιές αλλά αγα­πά­ει την ομάδα. Τον Πα­να­γιώ­τη Δια­κο­φώ­τη, που μας βο­ή­θη­σε σε θέ­μα­τα ορ­γά­νω­σης. Μας συμ­βού­λευ­σε σε κά­ποια πράγ­μα­τα. Τους φι­λά­θλους μας, που αγα­πούν την ομάδα. Επί­σης τον Μι­χά­λη Γιαν­νου­κά και τον Χρή­στο Κο­τσο­μύ­τη, που μαζί ξε­κι­νή­σα­με από την Α’ Κα­τη­γο­ρία. Θέλω να ζη­τή­σω συγ­γνώ­μη στον προη­γού­με­νο πρό­ε­δρο της ομά­δας, τον Αυ­γου­στί­νο Για­κάι. Πρώτη φορά βλέπω πρό­ε­δρο να έχει φύγει και να πα­νη­γυ­ρί­ζει τα γκολ της ομά­δας σαν μικρό παιδί. Αυτό δεί­χνει ότι είναι Ρόδος. Ζητώ συγ­γνώ­μη αν έχω πει το πα­ρα­μι­κρό για εκεί­νον. Το συγ­γνώ­μη είναι για τους άντρες.

Θέλω να πω ένα με­γά­λο ευ­χα­ρι­στώ στον πρό­ε­δρο, τον Αντώ­νη Μαρ­τί­νη για το τα­ξί­δι που μου χά­ρι­σε. Δεν έχω να πω κακό για εκεί­νον. Έβγα­λε ξανά την ομάδα από το πη­γά­δι, ήμα­σταν στην αφά­νεια του πο­δο­σφαί­ρου και μας έβγα­λε στο προ­σκή­νιο. Θα του δώσω μία συμ­βου­λή. Να προ­σέ­χει τους δι­πλα­νούς του και να μην φο­βά­ται αυ­τούς που του μι­λά­νε στα ίσια. Να έχει υπο­μο­νή στο πο­δό­σφαι­ρο για να πα­ρα­μεί­νει πολλά χρό­νια στο χώρο».