Σε εξέλιξη προκαταρκτική έρευνα για τη μη υδροδότηση επενδυτή που εκκρεμεί από το 2010

Σε πλήρη εξέ­λι­ξη βρί­σκε­ται από την Πα­ρα­σκευή, 29 Μαΐου,  η προ­κα­ταρ­κτι­κή εξέ­τα­ση που πα­ρήγ­γει­λε η Ει­σαγ­γε­λέ­ας Πλημ­με­λειο­δι­κών Ρόδου κ. Κυ­ρια­κή Κλιά­μπα για τη δια­πί­στω­ση τυχόν τε­λέ­σε­ως του αδι­κή­μα­τος της πα­ρά­βα­σης κα­θή­κο­ντος από εντε­ταλ­μέ­νους της ΔΕΥΑ Ρόδου για τη μη υδρο­δό­τη­ση της επέν­δυ­σης του επι­χει­ρη­μα­τία κ. Δη­μή­τρη Κού­κου­λα από τον Οκτώ­βριο του 2010.

Ενώ­πιον της Πται­σμα­το­δί­κη Ρόδου έδω­σαν έγ­γρα­φες εξη­γή­σεις στε­λέ­χη της επι­χεί­ρη­σης και μέλη του διοι­κη­τι­κού συμ­βου­λί­ου, ακόμα και ο πρώην πρό­ε­δρος αυτής και πρώην δή­μαρ­χος Ρόδου κ. Στ. Κου­σουρ­νάς.

Ση­μειώ­νε­ται ότι σε μικρή σχε­τι­κά από­στα­ση από την επέν­δυ­ση του κ. Κού­κου­λα, το «Kaminari eco park», βρί­σκε­ται δε­ξα­με­νή ύδρευ­σης, που είχε κα­τα­σκευα­στεί από την κοι­νό­τη­τα της Μα­λώ­νας, η οποία μετά από έρευ­να του γρα­φεί­ου του συ­μπα­ρα­στά­τη του πο­λί­τη της Πε­ρι­φέ­ρειας Νο­τί­ου Αι­γαί­ου, προ­έ­κυ­ψε ότι δεν έχει πα­ρα­λη­φθεί ορι­στι­κώς και ότι το συ­γκε­κρι­μέ­νο έργο είναι… «φά­ντα­σμα».

Καμία συ­γκε­κρι­μέ­να υπη­ρε­σία δεν γνω­ρί­ζει επι­σή­μως την ύπαρ­ξη του και καμία δεν έχει ανα­λά­βει την ολο­κλή­ρω­ση του!

Εν πάση πε­ρι­πτώ­σει στο πλαί­σιο της προ­κα­ταρ­κτι­κής έρευ­νας οι εξε­τα­σθέ­ντες από την Πται­σμα­το­δί­κη αρ­μό­διοι της ΔΕΥΑΡ, υπο­στή­ρι­ξαν ότι το συ­γκε­κρι­μέ­νο ακί­νη­το βρι­σκό­ταν εκτός σχε­δί­ου πό­λε­ως και εκτός οι­κι­σμού και ως εκ τού­του η επι­χεί­ρη­ση, δεν μπο­ρού­σε, βάσει του κα­νο­νι­σμού της, να επε­κτεί­νει ως αυτό το ση­μείο το δί­κτυο ύδρευ­σης. Αντί­θε­τα για την υδρο­δό­τη­ση του ακι­νή­του απαι­τεί­το η κα­τα­βο­λή των δα­πα­νών από τον ιδιο­κτή­τη του.

Για την εν λόγω υδρο­δό­τη­ση είχε ήδη υπο­βλη­θεί αί­τη­ση από το έτος 2010 στην πρώην ΔΕΥΑ Αρ­χαγ­γέ­λου, η οποία απερ­ρί­φθη, ακρι­βώς με αυτό το σχε­τι­κό, δη­λα­δή ότι δεν μπο­ρού­σε να κα­λυ­φθεί από τον δη­μό­σιο φορέα η δα­πά­νη για την υδρο­δό­τη­ση ιδιω­τι­κού ακι­νή­του.

Εντού­τοις και παρά την σαφή απά­ντη­ση της ΔΕΥΑΑ, απέ­στει­λε  εκ νέου το υπ’ αρ. 3198/17-4-2015 έγ­γρα­φό της προς τον κ. Κού­κου­λα, με το οποίο του ζη­τή­θη­καν τα απα­ραί­τη­τα σύμ­φω­να με τον κα­νο­νι­σμό ύδρευ­σης.

Ισχυ­ρί­ζο­νται ότι αντί να απα­ντή­σει επί του ανω­τέ­ρω εγ­γρά­φου, κα­τα­θέ­το­ντας τα νό­μι­μα δι­καιο­λο­γη­τι­κά για την συ­νέ­χι­ση της δια­δι­κα­σί­ας υδρο­δό­τη­σης, προ­φα­νώς αντι­λαμ­βα­νό­με­νος ότι η υδρο­δό­τη­ση θα γι­νό­ταν βάσει του κα­νο­νι­σμού αυτής (ήτοι κα­τα­βο­λή δα­πά­νης από τον ιδιο­κτή­τη του ακι­νή­του), προ­έ­βη στην υπο­βο­λή της μή­νυ­σης, ως μέσο πί­ε­σης για την ικα­νο­ποί­η­ση του μη σύν­νο­μου αι­τή­μα­τός του.

Τό­νι­σαν ακόμη ότι το διοι­κη­τι­κό συμ­βού­λιο της επι­χεί­ρη­σης δεν εγκρί­νει την κα­τα­σκευή δι­κτύ­ου ύδρευ­σης στην πε­ριο­χή «Ρόπ­πες» της Μα­λώ­νας, επει­δή η εν λόγω πε­ριο­χή δεν τελεί υπό ανά­πτυ­ξη και επι­πλέ­ον απο­τε­λεί με­γά­λη δα­πά­νη για την επι­χεί­ρη­ση.

Υπο­στή­ρι­ξαν ακόμη ότι το κα­τα­στα­τι­κό λει­τουρ­γί­ας και ο κα­νο­νι­σμός της επι­χεί­ρη­σης προ­βλέ­πουν ότι στην πε­ρί­πτω­ση που δεν διέρ­χε­ται αγω­γός δια­νο­μής μπρο­στά από το ακί­νη­το, γί­νε­ται επέ­κτα­ση του δι­κτύ­ου με ευ­θύ­νη και δα­πά­νες του ιδιο­κτή­τη, μετά από αί­τη­σή του και σχε­τι­κή έγκρι­ση του Δ.Σ. της ΔΕΥΑΡ. Η με­λέ­τη και η επί­βλε­ψη της επέ­κτα­σης βα­ρύ­νει και γί­νε­ται από τη ΔΕΥΑΡ. Η επέ­κτα­ση με την ολο­κλή­ρω­σή της πε­ριέρ­χε­ται στην κυ­ριό­τη­τα της ΔΕΥΑΡ, που έχει το δι­καί­ω­μα να την χρη­σι­μο­ποι­ή­σει μελ­λο­ντι­κά για την υδρο­δό­τη­ση και άλλων ακι­νή­των.

Ισχυ­ρί­ζο­νται πα­ρα­πέ­ρα ότι το κό­στος του έργου της σύν­δε­σης αυτής ανέρ­χε­ται στο ποσό των 47.295,91 € συ­μπε­ρι­λαμ­βα­νο­μέ­νου και του Φ.Π.Α., ερ­γο­λα­βι­κού οφέ­λους, απρό­βλε­πτων δα­πα­νών και ανα­θε­ώ­ρη­σης.

Δια­τεί­νο­νται ακόμη ότι κατά τη διά­τα­ξη του άρ­θρου 42 παρ. 4 ΚΠΔ ο μη­νυ­τής κατά την υπο­βο­λή της μή­νυ­σης, ενώ­πιον κάθε αρ­μό­διας αρχής, κα­τα­θέ­τει με ποινή το απα­ρά­δε­κτο αυτής, πα­ρά­βο­λο υπέρ του Δη­μο­σί­ου, ποσού 100 ευρώ. Σε πε­ρί­πτω­ση ανω­τέ­ρας βίας, το πα­ρά­βο­λο μπο­ρεί να προ­σκο­μι­στεί το βρα­δύ­τε­ρο εντός τριών ερ­γά­σι­μων ημε­ρών.

Στην κρι­νό­με­νη πε­ρί­πτω­ση, όπως προ­κύ­πτει από το σύ­νο­λο της δι­κο­γρα­φί­ας και των δια­βι­βα­στι­κών εγ­γρά­φων αυτής, ου­δέ­πο­τε κα­τα­τέ­θη­κε το σχε­τι­κό πα­ρά­βο­λο από τον μη­νυ­τή. Ως εκ τού­του η μη­νυ­τή­ρια ανα­φο­ρά είναι απα­ρά­δε­κτη και θα πρέ­πει να τεθεί στο αρ­χείο.