Δικαστική ετυμηγορία για 19χρονο Βρετανό που έριξε μπουνιά σε 25χρονο ομοεθνή του – Το θύμα σε κώμα μετά από πτώση από εξέδρα

• Χωρίς ια­τρο­δι­κα­στι­κή έκ­θε­ση, με ομο­λο­γία ενο­χής και έντο­νη αντί­δρα­ση της υπε­ρά­σπι­σης για την έλ­λει­ψη κρί­σι­μων στοι­χεί­ων στη δίκη

Στην κα­τα­δί­κη ενός 19χρο­νου Βρε­τα­νού υπη­κό­ου σε φυ­λά­κι­ση 26 μηνών για το αδί­κη­μα της βα­ριάς σω­μα­τι­κής βλά­βης προ­χώ­ρη­σε το Αυ­τό­φω­ρο Τρι­με­λές Πλημ­με­λειο­δι­κείο Ρόδου.

Το θύμα, 25χρο­νος επί­σης υπή­κο­ος Ηνω­μέ­νου Βα­σι­λεί­ου, νο­ση­λεύ­ε­ται σε κώμα στο Γε­νι­κό Νο­σο­κο­μείο Ρόδου, μετά από πτώση από μικρή εξέ­δρα σε νυ­χτε­ρι­νό μα­γα­ζί στο Φα­λη­ρά­κι, η οποία επήλ­θε αμέ­σως μετά από γρο­θιά στο πρό­σω­πο που του κα­τά­φε­ρε ο κα­τη­γο­ρού­με­νος.

Το συμ­βάν έλαβε χώρα τα ξη­με­ρώ­μα­τα της 28ης Απρι­λί­ου, περί τις 02:45, όταν το θύμα χό­ρευε σε ξύ­λι­νη πλατ­φόρ­μα ύψους πε­ρί­που 80 εκα­το­στών μαζί με την κο­πέ­λα του κα­τη­γο­ρού­με­νου. Η κί­νη­ση αυτή φαί­νε­ται ότι προ­κά­λε­σε τη ζή­λεια του 19χρο­νου, ο οποί­ος κι­νή­θη­κε προς το μέρος του 25χρο­νου και του επι­τέ­θη­κε με γρο­θιά στο πρό­σω­πο. Ο νε­α­ρός λι­πο­θύ­μη­σε επί τόπου, χά­νο­ντας τις αι­σθή­σεις του και κα­ταρ­ρέ­ο­ντας από το ύψος της εξέ­δρας στο πά­τω­μα, όπου και χτύ­πη­σε σο­βα­ρά στο πίσω μέρος της κε­φα­λής του.

Οι πρώ­τες βο­ή­θειες πα­ρα­σχέ­θη­καν από το προ­σω­πι­κό του κα­τα­στή­μα­τος και στη συ­νέ­χεια ο τραυ­μα­τί­ας δια­κο­μί­στη­κε αρ­χι­κά στην ιδιω­τι­κή κλι­νι­κή «Euromedica» και έπει­τα στο Γε­νι­κό Νο­σο­κο­μείο Ρόδου, όπου υπο­βλή­θη­κε σε επεί­γου­σα χει­ρουρ­γι­κή επέμ­βα­ση. Από την πρώτη στιγ­μή, η ια­τρι­κή ει­κό­να του έδει­χνε ότι το τραύ­μα στο κρα­νίο προ­ήλ­θε κυ­ρί­ως από την πτώση και όχι από την ίδια τη γρο­θιά, στοι­χείο που ανα­μέ­νε­ται να επι­βε­βαιω­θεί – ή να ανα­τρα­πεί – μόλις προ­σκο­μι­στεί η επί­ση­μη ια­τρο­δι­κα­στι­κή έκ­θε­ση, η οποία μέχρι στιγ­μής εκ­κρε­μεί.

Η έλ­λει­ψη αυτής της κρί­σι­μης έκ­θε­σης απο­τέ­λε­σε βα­σι­κό ση­μείο έν­στα­σης για την υπε­ρά­σπι­ση, η οποία εκ­προ­σω­πή­θη­κε από τον δι­κη­γό­ρο κ. Δή­μη­τρη Γε­ωρ­γα­κό­που­λο. Το αί­τη­μα του συ­νη­γό­ρου για ανα­βο­λή της δίκης έως την προ­σκό­μι­ση του πο­ρί­σμα­τος απορ­ρί­φθη­κε, παρά την επι­σή­μαν­ση ότι πρό­κει­ται για στοι­χείο απο­λύ­τως κα­θο­ρι­στι­κό για την ορθή νο­μι­κή απο­τί­μη­ση της πρά­ξης.

Ο 19χρο­νος, χωρίς προη­γού­με­νες ποι­νι­κές εμπλο­κές, πα­ρα­δέ­χθη­κε εξαρ­χής την πράξη του και κα­τέ­θε­σε ότι προ­χώ­ρη­σε στο χτύ­πη­μα επει­δή θε­ώ­ρη­σε πως το θύμα φλέρ­τα­ρε την κο­πέ­λα του, με την οποία ισχυ­ρί­στη­κε ότι δια­τη­ρού­σαν δεσμό και μά­λι­στα ότι ήταν έγκυος. Δή­λω­σε επί­σης ότι είχε κα­τα­να­λώ­σει οκτώ ποτά και δεν είχε την πρό­θε­ση να προ­κα­λέ­σει τόσο σο­βα­ρή βλάβη.

Οι μαρ­τυ­ρί­ες στο ακρο­α­τή­ριο – με­τα­ξύ αυτών και φίλων του θύ­μα­τος αλλά και υπευ­θύ­νου του κα­τα­στή­μα­τος – κι­νή­θη­καν στο ίδιο πλαί­σιο: επι­βε­βαί­ω­σαν ότι το χτύ­πη­μα έγινε χωρίς ιδιαί­τε­ρη αφορ­μή, και ότι το θύμα ήταν αμυ­νό­με­νο, χωρίς να προ­κα­λέ­σει τον δρά­στη.

Η Ει­σαγ­γε­λία πρό­τει­νε την ποινή των 30 μηνών φυ­λά­κι­σης, εκ των οποί­ων οι πέντε να εκτι­θούν και οι υπό­λοι­ποι να τε­θούν υπό ανα­στο­λή. Το δι­κα­στή­ριο επέ­βα­λε τε­λι­κά ποινή 26 μηνών, εκ των οποί­ων οι δύο θα εκτι­θούν άμεσα, ενώ οι υπό­λοι­ποι θα έχουν ανα­σταλ­τι­κό χα­ρα­κτή­ρα. Παρά την ει­σαγ­γε­λι­κή πρό­τα­ση η έφεση να μην έχει ανα­στέλ­λου­σα δύ­να­μη (ώστε ο κα­τη­γο­ρού­με­νος να πα­ρα­μεί­νει υπό κρά­τη­ση για τους δύο μήνες), το δι­κα­στή­ριο απο­φά­σι­σε δια­φο­ρε­τι­κά, αφή­νο­ντάς τον προ­σω­ρι­νά ελεύ­θε­ρο.

Ο 25χρο­νος, σύμ­φω­να με τα επί­ση­μα στοι­χεία, εξα­κο­λου­θεί να νο­ση­λεύ­ε­ται σε κα­τα­στο­λή, με τους θε­ρά­πο­ντες ια­τρούς να ανα­μέ­νουν την πλήρη απο­τί­μη­ση της νευ­ρο­λο­γι­κής του κα­τά­στα­σης.

Στο με­τα­ξύ, η πο­ρεία της υπό­θε­σης θα συ­νε­χι­στεί στο Εφε­τείο, όπου θα κρι­θεί εκ νέου και με βάση το τε­λι­κό ια­τρο­δι­κα­στι­κό πό­ρι­σμα – στοι­χείο που εκ των πραγ­μά­των μπο­ρεί να αλ­λά­ξει τον νο­μι­κό χα­ρα­κτη­ρι­σμό της πρά­ξης, ακόμη και προς το βα­ρύ­τε­ρο.

Εφό­σον επι­βε­βαιω­θεί ότι η κύρια αιτία της βλά­βης ήταν η πτώση από την εξέ­δρα και όχι το ίδιο το χτύ­πη­μα, το δι­κα­στή­ριο της έφε­σης θα κλη­θεί να επα­νε­ξε­τά­σει όχι μόνο το ύψος της ποι­νής, αλλά και το κατά πόσο ο νο­μι­κός χα­ρα­κτη­ρι­σμός της πρά­ξης συ­νά­δει με τα δε­δο­μέ­να.