ΕΣΗΕΑ για δυστύχημα στα Τέμπη: Δημοσιογραφία για το δημόσιο συμφέρον- Μια συγγνώμη και μία υπόσχεση

Τη συμ­με­τοχή των δημο­σιο­γρά­φων στο πένθος για τα θύματα του σιδη­ρο­δρο­μι­κού δυστυ­χή­μα­τος στα Τέμπη αλλά και τα «δομικά προ­βλή­ματα που μαστί­ζουν τα ελλη­νικά ΜΜΕ», επι­ση­μαί­νει η ΕΣΗΕΑ σε ανα­κοί­νωσή της.

«Οι δημο­σιο­γρά­φοι της Αθήνας συμ­με­τέ­χουν, όπως και ολό­κληρη η χώρα, στο βαρύ­τατο πένθος για τους συναν­θρώ­πους μας που χάθηκαν άδικα και συμπα­ρί­στα­νται στην οδύνη των οικο­γε­νειών και των οικείων τους.

Η τρα­γω­δία στα Τέμπη ανα­δει­κνύει, με οδυ­νη­ρό­τατο τρόπο αυτή τη φορά, τα δομικά προ­βλή­ματα που μαστί­ζουν τα ελλη­νικά ΜΜΕ. Οι προει­δο­ποι­ή­σεις των εργα­ζο­μέ­νων στους σιδη­ρο­δρό­μους δεν είχαν την κάλυψη που ανα­λο­γούσε στην σοβα­ρό­τητα του ζητή­μα­τος και τα λίγα, αλλά υπαρκτά, ρεπορ­τάζ δημο­σιο­γρά­φων, ΜΜΕ και ερευ­νη­τι­κών δημο­σιο­γρα­φι­κών ομάδων δεν ανα­πα­ρή­χθη­σαν.

Όσο τα ΜΜΕ απο­μα­κρύ­νο­νται από την απο­στολή τους να ελέγ­χουν την εξουσία, όσο στην ιεράρ­χηση των ειδή­σεων κυριαρ­χούν κρι­τή­ρια άσχετα με την υπε­ρά­σπιση του δημό­σιου συμ­φέ­ρο­ντος, όσο οι επι­χει­ρή­σεις ΜΜΕ περιο­ρί­ζο­νται να λει­τουρ­γούν απλώς ως επι­χει­ρή­σεις και με όρους τηλε­θέ­α­σης και επι­σκε­ψι­μό­τη­τας, όσο οι δημο­σιο­γρά­φοι υφί­στα­νται περιο­ρι­σμούς στο να ερευ­νούν, τόσο θα απο­δυ­να­μώ­νο­νται οι θεσμι­κές εγγυ­ή­σεις για την λει­τουρ­γία του κράτους. Η στείρα ανα­πα­ρα­γωγή non paper, ακόμη και αυτές τις τρα­γι­κές ώρες, από μερίδα ενη­με­ρω­τι­κών σελίδων, είναι άλλο ένα δείγμα δημο­σιο­γρα­φι­κής στρέ­βλω­σης.

Ο δημο­σιο­γρα­φι­κός κλάδος ανα­λαμ­βά­νει το μέρος της ευθύνης που του ανα­λο­γεί. Τα Διοι­κη­τικά Συμ­βού­λια της ΕΣΗΕΑ και της ΕΣΠΗΤ θεωρούν ότι διερ­μη­νεύ­ουν τη βούληση των δημο­σιο­γρά­φων, ανα­λαμ­βά­νο­ντας τη δέσμευση ότι τα αίτια και οι ευθύνες για αυτή την ανεί­πωτη φρίκη θα ερευ­νη­θούν σε βάθος, με ψυχραι­μία, επαγ­γελ­μα­τι­σμό και τεκ­μη­ρί­ωση. Ακριβώς όπως συμ­βαί­νει αυτές τις ώρες από την πλειο­νό­τητα των συνα­δέλ­φων, ιδιαί­τερα όλων όσοι βρί­σκο­νται στην “πρώτη γραμμή”, άυπνοι, υπό δρα­μα­τι­κές συν­θή­κες».