Σκανδαλίδης: Ο Τσίπρας µπροστά στην ήττα θυµήθηκε την Κεντροαριστερά

«Στό­χος μας είναι να βάλουµε εµείς τους κα­νό­νες των µετε­κλο­γι­κών εξε­λί­ξε­ων» λέει για το Κίνηµα Αλ­λα­γής ο Κώ­στας Σκαν­δα­λί­δης, εκτιµώντας ότι η σηµερινή συµµετοχή των µελών του κόµµατος στην προ­συ­νε­δρια­κή δια­δι­κα­σία θα ξε­πε­ρά­σει κάθε προσ­δο­κία. Το κο­ρυ­φαίο στέ­λε­χος και πρώην υπουρ­γός του ΠΑΣΟΚ µιλά για το Συ­νέ­δριο του ΚΙΝΑΛ και τα ανα­γκαία «έστω και µε κα­θυ­στέ­ρη­ση βήµατα», για την απο­χώ­ρη­ση του Ποταµιού και της ∆ΗΜΑΡ, για το δια­κύ­βευµα των εκλο­γών και την «πο­λι­τι­κή ανα­τρο­πή». Ο υπο­ψή­φιος βου­λευ­τής στην Α’ Αθή­νας υπο­στη­ρί­ζει ότι ο Α. Τσί­πρας θυµήθηκε τον προ­ο­δευ­τι­κό χώρο µπρο­στά στο φάσµα της βέ­βαι­ης ήττας και τον κα­τη­γο­ρεί ότι µε την ανοχή ή τη στή­ρι­ξη του Κ. Μη­τσο­τά­κη οδη­γεί τη χώρα σε δι­χα­στι­κό κλίµα στις εκλο­γές. «Ποτέ δεν είναι αδιά­φο­ρες οι φυ­γό­κε­ντρες δυνάµεις» λέει, σχο­λιά­ζο­ντας φράση της κυ­ρί­ας Γεννηµατά, αποδοµεί τις «Γέ­φυ­ρες» και δη­λώ­νει ότι ήταν δώρο στο ΚΙΝΑΛ το «ρε­σάλ­το» Τσί­πρα.

Κύριε Σκαν­δα­λί­δη, ως έµπει­ρος πο­λι­τι­κός πόσες χι­λιά­δες µέλη θα προ­σέλ­θουν, πι­στεύ­ε­τε, σήµερα στις κάλ­πες του ΚΙΝΑΛ για να εξα­σφα­λί­σουν την εκ­προ­σώ­πη­σή τους στο Συ­νέ­δριο;

Υπάρ­χει µια πρώτη έν­δει­ξη που άφοβα θα µπο­ρού­σε κα­νείς να τη θε­ω­ρή­σει από­δει­ξη. Κα­τέ­θε­σαν υπο­ψη­φιό­τη­τα για σύ­νε­δροι 4.700 µέλη, 1.000 και πλέον πε­ρισ­σό­τε­ρα από το Συ­νέ­δριο που ακο­λού­θη­σε την εκλο­γή του προ­πε­ρασµένου Νοεµβρίου. Αυτό από µόνο του δια­σφα­λί­ζει συµµετοχή σήµερα αριθµού που ξε­περ­νά κατά πολύ τις 120.000. Και, βέ­βαια, µιλάµε για µέλη.

Και τι σηµαίνει αυτό κατά τη γνώµη σας;

Πολύ απλά η δυναµική που εµφα­νί­στη­κε τότε µπορεί συ­γκυ­ρια­κά να γνώ­ρι­σε µια κά­ποια κάµψη, επα­νέρ­χε­ται όµως τώρα µε ακόµη µεγα­λύ­τε­ρη ορµή. Και αυτό θεωρώ πως είναι από­το­κο όλων των τε­λευ­ταί­ων εξε­λί­ξε­ων.

Το Συ­νέ­δριο θα κρι­θεί πε­τυ­χηµένο αν;

Οι στό­χοι είναι τρεις. Ο πρώ­τος, να δώσουµε τον λόγο και την από­φα­ση στη βάση της πα­ρά­τα­ξης, στους συ­νι­δρυ­τές του Κινήµατος Αλ­λα­γής, έστω και µε κα­θυ­στέ­ρη­ση. Ο δεύ­τε­ρος, το Συ­νέ­δριο αυτό να επι­κυ­ρώ­σει τη στρα­τη­γι­κή µας, την αυ­τό­νοµη πο­ρεία µας, την ενό­τη­τα και τη µάχιµη πα­ρου­σία όλου του δυναµικού µας. Και ο τρί­τος, στη βάση αυτής της πο­λι­τι­κής να εκλε­γούν δηµοκρα­τι­κά όλα τα όρ­γα­να από τη βάση ως τα κε­ντρι­κά, ώστε µε ενιαία δοµή και πλήρη διά­τα­ξη δυνάµεων να πο­ρευ­τούµε στη µάχη των εκλο­γών.

Στό­χος µας είναι να βάλουµε εµείς τους κα­νό­νες των µετε­κλο­γι­κών εξε­λί­ξε­ων. Και αυτό προ­ϋ­πο­θέ­τει νίκη στις εκλο­γές

Πώς σχο­λιά­ζε­τε το γε­γο­νός ότι µεταξύ του πρώ­του και του δεύ­τε­ρου Συ­νε­δρί­ου απο­χώ­ρη­σαν το Ποτάµι και η ∆ΗΜΑΡ;

Η κα­θυ­στέ­ρη­ση που µόλις ανέ­φε­ρα προ­έ­κυ­ψε ακρι­βώς από το ότι στο όνοµα του πο­λυ­κοµµατι­κού φορέα, όπως πα­ρα­δέ­χτη­κε και η Φώφη Γεννηµατά, έγι­ναν ανα­γκα­στι­κά συµβιβασµοί και διευ­θε­τή­σεις κο­ρυ­φής που προς το παρόν µάς απο­ξέ­νω­σαν σ’ έναν βαθµό από τη βάση µας.

Στην τε­λι­κή ευ­θεία προς τις εκλο­γές τα κόµµατα παίρ­νουν θέση µάχης. Τι δια­κυ­βεύ­ε­ται για εσάς;

Η ίδια η τύχη της χώρας. Η αί­σθη­ση αδιε­ξό­δου που υπάρ­χει πα­ντού. Η έκ­θε­ση της Κοµισιόν ήρθε να τα­ρά­ξει τα νερά της κυ­βερ­νη­τι­κής αυ­τα­ρέ­σκειας και της φε­νά­κης ότι αφήσαµε πίσω µας την εποχή των µνηµονίων και των ελέγ­χων. Η ανά­γκη να υπάρ­ξει πο­λι­τι­κή ανα­τρο­πή και πραγµατική προ­ο­δευ­τι­κή δια­κυ­βέρ­νη­ση. Γιατί ούτε η πα­λι­νόρ­θω­ση της ∆εξιάς ούτε η συ­νέ­χι­ση του αρι­στε­ρού λαϊ­κισµού απο­τε­λούν λύση.

Για προ­ο­δευ­τι­κή κυ­βέρ­νη­ση µιλά και ο πρω­θυ­πουρ­γός και απευ­θύ­νει προ­σκλη­τή­ριο στις προ­ο­δευ­τι­κές δυνάµεις για συµπα­ρά­τα­ξη…

Εκ των υστέ­ρων, και µπρο­στά στο φάσµα της βέ­βαι­ης ήττας, θυµήθηκε τον ευ­ρύ­τε­ρο προ­ο­δευ­τι­κό χώρο και την Κε­ντρο­α­ρι­στε­ρά. Και αφού ακόµη και τώρα σε ακρο­δε­ξιές δυνάµεις στη­ρί­ζει την ευ­και­ρια­κή κοι­νο­βου­λευ­τι­κή του πλειο­ψη­φία. Του δια­φεύ­γει, όµως, ότι τα λαϊκοµετω­πι­κά σχήµατα, µε τις υπο­γρα­φές και τις «Γέ­φυ­ρες», έχουν ιστο­ρι­κά και ορι­στι­κά ξε­πε­ρα­στεί.

Είναι πο­λι­τι­κά ορθή η στάση να ρί­χνε­τε κάθε γέ­φυ­ρα συ­νεν­νό­η­σης µε τα άλλα κόµµατα;

Την πο­λι­τι­κή της εθνι­κής συ­νεν­νό­η­σης και της ευ­ρύ­τε­ρης δυ­να­τής συ­ναί­νε­σης την υπη­ρε­τή­σαµε και την υπη­ρε­τούµε µε συ­νέ­πεια από την αρχή. Την αρ­νή­θη­κε ενώ είχε την ευ­και­ρία του­λά­χι­στον τρεις φορές ο Α. Τσί­πρας και οδη­γεί τη χώρα µε την ανοχή ή και τη στή­ρι­ξη του K. Μη­τσο­τά­κη σε δι­χα­στι­κό και πο­λω­τι­κό κλίµα στις εκλο­γές. Πάλι εµείς εγκα­λούµαστε γιατί ρί­χνουµε κάθε γέ­φυ­ρα συ­νεν­νό­η­σης και όχι αυτοί που στή­νουν «γέ­φυ­ρες» χωρίς θεµέλια και έρµα για να ει­σβά­λουν στον χώρο µας; Οχι µόνο δεν είναι δί­καιο, αλλά είναι και ανι­στό­ρη­το.

Ο κ. Αν­δρου­λά­κης δη­λώ­νει ότι το ΚΙΝΑΛ πρέ­πει να κάνει διά­λο­γο για κυ­βερ­νη­τι­κή συ­νερ­γα­σία στη βάση προ­γραµµατι­κών συ­γκλί­σε­ων και εφό­σον το κόµµα σας λάβει ισχυ­ρή εντο­λή – αλ­λιώς να µείνει στην αντι­πο­λί­τευ­ση. Σωστά;

∆εν το λέει µόνο ο Ν. Αν­δρου­λά­κης. Το λέµε όλοι όσοι δίνουµε µάχη για την ανα­τρο­πή των πο­λι­τι­κών συ­σχε­τισµών και τον πρω­τα­γω­νι­στι­κό ρόλο του Κινήµατος Αλ­λα­γής. Στό­χος µας είναι να βάλουµε εµείς τους κα­νό­νες των µετε­κλο­γι­κών εξε­λί­ξε­ων. Και αυτό προ­ϋ­πο­θέ­τει νίκη στις εκλο­γές. Αν ο λαός δεν µας εµπι­στευ­θεί, ας κυ­βερ­νή­σει ο Α. Τσί­πρας µε τον Κ. Μη­τσο­τά­κη. Εξάλ­λου αυτήν τη συµβουλή δεν έδωσε ο πρω­θυ­πουρ­γός για το καλό της Ευ­ρώ­πης στο SPD να κυ­βερ­νή­σει µε τη Μέρ­κελ; Οµως δεν θα χρεια­στεί, τον δια­βε­βαιώ­νω γι’ αυτό.

Υπάρ­χει, αλή­θεια, κόµµα µε το οποίο θα µπο­ρού­σα­τε να ανταλ­λά­ξε­τε από­ψεις;

Εδώ που φτάσαµε οι εξε­λί­ξεις είναι απλές. Ο λαός απο­φα­σί­ζει να µη βγει αυ­το­δύ­ναµη η Ν∆ και να χάσει ταυ­τό­χρο­να η οµάδα που κυ­βερ­νά µε τρόπο κα­τα­χρη­στι­κό και χωρίς ου­σια­στι­κή νοµιµοποί­η­ση τη χώρα. Και εµείς είµαστε εδώ µετά τις εκλο­γές όχι µόνο για να συ­ζη­τή­σουµε µε τους προ­ο­δευ­τι­κούς και δηµοκρα­τι­κούς πο­λί­τες, ανε­ξάρ­τη­τα από το κόµµα που ψή­φι­σαν, αλλά και να πρω­το­στα­τή­σουµε για την προ­ο­δευ­τι­κή δια­κυ­βέρ­νη­ση της χώρας.

Πότε «βλέ­πε­τε» εκλο­γές;

Προ­φα­νώς όποτε το απο­φα­σί­σει ο πρω­θυ­πουρ­γός. Μετρά, ξαναµετρά τις δηµοσκο­πή­σεις, ήρθε και η έκ­θε­ση της Κοµισιόν, τα δίνει όλα στις πα­ρο­χές, προ­ε­τοιµάζε­ται για κάθε εν­δε­χόµενο για τον Μάιο, σκέ­φτο­νται και συ­ζη­τούν και τον Οκτώ­βριο. Κά­ποια στιγµή από τις δύο ηµεροµηνίες η ζυ­γα­ριά θα δεί­ξει πότε θα θε­ω­ρή­σει ότι τον συµφέρει κα­λύ­τε­ρα.

Ενας φεύ­γει, χί­λιοι έρ­χο­νται, λέει η κυρία Γεννηµατά. Αδιά­φο­ρες φυ­γό­κε­ντρες δυνάµεις δη­λα­δή;

Ποτέ δεν είναι αδιά­φο­ρες οι φυ­γό­κε­ντρες δυνάµεις. Ασφα­λώς η Φ. Γεννηµατά εν­νο­εί ότι στη συ­γκε­κριµένη πε­ρί­πτω­ση και µε βάση τις εξε­λί­ξεις που ακο­λού­θη­σαν, καθώς και την από­φα­ση του Α. Τσί­πρα να στή­νει γέ­φυ­ρες και να ανα­ζη­τά πρόθυµους µε συ­ναλ­λα­γή και αλι­σβε­ρί­σι, η βάση της πα­ρά­τα­ξης συ­σπει­ρώ­νε­ται δυναµικά και αντι­στέ­κε­ται στο ρε­σάλ­το. Μάλ­λον δώρο µάς έκανε µε την επι­λο­γή του. ∆εν είναι µακριά από την πραγµατι­κό­τη­τα η φράση της προ­έ­δρου του Κινήµατος Αλ­λα­γής.

πηγή ethnos.gr

Φώφη Γιω­τά­κη