Τι ξέχασε να πει στη βουλή ο Πάνος Καμμένος για τα Δωδεκάνησα…

Πραγ­μα­τι­κός «ποταμός» ο πρό­ε­δρος των Ανε­ξάρ­τη­των Ελλήνων και υπουρ­γός Εθνικής Άμυνας κ. Πάνος Καμ­μέ­νος (που κατά­γε­ται, εκ μητρός, από τα Νικιά Νισύρου) εκμε­ταλ­λεύ­θηκε την εκδή­λωση που έγινε στη Βουλή για τα 70 χρόνια από την Ενσω­μά­τωση της Δωδ/νήσου για να πει «τι πρέπει να γίνει για τα νησιά», απο­φεύ­γο­ντας, όμως, να πει «τι δεν έγινε ως τώρα» και τι έγινε εις βάρος τους.

Παίρ­νο­ντας το ίδιο ύφος που κάποτε είχε πάρει….υπε­ρα­σπι­ζό­με­νος το ειδικό καθε­στώς ΦΠΑ των νησιών και λέγο­ντας «θα πρέπει να περά­σουν πάνω από το πτώμα μου για να το καταρ­γή­σουν», δεν χρειά­στηκε να ξοδέψει ούτε ένα ευρώ για να αριθ­μή­σει τα «δικαιώ­ματα των ακριτών», αυτών που η Κυβέρ­νησή του οδήγησε στην αφάνεια:

«…Οφεί­λουμε – και συμφωνώ εδώ απόλυτα – να αγω­νι­στούμε με όλες μας τις δυνά­μεις για το ειδικό φορο­λο­γικό καθε­στώς των νησιών και τα προ­νό­μια που πρέπει να δοθούν, προ­κει­μέ­νου να ισο­σκε­λί­σουν τη δύσκολη ζωή που δια­νύ­ουν οι νησιώ­τες μας, ιδιαί­τερα κατά τη διάρ­κεια του χειμώνα, με έλλειψη ιατρι­κής περί­θαλ­ψης, με έλλειψη εκείνων των εκπαι­δευ­τι­κών δυνα­το­τή­των που έχουν παιδιά από τη μητρο­πο­λι­τική Ελλάδα, με έλλειψη βασικών αγαθών.

Πιστεύω, κύριε Πρόεδρε, ότι είναι υπο­χρέ­ωσή μας σε κάθε νομο­σχέ­διο που ψηφί­ζε­ται να εφαρ­μό­ζουμε το άρθρο 101 του Συντάγ­μα­τος περί της ιδιαι­τε­ρό­τη­τας της νησιω­τι­κό­τη­τας…»

Και συνέ­χισε ο κ. Καμ­μέ­νος:

«…Θεωρώ, λοιπόν, ότι θα πρέπει να συνε­χί­σουμε να δίνουμε τη μάχη της εφαρ­μο­γής της ιδιαι­τε­ρό­τη­τας της νησιω­τι­κό­τη­τας που προ­βλέ­πει το ελλη­νικό Σύνταγμα και όσον αφορά και τους ευρω­παϊ­κούς θεσμούς, προ­βλέ­πο­ντας ιδιαί­τερα κον­δύ­λια, που θα βοη­θή­σουν να υπάρξει ανά­πτυξη στα νησιά.

Υπάρ­χουν πολλά που μπο­ρούμε να κάνουμε. Μπορεί η Δωδε­κά­νη­σος να γίνει πλέον, λόγω και της ασφά­λειας που παρέχει η Ελλάδα σε όλη τη Μεσό­γειο, η είσοδος και η έξοδος της κρουα­ζιέ­ρας. Σε αυτόν τον τομέα, το Υπουρ­γείο Εθνικής Άμυνας, σε συνερ­γα­σία με το Υπουρ­γείου Του­ρι­σμού αλλά και με τους του­ρι­στι­κούς επι­χει­ρη­μα­τίες, ήδη έχει εκπο­νή­σει ένα σχέδιο για τη δυνα­τό­τητα αξιο­ποί­η­σης του πεδίου βολής του Πρα­σο­νη­σίου, προ­κει­μέ­νου να μπο­ρέ­σουμε να δημιουρ­γή­σουμε την είσοδο και την έξοδο της κρουα­ζιέ­ρας στη Μεσό­γειο.

Όσον αφορά την ιατρική περί­θαλψη θεωρώ ότι πρέπει να προ­χω­ρή­σουμε σε μέτρα. Αυτή τη στιγμή καλύ­πτουμε ανάγκες με στρα­τεύ­σι­μους, οι οποίοι μπορούν και με μέριμνα και του Υπουρ­γείου Υγείας να συντα­γο­γρα­φούν. Όμως, αυτή δεν είναι λύση. Πρέπει να δώσουμε κίνητρα, ώστε να μπορούν εκπαι­δευ­τι­κοί και γιατροί να πηγαί­νουν στα νησιά και όχι μόνο κατά την καλο­και­ρινή περίοδο.

Κλείνω, κύριε Πρόεδρε, λέγο­ντας ότι είναι πολύ σημα­ντική η παρου­σία όλων μας στα Δωδε­κά­νησα και στα ακρι­τικά μας νησιά. Είναι σημα­ντική η παρου­σία όλων των Επι­τρο­πών της Βουλής, προ­κει­μέ­νου να εξε­τα­στούν οι ιδιαι­τε­ρό­τη­τες που απαιτεί η νησιω­τι­κό­τητα, όπως προ­βλέ­πε­ται από το Σύνταγμα, ιδιαί­τερα στην περιοχή της Δωδε­κα­νή­σου, που σήμερα όλοι μαζί εορ­τά­ζουμε την ενσω­μά­τωσή της με τη μητέρα πατρίδα».

Ας δούμε, τώρα, πώς περι­γρά­φει την κατά­σταση στα νησιά, που αγνόησε ο υπουρ­γός, όχι κάποιος… «ξένος», αλλά ο συμπα­τριώ­της του, πρώην βου­λευ­τής και υφ/ργός, Γ. Νικη­τιά­δης:

«…Ακούστε λοιπόν. Η Δωδε­κά­νη­σος, για πρώτη φορά μετά την απε­λευ­θέ­ρωση, έχει βρεθεί σε τόσο τραγική κατά­σταση. Η οικο­νο­μική κρίση που ταλα­νί­ζει την χώρα για εφτά χρόνια τώρα, είναι πολύ πιο δυσβά­στα­χτη για τα νησιά του Νοτιο­α­να­το­λι­κού Αιγαίου, αφού τα λιμνά­ζο­ντα προ­βλή­ματα της νησιω­τι­κό­τη­τας, πολ­λα­πλα­σί­α­σαν για τα νησιά τις δυσκο­λίες που περνάει η υπό­λοιπη χώρα με την κρίση. Νησιά που είχαν καθη­με­ρινή αερο­πο­ρική σύνδεση με την Αθήνα, τον τελευ­ταίο χρόνο είδαν την επι­κοι­νω­νία τους με την πρω­τεύ­ουσα της χώρας να περιο­ρί­ζε­ται στο ένα τρίτο. Το ίδιο ισχύει και με την ακτο­πλοϊκή επι­κοι­νω­νία, ενώ ταυ­το­χρό­νως το κόστος μετα­φο­ράς, αντί να μειώ­νε­ται αυξά­νε­ται διαρκώς. Τι σημαί­νει αυτό; Ακρι­βό­τερη βενζίνη, ακρι­βό­τερα προ­ϊ­ό­ντα, ακρι­βό­τερο συνο­λι­κώς κόστος ζωής σε σχέση με την υπό­λοιπη Ελλάδα.

Στα νησιά της Δωδε­κα­νή­σου δηλαδή, δεν φτάνει που βλέπουν όλοι οι μισθω­τοί και συντα­ξιού­χοι τους μισθούς και τις συντά­ξεις τους να εξα­νε­μί­ζο­νται, την ίδια ώρα το κόστος ζωής εκτι­νάσ­σε­ται με απί­στευτη δυσα­να­λο­γία σε σχέση με την Ηπει­ρω­τική Ελλάδα. Ταυ­το­χρό­νως, οι υπη­ρε­σίες υγείας που έχουν φθάσει σε επίπεδο τραγικό σε όλη τη χώρα, στα νησιά ακο­λου­θώ­ντας την ίδια και χει­ρό­τερη πορεία, οδηγούν τους νησιώ­τες σε από­γνωση αφού σχεδόν δεν έχουν τρόπο δια­φυ­γής. Γιατί; Διότι, ο πολίτης της Ηπει­ρω­τι­κής Ελλάδας θα μετα­κι­νη­θεί ως ασθενής με αυτο­κί­νητο, λεω­φο­ρείο, τρένο ή ασθε­νο­φόρο και θα μεταβεί σε ένα νοσο­κο­μείο που θα μπορεί να βοη­θη­θεί. Στα νησιά πως θα γίνει αυτό; Πώς θα πάει σε μεγάλο, πιο στε­λε­χω­μένο και εξο­πλι­σμένο νοσο­κο­μείο ο Κασιώ­της, ο Πάτμιος, ο Νισύ­ριος, κ.ο.κ;

Δυστυ­χώς όμως, δεν είναι μόνο αυτά. Στη Δωδε­κά­νησο, μετά από χρόνια καθε­στώ­τος μειω­μέ­νου συντε­λε­στή ΦΠΑ, για πρώτη φορά, με ελά­χι­στες εξαι­ρέ­σεις καταρ­γή­θη­καν οι μειω­μέ­νοι συντε­λε­στές ΦΠΑ από αυτούς που είχαν υπο­σχε­θεί τα αντί­θετα, με συνέ­πεια να προ­στε­θεί άλλο ένα βάρος μέσα στην κρίση.

Και μιλάμε για άνισο βάρος, διότι η αύξηση των συντε­λε­στών ΦΠΑ δεν έγινε ανα­λο­γι­κώς όπως στην υπό­λοιπη Ελλάδα. Εδώ μιλάμε για αύξηση εντελώς ισο­πε­δω­τική για την οικο­νο­μία των νησιών. Ενώ δηλαδή στην υπό­λοιπη Ελλάδα είχαμε αύξηση ΦΠΑ σε επίπεδο 1%, στη Δωδε­κά­νησο είχαμε αύξηση της τάξεως του 7%. Το βάρος δηλαδή για τα νησιά σε σχέση με την Ηπει­ρω­τική Ελλάδα είναι 30% βαρύ­τερο…».

Και συνε­χί­ζει ο κ. Νικη­τιά­δης:

«…Σαν να μην έφθαναν όλα αυτά, ξύπνησε ο “καλός” γεί­το­νας και τον τελευ­ταίο χρόνο απο­κα­λύ­πτει, όχι πλέον μόνο με λόγια, αλλά και με έργα τις δια­θέ­σεις του, σε ό,τι αφορά τα νησιά της Δωδε­κα­νή­σου. Επι­σκέ­ψεις στα Ίμια, βολές στο Φαρ­μα­κο­νήσι, δια­μαρ­τυ­ρίες για τους αλε­ξι­πτω­τι­στές στην Κω, πολ­λα­πλα­σια­σμός των παρα­βιά­σεων του ενα­έ­ριου και θαλάσ­σιου χώρου μας. Τι άλλο χρειά­ζε­ται για να πούμε ότι ποτέ άλλοτε μετά την απε­λευ­θέ­ρωση δεν βρέθηκε σε τόσο τραγική κατά­σταση η Δωδε­κά­νη­σος. Το πρό­βλημα πλέον, λαμ­βά­νει Εθνική διά­σταση…».

Τι ξέχασε να μας υπο­σχε­θεί λοιπόν, ο κ. υπουρ­γός Εθνικής Αμυνας, ως συμπλή­ρωμα των δακρύ­βρε­χτων  πατριω­τι­κών ειση­γή­σεων, που έκανε ξανά;

Ξέχασε να μας πει ότι «θα περάσει πάνω από το πτώμα του η Κυβέρ­νηση συνο­λικά αν δια­νοη­θεί να στε­ρή­σει κι άλλα αγαθά κι άλλα δικαιώ­ματα από τους ακρίτες του Αιγαίου και ιδιαι­τέ­ρως των Δωδ/νήσων».