Παραπέμπεται σε δίκη για τοκογλυφία κατά συρροή

Σε δίκη ενώ­πιον του Τρι­με­λούς Εφε­τεί­ου Δω­δε­κα­νή­σου επί κα­κουρ­γη­μά­των πα­ρα­πέ­μπε­ται με βού­λευ­μα του Συμ­βου­λί­ου Πλημ­με­λειο­δι­κών Ρόδου ένας κά­τοι­κος της Καρ­πά­θου, κα­τη­γο­ρού­με­νος για το­κο­γλυ­φία κατά συρ­ροή κατ’ επάγ­γελ­μα και για νο­μι­μο­ποί­η­ση εσό­δων από εγκλη­μα­τι­κή δρα­στη­ριό­τη­τα.

Η έρευ­να για την υπό­θε­ση είχε προ­κα­λέ­σει με­γά­λο θό­ρυ­βο στο ακρι­τι­κό νησί καθώς υπό­λο­γη για το αδί­κη­μα της δω­ρο­δο­κί­ας είχε βρε­θεί και έφο­ρος του νη­σιού, ενώ η ίδια και ακόμη δύο συγ­γε­νι­κά της πρό­σω­πα κα­τη­γο­ρή­θη­καν και για υπο­βο­λή ανα­κρι­βούς φο­ρο­λο­γι­κής δή­λω­σης.

Το δι­κα­στι­κό συμ­βού­λιο αφού έκανε δε­κτές εν­στά­σεις, που υπέ­βα­λε ο πλη­ρε­ξού­σιος δι­κη­γό­ρος του πρώ­του κ. Κώ­στας Δια­κο­νής απο­φάν­θη­κε ότι δεν θα πρέ­πει να γίνει κα­τη­γο­ρία για τα αδι­κή­μα­τα της ενερ­γη­τι­κής δω­ρο­δο­κί­ας αλλά και τα φο­ρο­λο­γι­κά αδι­κή­μα­τα σε βάρος του εντο­λέ­ως του και κατ’ επέ­κτα­ση σε βάρος των υπο­λοί­πων.

Αφορ­μή για την έρευ­να, όπως έγρα­ψε η “δη­μο­κρα­τι­κή”, απο­τέ­λε­σαν σχε­τι­κές πα­ραγ­γε­λί­ες του Ει­σαγ­γε­λέα του Αρεί­ου Πάγου και του Γε­νι­κού Επι­τρό­που Επι­κρα­τεί­ας του Ελεγ­κτι­κού Συ­νε­δρί­ου, συ­νο­δευό­με­νες από κα­ταγ­γε­λία προ­σώ­που με ει­κο­νι­κά στοι­χεία ταυ­τό­τη­τας.

Ο ανώ­νυ­μος υπο­στή­ρι­ξε ότι ο πρώ­τος χο­ρη­γού­σε συ­στη­μα­τι­κά και κατ’ επάγ­γελ­μα το­κο­γλυ­φι­κά δά­νεια σε αρ­κε­τούς κα­τοί­κους του νη­σιού.

Κα­ταγ­γέλ­θη­κε ακόμη ότι ενώ κα­το­χύ­ρω­σε σε διε­νερ­γη­θέ­ντα πλει­στη­ρια­σμό μια ΑΓΕΕ για το ποσό των 370.000 €, πα­ρό­τι φαί­νε­ται να έχει πε­νι­χρά ει­σο­δή­μα­τα, στην προ­σπά­θεια του να κα­λύ­ψει το «πόθεν έσχες» προ­σκό­μι­σε στη Δ.Ο.Υ. Ρόδου εξή­ντα πέντε πε­ρί­που δη­λώ­σεις δω­ρε­άς που φέ­ρε­ται να έλαβε από συ­ντο­πί­τες του.

Σύμ­φω­να με την κα­ταγ­γε­λία, εφέ­ρε­το να έχει δω­ρο­δο­κή­σει την προϊ­στα­μέ­νη της Δ.Ο.Υ. Καρ­πά­θου, προ­κει­μέ­νου να μην προ­βεί σε νο­μό­τυ­πο φο­ρο­λο­γι­κό έλεγ­χο για την πηγή των εσό­δων του.

Οι άλλοι δύο κα­τη­γο­ρού­με­νοι, που δια­τη­ρούν στην Κάρ­πα­θο ξε­νο­δο­χεια­κή μο­νά­δα εφέ­ρο­ντο να φο­ρο­δια­φεύ­γουν.

Στα πλαί­σια της ει­σαγ­γε­λι­κής έρευ­νας, διε­νερ­γή­θη­κε φο­ρο­λο­γι­κός έλεγ­χος τόσο στην επι­χεί­ρη­ση του πρώ­του όσο και στην ανώ­νυ­μη ξε­νο­δο­χεια­κή εται­ρία.

Πραγ­μα­το­γνώ­μο­νας κα­τέ­λη­ξε στο συ­μπέ­ρα­σμα ότι τα μέλη της ξε­νο­δο­χεια­κής εται­ρεί­ας δεν υπέ­πε­σαν σε φο­ρο­λο­γι­κό πα­ρά­πτω­μα καθώς τα ει­σο­δή­μα­τα τους δι­καιο­λο­γού­νται από την επι­χει­ρη­μα­τι­κή τους δρα­στη­ριό­τη­τα και την οι­κο­νο­μι­κή ενί­σχυ­ση που έλα­βαν τόσο από το τρα­πε­ζι­κό δά­νειο όσο και από την κρα­τι­κή επι­χο­ρή­γη­ση.

Πε­ραι­τέ­ρω το ΣΔΟΕ ήλεγ­ξε τα άτομα που εφέ­ρο­ντο να είχαν προ­βεί στο πα­ρελ­θόν σε άτυ­πες δω­ρε­ές προς τον πρώτο κα­τη­γο­ρού­με­νο.

Με­τα­ξύ τεσ­σά­ρων κα­τοί­κων της Καρ­πά­θου που είχαν υπο­βά­λει υπεύ­θυ­νες δη­λώ­σεις υπήρ­ξε και εκεί­νη ενός κα­τοί­κου του νη­σιού ο οποί­ος κα­τήγ­γει­λε ότι προς τα τέλη του 2009 είχε ανά­γκη από χρή­μα­τα για να πλη­ρώ­σει τα τέλη κυ­κλο­φο­ρί­ας για τα οχή­μα­τα επι­χεί­ρη­σης του και του ζή­τη­σε να του δα­νεί­σει 3.000 €.

Για την απο­πλη­ρω­μή του δα­νεί­ου, όπως ισχυ­ρί­στη­κε, του πα­ρέ­δω­σε επι­τα­γή ύψους 6.000 € ενώ του ζή­τη­σε να του υπο­γρά­ψει μια δή­λω­ση δω­ρε­άς του συ­γκε­κρι­μέ­νου ποσού.

Από το σύ­νο­λο των ενόρ­κων κα­τα­θέ­σε­ων φέ­ρε­ται να προ­έ­κυ­ψε ότι ο κα­τη­γο­ρού­με­νος με τη μορφή «άτυ­πων δω­ρε­ών» ει­σέ­πρα­ξε χρή­μα­τα από 10 άτομα.

Ενας μάρ­τυ­ρας κα­τέ­θε­σε εξάλ­λου ότι λίγες μέρες πριν κα­τα­θέ­σει στον Ανα­κρι­τή τον πλη­σί­α­σε ο πρώ­τος κα­τη­γο­ρού­με­νος και του ζή­τη­σε να κα­τα­θέ­σει ψευ­δώς ότι εκεί­νος του είχε δα­νεί­σει το ποσό των 6.000 €.

Πέραν όμως της ανώ­νυ­μης κα­ταγ­γε­λί­ας, από κα­νέ­να άλλο στοι­χείο της δι­κο­γρα­φί­ας δεν προ­έ­κυ­ψε εμπλο­κή της εφό­ρου στην υπό­θε­ση, πολύ πε­ρισ­σό­τε­ρο δε ότι δω­ρο­δο­κή­θη­κε για να του πα­ρέ­χει κά­λυ­ψη.

Σε ό,τι αφορά την άσκη­ση ποι­νι­κής δί­ω­ξης σε βάρος και των τεσ­σά­ρων κα­τη­γο­ρου­μέ­νων για την πράξη της φο­ρο­δια­φυ­γής σε βαθμό κα­κουρ­γή­μα­τος, προ­έ­κυ­ψε ότι δεν είχε υπο­βλη­θεί μη­νυ­τή­ρια ανα­φο­ρά από τον προϊ­στά­με­νο της αρ­μό­διας Δ.Ο.Υ., ούτε και ακο­λού­θη­σε φο­ρο­λο­γι­κή εγ­γρα­φή με την έκ­δο­ση φύλ­λου ελέγ­χου, ώστε στη συ­νέ­χεια να ασκη­θεί από τους ελεγ­χό­με­νους το φύλλο ελέγ­χου προ­σφυ­γή κατά της φο­ρο­λο­γι­κής εγ­γρα­φής και   επο­μέ­νως λεί­πει  η   δι­κο­νο­μι­κή   προ­ϋ­πό­θε­ση με απο­τέ­λε­σμα η δίωξη να είναι απα­ρά­δε­κτη.

Το δι­κα­στι­κό συμ­βού­λιο έκρι­νε ωστό­σο ότι προ­έ­κυ­ψαν σε βάρος του πρώ­του επαρ­κείς απο­χρώ­σες εν­δεί­ξεις για την τέ­λε­ση των πρά­ξε­ων της το­κο­γλυ­φί­ας κατ’ επάγ­γελ­μα σε βαθμό κα­κουρ­γή­μα­τος, κατά συρ­ροή.

Με βάση την κα­τά­θε­ση που προ­α­να­φέ­ρα­με, του απο­δί­δε­ται συ­γκε­κρι­μέ­να ότι πήρε για τον εαυτό του και επε­δί­ω­ξε την εί­σπρα­ξη το­κο­γλυ­φι­κών ωφε­λη­μά­των για τις ανω­τέ­ρω απαι­τή­σεις του, ύψους 3.000 €, τα οποία υπε­ρέ­βαι­ναν το νό­μι­μο θε­μι­τό πο­σο­στό τόκου, με εξαι­ρε­τι­κά υψηλό επι­τό­κιο που ανερ­χό­ταν σε πο­σο­στό 100% ανά μήνα πί­στω­σης (1-12-2009 έως 31-12-2009) ήτοι σε πο­σο­στό 1.200% το έτος, δη­λα­δή ποσό 6.000 €.

Κρί­θη­κε δε ότι είχε υπο­δεί­ξει και στο πα­ρελ­θόν σε πλή­θος άλλων συ­μπο­λι­τών του να υπο­βά­λουν στη Δ.Ο.Υ. υπεύ­θυ­νες δη­λώ­σεις περί δήθεν άτυ­πων δω­ρε­ών που εκεί­νοι του έκα­ναν ενώ επρό­κει­το για επι­στρο­φή χρη­μά­των που εκεί­νοι είχαν κατά το πα­ρελ­θόν δα­νει­στεί από τον κα­τη­γο­ρού­με­νο και του τα επέ­στρε­φαν με τον με­τα­ξύ τους συμ­φω­νη­θέ­ντα τόκο.