Καταγγελτική αποχώρηση από το κόμμα της Z. Κωνσταντοπούλου

«Προ­σω­πικά ντρέ­πο­μαι που στήριξα αυτό το πολι­τικά και κοι­νω­νικά επι­κίν­δυνο, ανε­λεύ­θερο και αντι­δη­μο­κρα­τικό μόρφωμα. Που δεν έχει καμία σχέση με την Αρι­στερά, τις αξίες και τους αγώνες της. Και ζητώ συγ­γνώμη που σας παρό­τρυνα να στη­ρί­ξετε μια τόσο λαθε­μένη πολι­τική επιλογή».

Με αυτά τα σκληρά λόγια για το κόμμα στο οποίο ανήκε από την ημέρα της ίδρυσής του ο Μιχάλης Κρι­θα­ρί­δης, ολο­κλη­ρώ­νει την ανάρ­τησή στον προ­σω­πικό του λογα­ρια­σμό στο Facebook. Μια ανάρ­τηση που κοι­νο­ποι­ή­θηκε και από άλλα πρώην μέλη τα οποία πιστο­ποιούν την ακρί­βεια όσων γράφει.

Ο πρώην νεο­λαίος της Πλεύσης Ελευ­θε­ρίας κάνει λόγο για «εργα­ζό­με­νους σε συν­θή­κες εργα­σια­κού μεσαί­ωνα με υπε­ρω­ρίες και έξοδα κίνησης που τα παρα­κρα­τού­σαν υπέρ του κόμ­μα­τος». Επίσης φέρεται ιδιαί­τερα δυσα­ρε­στη­μέ­νος με τις άριστες σχέσεις που είχε ανα­πτύ­ξει το κόμμα με κανάλια του «βαθιού συστή­μα­τος όπως ο Σκάι όπου η τακτική «χτυπάμε όλη μέρα τον Τσίπρα και για τον Μητσο­τάκη δεν λέμε κου­βέ­ντα» ήταν η πλέον ενδε­δειγ­μένη».

Ιδιαί­τερο βάρος δίνει επίσης στη συμπε­ρι­φορά της προ­έ­δρου Ζωής Κων­στα­ντο­πού­λου που την κατη­γο­ρεί ότι ζητούσε να την απο­κα­λούν «επι­κε­φα­λής» και όχι «Πρόεδρο» για να μην φαί­νε­ται ότι πρό­κει­ται για αρχη­γικό κόμμα. Παρ’ όλα αυτά σημειώ­νει ότι το πολι­τικό συμ­βού­λιο είχε να συνε­δριά­σει από το καλο­καίρι και όλα έπρεπε να περά­σουν από την έγκρισή της.

Σε άλλο σημείο της ανάρ­τη­σης γράφει για την ένταξη στην Πλεύση Ελευ­θε­ρίας ενός βρα­βευ­μέ­νου ηθο­ποιού και σκη­νο­θέτη (δεν τον κατο­νο­μά­ζει). Μάλιστα γίνεται ιδιαί­τερα αιχ­μη­ρός σημειώ­νο­ντας ότι «από τότε που η Πλεύση Ελευ­θε­ρίας από καπε­τά­νισσα απέ­κτησε καπε­τά­νιο άρχισε η στο­χο­ποί­ηση ανθρώ­πων, το μπού­λινγκ, η λογο­κρι­σία, η λογική του «όλοι είναι βαλτοί από κάποιον, τα παίρ­νουν από κάποιον» κλπ κλπ»… Ενώ σε άλλο σημείο κάνει λόγο για «δημό­σιες επι­θέ­σεις σε ανθρώ­πους», για «τσα­μπουκά», για «αυτο­θυ­μα­το­ποί­ηση», για «συνω­μο­σιο­λο­γία», για «απει­λη­τικά mail σε πρώην εργα­ζό­με­νους». Και φυσικά για την γνώριμη από παλιά τακτική της Ζωής Κων­στα­ντο­πού­λου ότι «όλοι είναι λάθος και μόνο εμείς είμαστε σωστοί και δεν αδι­κούμε και δεν αδι­κή­σαμε ποτέ κανέναν»…

Τέλος η απο­μυ­θο­ποι­η­τική για την Πλεύση Ελευ­θε­ρίας ανάρ­τηση κάνει λόγο για πολλές απο­χω­ρή­σεις από το κόμμα, που απλώς δεν έχουν γίνει γνωστές. Χαρα­κτη­ρι­στική είναι η απο­στροφή όπου γράφει «Ωσπου φύγαμε. Σχεδόν όλοι. Οι νεο­λαίοι δε που στη­ρί­ζαμε και τρέχαμε αυτό το εγχεί­ρημα φύγαμε όλοι! Φύγαμε γιατί τελικά και αυτοί είναι απλά λόγια, κούφιοι βερ­μπα­λι­σμοί, νομι­κι­σμοί και δια­κη­ρύ­ξεις, ουσία και απο­τέ­λε­σμα μηδέν…»