Δημοτικός σύμβουλος κατηγορείται για ψευδή κατάθεση και απόπειρα απάτης

Για την 5η Δε­κεμ­βρί­ου 2023 έχει προσ­διο­ρι­στεί η εκ­δί­κα­ση ενώ­πιον του Τρι­με­λούς Εφε­τεί­ου Δω­δε­κα­νή­σου υπό­θε­σης με κα­τη­γο­ρού­με­νο για ψευδή κα­τά­θε­ση και από­πει­ρα απά­της 57χρονο δη­μο­τι­κό σύμ­βου­λο που έχει κα­τα­δι­κα­στεί πρω­το­δί­κως σε ποινή φυ­λά­κι­σης 10 μηνών με τριε­τή ανα­στο­λή.

Του απο­δί­δε­ται ει­δι­κό­τε­ρα ότι εντός του δι­κα­στι­κού με­γά­ρου, την 19η Σε­πτεμ­βρί­ου 2017, με πε­ρισ­σό­τε­ρες πρά­ξεις τέ­λε­σε πε­ρισ­σό­τε­ρα αδι­κή­μα­τα και συ­γκε­κρι­μέ­να:

– Στον ανω­τέ­ρω τόπο και χρόνο, ενώ εξε­τα­ζό­ταν ως διά­δι­κος ενώ­πιον αρχής αρ­μό­διας να ενερ­γεί ένορ­κη εξέ­τα­ση, κα­τέ­θε­σε εν γνώ­σει του ψέ­μα­τα και ει­δι­κό­τε­ρα, στον ως άνω τόπο και χρόνο, μετά από από­φα­ση του Ει­ρη­νο­δι­κεί­ου Ρόδου (Εκού­σια Δι­καιο­δο­σία) του 2017 με την οποία υπο­χρε­ώ­θη­κε ο άνω κα­τη­γο­ρού­με­νος να πα­ρου­σια­στεί στο ίδιο ως άνω Δι­κα­στή­ριο και να υπο­βά­λει κα­τά­λο­γο των πε­ριου­σια­κών του στοι­χεί­ων, δί­νο­ντας συγ­χρό­νως βε­βαιω­τι­κό όρκο, αυτός εμ­φα­νί­στη­κε ενώ­πιον του κ. Ει­ρη­νο­δί­κη Ρόδου και σύμ­φω­να με από­φα­ση (πρα­κτι­κών) του Ει­ρη­νο­δι­κεί­ου Ρόδου, δή­λω­σε εν γνώ­σει του ψευδή γε­γο­νό­τα και συ­γκε­κρι­μέ­να ότι:

«Ορ­κί­ζο­μαι ενώ­πιον του Θεού ότι είναι αλή­θεια ότι δεν έχω κα­νέ­να πε­ριου­σια­κό στοι­χείο, δεν πα­ρέ­λει­ψα να ανα­φέ­ρω κα­νέ­να, κα­τέ­βα­λα κάθε προ­σπά­θεια για την εξα­κρί­βω­ση αυτού, δεν έχω δε με­τα­βι­βά­σει κα­νέ­να μετά την επί­δο­ση της δια­τα­γής πλη­ρω­μής, που βε­βαιώ­νει την απαί­τη­ση της αι­τού­σας».

Τα πα­ρα­πά­νω ήταν ψευδή, καθώς αυτό απο­δει­κνύ­ε­ται από κα­τα­σχε­τή­ρια έκ­θε­ση ανα­γκα­στι­κής κα­τά­σχε­σης ακί­νη­της πε­ριου­σί­ας του 2022, όπου φαί­νε­ται ότι ο κα­τη­γο­ρού­με­νος είχε το έτος 2017 στην πλήρη κυ­ριό­τη­τά του, πέντε δια­με­ρί­σμα­τα, καθώς και από το ΓΕΜΗ που απο­δει­κνύ­ε­ται ότι το έτος 2017 δια­τη­ρού­σε ατο­μι­κή επι­χεί­ρη­ση.

-Στον ανω­τέ­ρω τόπο και χρόνο, κατ” επι­τρε­πτή με­τα­βο­λή της κα­τη­γο­ρί­ας από τε­τε­λε­σμέ­νη απάτη σε από­πει­ρα απά­της, έχο­ντας απο­φα­σί­σει να τε­λέ­σει με πρό­θε­ση το αδί­κη­μα της απά­της, επι­χεί­ρη­σε πράξη που πε­ριεί­χε του­λά­χι­στον αρχή εκτέ­λε­σης της πρά­ξης αυτής.

Ει­δι­κό­τε­ρα, έχο­ντας απο­φα­σί­σει να βλά­ψει ξένη πε­ριου­σία πεί­θο­ντας κά­ποιον σε πα­ρά­λει­ψη με την εν γνώ­σει του πα­ρά­στα­ση ψευ­δών γε­γο­νό­των ως αλη­θι­νών και με σκοπό να απο­κο­μί­σει ο ίδιος πα­ρά­νο­μο πε­ριου­σια­κό όφε­λος, στον ως άνω τόπο και χρόνο, δή­λω­σε ψευ­δώς, ενώ­πιον του Ει­ρη­νο­δι­κεί­ου Ρόδου, ότι στε­ρεί­ται οποιου­δή­πο­τε πε­ριου­σια­κού στοι­χεί­ου, προ­κει­μέ­νου να μην κα­τα­βά­λει στον εγκα­λού­ντα, το ποσό των 7.548,35 ευρώ, που του επι­βλή­θη­κε ως απο­ζη­μί­ω­ση λόγω ηθι­κής βλά­βης, με από­φα­ση του Πο­λυ­με­λούς Πρω­το­δι­κεί­ου Ρόδου το 2014 και από­φα­ση του Εφε­τεί­ου Δω­δε­κα­νή­σου το 2015 και με από­γρα­φο του Ει­ρη­νο­δι­κεί­ου Ρόδου του 2016, πλην όμως, η πράξη αυτή του κα­τη­γο­ρού­με­νου δεν ολο­κλη­ρώ­θη­κε, κα­θό­σον παρά τον ως άνω βε­βαιω­τι­κό όρκο και τη δή­λω­σή του περί μη κα­το­χής και κυ­ριό­τη­τας πε­ριου­σια­κών στοι­χεί­ων, ο εγκα­λών επέ­βα­λε με κα­τα­σχε­τή­ρια έκ­θε­ση ανα­γκα­στι­κής κα­τά­σχε­σης ακί­νη­της πε­ριου­σί­ας δι­κα­στι­κού επι­με­λη­τή ανα­γκα­στι­κή κα­τά­σχε­ση σε πέντε δια­με­ρί­σμα­τα, τα οποία ο κα­τη­γο­ρού­με­νος είχε από το έτος 2017 στην πλήρη κυ­ριό­τη­τά του και βρί­σκο­νται σε αγρό στις Κα­λυ­θιές.