Προσωρινή απόσπαση αναισθησιολόγου στο Γενικό Νοσοκομείο Ρόδου

Για δε­κα­πέ­ντε μέρες έχει απο­σπα­στεί από το Νο­σο­κο­μείο Σω­τη­ρία στο Νο­σο­κο­μείο Ρόδου αναι­σθη­σιο­λό­γος, με σκοπό να συν­δρά­μει στο πρό­γραμ­μα εφη­με­ριών. Όπως έχει γρά­ψει η «δ», το αναι­σθη­σιο­λο­γι­κό τμήμα του ΓΝΡ λει­τουρ­γεί με μία μόνο αναι­σθη­σιο­λό­γο επί μο­νί­μου βά­σε­ως, ενώ δεύ­τε­ρος αναι­σθη­σιο­λό­γος ο οποί­ος βρί­σκε­ται σε άδεια, ερ­γά­ζε­ται οκτώ ημέ­ρες το μήνα! Συ­νε­πώς, με την έλευ­ση της απο­σπα­σμέ­νης αναι­σθη­σιο­λό­γου από το Νο­σο­κο­μείο Σω­τη­ρία, δεν λύ­νε­ται σε καμία πε­ρί­πτω­ση το γε­νι­κό­τε­ρο πρό­βλη­μα της υπο­στε­λέ­χω­σης ενός από τα πλέον νευ­ραλ­γι­κά τμή­μα­τα του νο­σο­κο­μεί­ου Ρόδου.

Για την κα­τά­στα­ση που επι­κρα­τεί, η κυρία Πο­λύ­μνια Γα­λα­νού, διευ­θύ­ντρια του αναι­σθη­σιο­λο­γι­κού τμή­μα­τος του Νο­σο­κο­μεί­ου, δή­λω­σε τα εξής: «Η αναι­σθη­σιο­λό­γος που με­τα­κι­νεί­ται από την πρώτη στη δεύ­τε­ρη ΥΠΕ και συ­γκε­κρι­μέ­να από το Νο­σο­κο­μείο Σω­τη­ρία στη Ρόδο, έρ­χε­ται για 15 ημέ­ρες. Αυτό δεν ση­μαί­νει ότι το Νο­σο­κο­μείο απο­κτά ένα επι­πλέ­ον αναι­σθη­σιο­λό­γο. Απλά με­τα­κι­νεί­ται μέχρι τις 15 Νο­εμ­βρί­ου προ­κει­μέ­νου να βοη­θή­σει στην εφη­μέ­ρευ­ση. Κατά συ­νέ­πεια η πραγ­μα­τι­κό­τη­τα είναι ότι δεν ισχύ­ει η πα­ρό­τρυν­ση να πάμε όλοι να χει­ρουρ­γη­θού­με.

Το Σε­πτέμ­βριο πραγ­μα­το­ποί­η­σα προ­σω­πι­κά 18 εφη­με­ρί­ες και πλέον βρί­σκο­μαι στις 22, πράγ­μα το οποίο είναι απάν­θρω­πο. Είναι εύ­θραυ­στες οι ισορ­ρο­πί­ες και είναι πολύ εύ­κο­λο να δη­μιουρ­γη­θεί ρήξη.

Προ­σπα­θώ με νύχια και δό­ντια, με με­γά­λο κόπο και κό­στος της προ­σω­πι­κής μου ζωής να κρα­τή­σω τις ισορ­ρο­πί­ες».

Παρά τα πολλά και σο­βα­ρά προ­βλή­μα­τα που υπάρ­χουν, πραγ­μα­το­ποιού­νται σε μη­νιαία βάση 230 με 250 χει­ρουρ­γεία στο ΓΝΡ. «Δεν έχου­με λύσει κα­νέ­να πρό­βλη­μα. Ήδη στο χει­ρουρ­γείο, τα νού­με­ρα για τα οποία κά­ποιοι υπε­ρη­φα­νεύ­ο­νται έχουν βγει με πάρα πολύ κόπο και χωρίς να ζούμε. Είμαι από τη Ρόδο, γνω­ρί­ζω τον κόσμο του νη­σιού, θέλω να εξυ­πη­ρε­τή­σω και γι’ αυτό ερ­γά­ζο­μαι σε τόσο έντο­νους ρυθ­μούς. Δεν πρέ­πει όμως να εκ­με­ταλ­λεύ­ε­ται κα­νείς την υπερ­προ­σπά­θεια αυτή που γί­νε­ται από τη δική μου πλευ­ρά και με τη συν­δρο­μή του συ­να­δέλ­φου ο οποί­ος βρί­σκε­ται σε άδεια και έρ­χε­ται να δου­λέ­ψει οκτώ ημέ­ρες το μήνα και του κ. Σάββα Κα­ρα­τα­πά­νη ο οποί­ος έρ­χε­ται να κα­λύ­ψει τρεις εφη­με­ρί­ες. Να εί­μα­στε προ­σε­κτι­κοί λοι­πόν με τις προσ­δο­κί­ες που καλ­λιερ­γού­με στον κόσμο”, είπε η κυρία Γα­λα­νού.

Ση­μειώ­νε­ται ότι έχει προ­κη­ρυ­χθεί θέση μό­νι­μου αναι­σθη­σιο­λό­γου για το Νο­σο­κο­μείο. Ένα άτομο έχει εκ­δη­λώ­σει εν­δια­φέ­ρον, σύμ­φω­να με όσα έγι­ναν γνω­στά. Εν­δε­χο­μέ­νως όμως να έχει εκ­δη­λώ­σει εν­δια­φέ­ρον και για άλλες θέ­σεις σε άλλα νο­σο­κο­μεία της χώρας.

Όπως είναι ανα­με­νό­με­νο, λόγω έλ­λει­ψης του ανα­γκαί­ου αριθ­μού αναι­σθη­σιο­λό­γων και βέ­βαια λόγω της παν­δη­μί­ας, έχουν συσ­σω­ρευ­θεί αρ­κε­τά πε­ρι­στα­τι­κά και έχει δη­μιουρ­γη­θεί μία με­γά­λη λίστα ασθε­νών που πε­ρι­μέ­νουν να χει­ρουρ­γη­θούν.

Η λίστα αυτή αυ­ξο­μειώ­νε­ται. Συχνά οι ασθε­νείς επι­λέ­γουν να χει­ρουρ­γη­θούν σε ιδιω­τι­κά ή δη­μό­σια ιδρύ­μα­τα εκτός Ρόδου. Και μπο­ρεί με την αυ­τα­πάρ­νη­ση των αναι­σθη­σιο­λό­γων να γί­νε­ται κάθε μήνα ένας ση­μα­ντι­κός αριθ­μός χει­ρουρ­γεί­ων στο ΓΝΡ, όμως, συ­νε­χώς προ­στί­θε­νται νέα πε­ρι­στα­τι­κά στη λίστα.

«Κο­ντεύ­ου­με τα δύο χρό­νια που τα χει­ρουρ­γεία πάνε με αργό ρυθμό λόγω της υπο­στε­λέ­χω­σης του αναι­σθη­σιο­λο­γι­κού τμή­μα­τος και λόγω της παν­δη­μί­ας. Προ­φα­νώς και υπάρ­χει λίστα ανα­μο­νής.

Υπάρ­χουν πε­ρι­στα­τι­κά-κυ­ρί­ως ορ­θο­πε­δι­κά-που έχουν με­γά­λη ανα­μο­νή, όπως έχω πλη­ρο­φο­ρη­θεί. Βέ­βαια, σε συ­γκε­κρι­μέ­νες κλι­νι­κές η ανα­μο­νή είναι πολύ μικρή. Εκ των πραγ­μά­των, το χει­ρουρ­γείο λει­τουρ­γεί με εξα­ντλη­τι­κούς ρυθ­μούς τους οποί­ους δεν αντέ­χει. Πα­ρό­λα αυτά, συ­νε­χί­ζου­με και εξυ­πη­ρε­τού­με τα τα­κτι­κά πε­ρι­στα­τι­κά. Αυτή είναι η αλή­θεια. Πόσα πε­ρι­στα­τι­κά μπο­ρού­με να εξυ­πη­ρε­τού­με;

Όσα αντέ­χου­με… Έτσι έχουν τα πράγ­μα­τα και η ωραιο­ποί­η­ση της κα­τά­στα­σης δεν ωφε­λεί σε τί­πο­τε», ανέ­φε­ρε η κυρία Γα­λα­νού.