Θωμάς Σωτρίλλης: «Πολίτες β’ κατηγορίας οι νησιώτες για το Κράτος, στα θέματα υγείας»

Η ομιλία του Αντι­πε­ρι­φε­ρειάρχη Υγείας στη διη­με­ρίδα για την Ογκο­λο­γία στην Ελλη­νική Περι­φέ­ρεια

 «Η υγεία σαν παροχή είναι άπιαστο όνειρο για τους νησιώ­τες που αντι­με­τω­πί­ζο­νται ως πολίτες β’ κατη­γο­ρίας από το Κράτος».

Αυτό επι­σή­μανε ο Αντι­πε­ρι­φε­ρειάρ­χης Υγείας Νοτίου Αιγαίου, Θωμάς Σωτρίλ­λης στην ομιλία που έκανε στην διη­με­ρίδα η οποία διε­ξή­χθη στην Κω, με Θέμα ‘Η Ογκο­λο­γία στην Ελλη­νική Περιφέρεια’ στις 26 – 27 Οκτω­βρίου. Παράλ­ληλα, κατέ­θεσε προ­τά­σεις για την βελ­τί­ωση των συν­θη­κών υγείας στο Νότιο Αιγαίο.

Την διη­με­ρίδα διορ­γά­νωσε η Ελλη­νική και Διεθνής Εται­ρεία Μοριακά Στο­χευ­μέ­νων Εξα­το­μι­κευ­μέ­νων Θερα­πειών (ΕΔΕΜΣΕΘ), σε συνερ­γα­σία με τον Ιατρικό Σύλλογο Κω στο Ιππο­κρά­τειο Ίδρυμα – Ασκλη­πιείο στην Κω.

Ακο­λου­θεί η ομιλία του Αντι­πε­ρι­φε­ρειάρχη Υγείας Νοτίου Αιγαίου

Θωμά Σωτρίλλη, Χει­ρουρ­γού ουρο­λό­γου

 

Η ΟΓΚΟΛΟΓΙΑ ΣΤΗΝ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΠΕΡΙΦΕΡΕΙΑ

Τίτλος προ­κλη­τι­κός που προ­κα­λεί φόβο και απελ­πι­σία στον (τυχερό) που θα συμβεί να παρου­σιά­σει κάποιου είδους κακο­ή­θεια σ’ αυτόν και κατ’ επέ­κταση στο άμεσο οικο­γε­νειακό του περι­βάλ­λον. Κυριαρ­χεί η αβε­βαιό­τητα και ο πανικός.

 

Ίσως να σας φανεί σκληρή εισα­γωγή αλλά αντι­κα­το­πτρί­ζει την πραγ­μα­τι­κό­τητα. Η πολυ­νη­σιω­τική χώρα μας και η ασυ­νέ­χεια της Γης, δημιουρ­γεί εμπόδια στην κίνηση και, η από­σταση από το κέντρο ανα­φο­ράς ανα­σφά­λεια.

 

Η διαρκής πλη­ρο­φό­ρηση για ο,τιδή­ποτε έχει σχέση με την υγεία προ­κα­λεί και επι­τεί­νει την αίσθηση της ανα­σφά­λειας στους νησιω­τι­κούς πλη­θυ­σμούς οι οποίοι αν ευρί­σκο­νται σε νησί κόμβου είναι σχετικά ήσυχοι, αλλιώς προ­κα­λεί­ται διαρκής ανη­συ­χία ιδίως τους χει­με­ρι­νούς μήνες που η επι­κοι­νω­νία με το νησί κόμβο είναι δύσκολη.

 

Βέβαια εκτός από την έλλειψη υπο­δο­μών υγείας συμπλη­ρω­μα­τικά έρχο­νται οι ελλεί­ψεις στις υπο­δο­μές εκπαί­δευ­σης και όλων των υπο­λοί­πων κρα­τι­κών υπη­ρε­σιών.

 

Όλα αυτά προ­κα­λούν αίσθημα εγκα­τά­λει­ψης και χαρα­κτη­ρί­ζουν δεύ­τε­ρης κατη­γο­ρίας πολίτες που υπάρ­χουν μόνο για τις υπο­χρε­ώ­σεις τους προς το κράτος και για ψηφο­θη­ρικό υλικό.

 

Όλα τα παρα­πάνω είναι στοι­χεία που προ­κα­λούν και επι­τεί­νουν την αστυ­φι­λία και την εσω­τε­ρική μετα­νά­στευση. Βέβαια το μόνο σίγουρο είναι ότι είναι αδύνατο να δημιουρ­γη­θούν υπο­δο­μές που θα συγκρα­τή­σουν τον πλη­θυ­σμό στον τόπο τους, σε βαθμό που θα καλύ­πτει όλες τις ανάγκες με τον καλύ­τερο τρόπο. Και επειδή χρόνια τώρα η φρο­ντίδα της πολι­τείας είναι απο­σπα­σμα­τική και όχι με βάσει σοβαρό προ­γραμ­μα­τι­σμό δημιουρ­γεί­ται το φαι­νό­μενο που ζούμε σήμερα, δηλαδή το σοβαρό πρό­βλημα της παροχής υπη­ρε­σιών υγείας στα νησιά μας.

Παρά τον προ­γραμ­μα­τι­σμό και τις εξαγ­γε­λίες και τον πακτωλό χρη­μά­των για την ανέ­γερση κτι­ρια­κών συγκρο­τη­μά­των για την υγεία, η υγεία σαν παροχή είναι άπιαστο όνειρο.

Κι αυτό γιατί ποτέ δεν υπήρξε σοβαρός προ­γραμ­μα­τι­σμός για την δια­χεί­ριση του ιατρι­κού δυνα­μι­κού ανά την νησιω­τική χώρα. Απο­τέ­λε­σμα κενά κέντρα υγείας, κενά αγρο­τικά νησιω­τικά ιατρεία, κενά νοσο­κο­μεία κομ­βι­κών νησιών ανά την επι­κρά­τεια και ειδι­κό­τερα στο νότιο Αιγαίο. Αιτίες πολλές και διά­φο­ρες που καμιά κυβέρ­νηση δεν είχε την σοβα­ρό­τητα να διευ­θε­τή­σει.

Πρό­βλημα αδυ­να­μίας των νέων ιατρών να επι­βιώ­σουν σε ένα νησί μόνοι τους και να λει­τουρ­γή­σουν με τον ντόπιο πλη­θυ­σμό, αφενός λόγω της δικιάς τους ίσως ανε­πάρ­κειας αλλά και περισ­σό­τερο η εγκα­τά­λειψη από την υγειο­νο­μική περι­φέ­ρεια η οποία συνήθως αδυ­να­τεί να υπο­στη­ρί­ξει την δεδο­μένη δομή υγείας.

Η ανε­πάρ­κεια των μέσων επι­κοι­νω­νίας και δια­σύν­δε­σης με το νοσο­κο­μείο κορμού αλλά και με την διοί­κηση για επίλυση επει­γό­ντων περι­στα­τι­κών που προ­κύ­πτουν, απο­τέ­λε­σμα η συγκέ­ντρωση ιατρι­κού δυνα­μι­κού στα κέντρα και η δυσκο­λία επάν­δρω­σης των περι­φε­ρεια­κών υγειο­νο­μι­κών μονάδων είναι εμφανής και αιτιο­λο­γη­μένη.

Με βάσει τα παρα­πάνω απο­δει­κνύ­ε­ται η δυσκο­λία κάλυψης της πρω­το­βάθ­μιας υγείας και οι ειδι­κευ­μέ­νοι γιατροί είναι δυσκο­λό­τερο να μετα­βούν στην νησιω­τική χώρα.

Πρω­τί­στως οι οργα­νι­σμοί των νοσο­κο­μείων είναι ανε­παρ­κείς και μη λει­τουρ­γι­κοί, παρότι η ποιό­τητα των ιατρι­κών υπη­ρε­σιών σήμερα είναι δια­φο­ρε­τική απ αυτήν που υπήρχε προ ετών, οφεί­λε­ται στην πλη­ρέ­στερη δια­γνω­στική των ασθε­νειών η οποία συνήθως γίνεται σε νοσο­κο­μεία των κέντρων που προ­σφέ­ρουν εξει­δι­κευ­μέ­νες υπη­ρε­σίες.

Και μετά τις γίνεται; Ο ασθενής επι­στρέ­φει στην βάση του και εάν το πρό­βλημα λύθηκε ή λύεται στον χώρο του ΚΑΛΩΣ αν όχι ΜΕΤΑΝΑΣΤΕΥΣΗ.

Η έλλειψη εξει­δι­κευ­μέ­νων υπη­ρε­σιών από ειδι­κούς για­τρούς και νοση­λευ­τικό προ­σω­πικό είναι εμφανής όταν πρό­κει­ται για θερα­πείες διαρ­κείας ασθενών με κακο­ή­θεια ή και νεφρο­λο­γι­κοί ασθέ­νεια. Ποιο είναι το μέλλον αυτών των ασθε­νειών; Ή μετα­να­στεύ­ουν εσω­τε­ρικά ή υπο­βάλ­λο­νται σε διαρκή μετα­κί­νηση προς το νοσο­κο­μείο που προ­σφέ­ρε­ται γι αυτή τη θερα­πεία.

Ανα­λο­γι­στείτε τα προ­βλή­ματα ανα­σφά­λειας, της συνο­δείας του ασθε­νούς, τα έξοδα μετα­κί­νη­σης και παρα­μο­νής, αλλά και την απώλεια εισο­δή­μα­τος.

 

Ανα­σφά­λεια και αναμονή για την έναρξη θερα­πείας αφού ευρεθεί ο ειδικός ιατρός που θα ανα­λά­βει την θερα­πεία πού και πώς; Όλα αυτά γιατί δεν υπάρχει μία συνέ­χεια της ιατρι­κής πράξης από την διά­γνωση προς την θερα­πεία. Ασύν­δετα νοση­λευ­τικά ιδρύ­ματα που θα μπο­ρού­σαν να κατευ­θύ­νουν τον ασθενή με ασφά­λεια και σιγου­ριά για τον ίδιο.

 

Πράξεις που δημιουρ­γούν συναι­σθή­ματα απο­γο­ή­τευ­σης και απόρ­ρι­ψης (;) Ίσως στον ασθενή που είναι ανα­γκα­σμέ­νος να μοι­ρο­λο­γεί για την κακή του τύχη.

Υπο­λο­γί­στε και την «εκμε­τάλ­λευση» στην οποία υπό­κει­ται ο ασθενής από διά­φο­ρους κύκλους στην προ­σπά­θεια να βρει λύση στο πρό­βλημα του. όλα αυτά γνωστά κι εμείς τα σκε­πά­ζουμε κάτω από το χαλί.

 

Πριν το Κράτος και η οποια­δή­ποτε κυβέρ­νηση που θα πρέπει να λύσει το πρό­βλημα αυτό θα πρέπει να δημιουρ­γή­σει τμήματα ανά­λο­γων θερα­πειών στα Νοσο­κο­μείο και να οργα­νω­θούν και ανα­νε­ω­θούν οι οργα­νι­σμοί τους με ειδι­κό­τη­τες παθο­λό­γων – ογκο­λό­γων, νεφρο­λό­γων και εξει­δι­κευ­μέ­νου νοση­λευ­τι­κού προ­σω­πι­κού.

 

Να νομο­θε­τή­σει κίνητρα για τους για­τρούς όχι απα­ραί­τητα μόνο οικο­νο­μικά αλλά και επι­στη­μο­νικά που θα έχουν σχέση με την εξέλιξη του κάθε γιατρού. Συνυ­πη­ρέ­τηση.

 

Να δοθούν οι δυνα­τό­τη­τες εναλ­λα­κτι­κών λύσεων στις διοι­κή­σεις των νοσο­κο­μείων που αντι­με­τω­πί­ζουν προ­βλή­ματα στε­λέ­χω­σης, να έχουν επίσης διοι­κη­τική αυτο­τέ­λεια όσον αφορά τις συμ­βά­σεις με ειδι­κούς για­τρούς για περιο­ρι­σμένο χρόνο μέχρι να δοθούν ορι­στι­κές λύσεις.

 

Απλές σκέψεις και προ­τά­σεις για την νησιω­τική περι­φέ­ρεια του Νότιου Αιγαίου, η οποία αντι­με­τω­πί­ζει σοβαρά προ­βλή­ματα σε όλο τον τομέα από την διοί­κηση έως και την στε­λέ­χωση των δομών υγείας η οποία είναι βασική προ­ϋ­πό­θεση για την εμπέ­δωση αισθή­μα­τος ασφά­λειας όσον αφορά την υγεία στους νησιώ­τες που προ­σπα­θούν να παρα­μεί­νουν στον χώρο τους παρά τις αντί­ξοες συν­θή­κες (δια­βί­ω­σης και μετα­κί­νη­σης) ειδικά τον χειμώνα τις οποίες όλοι οι υπεύ­θυ­νοι του Κέντρου αγνοούν είτε από άγνοια είτε από κακή πρόθεση.