Προσδιορίστηκε η πρώτη αγωγή αστικής ευθύνης για καταστροφή οικίας στην πλημμύρα του 2013

Για την 21η Ιανουα­ρίου 2021 προσ­διο­ρί­στηκε αρμο­δίως η συζή­τηση ενώπιον του 1ου Τρι­με­λούς Διοι­κη­τι­κού Πρω­το­δι­κείου της πρώτης αγωγής αστικής ευθύνης κατά της Περι­φέ­ρειας Νοτίου Αιγαίου, του Δήμου Ρόδου, της Απο­κε­ντρω­μέ­νης Διοί­κη­σης Αιγαίου και του Ελλη­νι­κού Δημο­σίου, από μια κάτοικο της Ιαλυσού, η κατοι­κία της οποίας κατε­στράφη ολο­σχε­ρώς στην φονική πλημ­μύρα του Νοεμ­βρίου του 2013.

Με την αγωγή που υπο­βλή­θηκε από την κάτοικο της Ιαλυσού, δια του πλη­ρε­ξου­σίου δικη­γό­ρου της κ. Φώτη Ρωμαίου διεκ­δι­κεί­ται απο­ζη­μί­ωση συνο­λι­κού ύψους 265.480 € (235.480 € για απο­κα­τά­σταση θετικής ζημίας και 30.000 € για ηθική βλάβη) νομι­μό­τοκα από την επομένη της επι­δό­σεώς της.

Η ενά­γουσα διέμενε μέχρι τις 23-11-2013 σε μονο­κα­τοι­κία 120 τ.μ. πλήρους κυριό­τη­τάς της στην Ιαλυσό, στην οδό Αγ. Γεωρ­γίου, μαζί με τα δύο ενήλικα τέκνα της.

Στις 22 και 23 Νοεμ­βρίου 2013 στη Ρόδο σημειώ­θη­καν ισχυ­ρό­τα­τες καται­γί­δες και βρο­χο­πτώ­σεις, οι οποίες προ­κά­λε­σαν πλημ­μύ­ρες σε ολό­κληρο το νησί και ειδι­κό­τερα είχαν ως απο­τέ­λε­σμα τέσ­σε­ρις άνθρω­ποι να χάσουν άδοξα τη ζωή τους παρα­συ­ρό­με­νοι από χεί­μαρρο.

Μάλιστα, μέσα σε μία ημέρα έγιναν περισ­σό­τε­ρες από 350 κλήσεις στην πυρο­σβε­στική για άντληση υδάτων και απε­γκλω­βι­σμούς, καθώς και εκτε­τα­μέ­νες δια­κο­πές ρεύ­μα­τος, που οφεί­λο­νταν σε πτώσεις κεραυ­νών, ακόμα και σε κατοι­κη­μέ­νες περιο­χές.

Συνο­λικά δε υπέστη σημα­ντι­κές ζημίες η περιου­σία περισ­σο­τέ­ρων από 400 οικο­γε­νειών και 300 επι­χει­ρη­μα­τιών.

Δυστυ­χώς, όπως ανα­φέ­ρει, ένα από τα θύματα ήταν και η ίδια, καθότι η οικία της και το περιε­χό­μενο αυτής κατα­στρά­φη­καν ολο­σχε­ρώς.

Εκθέτει ότι για όλα τα παρα­πάνω περι­στα­τικά (συμπε­ρι­λαμ­βα­νο­μέ­νης της ευθύνης για το θάνατο των 4 συμπο­λι­τών της) έχει σχη­μα­τι­στεί ποινική δικο­γρα­φία κατά του τότε δημάρ­χου Ρόδου κ. Ευστα­θίου Κου­σουρνά, του τότε περι­φε­ρειάρχη Δωδε­κα­νή­σου κ. Ιωάννη Μαχαι­ρίδη και του τότε αντι­πε­ρι­φε­ρειάρχη Δωδε­κα­νή­σου κ. Φωτίου Χατζη­διά­κου.

Στο πλαίσιο της ανα­κρι­τι­κής διε­ρεύ­νη­σης της υπό­θε­σης, συντά­χθηκε τεχνική έκθεση κατα­γρα­φής στοι­χείων αντι­πλημ­μυ­ρι­κής προ­στα­σίας νήσου Ρόδου από τους πολι­τι­κούς μηχα­νι­κούς του ΤΕΕ Δωδε­κα­νή­σου κ.κ. Ιάκωβο Γρύλλη, Αρι­στο­τέλη Ηρα­κλείδη, Γεώργιο Δια­κο­γε­ωρ­γίου, Άγγελο Ηρα­κλείδη, Σταμάτη Μαρουλ­λάκη, Φαίδρα Ηρα­κλείδη και τον τοπο­γράφο μηχα­νικό Κλε­ό­βουλο Παπα­κων­στα­ντί­νου.

Όπως ανα­φέ­ρει, η Ιαλυσός στο βόρειο τμήμα αυτής συναντά τη θάλασσα (Αιγαίο Πέλαγος), ενώ νότια συνο­ρεύει με την ορεινή περιοχή της Φιλε­ρή­μου.

Από την ευρύ­τερη περιοχή της Φιλε­ρή­μου εκκι­νούν μεγάλοι χεί­μαρ­ροι, οι οποίοι στη συνέ­χεια δια­σχί­ζουν την Ιαλυσό και κατα­λή­γουν στη θάλασσα.

Ο μεγα­λύ­τε­ρος χεί­μαρ­ρος από τους παρα­πάνω (επι­φά­νεια λεκάνης απορ­ροής 5,58 τετρα­γω­νικά χιλιό­με­τρα) είναι ο χεί­μαρ­ρος Τρια­ντών, γνωστός και ως “Τρια­ντε­νός” Χεί­μαρ­ρος. Είναι αυτός που δια­σχί­ζει το κατε­ξο­χήν κέντρο της Ιαλυσού και την κεντρική οδό Ιερού Λόχου, η οποία τέμνει την κεντρική λεωφόρο Ηρα­κλει­δών.

Ο χεί­μαρ­ρος εκκινά από το όρος της Φιλε­ρή­μου και είναι ανοι­χτός μέχρι την περιοχή του νεκρο­τα­φείου της Ιαλυσού (προς το τέλος της οδού Φιλε­ρή­μου και πριν εκκι­νή­σει η οδός Ιερού Λόχου), όμως στη συνέ­χεια, έχουν κατα­σκευα­στεί δρόμοι, έχουν γίνει έργα ώστε ο χεί­μαρ­ρος να συνε­χί­ζει υπόγεια τη δια­δρομή του μέχρι την κατά­ληξή του στη θάλασσα.

Ανα­το­λικά από τον Τρια­ντενό Χεί­μαρρο βρί­σκε­ται ο χεί­μαρ­ρος Επί­τρο­πος, γνωστός και ως χεί­μαρ­ρος του Σωτήρος, ο οποίος ξεκινά από τις ορο­σει­ρές στα ανα­το­λικά της Φιλε­ρή­μου, διέρ­χε­ται παράλ­ληλα προς την οδό Μεγί­στης (η οποία τέμνει την οδό Σωτήρος) και κατα­λή­γει στη θάλασσα.

Η οικία της βρί­σκε­ται ανάμεσα στους δύο παρα­πάνω χει­μάρ­ρους, στον παρά­δρομο της οδού Αγίου Γεωρ­γίου.

Μάλιστα, ακριβώς μπροστά από την κατοι­κία της, σε από­σταση 20-30 μέτρων διέρ­χε­ται ένα δυνατό φυσικό ρέμα, το ρέμα του Αγίου Γεωρ­γίου, το οποίο εκκινεί από την κορυφή Βουνάρα δίπλα στη Φιλέ­ρημο, και δια­σχί­ζει την Ιαλυσό μέχρι να κατα­λή­ξει στο ξενο­δο­χείο “Ατλά­ντικα” και στη θάλασσα.

Ανα­το­λι­κό­τερα του ρέματος Αγίου Γεωρ­γίου βρί­σκε­ται και το φυσικό ρέμα της Άνοιξης.

Τονίζει ότι οι χεί­μαρ­ροι δεν έχουν νερό καθ’ όλη τη διάρ­κεια του έτους, αλλά κατε­ξο­χήν το χειμώνα, οπότε και γεμί­ζουν από τα νερά βρο­χο­πτώ­σεων από τα βουνά της Φιλε­ρή­μου.

Οι κύριες αιτίες των κατα­στρο­φών, όπως ανα­φέ­ρει, ήταν οι παρα­κάτω:

Το έργο επι­κά­λυ­ψης του Τρια­ντε­νού χεί­μαρ­ρου, από το παλαιό Νεκρο­τα­φείο έως τη θάλασσα, άρχισε και ολο­κλη­ρώ­θηκε τη δεκα­ε­τία του 1980, μετά την ένταξη της κοίτης του στο σχέδιο πόλεως Ιαλυσού. Η ανε­πάρ­κεια της εκ σκυ­ρο­δέ­μα­τος δια­το­μής και η κακή γενική χάραξη του έργου (π.χ. από­το­μες στε­νώ­σεις της δια­το­μής, καμπύλη ενε­νή­ντα μοιρών, προ­βλή­ματα στην έξοδο του αγωγού) δημιουρ­γεί έντονες ανα­σχέ­σεις στη ροή και υπερ­πη­δή­σεις της εισόδου.

Τα πλε­ο­νά­ζο­ντα νερά του χει­μάρ­ρου κατά την πλημ­μύρα, κατα­κλύ­ζουν το μεγα­λύ­τερο τμήμα της πόλης.

Ο φυσικός χεί­μαρ­ρος Επι­σκό­που σε ολό­κληρή του την έκταση ήταν “μπα­ζω­μέ­νος”, γεμάτος κάθε λογής σκου­πί­δια, από­βλητα και επι­χω­μα­τώ­σεις σε πολλά σημεία του, με απο­τέ­λε­σμα να μη μπορεί να υπάρξει ομαλή ροή των νερών και να πλημ­μυ­ρί­ζει η γύρω περιοχή.

Τα φυσικά ρέματα Αγίου Γεωρ­γίου και Άνοιξης ήταν στη μεγα­λύ­τερη έκτασή τους “μπα­ζω­μένα”.

Τα φρεάτια της ευρύ­τε­ρης περιο­χής και κατε­ξο­χήν της κεντρι­κής οδού Ηρα­κλει­δών ήταν “βου­λω­μένα”, με απο­τέ­λε­σμα να μη μπορούν να απορ­ρο­φή­σουν το πλε­ο­νά­ζον νερό από τις βρο­χο­πτώ­σεις.

Δεν είχαν κατα­σκευα­στεί αντι­πλημ­μυ­ρικά έργα σε κανένα σημείο, παρά την ύπαρξη σχε­τι­κών μελετών από το παρελ­θόν.